Lucas 15
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs NAA
1 Eisht haink er-gerrey da ooilley ny publicanee as ny peccee dy eaishtagh; rish.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 As ren ny Phariseeyn as ny scrudeyryn tallagh, gra, Ta'n dooinney shoh goaill rish peccee, as gee maroo.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 as loayr eh yn coraa-dorraghey shoh roo, gra,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 Quoi yn dooinney ny mast' euish ta keead keyrrey echey, as coayl unnane jeu nagh vel eh faagail yn chiare-feed as yn nuy jeig ayns yn aasagh, as goll dy hirrey yn cheyrrey chailjey, derrey t'eh dy gheddyn ee?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 As tra t'eh er gheddyn ee, t'eh dy choyrt ee er e gheayltyn, goaill boggey.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 As tra t'eh cheet thie, t'eh geamagh er e chaarjyn as e naboonyn cooidjagh, as gra roo, Gow-Jee boggey marym, son ta mee er gheddyn my cheyrrey va caillit.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ta mee gra riu, dy bee boggey myrgeddin ayns niau, jeh un pheccagh ta goaill arrys, ny smoo na jeh kiare-feed as nuy persoonyn jeig cairagh, nagh vel feme arrys.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ny cre'n ven ta jeih peeshyn dy argid eck, as ee dy choayl un pheesh, nagh vel ee foaddey cainle, as sceabey yn thie, as shirrey dy kiaralagh, derrey t'ee dy gheddyn eh?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 As tra t'ee er gheddyn eh, t'ee geamagh er e caarjyn as e naboonyn cooidjagh, gra, Gow-jee boggey marym, son ta mee er gheddyn yn pheesh ren mee y choayl.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Myrgeddin ta mee gra riu, dy vel boggey ayns fenish ainleyn Yee jeh un pheccagh ta goaill arrys.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 As dooyrt eh, Va daa vac ec dooinney dy row:
11 Jesus continuou:
12 A s dooyrt y fer saa rish e ayr, Ayr, cur dooys yn ayrn dy chooid ta my chour. As rheynn eh e eh chooid orroo.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 As laghyn ny lurg shen, hymsee yn mac saa ooilley cooidjagh as ghow eh jurnah gys cheer foddey, as ayns shen hug eh jummal er e chooid liorish baghey rouanagh.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 As tra va ooilley baarit echey, dirree genney vooar ayns y cheer shen; as ren eh toshiaght dy ve ayns feme.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 As hie eh as daill eh eh-hene rish cummaltagh jeh'n cheer shen; as hug eshyn eh magh gys ny magheryn echey dy ve son bochilley muickey.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 As by-vian lesh e volg y lhieeney lesh ny bleaystyn va ny muckyn dy ee: as cha row dooinney erbee hug cooney da.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 As tra v'eh er jeet huggey hene, dooyrt eh, Nagh nhimmey sharvaant failt t'ec my ayr ta nyn saie arran oc, as fooilliagh, as ta mish goll mow laccal beaghey!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Trog-ym orrym, as hem roym gys my ayr, as jir-ym rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as kiongoyrt rhyt's,
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 rish fer jeh dty harvaantyn sailt.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 As hrog eh er, as haink eh gys e ayr. Agh tra v'eh foast foddey veih, honnick e ayr eh, as va chymmey echey er, as roie eh, as ghow eh eh ayns e roihaghyn as phaag eh eh.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 As dooyrt y mac rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as ayns dty hilley's, as cha vel mee ny-sodjey feeu dy ve enmyssit dty vac.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Agh dooyrt yn ayr rish e harvaantyn, Cur-jee lhieu magh yn coamrey share, as cur-jee er eh, as cur-jee fainey er e laue, as braagyn er e chassyn.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 As cur-jee lhieu ayns shoh yn lheiy beiyht, as marr-jee eh; as lhig dooin gee as ve gennal.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Son v'eh shoh my vac marroo, as t'eh bio reesht; v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn reesht. As ren ad toshiaght dy yannoo gien mie.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Nish va'n mac shinney mooie 'sy vagher: as tra haink eh er-gerrey da'n thie, cheayll eh kiaulleeaght as daunsin.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 As deie eh er fer jeh'n vooinjer, as denee eh cre son va shoh.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 As dooyrt eh rish, Ta dty vraar er jeet thie; as ta dty ayr er varroo yn lheiy beiyht, er-yn-oyr dy vel eh er jeet thie huggey slane follan.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 As v'eh feer chorree, as cha baillish goll stiagh: shen-y-fa haink e ayr magh, as vreag eh eh.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 As dreggyr eshyn, as dooyrt eh rish e ayr, Cur-my-ner, ta mish rish whilleen blein shen ayns dty hirveish, chamoo ren mee rieau noi dty aigney, as foast cha dug oo dou rieau wheesh mannan, dy yannoo gien marish my gheiney-mooinjerey:
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Agh cha leah as v'eh shoh dty vac er jeet, ta er vaarail dty chooid er streebeeyn t'ou er varroo er e hon yn lheiy beiyht.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 As dooyrt eh rish, Vac, t'ou er ny ve kinjagh marym, as lhiat's ooilley ny t'aym.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Ve cooie dooin ve gennal, as boggey y ghoaill: son v'eh shoh dty vraar marroo as t'eh bio reesht: v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.