Lucas 15
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARC
1 Eisht haink er-gerrey da ooilley ny publicanee as ny peccee dy eaishtagh; rish.
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 As ren ny Phariseeyn as ny scrudeyryn tallagh, gra, Ta'n dooinney shoh goaill rish peccee, as gee maroo.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 as loayr eh yn coraa-dorraghey shoh roo, gra,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 Quoi yn dooinney ny mast' euish ta keead keyrrey echey, as coayl unnane jeu nagh vel eh faagail yn chiare-feed as yn nuy jeig ayns yn aasagh, as goll dy hirrey yn cheyrrey chailjey, derrey t'eh dy gheddyn ee?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 As tra t'eh er gheddyn ee, t'eh dy choyrt ee er e gheayltyn, goaill boggey.
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 As tra t'eh cheet thie, t'eh geamagh er e chaarjyn as e naboonyn cooidjagh, as gra roo, Gow-Jee boggey marym, son ta mee er gheddyn my cheyrrey va caillit.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Ta mee gra riu, dy bee boggey myrgeddin ayns niau, jeh un pheccagh ta goaill arrys, ny smoo na jeh kiare-feed as nuy persoonyn jeig cairagh, nagh vel feme arrys.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ny cre'n ven ta jeih peeshyn dy argid eck, as ee dy choayl un pheesh, nagh vel ee foaddey cainle, as sceabey yn thie, as shirrey dy kiaralagh, derrey t'ee dy gheddyn eh?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 As tra t'ee er gheddyn eh, t'ee geamagh er e caarjyn as e naboonyn cooidjagh, gra, Gow-jee boggey marym, son ta mee er gheddyn yn pheesh ren mee y choayl.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Myrgeddin ta mee gra riu, dy vel boggey ayns fenish ainleyn Yee jeh un pheccagh ta goaill arrys.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 As dooyrt eh, Va daa vac ec dooinney dy row:
11 E disse:
12 A s dooyrt y fer saa rish e ayr, Ayr, cur dooys yn ayrn dy chooid ta my chour. As rheynn eh e eh chooid orroo.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 As laghyn ny lurg shen, hymsee yn mac saa ooilley cooidjagh as ghow eh jurnah gys cheer foddey, as ayns shen hug eh jummal er e chooid liorish baghey rouanagh.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 As tra va ooilley baarit echey, dirree genney vooar ayns y cheer shen; as ren eh toshiaght dy ve ayns feme.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 As hie eh as daill eh eh-hene rish cummaltagh jeh'n cheer shen; as hug eshyn eh magh gys ny magheryn echey dy ve son bochilley muickey.
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 As by-vian lesh e volg y lhieeney lesh ny bleaystyn va ny muckyn dy ee: as cha row dooinney erbee hug cooney da.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 As tra v'eh er jeet huggey hene, dooyrt eh, Nagh nhimmey sharvaant failt t'ec my ayr ta nyn saie arran oc, as fooilliagh, as ta mish goll mow laccal beaghey!
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Trog-ym orrym, as hem roym gys my ayr, as jir-ym rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as kiongoyrt rhyt's,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 rish fer jeh dty harvaantyn sailt.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 As hrog eh er, as haink eh gys e ayr. Agh tra v'eh foast foddey veih, honnick e ayr eh, as va chymmey echey er, as roie eh, as ghow eh eh ayns e roihaghyn as phaag eh eh.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 As dooyrt y mac rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as ayns dty hilley's, as cha vel mee ny-sodjey feeu dy ve enmyssit dty vac.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Agh dooyrt yn ayr rish e harvaantyn, Cur-jee lhieu magh yn coamrey share, as cur-jee er eh, as cur-jee fainey er e laue, as braagyn er e chassyn.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 As cur-jee lhieu ayns shoh yn lheiy beiyht, as marr-jee eh; as lhig dooin gee as ve gennal.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Son v'eh shoh my vac marroo, as t'eh bio reesht; v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn reesht. As ren ad toshiaght dy yannoo gien mie.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Nish va'n mac shinney mooie 'sy vagher: as tra haink eh er-gerrey da'n thie, cheayll eh kiaulleeaght as daunsin.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 As deie eh er fer jeh'n vooinjer, as denee eh cre son va shoh.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 As dooyrt eh rish, Ta dty vraar er jeet thie; as ta dty ayr er varroo yn lheiy beiyht, er-yn-oyr dy vel eh er jeet thie huggey slane follan.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 As v'eh feer chorree, as cha baillish goll stiagh: shen-y-fa haink e ayr magh, as vreag eh eh.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 As dreggyr eshyn, as dooyrt eh rish e ayr, Cur-my-ner, ta mish rish whilleen blein shen ayns dty hirveish, chamoo ren mee rieau noi dty aigney, as foast cha dug oo dou rieau wheesh mannan, dy yannoo gien marish my gheiney-mooinjerey:
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Agh cha leah as v'eh shoh dty vac er jeet, ta er vaarail dty chooid er streebeeyn t'ou er varroo er e hon yn lheiy beiyht.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 As dooyrt eh rish, Vac, t'ou er ny ve kinjagh marym, as lhiat's ooilley ny t'aym.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Ve cooie dooin ve gennal, as boggey y ghoaill: son v'eh shoh dty vraar marroo as t'eh bio reesht: v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.