Gênesis 43

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tlala e be e le e šoro nageng yeo."
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Eitše gateetee ge ba feditše go ja mabele ao ba a rekilego Egipita, tatago bona a re go bona: “Boelang morago le yo re rekela dijonyana.”"
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Ke moka Juda a re go yena: “Monna yola o re laile ka matla a re: ‘Le se ke la buša la bona sefahlego sa ka ge e ba le sa tle le ngwanabo lena.’"
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Ge e ba o re roma le ngwanabo rena, gona re tla theogela gona kua ra yo go rekela dijo."
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Eupša ge e ba o sa mo dumelele, rena re ka se theogele moo, ka gobane monna yola o itše go rena: ‘Le se ke la buša la bona sefahlego sa ka ge e ba le sa tle le ngwanabo lena.’”"
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Isiraele a re: “Le nkgobaleditše’ng ka go botša monna yola gore le na le ngwanabo lena yo mongwe?”"
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Ge a re’alo bona ba re: “Monna yola o botšišitše ka rena le ka metswalo ya rena ka go lebanya a re: ‘A tatago lena o sa phela? A le na le ngwanabo lena yo mongwe?’ Rena ra mo araba seo a re botšišago sona. Re be re tla tseba bjang gore o be a tla re: ‘Theošetšang ngwanabo lena fa’?”"
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 Mafelelong Juda a re go Isiraele tatagwe: “Roma mošemane yo le nna, gore re eme re sepele e le gore re dule re phela, re se hwe, rena le wena le bana ba rena ba banyenyane."
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 Ke tla kgonthišetša gore o a šireletšega. Ge e ba a ka diragalelwa ke se sengwe, gona o nkotle. Ge e ba nka se mmušetše go wena ka go nea yena, gona ke tla be ke go diretše sebe sa bophelo bja ka ka moka."
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Eupša ge nkabe re sa diega, gona bjale nkabe re šetše re ile gona kua ka makga a mabedi ra ba ra boa.”"
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Ka gona Isiraele tatago bona a re go bona: “Ge e ba go le bjalo, gona dirang se: Tšeang ditšweletšwa tše dibotsebotse tša mo nageng ye, le di tsenyeng ka mekotleng gomme le theogeleng le tšona go monna yola le mo neeng tšona e le dimpho. Tšeang tše: setlolonyana seo se bitšwago balesamo, todinyana ya dinose, boreku bja go nkga bose le letswamathi leo le nago le boreku, dikoko tše di bitšwago dipistakio le dialmonte."
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Le gona le tšeeng le tšhelete e lekanago le yela gabedi; tšhelete yeo le e hweditšego melomong ya mekotla ya lena le e bušetše ka diatla tša lena. Mohlomongwe e be e le phošo."
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Tšeang ngwanabo lena le sepeleng, le boele go monna yoo."
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Anke Modimo Ramatlaohle a le kwele bohloko pele ga monna yoo, gore a lokolle ngwanabo lena yola yo mongwe gotee le Benjamini. Eupša ge e ba nna ke tla loba bana ba, gona a ke ba lobe!”"
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Ka gona banna bao ba tšea mpho yeo, ba tšea le tšhelete yeo e lekanago le yela gabedi gotee le Benjamini. Ke moka ba ema ba wela tsela ba theogela Egipita gomme ba fihla ba ema pele ga Josefa."
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Ya re ge Josefa a bona Benjamini a na le bona, gateetee a botša monna yo a bego a okametše ntlong ya gagwe a re: “Tšea banna ba o ba iše ka ntlong gomme o hlabe diphoofolo o be o lokiše dijo, ka gobane banna ba ba tlo ja le nna mosegare.”"
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Gateetee monna yoo a dira kamoo Josefa a mmoditšego ka gona. Monna yoo a tšea banna bao a ba iša ntlong ya Josefa."
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Eupša banna bao ba boifa ka gobane ba tlišitšwe ntlong ya Josefa, gomme ba re: “Re tlišitšwe mo ka baka la tšhelete yeo re gomilego le yona ka mekotleng ya rena ge re be re tlile mo mathomong. Ba tla re swara ba re hlasela gomme ba re tšea ba re dira makgoba ba ba ba thopa le dipokolo tša rena!”"
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Ka gona ba ya go monna yo a bego a okametše ntlong ya Josefa ba bolela le yena mojakong wa ntlo,"
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 gomme ba re: “Tshwarelo hle mong wa rena! Re kile ra theogela mo peleng go tlo reka dijo."
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 Eupša seo se ilego sa direga ke gore ge re fihla lefelong leo go robalwago go lona tseleng gomme re bula mekotla ya rena, yo mongwe le yo mongwe wa rena o ile a hwetša tšhelete ya gagwe molomong wa mokotla wa gagwe, tšhelete yeo e be e feletše. Bjale re rata go e buša ka diatla tša rena."
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 Re theogetše mo re swere tšhelete e nngwe gore re tlo reka dijo. Re tloga re sa tsebe motho yoo a tsentšego tšhelete ya rena ka mekotleng ya rena.”"
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Ke moka a re go bona: “Go lokile. Le se tšhoge. Modimo wa lena yo e bilego e le Modimo wa tatago lena o le file letlotlo ka mekotleng ya lena. Ke a tseba gore le lefile.” Ka morago ga moo a tliša Simeone go bona."
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Ke moka monna yoo a tsenya banna bao ka ntlong ya Josefa, a ba nea meetse gore ba hlape dinao gomme a nea dipokolo tša bona furu."
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Ba lokiša mpho yela gore Josefa a e hwetše ge a etla mosegare, ka gobane ba be ba kwele gore ba be ba tlo jela moo."
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Ge Josefa a tsena ka ntlong, ba tšea mpho yeo ba bego ba e swere ka seatla sa bona ba e tliša go yena ka ntlong, gomme ba wela fase ba mo khunamela."
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Ka morago ga moo a ba botšiša maphelo a re: “Na mokgalabje tatago lena yo le boletšego ka yena o sa iketlile? Na o sa phela?”"
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Ge a re’alo bona ba re: “Tatago rena, yena mohlanka wa gago o sa iketlile. O sa phela.” Ke moka ba inamela fase ba khunama."
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Ge a emiša mahlo gomme a bona Benjamini ngwanabo, morwa wa mmagwe, a re: “Na yo ke ngwanabo lena yo monyenyane yo le mpoditšego ka yena?” A oketša ka gore: “Morwa, anke Modimo a go bontšhe kgaugelo ya gagwe.”"
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Bjale Josefa o be a itlhaganetše ka gobane o be a se sa kgona go laola maikwelo a gagwe ka ngwanabo, moo a ilego a yo nyaka mo a ka llelago gona, a tsena ka phapošing ya ka gare gomme a tšholla megokgo."
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Ka morago ga moo a hlapa sefahlego sa gagwe, a tšwa, a itiiša gomme a re: “Tlišang dijo.”"
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Ba mo tlišetša tša gagwe a nnoši, le banna bao ba ba tlišetša tša bona ba nnoši, le Baegipita bao ba bego ba eja le yena ba ba tlišetša tša bona ba nnoši; ka gobane Baegipita ba be ba sa kgone go ja dijo le Baheberu, ka ge go dira bjalo go be go šišimiša Baegipita."
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Ba be ba dudišitšwe pele ga gagwe, wa leitšibulo a dudišitšwe go ya ka tshwanelo ya gagwe ya bogolo, yo monyenyane a dudišitšwe go ya ka bonyenyane bja gagwe; banna bao ba lebelelana ba maketše."
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 A tšea dijo pele ga gagwe a di fetišetša go bona, eupša a oketša tša Benjamini gahlano go feta tša ba bangwe ka moka. Ba ja le go nwa le yena go fihlela ba khora."
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.