1 Reis 17

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Eliya wa Mothishibe e lego yo mongwe wa badudi ba Gileada o ile a bolela le Ahaba a re: “Ke ikana ka Jehofa Modimo wa Isiraele yo a phelago yoo ke emego pele ga gagwe gore nywageng ye go ka se ne phoka goba pula, ka ntle le ge nka ntšha taelo ya gore go be bjalo!”"
1 Então, Elias, o tisbita, dos moradores de Gileade, disse a Acabe: Vive o Senhor , Deus de Israel, perante cuja face estou, que nestes anos nem orvalho nem chuva haverá, senão segundo a minha palavra.
2 Lentšu la Jehofa la mo tlela la re:"
2 Depois, veio a ele a palavra do Senhor , dizendo:
3 “Tloga mo o lebe ka bohlabela gomme o ikute moeding wa mafula wa Kirithe wo o lego ka bohlabela bja Noka ya Jorodane."
3 Vai-te daqui, e vira-te para o oriente, e esconde-te junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
4 O nwe meetse a moeding wa mafula gomme ke tla romela magokobu gore a go tlišetše dijo moo.”"
4 E há de ser que beberás do ribeiro; e eu tenho ordenado aos corvos que ali te sustentem.
5 Gateetee o ile a sepela gomme a dira go ya ka lentšu la Jehofa, ka gona a ya a dula moeding wa mafula wa Kirithe wo o lego ka bohlabela bja Noka ya Jorodane."
5 Foi, pois, e fez conforme a palavra do Senhor , porque foi e habitou junto ao ribeiro de Querite, que está diante do Jordão.
6 Magokobu a be a mo tlišetša senkgwa le nama mesong, mantšiboa le gona a mo tlišetša senkgwa le nama, a enwa meetse a moeding wa mafula."
6 E os corvos lhe traziam pão e carne pela manhã, como também pão e carne à noite; e bebia do ribeiro.
7 Eupša ya re ka morago ga matšatši a itšego moedi woo wa mafula wa gopa ka gobane go be go sa ne pula mo nageng."
7 E sucedeu que, passados dias, o ribeiro se secou, porque não tinha havido chuva na terra.
8 Bjale lentšu la Jehofa la mo tlela la re:"
8 Então, veio a ele a palavra do Senhor , dizendo:
9 “Ema o ye Tsarepata ya Sidone o dule moo. Tseba gore ke tla laela mosadi yo mongwe wa mohlologadi gona moo gore a go fe dijo.”"
9 Levanta-te, e vai a Sarepta, que é de Sidom, e habita ali; eis que eu ordenei ali a uma mulher viúva que te sustente.
10 A ema a ya Tsarepata a tla kgorong ya motse; gona moo go be go na le mosadi wa mohlologadi a topelela dikgong. A mmitša a re go yena: “Hle ntlišetše meetsana ka segwana gore ke nwe.”"
10 Então, ele se levantou e se foi a Sarepta; e, chegando à porta da cidade, eis que estava ali uma mulher viúva apanhando lenha; e ele a chamou e lhe disse: Traze-me, peço-te, numa vasilha um pouco de água que beba.
11 Ge mosadi yoo a tloga a yo mo gela meetse, a mmitša a re go yena: “Hle ntlišetše le senkgwanyana ka seatla.”"
11 E, indo ela a buscá-la, ele a chamou e lhe disse: Traze-me, agora, também um bocado de pão na tua mão.
12 Ge a re’alo mosadi yoo a re go yena: “Ke ikana ka Jehofa Modimo wa gago yo a phelago gore ga ke na senkgwa, eupša ke na le bupi bjo bo ka tlalago seatla ka pitšeng e kgolo le makhura a manyenyane ka legapaneng; bjale šefa ke topelela dikgong tše sego kae gore ke yo apeela nna le morwa wa ka gomme re je ke moka re hwe.”"
12 Porém ela disse: Vive o Senhor , teu Deus, que nem um bolo tenho, senão somente um punhado de farinha numa panela e um pouco de azeite numa botija; e, vês aqui, apanhei dois cavacos e vou prepará-lo para mim e para o meu filho, para que o comamos e morramos.
13 Ke moka Eliya a re go yena: “O se ke wa boifa. Tsena o dire go ya ka lentšu la gago. Fela ka seo o nago le sona o thome pele ka go ntirela senkgwanyana o ntlišetše sona, ke moka e be gona o direlago wena le morwa wa gago."
13 E Elias lhe disse: Não temas; vai e faze conforme a tua palavra; porém faze disso primeiro para mim um bolo pequeno e traze-mo para fora; depois, farás para ti e para teu filho.
14 Ka gobane se ke seo Jehofa Modimo wa Isiraele a se boletšego: ‘Bupi bjo bo lego ka pitšeng e kgolo bo ka se ke bja fela, le makhura ao a lego ka legapaneng a ka se ke a fela go fihlela mohlang Jehofa a neša pula nageng ye.’”"
14 Porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: A farinha da panela não se acabará, e o azeite da botija não faltará, até ao dia em que o Senhor dê chuva sobre a terra.
15 A ya a dira go ya ka lentšu la Eliya; mosadi yoo le lapa la gagwe gotee le Eliya ba ba le dijo ka matšatši a mantši."
15 E foi ela e fez conforme a palavra de Elias; e assim comeu ela, e ele, e a sua casa muitos dias.
16 Bupi bjo bo bego bo le ka pitšeng e kgolo bja se ke bja fela, le makhura ao a bego a le ka legapaneng a se ke a fela, feela bjalo ka ge Jehofa a boditše Eliya."
16 Da panela a farinha se não acabou, e da botija o azeite não faltou, conforme a palavra do Senhor , que falara pelo ministério de Elias.
17 Ya re ka morago ga dilo tše, morwa wa mosadi yoo, yo e lego yena mohumagadi wa ntlong yeo, a babja, gomme bolwetši bja gagwe bja gakala moo a ilego a hwa."
17 E, depois destas coisas, sucedeu que adoeceu o filho desta mulher, da dona da casa; e a sua doença se agravou muito, até que nele nenhum fôlego ficou.
18 Ge a bona se a re go Eliya: “Ke na le taba mang le wena monna wa Modimo wa therešo? O tlile go nna go tlo nkgopotša molato wa ka le go bolaya morwa wa ka.”"
18 Então, ela disse a Elias: Que tenho eu contigo, homem de Deus? Vieste tu a mim para trazeres à memória a minha iniquidade e matares meu filho?
19 Eupša Eliya a re go yena: “Nnee morwa wa gago.” Ke moka a mo tšea sehubeng sa mosadi yoo, a mo rwala a mo iša phapošing ya ka godimo moo a bego a dula gona gomme a mo robatša bolaong bja gagwe."
19 E ele lhe disse: Dá-me o teu filho. E ele o tomou do seu regaço, e o levou para cima, ao quarto, onde ele mesmo habitava, e o deitou em sua cama,
20 A bitša Jehofa a re: “Wena Jehofa Modimo wa ka, na o nyaka gore mohlologadi yo ke diiletšego ga gagwe le yena a kwe bohloko ka gore o bolaye morwa wa gagwe?”"
20 E clamou ao Senhor e disse: Ó Senhor , meu Deus, também até a esta viúva, com quem eu moro, afligiste, matando-lhe seu filho?
21 A gokarela ngwana yoo gararo gomme a bitša Jehofa a re: “Wena Jehofa Modimo wa ka, hle anke ngwana yo a boele a phele.”"
21 Então, se mediu sobre o menino três vezes, e clamou ao Senhor , e disse: Ó Senhor , meu Deus, rogo-te que torne a alma deste menino a entrar nele.
22 Mafelelong Jehofa a theetša lentšu la Eliya, moo ngwana yoo a ilego a boela a phela."
22 E o Senhor ouviu a voz de Elias; e a alma do menino tornou a entrar nele, e reviveu.
23 Bjale Eliya a tšea ngwana yoo a theoga le yena go tšwa phapošing ya ka godimo a tsena ka ntlong a mo nea mmagwe; ke moka Eliya a re: “Bona, morwa wa gago o a phela.”"
23 E Elias tomou o menino, e o trouxe do quarto à casa, e o deu a sua mãe; e disse Elias: Vês aí, teu filho vive.
24 Ge mosadi yoo a bona seo a re go Eliya: “Bjale gona ke a tseba gore o monna wa Modimo le gore lentšu la Jehofa leo le tšwago molomong wa gago ke la therešo.”"
24 Então, a mulher disse a Elias: Nisto conheço, agora, que tu és homem de Deus e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.