2 Samuel 13

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jehofa a roma Nathane go Dafida. Nathane a fihla a re go yena: “Go be go na le banna ba babedi bao ba dulago motseng o tee, yo mongwe e le mohumi yo mongwe e le modiidi."
1 Depois de algum tempo, Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por Tamar; ela era muito bonita e era irmã de Absalão, outro filho de Davi.
2 Monna wa mohumi o be a na le dinku le dikgomo tše dintši kudu;"
2 Amnom ficou angustiado a ponto de adoecer por causa de sua meio-irmã Tamar, pois ela era virgem, e parecia-lhe impossível aproximar-se dela.
3 monna wa modiidi yena o be a se na selo ge e se kwana e tee ya tshadi e nyenyane yeo a bego a e rekile. O be a e hlokomela gomme e be e gola e dula le yena le barwa ba gagwe. E be e eja lerathana la gagwe, e nwela senwelong sa gagwe e bile e robala sehubeng sa gagwe, ya ba bjalo ka morwedi wa gagwe."
3 Amnom tinha um amigo muito astuto chamado Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi.
4 Ka morago moeng a etela monna wa mohumi, eupša monna yo a babalela dinku le dikgomo tša gagwe a se tšee le ge e le efe ya tšona gore a hlabele mosepedi yo a tlilego go yena gore a je. A tšea kwana ya tshadi ya monna wa modiidi a e hlabela monna yo a tlilego go yena gore a je.”"
4 Ele perguntou a Amnom: "Filho do rei, por que todo dia você está abatido? Quer me contar o que se passa? " Amnom lhe disse: "Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão".
5 Dafida ge a ekwa seo a galefela monna yoo kudu mo a ilego a re go Nathane: “Ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore monna yo a dirago seo o swanetše go hwa!"
5 Então disse Jonadabe: "Vá para a cama e finja estar doente". "Quando seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: Permite que minha irmã Tamar venha dar-me de comer. Gostaria que ela preparasse a comida aqui mesmo e me servisse. Assim poderei vê-la. "
6 Ge e le kwana yeo ya tshadi o swanetše go e lefa ka tše nne, ka ge a dirile selo se e bile a sa ka a bontšha lešoko.”"
6 Amnom atendeu e deitou-se na cama, fingindo-se doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: "Eu gostaria que minha irmã Tamar viesse e preparasse dois bolos aqui mesmo e me servisse".
7 Ke moka Nathane a re go Dafida: “Monna yoo ke wena! Se ke seo Jehofa Modimo wa Isiraele a se boletšego: ‘Nna ke go tloditše gore o be kgoši ya Isiraele, ka ba ka go hlakodiša seatleng sa Saulo."
7 Davi mandou dizer a Tamar no palácio: "Vá à casa de seu irmão Amnom e prepare algo para ele comer".
8 Le gona ke be ke ikemišeditše go go nea ntlo ya mong wa gago le basadi ba mong wa gago gore e be ba gago gotee le go go nea ntlo ya Isiraele le ya Juda. Ge e ba go be go sa lekana, ke be ke tla go okeletša ka dilo tša go swana le tše le tše dingwe."
8 Assim, Tamar foi à casa de seu irmão, que estava deitado. Ela amassou a farinha, preparou os bolos na presença dele e os assou.
9 Ke ka baka la’ng o nyaditše lentšu la Jehofa ka go dira se sebe mahlong a gagwe? O otlile Uria wa Mohethe ka tšhoša gomme mosadi wa gagwe wa mo tšea gore e be mosadi wa gago. Uria wa mmolaya ka tšhoša ya bana ba Amoni."
9 Depois pegou a assadeira e lhe serviu os bolos, mas ele não quis comer. Então Amnom deu ordem para que todos saíssem; depois que todos saíram,
10 Bjale tšhoša e ka se tloge ntlong ya gago go iša mehleng ya neng le neng ka ge o nnyaditše wa tšea mosadi wa Uria wa Mohethe gore e be mosadi wa gago.’"
10 Amnom disse a Tamar: "Traga os bolos e sirva-me aqui no meu quarto". Tamar levou os bolos que havia preparado ao quarto de seu irmão.
11 Se ke seo Jehofa a se boletšego: ‘Šefa ke tliša masetlapelo ntlong ya gago; ke tla tšea basadi ba gago o lebeletše ka ba nea wa geno gomme yena o tla robala le bona tadi e amuša."
11 Mas quando ela se aproximou para servi-lo, ele a agarrou e disse: "Deite-se comigo, minha irmã".
12 Le ge wena o dirile dilo ka sephiring, nna ke tla dira se pele ga Isiraele ka moka le pele ga batho ka moka.’”"
12 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão! Não me faça essa violência. Não se faz uma coisa dessas em Israel! Não cometa essa loucura.
13 Bjale Dafida a re go Nathane: “Ke senyeditše Jehofa.” Nathane a re go Dafida: “Jehofa o tla go lebalela sebe sa gago. O ka se hwe."
13 O que seria de mim? Como eu poderia livrar-me da minha desonra? E o que seria de você? Você cairia em desgraça em Israel. Fale com o rei; ele deixará que eu me case com você".
14 Go sa šetšwe seo, ka ge o nyaditše Jehofa ka seo o se dirilego, morwa yo o sa tšwago go mmelegelwa le yena o tlo hwa lehu.”"
14 Mas Amnom não quis ouvir e, sendo mais forte que ela, violentou-a.
15 Nathane a ya ntlong ya gagwe. Jehofa yena a otla ngwana yo mosadi wa Uria a mmelegetšego Dafida ke moka a babja."
15 Logo depois Amnom sentiu uma forte aversão por ela, mais forte que a paixão que sentira. E disse a ela: "Levante-se e saia! "
16 Dafida a lopa Modimo wa therešo ka baka la mošemane gomme a ikona dijo, a fetša bošego ka moka a patlame fase."
16 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão, mandar-me embora seria pior do que o mal que você já me fez". Ele, porém, não quis ouvi-la,
17 Banna ba bagolo ba ntlo ya gagwe ba ema kgauswi le yena gore ba mo tsoše, yena a se ke a dumela, a se ke a ja dijo gotee le bona."
17 e chamando seu servo, disse-lhe: "Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta".
18 Ngwana a hwa ka letšatši la bošupa. Bahlanka ba Dafida ba be ba tšhaba go mmotša gore ngwana o hwile; ka ge ba itše: “Re boletše le Dafida ngwana a sa phela eupša a se re theetše; bjale re tla mmotša bjang gore: ‘Ngwana o hwile?’ O tlo dira selo se sebe.”"
18 Então o servo a pôs para fora e trancou a porta. Ela estava vestindo uma túnica longa, pois esse era o tipo de roupa que as filhas virgens do rei usavam desde a puberdade.
19 Ge Dafida a bona bahlanka ba gagwe ba sebaseba a lemoga gore ngwana o hwile. Dafida a re go bahlanka ba gagwe: “Na ngwana o hwile?” Bona ba re: “O hwile.”"
19 Tamar pôs cinza na cabeça, rasgou a túnica longa que estava usando e se pôs a caminho, com as mãos sobre a cabeça e chorando em alta voz.
20 Ke moka Dafida a tsoga mo fase a hlapa a itlotša ka makhura gomme a apara diaparo tše dingwe ke moka a tla ntlong ya Jehofa a khunama a rapela; ka morago a tla ntlong ya gagwe a kgopela dijo, gateetee ba mo nea tšona a ja."
20 Absalão, seu irmão, lhe perguntou: "Seu irmão, Amnom, lhe fez algum mal? Agora, acalme-se, minha irmã; ele é seu irmão! Não se deixe dominar pela angústia". E Tamar, muito triste, ficou na casa de seu irmão Absalão.
21 Bahlanka ba gagwe ba re go yena: “Selo seo o se dirilego se ra go re’ng? Ge ngwana a be a sa phela o ile wa ikona dijo wa ba wa lla; gateetee ka morago ga gore ngwana a hwe o ile wa tsoga wa ja dijo.”"
21 Ao saber de tudo isso, o rei Davi ficou furioso.
22 Ge ba re’alo a re: “Ke ile ka ikona dijo le go lla ge ngwana a sa phela, ka gobane ke be ke ipoditše gore: ‘Ke mang yo a tsebago ge e ba Jehofa a tla nkgaugela, gomme ngwana a phela?’"
22 E Absalão não falou nada com Amnom, nem bem, nem mal, embora o odiasse por ter violentado sua irmã Tamar.
23 Ka ge bjale a hwile, ke tla be ke ikonela’ng dijo? Na nka kgona go mmuša? Nna ke ya go yena, eupša yena a ka se boele go nna.”"
23 Dois anos depois, quando os tosquiadores de ovelhas de Absalão estavam em Baal-Hazor, perto da fronteira de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para se reunirem com ele.
24 Dafida a homotša Batseba mosadi wa gagwe. A robala le yena. Ge nako e dutše e eya Batseba a belega morwa, leina la gagwe e be e le Solomone. Jehofa o be a mo rata."
24 Absalão foi ao rei e lhe disse: "Eu, teu servo, estou tosquiando as ovelhas e gostaria que o rei e os seus conselheiros estivessem comigo".
25 A romela lentšu ka moporofeta Nathane a mo reela leina la Jedidia ka baka la Jehofa."
25 Respondeu o rei: "Não, meu filho. Não iremos todos, pois isso seria um peso para você". Embora Absalão insistisse, ele se recusou a ir, mas o abençoou.
26 Joaba a lwa le Raba ya bana ba Amoni gomme a thopa motse wa bogoši."
26 Então Absalão lhe disse: "Se não queres ir, permite, por favor, que o meu irmão Amnom vá conosco". O rei perguntou: "Mas, por que ele iria com você? "
27 Joaba a romela baromiwa go Dafida a re: “Ke lwele le Raba. E bile ke thopile le motse wa meetse."
27 Mas Absalão insistiu tanto que o rei acabou deixando que Amnom e os seus outros filhos fossem com ele.
28 Bjale kgoboketša setšhaba ka moka gomme le rakelele motse le o thope; gore e se be nna ke thopago motse wa tla wa bitšwa ka leina la ka.”"
28 Absalão ordenou aos seus homens: "Ouçam! Quando Amnom estiver embriagado de vinho e eu disser: ‘Matem Amnom! ’, vocês o matarão. Não tenham medo; eu assumo a responsabilidade. Sejam fortes e corajosos! "
29 Dafida a kgoboketša setšhaba ka moka a ya Raba a lwa le yona gomme a e thopa."
29 Assim os homens de Absalão mataram Amnom, obedecendo às suas ordens. Então todos os filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Dafida a rola Malikamo mphapahlogo hlogong, o be o imela boima bja talente ya gauta le maswika a bohlokwa; o ile wa bewa hlogong ya Dafida. Dithebola tšeo a di tšerego motseng woo e be e le tše dintši kudu."
30 Estando eles ainda a caminho, chegou a seguinte notícia ao rei: "Absalão matou todos os teus filhos; nenhum deles escapou".
31 A ntšha le batho bao ba bego ba le moo motseng gomme a ba diriša mošomo wa go betla maswika ka didirišwa tše bogale tša tšhipi le ka dilepe, a ba nea le mošomo wa go dira ditena. Dafida a dira metse ka moka ya bana ba Amoni ka wona mokgwa woo. Mafelelong Dafida le batho ba gagwe ka moka ba boela Jerusalema."
31 O rei levantou-se, rasgou as suas vestes, prostrou-se, e todos os conselheiros que estavam com ele também rasgaram as vestes.
32 — ausente —
32 Mas, Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse: "Não pense o meu senhor que mataram todos os teus filhos. Somente Amnom foi morto. Essa era a intenção de Absalão desde o dia em que Amnom violentou Tamar, irmã dele.
33 — ausente —
33 O rei, meu senhor, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos. Apenas Amnom morreu".
34 — ausente —
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Nesse meio tempo o sentinela viu muita gente que vinha pela estrada de Horonaim, descendo pela encosta da colina, e disse ao rei: "Vejo homens vindo pela estrada de Horonaim, na encosta da colina".
35 — ausente —
35 E Jonadabe disse ao rei: "São os filhos do rei! Aconteceu como o teu servo disse".
36 — ausente —
36 Acabando de falar, os filhos do rei chegaram, chorando em alta voz. Também o rei e todos os seus conselheiros choraram muito.
37 — ausente —
37 Absalão fugiu para o território de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E o rei Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Depois que Absalão fugiu para Gesur, e lá permaneceu três anos,
39 — ausente —
39 a ira do rei contra Absalão cessou, pois ele se sentia consolado da morte de Amnom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.