Lucas 15

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eisht haink er-gerrey da ooilley ny publicanee as ny peccee dy eaishtagh; rish.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 As ren ny Phariseeyn as ny scrudeyryn tallagh, gra, Ta'n dooinney shoh goaill rish peccee, as gee maroo.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 as loayr eh yn coraa-dorraghey shoh roo, gra,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 Quoi yn dooinney ny mast' euish ta keead keyrrey echey, as coayl unnane jeu nagh vel eh faagail yn chiare-feed as yn nuy jeig ayns yn aasagh, as goll dy hirrey yn cheyrrey chailjey, derrey t'eh dy gheddyn ee?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 As tra t'eh er gheddyn ee, t'eh dy choyrt ee er e gheayltyn, goaill boggey.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 As tra t'eh cheet thie, t'eh geamagh er e chaarjyn as e naboonyn cooidjagh, as gra roo, Gow-Jee boggey marym, son ta mee er gheddyn my cheyrrey va caillit.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ta mee gra riu, dy bee boggey myrgeddin ayns niau, jeh un pheccagh ta goaill arrys, ny smoo na jeh kiare-feed as nuy persoonyn jeig cairagh, nagh vel feme arrys.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ny cre'n ven ta jeih peeshyn dy argid eck, as ee dy choayl un pheesh, nagh vel ee foaddey cainle, as sceabey yn thie, as shirrey dy kiaralagh, derrey t'ee dy gheddyn eh?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 As tra t'ee er gheddyn eh, t'ee geamagh er e caarjyn as e naboonyn cooidjagh, gra, Gow-jee boggey marym, son ta mee er gheddyn yn pheesh ren mee y choayl.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Myrgeddin ta mee gra riu, dy vel boggey ayns fenish ainleyn Yee jeh un pheccagh ta goaill arrys.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 As dooyrt eh, Va daa vac ec dooinney dy row:
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 A s dooyrt y fer saa rish e ayr, Ayr, cur dooys yn ayrn dy chooid ta my chour. As rheynn eh e eh chooid orroo.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 As laghyn ny lurg shen, hymsee yn mac saa ooilley cooidjagh as ghow eh jurnah gys cheer foddey, as ayns shen hug eh jummal er e chooid liorish baghey rouanagh.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 As tra va ooilley baarit echey, dirree genney vooar ayns y cheer shen; as ren eh toshiaght dy ve ayns feme.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 As hie eh as daill eh eh-hene rish cummaltagh jeh'n cheer shen; as hug eshyn eh magh gys ny magheryn echey dy ve son bochilley muickey.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 As by-vian lesh e volg y lhieeney lesh ny bleaystyn va ny muckyn dy ee: as cha row dooinney erbee hug cooney da.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 As tra v'eh er jeet huggey hene, dooyrt eh, Nagh nhimmey sharvaant failt t'ec my ayr ta nyn saie arran oc, as fooilliagh, as ta mish goll mow laccal beaghey!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Trog-ym orrym, as hem roym gys my ayr, as jir-ym rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as kiongoyrt rhyt's,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 rish fer jeh dty harvaantyn sailt.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 As hrog eh er, as haink eh gys e ayr. Agh tra v'eh foast foddey veih, honnick e ayr eh, as va chymmey echey er, as roie eh, as ghow eh eh ayns e roihaghyn as phaag eh eh.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 As dooyrt y mac rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as ayns dty hilley's, as cha vel mee ny-sodjey feeu dy ve enmyssit dty vac.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Agh dooyrt yn ayr rish e harvaantyn, Cur-jee lhieu magh yn coamrey share, as cur-jee er eh, as cur-jee fainey er e laue, as braagyn er e chassyn.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 As cur-jee lhieu ayns shoh yn lheiy beiyht, as marr-jee eh; as lhig dooin gee as ve gennal.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Son v'eh shoh my vac marroo, as t'eh bio reesht; v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn reesht. As ren ad toshiaght dy yannoo gien mie.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Nish va'n mac shinney mooie 'sy vagher: as tra haink eh er-gerrey da'n thie, cheayll eh kiaulleeaght as daunsin.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 As deie eh er fer jeh'n vooinjer, as denee eh cre son va shoh.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 As dooyrt eh rish, Ta dty vraar er jeet thie; as ta dty ayr er varroo yn lheiy beiyht, er-yn-oyr dy vel eh er jeet thie huggey slane follan.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 As v'eh feer chorree, as cha baillish goll stiagh: shen-y-fa haink e ayr magh, as vreag eh eh.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 As dreggyr eshyn, as dooyrt eh rish e ayr, Cur-my-ner, ta mish rish whilleen blein shen ayns dty hirveish, chamoo ren mee rieau noi dty aigney, as foast cha dug oo dou rieau wheesh mannan, dy yannoo gien marish my gheiney-mooinjerey:
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Agh cha leah as v'eh shoh dty vac er jeet, ta er vaarail dty chooid er streebeeyn t'ou er varroo er e hon yn lheiy beiyht.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 As dooyrt eh rish, Vac, t'ou er ny ve kinjagh marym, as lhiat's ooilley ny t'aym.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ve cooie dooin ve gennal, as boggey y ghoaill: son v'eh shoh dty vraar marroo as t'eh bio reesht: v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.