2 Samuel 13

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jehofa a roma Nathane go Dafida. Nathane a fihla a re go yena: “Go be go na le banna ba babedi bao ba dulago motseng o tee, yo mongwe e le mohumi yo mongwe e le modiidi."
1 Tinha Absalão, filho de Davi, uma formosa irmã, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, se enamorou dela.
2 Monna wa mohumi o be a na le dinku le dikgomo tše dintši kudu;"
2 Angustiou-se Amnom por Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia-lhe impossível fazer-lhe coisa alguma.
3 monna wa modiidi yena o be a se na selo ge e se kwana e tee ya tshadi e nyenyane yeo a bego a e rekile. O be a e hlokomela gomme e be e gola e dula le yena le barwa ba gagwe. E be e eja lerathana la gagwe, e nwela senwelong sa gagwe e bile e robala sehubeng sa gagwe, ya ba bjalo ka morwedi wa gagwe."
3 Tinha, porém, Amnom um amigo cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi; Jonadabe era homem mui sagaz.
4 Ka morago moeng a etela monna wa mohumi, eupša monna yo a babalela dinku le dikgomo tša gagwe a se tšee le ge e le efe ya tšona gore a hlabele mosepedi yo a tlilego go yena gore a je. A tšea kwana ya tshadi ya monna wa modiidi a e hlabela monna yo a tlilego go yena gore a je.”"
4 E ele lhe disse: Por que tanto emagreces de dia para dia, ó filho do rei? Não mo dirás? Então, lhe disse Amnom: Amo Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Dafida ge a ekwa seo a galefela monna yoo kudu mo a ilego a re go Nathane: “Ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore monna yo a dirago seo o swanetše go hwa!"
5 Disse-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama e finge-te doente; quando teu pai vier visitar-te, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha e me dê de comer pão, pois, vendo-a eu preparar-me a comida, comerei de sua mão.
6 Ge e le kwana yeo ya tshadi o swanetše go e lefa ka tše nne, ka ge a dirile selo se e bile a sa ka a bontšha lešoko.”"
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; vindo o rei visitá-lo, Amnom lhe disse: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos à minha presença, para que eu coma de sua mão.
7 Ke moka Nathane a re go Dafida: “Monna yoo ke wena! Se ke seo Jehofa Modimo wa Isiraele a se boletšego: ‘Nna ke go tloditše gore o be kgoši ya Isiraele, ka ba ka go hlakodiša seatleng sa Saulo."
7 Então, Davi mandou dizer a Tamar em sua casa: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe comida.
8 Le gona ke be ke ikemišeditše go go nea ntlo ya mong wa gago le basadi ba mong wa gago gore e be ba gago gotee le go go nea ntlo ya Isiraele le ya Juda. Ge e ba go be go sa lekana, ke be ke tla go okeletša ka dilo tša go swana le tše le tše dingwe."
8 Foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Tomou ela a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os cozeu.
9 Ke ka baka la’ng o nyaditše lentšu la Jehofa ka go dira se sebe mahlong a gagwe? O otlile Uria wa Mohethe ka tšhoša gomme mosadi wa gagwe wa mo tšea gore e be mosadi wa gago. Uria wa mmolaya ka tšhoša ya bana ba Amoni."
9 Tomou a assadeira e virou os bolos diante dele; porém ele recusou comer. Disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram.
10 Bjale tšhoša e ka se tloge ntlong ya gago go iša mehleng ya neng le neng ka ge o nnyaditše wa tšea mosadi wa Uria wa Mohethe gore e be mosadi wa gago.’"
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara, e comerei da tua mão. Tomou Tamar os bolos que fizera e os levou a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Se ke seo Jehofa a se boletšego: ‘Šefa ke tliša masetlapelo ntlong ya gago; ke tla tšea basadi ba gago o lebeletše ka ba nea wa geno gomme yena o tla robala le bona tadi e amuša."
11 Quando lhos oferecia para que comesse, pegou-a e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Le ge wena o dirile dilo ka sephiring, nna ke tla dira se pele ga Isiraele ka moka le pele ga batho ka moka.’”"
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Bjale Dafida a re go Nathane: “Ke senyeditše Jehofa.” Nathane a re go Dafida: “Jehofa o tla go lebalela sebe sa gago. O ka se hwe."
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Go sa šetšwe seo, ka ge o nyaditše Jehofa ka seo o se dirilego, morwa yo o sa tšwago go mmelegelwa le yena o tlo hwa lehu.”"
14 Porém ele não quis dar ouvidos ao que ela lhe dizia; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Nathane a ya ntlong ya gagwe. Jehofa yena a otla ngwana yo mosadi wa Uria a mmelegetšego Dafida ke moka a babja."
15 Depois, Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela que o amor que ele lhe votara. Disse-lhe Amnom: Levanta-te, vai-te embora.
16 Dafida a lopa Modimo wa therešo ka baka la mošemane gomme a ikona dijo, a fetša bošego ka moka a patlame fase."
16 Então, ela lhe disse: Não, meu irmão; porque maior é esta injúria, lançando-me fora, do que a outra que me fizeste. Porém ele não a quis ouvir.
17 Banna ba bagolo ba ntlo ya gagwe ba ema kgauswi le yena gore ba mo tsoše, yena a se ke a dumela, a se ke a ja dijo gotee le bona."
17 Chamou a seu moço, que o servia, e disse: Deita fora esta e fecha a porta após ela.
18 Ngwana a hwa ka letšatši la bošupa. Bahlanka ba Dafida ba be ba tšhaba go mmotša gore ngwana o hwile; ka ge ba itše: “Re boletše le Dafida ngwana a sa phela eupša a se re theetše; bjale re tla mmotša bjang gore: ‘Ngwana o hwile?’ O tlo dira selo se sebe.”"
18 Trazia ela uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as donzelas filhas do rei. Mesmo assim o servo a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Ge Dafida a bona bahlanka ba gagwe ba sebaseba a lemoga gore ngwana o hwile. Dafida a re go bahlanka ba gagwe: “Na ngwana o hwile?” Bona ba re: “O hwile.”"
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça e se foi andando e clamando.
20 Ke moka Dafida a tsoga mo fase a hlapa a itlotša ka makhura gomme a apara diaparo tše dingwe ke moka a tla ntlong ya Jehofa a khunama a rapela; ka morago a tla ntlong ya gagwe a kgopela dijo, gateetee ba mo nea tšona a ja."
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve desolada em casa de Absalão, seu irmão.
21 Bahlanka ba gagwe ba re go yena: “Selo seo o se dirilego se ra go re’ng? Ge ngwana a be a sa phela o ile wa ikona dijo wa ba wa lla; gateetee ka morago ga gore ngwana a hwe o ile wa tsoga wa ja dijo.”"
21 Ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Ge ba re’alo a re: “Ke ile ka ikona dijo le go lla ge ngwana a sa phela, ka gobane ke be ke ipoditše gore: ‘Ke mang yo a tsebago ge e ba Jehofa a tla nkgaugela, gomme ngwana a phela?’"
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem; porque odiava a Amnom, por ter este forçado a Tamar, sua irmã.
23 Ka ge bjale a hwile, ke tla be ke ikonela’ng dijo? Na nka kgona go mmuša? Nna ke ya go yena, eupša yena a ka se boele go nna.”"
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão todos os filhos do rei.
24 Dafida a homotša Batseba mosadi wa gagwe. A robala le yena. Ge nako e dutše e eya Batseba a belega morwa, leina la gagwe e be e le Solomone. Jehofa o be a mo rata."
24 Foi ter Absalão com o rei e disse: Eis que teu servo faz a tosquia; peço que com o teu servo venham o rei e os seus servidores.
25 A romela lentšu ka moporofeta Nathane a mo reela leina la Jedidia ka baka la Jehofa."
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. Instou com ele Absalão, porém ele não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Joaba a lwa le Raba ya bana ba Amoni gomme a thopa motse wa bogoši."
26 Então, disse Absalão: Se não queres ir, pelo menos deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria ele contigo?
27 Joaba a romela baromiwa go Dafida a re: “Ke lwele le Raba. E bile ke thopile le motse wa meetse."
27 Insistindo Absalão com ele, deixou ir com ele Amnom e todos os filhos do rei.
28 Bjale kgoboketša setšhaba ka moka gomme le rakelele motse le o thope; gore e se be nna ke thopago motse wa tla wa bitšwa ka leina la ka.”"
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então, o matareis. Não temais, pois não sou eu quem vo-lo ordena? Sede fortes e valentes.
29 Dafida a kgoboketša setšhaba ka moka a ya Raba a lwa le yona gomme a e thopa."
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou seu mulo, e fugiram.
30 Dafida a rola Malikamo mphapahlogo hlogong, o be o imela boima bja talente ya gauta le maswika a bohlokwa; o ile wa bewa hlogong ya Dafida. Dithebola tšeo a di tšerego motseng woo e be e le tše dintši kudu."
30 Iam eles ainda de caminho, quando chegou a notícia a Davi: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 A ntšha le batho bao ba bego ba le moo motseng gomme a ba diriša mošomo wa go betla maswika ka didirišwa tše bogale tša tšhipi le ka dilepe, a ba nea le mošomo wa go dira ditena. Dafida a dira metse ka moka ya bana ba Amoni ka wona mokgwa woo. Mafelelong Dafida le batho ba gagwe ka moka ba boela Jerusalema."
31 Então, o rei se levantou, rasgou as suas vestes e se lançou por terra; e todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas vestes.
32 — ausente —
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não pense o meu senhor que mataram a todos os jovens, filhos do rei, porque só morreu Amnom; pois assim já o revelavam as feições de Absalão, desde o dia em que sua irmã Tamar foi forçada por Amnom.
33 — ausente —
33 Não meta, pois, agora, na cabeça o rei, meu senhor, tal coisa, supondo que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 — ausente —
34 Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 — ausente —
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; segundo a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 — ausente —
36 Mal acabara de falar, chegavam os filhos do rei e, levantando a voz, choraram; também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde esteve três anos.
39 — ausente —
39 Então, o rei Davi cessou de perseguir a Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.