2 Samuel 13
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC
1 Jehofa a roma Nathane go Dafida. Nathane a fihla a re go yena: “Go be go na le banna ba babedi bao ba dulago motseng o tee, yo mongwe e le mohumi yo mongwe e le modiidi."
1 Aconteceu, depois disso, que Amnon, filho de Davi, se enamorou de Tamar, irmã de Absalão, filho de Davi, que era muito bela.
2 Monna wa mohumi o be a na le dinku le dikgomo tše dintši kudu;"
2 Amnon se consumia de tal modo por Tamar, sua irmã, a ponto de ficar doente, pois ela era virgem e parecia-lhe impossível fazer-lhe o que quer que fosse.
3 monna wa modiidi yena o be a se na selo ge e se kwana e tee ya tshadi e nyenyane yeo a bego a e rekile. O be a e hlokomela gomme e be e gola e dula le yena le barwa ba gagwe. E be e eja lerathana la gagwe, e nwela senwelong sa gagwe e bile e robala sehubeng sa gagwe, ya ba bjalo ka morwedi wa gagwe."
3 Ora, Amnon tinha um amigo chamado Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, o qual era muito sagaz.
4 Ka morago moeng a etela monna wa mohumi, eupša monna yo a babalela dinku le dikgomo tša gagwe a se tšee le ge e le efe ya tšona gore a hlabele mosepedi yo a tlilego go yena gore a je. A tšea kwana ya tshadi ya monna wa modiidi a e hlabela monna yo a tlilego go yena gore a je.”"
4 Disse ele a Amnon: Por que, ó príncipe, estás tão abatido todas as manhãs? Não mo queres dizer? É que amo Tamar, respondeu Amnon, a irmã de meu irmão Absalão.
5 Dafida ge a ekwa seo a galefela monna yoo kudu mo a ilego a re go Nathane: “Ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore monna yo a dirago seo o swanetše go hwa!"
5 Jonadab disse-lhe: Deita em tua cama, e finge-te doente. Quando o teu pai vier ver-te, tu lhe dirás: Permite que Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante de mim, a fim de que eu coma iguarias preparadas por sua mão.
6 Ge e le kwana yeo ya tshadi o swanetše go e lefa ka tše nne, ka ge a dirile selo se e bile a sa ka a bontšha lešoko.”"
6 Amnon deitou-se e fingiu que estava enfermo. Quando o rei veio visitá-lo, ele disse-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha preparar à minha vista dois pasteizinhos, para que eu coma de sua mão.
7 Ke moka Nathane a re go Dafida: “Monna yoo ke wena! Se ke seo Jehofa Modimo wa Isiraele a se boletšego: ‘Nna ke go tloditše gore o be kgoši ya Isiraele, ka ba ka go hlakodiša seatleng sa Saulo."
7 Davi mandou dizer a Tamar, no palácio: Vai à casa de teu irmão Amnon e prepara-lhe sua refeição.
8 Le gona ke be ke ikemišeditše go go nea ntlo ya mong wa gago le basadi ba mong wa gago gore e be ba gago gotee le go go nea ntlo ya Isiraele le ya Juda. Ge e ba go be go sa lekana, ke be ke tla go okeletša ka dilo tša go swana le tše le tše dingwe."
8 Tamar foi ter com o seu irmão Amnon, que estava deitado. Tomou farinha, amassou e fez os pastéis à sua vista.
9 Ke ka baka la’ng o nyaditše lentšu la Jehofa ka go dira se sebe mahlong a gagwe? O otlile Uria wa Mohethe ka tšhoša gomme mosadi wa gagwe wa mo tšea gore e be mosadi wa gago. Uria wa mmolaya ka tšhoša ya bana ba Amoni."
9 Depois de tê-los cozido, tomou a panela e despejou-a diante dele, mas Amnon não quis comer, e disse: Manda sair todos daqui. E retiraram-se todos os que estavam junto dele,
10 Bjale tšhoša e ka se tloge ntlong ya gago go iša mehleng ya neng le neng ka ge o nnyaditše wa tšea mosadi wa Uria wa Mohethe gore e be mosadi wa gago.’"
10 Amnon disse então a Tamar: Traze o prato no meu quarto, para que eu coma de tua mão. Tamar tomou os pastéis que fizera e levou-os ao seu irmão no quarto.
11 Se ke seo Jehofa a se boletšego: ‘Šefa ke tliša masetlapelo ntlong ya gago; ke tla tšea basadi ba gago o lebeletše ka ba nea wa geno gomme yena o tla robala le bona tadi e amuša."
11 E quando ela os oferecia a Amnon para que comesse, este segurou-a, dizendo: Vem, deita-te comigo, minha irmã!
12 Le ge wena o dirile dilo ka sephiring, nna ke tla dira se pele ga Isiraele ka moka le pele ga batho ka moka.’”"
12 Não, meu irmão, disse-lhe ela; não me violentes. Não se faz uma tal coisa em Israel. Não cometas semelhante infâmia.
13 Bjale Dafida a re go Nathane: “Ke senyeditše Jehofa.” Nathane a re go Dafida: “Jehofa o tla go lebalela sebe sa gago. O ka se hwe."
13 Aonde levaria eu o meu opróbrio? E tu serias olhado como um ímpio em Israel! É melhor que fales ao rei: ele não recusará dar-me a ti.
14 Go sa šetšwe seo, ka ge o nyaditše Jehofa ka seo o se dirilego, morwa yo o sa tšwago go mmelegelwa le yena o tlo hwa lehu.”"
14 Mas ele não quis dar-lhe ouvidos e, como era mais forte que ela, violentou-a e se deitou com ela.
15 Nathane a ya ntlong ya gagwe. Jehofa yena a otla ngwana yo mosadi wa Uria a mmelegetšego Dafida ke moka a babja."
15 E logo a seguir Amnon concebeu uma profunda aversão por ela, mais violenta do que o amor que antes lhe tivera. Levanta-te, disse-lhe ele, e vai-te!
16 Dafida a lopa Modimo wa therešo ka baka la mošemane gomme a ikona dijo, a fetša bošego ka moka a patlame fase."
16 Não, meu irmão, respondeu ela; o ultraje que me farias, expulsando-me, seria ainda mais grave do que o que me acabas de fazer. Ele, porém, não quis ouvi-la;
17 Banna ba bagolo ba ntlo ya gagwe ba ema kgauswi le yena gore ba mo tsoše, yena a se ke a dumela, a se ke a ja dijo gotee le bona."
17 chamou o seu servo e disse-lhe: Põe fora daqui esta moça que me está importunando, e fecha a porta atrás dela.
18 Ngwana a hwa ka letšatši la bošupa. Bahlanka ba Dafida ba be ba tšhaba go mmotša gore ngwana o hwile; ka ge ba itše: “Re boletše le Dafida ngwana a sa phela eupša a se re theetše; bjale re tla mmotša bjang gore: ‘Ngwana o hwile?’ O tlo dira selo se sebe.”"
18 {Ela trazia um vestido comprido, como se vestiam outrora as donzelas filhas do rei.} O servo expulsou-a, fechando a porta atrás dela.
19 Ge Dafida a bona bahlanka ba gagwe ba sebaseba a lemoga gore ngwana o hwile. Dafida a re go bahlanka ba gagwe: “Na ngwana o hwile?” Bona ba re: “O hwile.”"
19 Tamar derramou então cinza sobre a cabeça, rasgou o seu longo vestido e, pondo a mão sobre a cabeça, afastou-se gritando.
20 Ke moka Dafida a tsoga mo fase a hlapa a itlotša ka makhura gomme a apara diaparo tše dingwe ke moka a tla ntlong ya Jehofa a khunama a rapela; ka morago a tla ntlong ya gagwe a kgopela dijo, gateetee ba mo nea tšona a ja."
20 Seu irmão Absalão disse-lhe: Esteve realmente contigo Amnon, teu irmão? Por agora, cala-te, minha irmã; ele é teu irmão: não penses mais nisso. E Tamar permaneceu consternada, na casa de seu irmão Absalão.
21 Bahlanka ba gagwe ba re go yena: “Selo seo o se dirilego se ra go re’ng? Ge ngwana a be a sa phela o ile wa ikona dijo wa ba wa lla; gateetee ka morago ga gore ngwana a hwe o ile wa tsoga wa ja dijo.”"
21 O rei Davi soube de tudo o que se tinha passado, e inflamou-se com violência a sua cólera, mas não quis afligir seu filho Amnon, pois o amava por ser o seu primogênito.
22 Ge ba re’alo a re: “Ke ile ka ikona dijo le go lla ge ngwana a sa phela, ka gobane ke be ke ipoditše gore: ‘Ke mang yo a tsebago ge e ba Jehofa a tla nkgaugela, gomme ngwana a phela?’"
22 Quanto a Absalão, este não disse a Amnon uma só palavra, nem boa nem má, porque o odiava, por ter ele violado sua irmã Tamar.
23 Ka ge bjale a hwile, ke tla be ke ikonela’ng dijo? Na nka kgona go mmuša? Nna ke ya go yena, eupša yena a ka se boele go nna.”"
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava suas ovelhas em Baal Hasor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei.
24 Dafida a homotša Batseba mosadi wa gagwe. A robala le yena. Ge nako e dutše e eya Batseba a belega morwa, leina la gagwe e be e le Solomone. Jehofa o be a mo rata."
24 Veio ter com o rei e disse-lhe: Eis que se tosquiam as ovelhas de teu servo; venha, pois, o rei com os seus familiares à casa do teu servo.
25 A romela lentšu ka moporofeta Nathane a mo reela leina la Jedidia ka baka la Jehofa."
25 O rei disse-lhe: Não, meu filho, não iremos todos, para não te sermos pesados. Malgrado instâncias de Absalão, o rei não quis ir, e o abençoou.
26 Joaba a lwa le Raba ya bana ba Amoni gomme a thopa motse wa bogoši."
26 Absalão replicou: Se tu não vens, deixa ao menos que venha conosco o meu irmão Amnon. Por que, disse Davi, iria ele contigo?
27 Joaba a romela baromiwa go Dafida a re: “Ke lwele le Raba. E bile ke thopile le motse wa meetse."
27 Mas Absalão tanto insistiu que Davi deixou partir com ele Amnon e todos os filhos do rei. E Absalão organizou um banquete real.
28 Bjale kgoboketša setšhaba ka moka gomme le rakelele motse le o thope; gore e se be nna ke thopago motse wa tla wa bitšwa ka leina la ka.”"
28 Ora, Absalão dera aos seus criados a ordem seguinte: Ouvi! Quando Amnon tiver o coração alegre por causa do vinho, e eu vos disser: Feri Amnon!, então vós o matareis; não tenhais medo, porque sou eu quem vo-lo ordena. Coragem, e sede homens fortes!
29 Dafida a kgoboketša setšhaba ka moka a ya Raba a lwa le yona gomme a e thopa."
29 Os servos de Absalão fizeram a Amnon conforme o seu senhor lhes ordenara. Então todos os filhos do rei se levantaram, montaram nas suas mulas e fugiram.
30 Dafida a rola Malikamo mphapahlogo hlogong, o be o imela boima bja talente ya gauta le maswika a bohlokwa; o ile wa bewa hlogong ya Dafida. Dithebola tšeo a di tšerego motseng woo e be e le tše dintši kudu."
30 Estavam ainda a caminho, quando chegou ao rei o boato que dizia: Absalão feriu todos os príncipes; nenhum se salvou!
31 A ntšha le batho bao ba bego ba le moo motseng gomme a ba diriša mošomo wa go betla maswika ka didirišwa tše bogale tša tšhipi le ka dilepe, a ba nea le mošomo wa go dira ditena. Dafida a dira metse ka moka ya bana ba Amoni ka wona mokgwa woo. Mafelelong Dafida le batho ba gagwe ka moka ba boela Jerusalema."
31 O rei levantou-se, rasgou suas vestes e prostrou-se por terra; e todos os que o rodeavam rasgaram também as suas vestes.
32 — ausente —
32 Mas Jonadab, filho de Semaa, irmão de Davi, tomou a palavra: Não pense o rei, meu senhor, que foram assassinados todos os jovens. Só Amnon morreu, porque Absalão decidira matá-lo desde o dia em que ele violou sua irmã Tamar.
33 — ausente —
33 Não acredite o rei, meu senhor, que morreram todos os príncipes. Só Amnon pereceu,
34 — ausente —
34 e seus outros irmãos estão vivos. Entretanto, Absalão fugira. A sentinela, levantando os olhos, viu uma grande tropa que descia pelo declive do caminho de Horonaim, e veio anunciar ao rei: Vi homens que vinham pelo caminho de Horonaim, no flanco da montanha.
35 — ausente —
35 Jonadab disse ao rei: São os príncipes que chegam; é bem como tinha dito o teu servo.
36 — ausente —
36 Falava ele ainda, quando entraram os filhos do rei e puseram-se a chorar. Então o rei e todos os seus derramaram abundantes lágrimas.
37 — ausente —
37 Quanto a Absalão, fugira para junto de Tolomai, filho de Amiud, rei de Gessur.
38 — ausente —
38 Enquanto isso, Davi continuava de luto pelo filho. E Absalão permaneceu três anos em Gessur, para onde fugira.
39 — ausente —
39 O ânimo do rei cessou de irritar-se contra Absalão, tendo-se consolado da perda de Amnon.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.