Lucas 15
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs BKJ
1 Tiga pakaan ira tena kap takis ma diet ing di ga nas hanapu diet bia a tabuna murmur ira warkurai ta Moses, diet ga hanuat hulungen wara hanhadadei Iesu.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ma ira Parasi ma ira tena hausur ta ira warkurai ta Moses diet ga rungurung diet gaam tangai bia, “Kan ra tunatuna i balak lah ira tena sakena ma i iaan tikai ma diet.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Io, Iesu ga hasasei diet ma iakan ra nianga harharuat.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Ga tangai bia, “Ing bia tikai ta muat nuna tiga maar na sipsip ma tikai i rara, io, tutun sakit bia na haan talur ira liman ma ihat na sangahul ma liman ma ihat kaia ra nudiet sibaan. Ma na nanaas uta nong i ta rara tuk taar bia na nas lah ia.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 — ausente —
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 — ausente —
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Iau tangai ta muat, na ngan mah hua aram ra mawai. Ing bia tiga tena sakena i lilik pukus, da manga guama aram naliu. Iasen bia a liman ma ihat na sangahul ma liman ma ihat diet lik bia a tena takodas diet, io, diet na lilik pukus wara biha, io, taia ta gungunuama aram naliu.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Ma bia tiga hahina i hatur kahai ira sangahul na siliwa, ma tikai i panim, io, tutuna sakit bia na halulunga tiga laam ma na sah no hala. Ma na nanaas timaan tuk taar bia na nas lah ia.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Ma bia i ta nas tupas ia, na tatau hulungen ira nuna harhis ma diet ing diet la kiskis huteta tana, ma na hasasei diet bia, ‘Iau sip bia muat na guama tikai ma iau kanong iau ta nas lah no nugu siliwa nong ga panim.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Iau tangai ta muat, ira angelo ta Kalou diet na guama mah hua ing bia ta tiga tena sakena i lilik pukus.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ma Iesu ga tangai mah bia, “Tiga tunatuna ga mon airua natina, a bulu tunana dir.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 No murmur ta dir ga tangai tano nudir tata bia, ‘Tata, a tutuna bia namur u na palau harbasianei ira num linga taar ta mamir tasin, senbia ira nugu iau nem bia u na tar sei tagu kaiken.’ Io, no nudir tata ga palau harbasianei tar ira nuna tabarikik taar ta dir tasin.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Pa ga halis mon, ma no murmur ta dir ga suhuranei bakut sei ira nuna mangana linga, ga kap lah ira nuna kinewa, gaam haan taar tiga taman helik sakit. Ga kis ta iakano taman ma ga gil ira mangana ul pat na magingin, gaam hapataam sei ira nuna kinewa.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ma ing gata pataam um ira nuna kinewa, tiga tamat na taburungan ga hanuat taar ta iakano hanua bakut. Ma ga kis hoing tiga maris.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Io, ga haan um gaam tiri pinapalim tiga tunatuna ta iakanong ra taman. Ma no watong ga tulei tar ia tano nuna sibana wara tamtabar ira borei.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ma ga manga nem bia na ien ira pala bin ing ira borei diet git ienien. Senbia pataia tikai ga tabar ia ma tiga linga.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Ma bia ga lilik tapukus ga tangai, ‘Ai! Ira tultulai ing diet papalim tano nugu tata, ira adiet nian i manga haleng ma pa diet tale bia diet na ien bakut. Ma iau balik um ken iau taburungan matmat.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Iau ni tapukus balin uram ta tata ma iau naga tangai tana bia, “Mama, iau ta gil ra sakena taar taam ma uram ra mawai mah.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Pai takodas baal um bia u na kilam iau bia tiga natim. Senbia iau sip bia u na gil iau haruat ma ira num tultulai.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Io, ga taman tut ma ga haan uram tano nuna tata. Bia iakana baa tapaka no nuna tata ga nas lah ia ma ga manga marmaris wara utana. Io, ga hilau taar tano natina, ga gawanei lah ia ma ga lusung ia.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Ma no natina ga tangai tana bia, ‘Mama, iau ta gil ra sakena taar taam ma uram ra mawai mah. Pai takodas balin bia u na kilam iau bia tiga natim.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Senbia no nuna tata ga tangai ta ira nuna tultulai bia, ‘Muat habir! Muat kap no sigasigam nong i manga bilai ma muat na hasigam ia ma ia. Muat habas tiga kam tano limana ma muat na hasigam ia ta airua sendal.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 — ausente —
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 — ausente —
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Ing bia no lukara kana ga hanahaan, no tamat ta dir ira airua haratasin ga tapukus maram ra uma. Ma bia ga hanuat huteta tano hala ga hadadei ra ingana nirudu ma ra minangata.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Io, ga tatau tikai ta kaiken ira tultulai ma ga tiri ia uta ira linga diet gilgil.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ma no tultulai ga balu ia bia, ‘No tasim i ta tapukus balin. Ma no num tata i ta nas ia bia i lon timaan taar. Kaikek gi tanga nianga bia da kut bing no bilai na nat na bulumakau ma mehet ta gil hua.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Io, no luena ta dir ga manga ngalngaluan, pa gaam nem bia na laka tano hala. Io, no nuna tata ga hansur, gaam ianga marmaris tana bia na laka.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Senbia ga balu no nuna tata bia, ‘Nas baa! Ta ken ra tinahon bakut iau ga papalim wara utaam hoing tiga maris na tultulai. Ma ira pakana bung bakut iau ga tartaram uga. Ma u ta tar sa tagu? Pau tar tiga meme mon tagu bia ena gil tiga lukara ma ira turagu.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Iasen bia kan ra natim balik i tapukus u kut bing no bilai na nat na bulumakau wara gil lukara. Ma ia a mon nong ga hapataam ira num linga wara kulkul ira tena hilawai.’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “No nuna tata ga tangai tana, ‘Natigu, hatikai u la kiskis tikai ma iau. Ma ira nugu linga bakut, a num.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Senbia i takodas bia dahat na guama ma dahat na gil no lukara kanong iakan ra tasim ga maat ma i ta lon balin, ga rara ma dahat ta nas lah ia.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.