Lucas 15
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARIB
1 Eisht haink er-gerrey da ooilley ny publicanee as ny peccee dy eaishtagh; rish.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 As ren ny Phariseeyn as ny scrudeyryn tallagh, gra, Ta'n dooinney shoh goaill rish peccee, as gee maroo.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 as loayr eh yn coraa-dorraghey shoh roo, gra,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Quoi yn dooinney ny mast' euish ta keead keyrrey echey, as coayl unnane jeu nagh vel eh faagail yn chiare-feed as yn nuy jeig ayns yn aasagh, as goll dy hirrey yn cheyrrey chailjey, derrey t'eh dy gheddyn ee?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 As tra t'eh er gheddyn ee, t'eh dy choyrt ee er e gheayltyn, goaill boggey.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 As tra t'eh cheet thie, t'eh geamagh er e chaarjyn as e naboonyn cooidjagh, as gra roo, Gow-Jee boggey marym, son ta mee er gheddyn my cheyrrey va caillit.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ta mee gra riu, dy bee boggey myrgeddin ayns niau, jeh un pheccagh ta goaill arrys, ny smoo na jeh kiare-feed as nuy persoonyn jeig cairagh, nagh vel feme arrys.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ny cre'n ven ta jeih peeshyn dy argid eck, as ee dy choayl un pheesh, nagh vel ee foaddey cainle, as sceabey yn thie, as shirrey dy kiaralagh, derrey t'ee dy gheddyn eh?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 As tra t'ee er gheddyn eh, t'ee geamagh er e caarjyn as e naboonyn cooidjagh, gra, Gow-jee boggey marym, son ta mee er gheddyn yn pheesh ren mee y choayl.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Myrgeddin ta mee gra riu, dy vel boggey ayns fenish ainleyn Yee jeh un pheccagh ta goaill arrys.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 As dooyrt eh, Va daa vac ec dooinney dy row:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 A s dooyrt y fer saa rish e ayr, Ayr, cur dooys yn ayrn dy chooid ta my chour. As rheynn eh e eh chooid orroo.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 As laghyn ny lurg shen, hymsee yn mac saa ooilley cooidjagh as ghow eh jurnah gys cheer foddey, as ayns shen hug eh jummal er e chooid liorish baghey rouanagh.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 As tra va ooilley baarit echey, dirree genney vooar ayns y cheer shen; as ren eh toshiaght dy ve ayns feme.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 As hie eh as daill eh eh-hene rish cummaltagh jeh'n cheer shen; as hug eshyn eh magh gys ny magheryn echey dy ve son bochilley muickey.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 As by-vian lesh e volg y lhieeney lesh ny bleaystyn va ny muckyn dy ee: as cha row dooinney erbee hug cooney da.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 As tra v'eh er jeet huggey hene, dooyrt eh, Nagh nhimmey sharvaant failt t'ec my ayr ta nyn saie arran oc, as fooilliagh, as ta mish goll mow laccal beaghey!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Trog-ym orrym, as hem roym gys my ayr, as jir-ym rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as kiongoyrt rhyt's,
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 rish fer jeh dty harvaantyn sailt.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 As hrog eh er, as haink eh gys e ayr. Agh tra v'eh foast foddey veih, honnick e ayr eh, as va chymmey echey er, as roie eh, as ghow eh eh ayns e roihaghyn as phaag eh eh.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 As dooyrt y mac rish, Ayr, ta mee er n'yannoo peccah noi niau, as ayns dty hilley's, as cha vel mee ny-sodjey feeu dy ve enmyssit dty vac.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Agh dooyrt yn ayr rish e harvaantyn, Cur-jee lhieu magh yn coamrey share, as cur-jee er eh, as cur-jee fainey er e laue, as braagyn er e chassyn.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 As cur-jee lhieu ayns shoh yn lheiy beiyht, as marr-jee eh; as lhig dooin gee as ve gennal.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Son v'eh shoh my vac marroo, as t'eh bio reesht; v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn reesht. As ren ad toshiaght dy yannoo gien mie.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Nish va'n mac shinney mooie 'sy vagher: as tra haink eh er-gerrey da'n thie, cheayll eh kiaulleeaght as daunsin.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 As deie eh er fer jeh'n vooinjer, as denee eh cre son va shoh.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 As dooyrt eh rish, Ta dty vraar er jeet thie; as ta dty ayr er varroo yn lheiy beiyht, er-yn-oyr dy vel eh er jeet thie huggey slane follan.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 As v'eh feer chorree, as cha baillish goll stiagh: shen-y-fa haink e ayr magh, as vreag eh eh.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 As dreggyr eshyn, as dooyrt eh rish e ayr, Cur-my-ner, ta mish rish whilleen blein shen ayns dty hirveish, chamoo ren mee rieau noi dty aigney, as foast cha dug oo dou rieau wheesh mannan, dy yannoo gien marish my gheiney-mooinjerey:
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Agh cha leah as v'eh shoh dty vac er jeet, ta er vaarail dty chooid er streebeeyn t'ou er varroo er e hon yn lheiy beiyht.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 As dooyrt eh rish, Vac, t'ou er ny ve kinjagh marym, as lhiat's ooilley ny t'aym.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ve cooie dooin ve gennal, as boggey y ghoaill: son v'eh shoh dty vraar marroo as t'eh bio reesht: v'eh caillit, as t'eh er ny gheddyn.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.