Marcos 4
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs NAA
1 Ma namur Iesu ga tur habal lah wara hausur kaia ra gagena no tamat na taah kis Galili. Ma haleng na mataniabar sakit diet ga hananhuat kaia, hua Iesu gaam kis naliu tiga mon kaia na taah. Ma ira mataniabar diet ga kis tano gagena taah.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Iesu ga hauhausur diet ma ra nianga harharuat uta ira haleng na linga. Ma bia ga hauhausur diet ga tangai hoken,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Muat hadadei. Tiga tena sinso ga haan bia na so ira nuna pat na dahai.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ma bia ga seisei harbasianei ira pat na dahai, aring ga puka taar tano ngaas ma ira maan diet ga ien bakut sei.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Aring patina mah ga puka taar ra ula hathat ing pai haleng ira pisa kaia. Diet ga kubur gasien kanong pai haleng ra pisa.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Bia no kasakesa ga taman tut huat ga sei bing diet kanong ira boli diet pa ga manga hansur.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Aring patina mah ga puka taar nalamin ta ira kuikui ma ga lul burung diet, hua pa diet gaam huai.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Aring patina mah ga puka taar ta ira bilai na pisa. Diet ga tamat ma diet ga huai. Aring ga huai aitul a sangahul na patina, aring a len ma tikai na sangahul na patina, ma aring a maar na patina.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Io, Iesu um ga tangai, “Ing bia u hadadei kilam kaiken ra nianga, u na taram.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Namur Iesu ga haan talur ira haleng na mataniabar. Ma aring ing diet git murmur ia ma ira sangahul ma irua diet ga kis tikai taar ma ia. Ma diet ga tiri ia uta ira nianga harharuat.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Ma Iesu ga balu diet bia, “Iau ta hapuasnei no matanitu ta Kalou ta muat. Ga susuhai naluai, sen iau ta hapalainei um ia ta muat. Senbia ta diet ing pa diet kis ta iakano harbalaurai ta Kalou, iau ianga ma ra nianga harharuat.
11 Jesus disse a eles:
12 Io hua,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ma Iesu ga tangai ta diet, “I palai bia pa muat palai ta kan ra nianga harharuat. Ing bia pa iau hapalainei muat, pa muat na palai taring nianga harharuat balin.
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 No tena sinso i so no nianga.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Aring mataniabar diet haruat ma ira pat na dahai ing i puka taar tano ngaas. Bia diet hadadei no nianga, Satan i hanuat ma i kap sei no nianga ta diet.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ma aring diet haruat ma ira pat na dahai ing i puka taar ra ula hathat. Bia diet hadadei lah no nianga, diet kap hagasiaan ia ma ra gungunuama.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Iasen no nianga pai hansur, hua pa diet tur lawas. Ing bia ira tinirih i ubal diet ma diet kap ngunungut kanong diet gata kap no nianga, diet puka gasien laah.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 — ausente —
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 — ausente —
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ma aring diet haruat ma ira pat na dahai ing i puka taar ta ira bilai na pisa. Ing diet hadadei no nianga diet kap timaan ia. Io, diet na tahuat timaan hoira pat na dahai ing diet huai aitul a sangahul na patina, a len ma tikai na sangahul na patina, ma aring a maar na patina.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Io, Iesu ga tangai habalin ta diet, “Taia tikai pai la kapkap halaka tiga laam ma na bul ia manapu tiga kas bia tiga suuh. Na bul ia naliu waing na hapalai iakanong ra sibaan.
21 Jesus também lhes disse:
22 Hua a mon, bia ta sa i kis mun taar, i kis mun taar waing na hanuat puasa namur. Ma bia asa i pupulus taar, i kis taar hua bia muat na palai tanai namur.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Ing bia u hadadei kilam kaiken ra nianga, u na taram.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ma ga tangai habalin ta diet bia, “Lik timaan ing muat ta hadadei tar. Kalou na balu pukus habalin tar taam haruat at hoing u ta hadadei kilam ing iau tangai. Ma na balu pukus ma ra tamat balin mah.
24 Então lhes disse:
25 Siga nong i palai ta ira nugu nianga, Kalou na manga hapalainei tar tana. Ma bia siga nong tada palai kana tana, Kalou na kap sasei bakut at tana.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Io, Iesu ga tangai habal, “No matanitu ta Kalou i hoken. Tiga tunatuna i sei harbasianei ira pat na dahai tano pisa.
26 Jesus disse ainda:
27 — ausente —
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 — ausente —
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Bia i ta matukal ira pat na dahai, no tunatuna na hatahun wara katkato kanong no nuna pakana bung wara kinakato i ta haruat.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Io, Iesu ga tangai habal hoken: “Da haruatanei no matanitu ta Kalou ma ra sa? Ma da ianga harharuat utana hoeh? Io, iau na hasasei muat.
30 Disse mais:
31 No matanitu ta Kalou i haruat ma tiga pat na dahai no tunatuna i so ia. Ma i manga hansik sakit ta ira pat na dahai tano ula hanua bakut.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Namur ing bia i ta kubur, i tamat ta ira mangana dahai na nian dahat la saso. Ira katangana no dahai a tamat sakit ma i ududuh timaan ma ira maan diet gil ira nudiet pewas kaia.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Io, Iesu ga pir diet ma ra haleng na nianga harharuat hoing iakan, naga tale bia diet na hadadei kilam.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Ga pir ira mataniabar ma ra nianga harharuat sen mon. Iasen ing Iesu sen mon ma ira nuna bulu na hausur, io, ga hapalainei ira mangana linga bakut ta diet.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Iakano bung bia gata matmatarahien, Iesu ga tangai ta ira nuna bulu na hausur bia, “Dahat na haan kutus uram tiga palpal tano taah kis.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Io, ma diet ga haan talur no tamat na mataniabar ma diet gaam kawaas laah tano mon nong Iesu gata kis taar tana ma diet gaam bolas. Aring mes na mon mah ga sakatei diet.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Tiga tamat na dadaip ga hanuat ma ira pakananah diet ga takap laka taar tano mon gaam hahung ia.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ma Iesu a mon kana ga sua manamur tano mon ma ga ulalang taar at. Ira bulu na hausur diet ga hangun ia ma diet ga tangai bia, “Tena hausur, pau manga lilik bia dahat wara mormorung?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Io, Iesu ga taman tut gaam tigal hadadas no dadaip ma ira pakananah ma ga tangai, “Noh matien!” Io, no dadaip ga maat ma no taah gaam manga malila baal um.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Ma Iesu ga tangai ta ira nuna bulu na hausur bia, “Muat burut wara biha? Taia a baa numuat ta nurnur?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Diet ga manga burut sakit diet gaam hartiritiri balin ta diet bia, “Siga iakan? No dadaip ma ira pakananah mah dir taram ia!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.