Gênesis 43
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH
1 Tlala e be e le e šoro nageng yeo."
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Eitše gateetee ge ba feditše go ja mabele ao ba a rekilego Egipita, tatago bona a re go bona: “Boelang morago le yo re rekela dijonyana.”"
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ke moka Juda a re go yena: “Monna yola o re laile ka matla a re: ‘Le se ke la buša la bona sefahlego sa ka ge e ba le sa tle le ngwanabo lena.’"
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Ge e ba o re roma le ngwanabo rena, gona re tla theogela gona kua ra yo go rekela dijo."
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Eupša ge e ba o sa mo dumelele, rena re ka se theogele moo, ka gobane monna yola o itše go rena: ‘Le se ke la buša la bona sefahlego sa ka ge e ba le sa tle le ngwanabo lena.’”"
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Isiraele a re: “Le nkgobaleditše’ng ka go botša monna yola gore le na le ngwanabo lena yo mongwe?”"
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Ge a re’alo bona ba re: “Monna yola o botšišitše ka rena le ka metswalo ya rena ka go lebanya a re: ‘A tatago lena o sa phela? A le na le ngwanabo lena yo mongwe?’ Rena ra mo araba seo a re botšišago sona. Re be re tla tseba bjang gore o be a tla re: ‘Theošetšang ngwanabo lena fa’?”"
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Mafelelong Juda a re go Isiraele tatagwe: “Roma mošemane yo le nna, gore re eme re sepele e le gore re dule re phela, re se hwe, rena le wena le bana ba rena ba banyenyane."
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Ke tla kgonthišetša gore o a šireletšega. Ge e ba a ka diragalelwa ke se sengwe, gona o nkotle. Ge e ba nka se mmušetše go wena ka go nea yena, gona ke tla be ke go diretše sebe sa bophelo bja ka ka moka."
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Eupša ge nkabe re sa diega, gona bjale nkabe re šetše re ile gona kua ka makga a mabedi ra ba ra boa.”"
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Ka gona Isiraele tatago bona a re go bona: “Ge e ba go le bjalo, gona dirang se: Tšeang ditšweletšwa tše dibotsebotse tša mo nageng ye, le di tsenyeng ka mekotleng gomme le theogeleng le tšona go monna yola le mo neeng tšona e le dimpho. Tšeang tše: setlolonyana seo se bitšwago balesamo, todinyana ya dinose, boreku bja go nkga bose le letswamathi leo le nago le boreku, dikoko tše di bitšwago dipistakio le dialmonte."
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Le gona le tšeeng le tšhelete e lekanago le yela gabedi; tšhelete yeo le e hweditšego melomong ya mekotla ya lena le e bušetše ka diatla tša lena. Mohlomongwe e be e le phošo."
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Tšeang ngwanabo lena le sepeleng, le boele go monna yoo."
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Anke Modimo Ramatlaohle a le kwele bohloko pele ga monna yoo, gore a lokolle ngwanabo lena yola yo mongwe gotee le Benjamini. Eupša ge e ba nna ke tla loba bana ba, gona a ke ba lobe!”"
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Ka gona banna bao ba tšea mpho yeo, ba tšea le tšhelete yeo e lekanago le yela gabedi gotee le Benjamini. Ke moka ba ema ba wela tsela ba theogela Egipita gomme ba fihla ba ema pele ga Josefa."
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Ya re ge Josefa a bona Benjamini a na le bona, gateetee a botša monna yo a bego a okametše ntlong ya gagwe a re: “Tšea banna ba o ba iše ka ntlong gomme o hlabe diphoofolo o be o lokiše dijo, ka gobane banna ba ba tlo ja le nna mosegare.”"
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Gateetee monna yoo a dira kamoo Josefa a mmoditšego ka gona. Monna yoo a tšea banna bao a ba iša ntlong ya Josefa."
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Eupša banna bao ba boifa ka gobane ba tlišitšwe ntlong ya Josefa, gomme ba re: “Re tlišitšwe mo ka baka la tšhelete yeo re gomilego le yona ka mekotleng ya rena ge re be re tlile mo mathomong. Ba tla re swara ba re hlasela gomme ba re tšea ba re dira makgoba ba ba ba thopa le dipokolo tša rena!”"
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Ka gona ba ya go monna yo a bego a okametše ntlong ya Josefa ba bolela le yena mojakong wa ntlo,"
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 gomme ba re: “Tshwarelo hle mong wa rena! Re kile ra theogela mo peleng go tlo reka dijo."
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Eupša seo se ilego sa direga ke gore ge re fihla lefelong leo go robalwago go lona tseleng gomme re bula mekotla ya rena, yo mongwe le yo mongwe wa rena o ile a hwetša tšhelete ya gagwe molomong wa mokotla wa gagwe, tšhelete yeo e be e feletše. Bjale re rata go e buša ka diatla tša rena."
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Re theogetše mo re swere tšhelete e nngwe gore re tlo reka dijo. Re tloga re sa tsebe motho yoo a tsentšego tšhelete ya rena ka mekotleng ya rena.”"
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ke moka a re go bona: “Go lokile. Le se tšhoge. Modimo wa lena yo e bilego e le Modimo wa tatago lena o le file letlotlo ka mekotleng ya lena. Ke a tseba gore le lefile.” Ka morago ga moo a tliša Simeone go bona."
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Ke moka monna yoo a tsenya banna bao ka ntlong ya Josefa, a ba nea meetse gore ba hlape dinao gomme a nea dipokolo tša bona furu."
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Ba lokiša mpho yela gore Josefa a e hwetše ge a etla mosegare, ka gobane ba be ba kwele gore ba be ba tlo jela moo."
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Ge Josefa a tsena ka ntlong, ba tšea mpho yeo ba bego ba e swere ka seatla sa bona ba e tliša go yena ka ntlong, gomme ba wela fase ba mo khunamela."
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Ka morago ga moo a ba botšiša maphelo a re: “Na mokgalabje tatago lena yo le boletšego ka yena o sa iketlile? Na o sa phela?”"
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Ge a re’alo bona ba re: “Tatago rena, yena mohlanka wa gago o sa iketlile. O sa phela.” Ke moka ba inamela fase ba khunama."
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Ge a emiša mahlo gomme a bona Benjamini ngwanabo, morwa wa mmagwe, a re: “Na yo ke ngwanabo lena yo monyenyane yo le mpoditšego ka yena?” A oketša ka gore: “Morwa, anke Modimo a go bontšhe kgaugelo ya gagwe.”"
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Bjale Josefa o be a itlhaganetše ka gobane o be a se sa kgona go laola maikwelo a gagwe ka ngwanabo, moo a ilego a yo nyaka mo a ka llelago gona, a tsena ka phapošing ya ka gare gomme a tšholla megokgo."
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Ka morago ga moo a hlapa sefahlego sa gagwe, a tšwa, a itiiša gomme a re: “Tlišang dijo.”"
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Ba mo tlišetša tša gagwe a nnoši, le banna bao ba ba tlišetša tša bona ba nnoši, le Baegipita bao ba bego ba eja le yena ba ba tlišetša tša bona ba nnoši; ka gobane Baegipita ba be ba sa kgone go ja dijo le Baheberu, ka ge go dira bjalo go be go šišimiša Baegipita."
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Ba be ba dudišitšwe pele ga gagwe, wa leitšibulo a dudišitšwe go ya ka tshwanelo ya gagwe ya bogolo, yo monyenyane a dudišitšwe go ya ka bonyenyane bja gagwe; banna bao ba lebelelana ba maketše."
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 A tšea dijo pele ga gagwe a di fetišetša go bona, eupša a oketša tša Benjamini gahlano go feta tša ba bangwe ka moka. Ba ja le go nwa le yena go fihlela ba khora."
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.