Números 11
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NAA
1 Bjale setšhaba sa thoma go ngongoregela Jehofa bjalo ka batho bao ba llago ka bošula bjoo bo ba wetšego. Ge Jehofa a ekwa seo, bogale bja gagwe bja tuka gomme mollo wa Jehofa wa ba tukela ke moka wa tšhuma ba bangwe ba bona pheletšong ya mešaša."
1 O povo se queixou de sua sorte aos ouvidos do Senhor . Quando o Senhor ouviu as reclamações, sua ira se acendeu, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu algumas extremidades do arraial.
2 Ge batho ba be ba llela Moshe, yena o ile a lopa Jehofa gomme mollo wa hwelela."
2 Então o povo clamou a Moisés. Este orou ao Senhor , e o fogo se apagou.
3 Leina la lefelo leo la bitšwa Thabera, ka gobane mollo wa Jehofa o be o ba tšhumile."
3 Por isso aquele lugar foi chamado de Taberá, porque o fogo do Senhor se havia acendido entre eles.
4 Lešaba la mahlakanasele leo le bego le le gare ga bona la bonagatša kganyogo ya lona ya boithati gomme bana ba Isiraele le bona ba buša ba lla ke moka ba re: “Ke mang a tlago go re nea nama ra ja?"
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios. Também os filhos de Israel começaram a chorar outra vez, dizendo: — Quem nos dará carne para comer?
5 Re gopola hlapi yeo re bego re eja kua Egipita re fo e hwetša feela, le diphara, magapu, diliki, dieie le konofolo."
5 Lembramos dos peixes que comíamos de graça no Egito. Que saudade dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos!
6 Bjale meoya ya rena e a fokola. Mahlo a rena ga a bone selo ge e se manna feela.”"
6 Mas agora a nossa alma está seca, e não vemos nada a não ser este maná.
7 Manna a be a swana le pewana e tšhweu gomme ponagalo ya ona e etša ya boreku bjo bo bitšwago deliamo."
7 O maná era como semente de coentro, e a sua aparência era semelhante à de bdélio.
8 Batho ba be ba tlala gohle ba a topa, ba a šila ka ditšhilo goba ba a setlela ka lehudung, ke moka ba a fufutša ka dipitšeng goba ba apea dinkgwa tša nkgokolo ka ona. Tatso ya ona e be e etša ya senkgwa se se nago le swikiri se se tswakilwego le makhura."
8 O povo ia por toda parte e o colhia. Eles o moíam em moinhos ou o socavam em pilões. Depois o cozinhavam em panelas e dele faziam bolos. O sabor do maná era como o de bolos amassados com azeite.
9 Ge phoka e be e nele mešašeng bošego, manna a be a wela godimo ga yona."
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Moshe a kwa batho ba lla malapeng a bona, yo mongwe le yo mongwe a lla a le mojakong wa tente ya gagwe. Bogale bja Jehofa bja ba tukela o šoro, gomme seo ya ba se sebe mahlong a Moshe."
10 Então Moisés ouviu como o povo chorava por famílias, cada um à porta da sua tenda. O Senhor ficou muito irado, e Moisés também não gostou daquilo.
11 Ke moka Moshe a re go Jehofa: “Ke ka baka la’ng o tlišetša nna mohlanka wa gago tše mpe, le gona ke ka baka la’ng ke se ka hwetša kgaugelo mahlong a gago ka ge e le mo o nthwešitše morwalo wa setšhaba se ka moka?"
11 Moisés disse ao Senhor : — Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 A ke nna ke ilego ka ima batho ba setšhaba se ka moka? A ke nna ke ba belegego mo e bilego o ka mpotša gore: ‘Ba kuke sehubeng sa gago, feela bjalo ka ge moledi a kuka lesea le le amušwago,’ ke ba iše nageng yeo o e enetšego borakgolokhukhu ba bona?"
12 Será que fui eu quem concebeu todo este povo? Será que fui eu quem o deu à luz, para que me digas que o leve no colo, como a babá leva a criança que mama, até a terra que prometeste dar a seus pais?
13 Ke tla tšea kae nama ya go nea setšhaba se ka moka? Gobane se dulela go ntelela se re: ‘Re fe nama re je!’"
13 Onde eu poderia conseguir carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: “Dê-nos carne para comer.”
14 Nka se kgone go rwala setšhaba se ka moka ke nnoši, ka gobane se nkimela o šoro."
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois é pesado demais para mim.
15 Ka gona ge e ba o ntshwara ka tsela ye, gona mpolaye hle. Ge e ba ke hweditše kgaugelo mahlong a gago, gona dira gore ke se bone masetlapelo a a ka.”"
15 Se me tratas assim, mata-me de uma vez. Se achei favor aos teus olhos, peço que não me deixes ver a minha miséria.
16 Ke moka Jehofa a re go Moshe: “Nkgobokeletše banna ba masomešupa go tšwa go banna ba bagolo ba Isiraele, bao o tsebago gore ke banna ba bagolo ba setšhaba le bahlankedi ba sona gomme o ba tliše tenteng ya kopano, ba eme moo le wena."
16 O Senhor disse a Moisés: — Reúna para mim setenta homens dos anciãos de Israel, que você sabe que são anciãos e superintendentes do povo, e traga-os diante da tenda do encontro, para que estejam ali com você.
17 Ke tla theoga gore ke tle ke bolele le wena moo; ke tla tšea o mongwe wa moya wo o lego go wena ka o bea go bona. Ba tla go thuša go rwala morwalo wa setšhaba se gore o se ke wa o rwala o nnoši."
17 Então descerei e ali falarei com você. Tirarei do Espírito que está sobre você e o porei sobre eles; e eles ajudarão você a levar a carga do povo, para que você não tenha de levá-la sozinho.
18 O botše setšhaba o re: ‘Ikgethagatšeng bakeng sa letšatši la gosasa ka ge le tla ja nama gobane le lletše Jehofa ka ditsebeng, la re: “Ke mang a tlago go re nea nama ra ja, gobane re be re iketlile kua Egipita?” Jehofa o tla le nea nama la ja."
18 Diga ao povo: “Santifiquem-se para amanhã e vocês comerão carne, porque vocês choraram aos ouvidos do Senhor , dizendo: ‘Quem nos dará carne para comer? A vida era melhor no Egito.’” Por isso o Senhor lhes dará carne e vocês poderão comer.
19 Le ka se e je letšatši letee goba matšatši a mahlano goba a lesome goba a masomepedi,"
19 Não comerão um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte,
20 eupša le tla eja kgwedi ka moka go fihlela e etšwa ka dinko tša lena e bile e le tenne, ka gobane le ganne Jehofa, yena yo a lego gare ga lena, la lla pele ga gagwe, la re: “Go re’ng re tšwile Egipita?”’”"
20 mas um mês inteiro, até que saia pelo nariz, até que fiquem com nojo dela, porque vocês rejeitaram o Senhor , que está no meio de vocês, e choraram diante dele, dizendo: “Por que saímos do Egito?”
21 Ke moka Moshe a re: “Mo setšhabeng se ke nago le sona go na le banna ba dikete tše makgolotshela (600 000) bao ba sepelago ka maoto, eupša wena o itše: ‘Ke tla ba nea nama gomme ba eja kgwedi ka moka’!"
21 Moisés, porém, respondeu: — Este povo no meio do qual estou é de seiscentos mil homens em pé, e tu dizes: “Eu lhes darei carne, e eles a comerão durante um mês inteiro.”
22 A ba tla hlabelwa mehlape ya dihuswane le ya dikgomo gore nama yeo e ba lekane? Goba na ba tla swarelwa dihlapi ka moka tša lewatle gore nama yeo e ba lekane?”"
22 Quantos rebanhos de ovelhas e de gado teríamos de matar, para que tivessem o suficiente? Ou será que bastaria, se ajuntássemos para eles todos os peixes do mar?
23 Ge Moshe a re’alo Jehofa a re go yena: “A seatla sa Jehofa ke se se kopana? Bjale o tla bona ge e ba seo ke se bolelago se tla go diragalela goba se ka se go diragalele.”"
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: — Será que a mão do
24 Ka morago ga moo Moshe a ya a botša setšhaba mantšu ao a Jehofa. A kgoboketša banna ba masomešupa go tšwa go banna ba bagolo ba setšhaba gomme a ba emiša go dikologa tente."
24 Moisés saiu e contou ao povo as palavras do Senhor . Ele reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 Ke moka Jehofa a theoga a le lerung gomme a bolela le yena a ba a tšea o mongwe wa moya wo o bego o le mo go yena a o tsenya go yo mongwe le yo mongwe wa banna ba bagolo ba masomešupa. Ya re gateetee ge moya o dutše godimo ga bona, ba dira tšeo baporofeta ba di dirago; eupša ba se sa dira seo gape."
25 Então o Senhor desceu na nuvem e falou com Moisés. E, tirando do Espírito que estava sobre Moisés, o pôs sobre aqueles setenta anciãos. Quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas isto nunca mais se repetiu.
26 Bjale ba babedi ba banna bao ba be ba šetše mešašeng. Leina la yo mongwe e be e le Eledada gomme la yo mongwe e le Medada. Moya wa dula godimo ga bona ka ge ba be ba le gare ga bao ba ngwadilwego eupša ba be ba sa ya tenteng. Le bona ba dira tšeo baporofeta ba di dirago ba le moo mešašeng."
26 Porém dois homens ficaram no arraial. Um se chamava Eldade, e o outro, Medade. O Espírito repousou sobre eles, porque estavam entre os inscritos, mesmo que não tivessem ido até a tenda; e profetizavam no arraial.
27 Lesogana le lengwe la kitima la ya la begela Moshe la re: “Kua mešašeng Eledada le Medada ba dira tšeo baporofeta ba di dirago!”"
27 Então um jovem correu e anunciou a Moisés: — Eldade e Medade estão profetizando no arraial.
28 Ke moka Joshua morwa wa Nuni, modiredi wa Moshe go tloga bosoganeng bja gagwe a fetola a re: “Moshe mong wa ka, ba thibele!”"
28 Josué, filho de Num, auxiliar de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: — Moisés, meu senhor, ordene que parem com isso.
29 Eupša Moshe a re go yena: “A o a nkhufegela? O se ke wa dira bjalo, ke duma ge nkabe batho ba Jehofa ka moka e be e le baporofeta ka gobane Jehofa o be a tla tsenya moya wa gagwe go bona!”"
29 Porém Moisés lhe disse: — Você está com ciúmes por mim? Eu gostaria que todo o povo do
30 Ka morago Moshe a leba mešašeng, yena gotee le banna ba bagolo ba Isiraele."
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Gwa tsoga phefo e tšwago go Jehofa gomme ya ntšha dikhwiri lewatleng ya di phatlalatša mešašeng monabo wa leeto la letšatši ka thoko ye le monabo wa leeto la letšatši ka thoko yela, tša phatlalala gohle go dikologa mešaša. Mokgobo wa tšona e be e le wa bophagamo bja dikubiti tše e ka bago tše pedi go tloga fase."
31 Então soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial em todas as direções, numa extensão de cerca de um dia de caminhada, a uma altura de quase um metro sobre a terra.
32 Batho ba hlwa ba eme letšatši leo ka moka le bošego ka moka le letšatši ka moka le le latelago ba kgobela dikhwiri. Yo a bego a kgobokeditše tše dinyenyane o be a tladitše dinkgo tše lesome. Ba di anega gohle go dikologa mešaša."
32 Todo aquele dia e toda aquela noite, e também no dia seguinte, o povo se levantou e recolheu as codornizes; o que menos recolheu teve dez montões; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Nama e be e sa le menong a bona, pele ba ka e sohla, ge bogale bja Jehofa bo tukela setšhaba seo. Jehofa a bolaya setšhaba seo ka bontši."
33 Enquanto a carne ainda estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, a ira do Senhor se acendeu contra o povo, e o feriu com uma terrível praga.
34 Lefelo leo la reelwa leina la Kibirothe-hatafa, ka gobane ke moo ba boloketšego batho bao ba bontšhitšego kganyogo ya boithati."
34 Por isso aquele lugar foi chamado de Quibrote-Hataavá, porque ali foi sepultado o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Setšhaba sa tloga Kibirothe-hatafa sa ya Hatserothe gomme sa dula moo Hatserothe."
35 De Quibrote-Hataavá o povo partiu para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.