João 6
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs VC
1 Io, namur ta kaikek, Iesu ga haan kutus no taah kis Galili, nong di kilam mah ia bia taah kis Taiberias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ma a tamat na mataniabar sakit diet ga mur ia kanong diet gata nas ira nuna dadas na hakilang ing ga gilgil wara halhalon ira ina minaset.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Io, Iesu ga hanhut uram ra gagena uladih, gaam kis kaia, diet ma ira nuna bulu na hausur.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ma no pakana bung tano Nian na Hinahaan Sakit gar na Iudeia gata huteta.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Ma bia Iesu ga nanaas hut, ga nas ra tamat na mataniabar, diet ga hananhuat tupas ia, gaam tangai ta Pilip, “Dahat na kul beret ha, iakan ra mataniabar diet naga ien?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ga tiri hoken wara walwalar Pilip kanong gata nunurei taar ing na gil hua.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Pilip ga balu ia bia, “Airua maar na kinewa pa na haruat bia da kul beret manei ing diet bakut tikatikai diet naga ien ta dahina!”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 — ausente —
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 — ausente —
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Io, Iesu ga tangai, “Muat na tangai ta ira mataniabar bia diet na kis.” Ma a bilai na hura ta iakano sibaan ma ira mataniabar diet ga kis napu. Ma no winawas ta ira tunana sen mon ga haruat ma ra liman na arip.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Io, Iesu ga kap lah ira beret, gaam tanga tahut uram ta Kalou, gaam bingit, di gaam palau ira mataniabar manei, haruat at ta ira nudiet sinisip. Ma ga gil mah hua ma ira kiripa.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Ma bia diet gata iaan hahos, Iesu ga tangai ta ira nuna bulu na hausur, “Muat na kap hulungai ira sibana diet. Waak di hagawai ira petpetina.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Io, diet ga kap hulungai ira simsibaan ta ira liman na beret ing ira mataniabar diet ga ien sibaan. Ma diet gaam sang hahung ra sangahul ma irua na kalot manei.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Ma bia ira mataniabar diet ga nas iakan ra dadas na hakilang Iesu ga gil ia, diet ga tangai bia, “Tutun sakit, iakan ra tunatuna, ia no poropet nong na hanuat ukai tano ula hanua.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Ma Iesu ga nunurei kilam bia diet gata huteta wara hinanuat wara hahait ia bia na king. Io, ga haan sena laah talur diet uram ra uladih.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Ma bia gata matmatarahien, ira nuna bulu na hausur diet ga hansur uras tano taah kis.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Diet ga kawaas tiga mon kaia, diet gaam hanhan kutus no taah kis u Kapeneam. Gata bung um ma Iesu a baa ga panim kaia ta diet.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Kaiken um, no dadas na dadaip gata pupuh ma no taah gata guaguar.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Ma bia diet gata halisa a liman ma tikai bia ra liman ma irua na kilomita, diet ga nas lah Iesu ga hananhuat naliu tano ula taah ukaia tano mon. Ma diet ga manga burut.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Senbia Iesu ga tangai ta diet bia, “Iau mon, waak muat burburut.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Ma bia gata tangai tar hua, diet ga sip bia na kawaas tano mon. Ma kaikek at, no mon ga sot nawana ing diet ga hanahaan ukaia.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Io, ma tano bung namur, no tamat na mataniabar ing diet gata kis taar tano mes na palpal tano taah kis, diet ga lik lah bia tikai sen no mon ga kis taar baa kaia. Ma diet ga nunurei bia ira nuna bulu na hausur diet ga haan laah, ma Iesu pa ga tikai ma diet.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Ma aring mes na mon maras tano pisa na hala Taiberias diet ga sot huteta tano sibaan ira mataniabar diet ga ien ira beret namur ta ing Iesu ga tanga tahut taar uranai.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Ma bia ira mataniabar diet ga nanaas taar bia Iesu i panim, ma ira nuna bulu na hausur mah, diet ga kawaas ta ira mon, diet gaam mur uram Kapeneam wara ninaas tana.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Ma bia ira mataniabar diet ga nas tupas Iesu aram tiga palpal tano taah kis, diet ga tangai tana, “Tena hausur, hunangesa u haan ukai?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Io, Iesu ga balu diet bia, “Muat hadadei baa! Muat naanaas tagu kanong muat gata ien ira beret ma muat gata honga tanai. Senbia pa muat naanaas tagu kanong bia muat ta nas kilam ira dadas na hakilang iau gil.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Waak muat papalim utano nian nong na sakena. Senbia i tahut bia muat na papalim utano nian nong na kis taar at ma na tar no nilon hathatikai. Nong a Tunatuna Ia na tabar muat ma iakan at ra nian, kanong Kalou no ana Sus i ta haminis bia i haut taar ta ing i gilgil.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Io, diet ga tiri Iesu, “Mehet na gil ra sa ing mehet naga palim ira pinapalim Kalou i sip?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Ma Iesu ga balu diet bia, “No pinapalim nong Kalou i sip bia muat na gil ia i hoken: muat na nurnur ta nong Kalou gata tulei ia ukai.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Io, diet ga tiri ia, “A mangana dadas na hakilang sa u na gil, mehet naga nas, ma mehet naga nurnur taam? I tale bia u na gil tiga linga hoing ga hanuat ta ira hintubu mehet?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Diet ga ien ra mana aram ra hanua bia. Ma no nianga tane Kalou di ga pakat ia i tangai mah hua. I tangai hoken: ‘Ga tabar diet ma ra beret maram ra mawai wara ienien.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Ma Iesu ga tangai ta diet, “Muat hadadei baa! Taia bia Moses ga tabar muat ma ra beret maram ra mawai. Senbia no agu Sus kaikek ga tabar muat ma ra beret tutun maram ra mawai.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Kanong, no beret maram ta Kalou, ia nong i hansur maram ra mawai ma i tar lon ta ira tunatuna.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Io, diet ga tangai tana, “No Watong, mehet sip bia u na tamtabar haitnei mehet ma iakan ra beret.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Ma Iesu ga tangai ta diet hoken: “Iau mon, no beret na nilon. Nong i haan tupas iau ma i nurnur tagu, pai tale tutun at bia na taburungan bia na maruk baal.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Ma hoing iau ta tangai ta muat, a tutuna bia muat ta nas iau, senbia pa muat nurnur tagu.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 — ausente —
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ma no sinisip ta nong ga tulei iau ukai i hoken. I sip bia pa iau na hamalum tikai ta diet bakut ken ing gata tar tagu. Senbia iau na hatut habal diet tano haphapataam tano ula hanua.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Kaikek iau gi tangai hoken kanong no agu Sus i sip hua. I sip bia diet bakut ing diet nas kilam no Natina ma diet nurnur mah tana, diet na hatur kahai no nilon hathatikai. Ma iau na hatut habal diet tano haphapataam tano ula hanua.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ma ira mataniabar diet ga tur lah bia diet na rungurung taar tana kanong ga tangai bia, “Iau mon, no beret nong i hansur maram ra mawai.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ma diet ga tangtangai mah, “Ia mon Iesu no nati Iosep. Dahat nunurei tar mon no pawasina ma no ana sus. Hoeh kaiken i tangai bia ga hansur maram ra mawai?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Io, Iesu ga tangai ta diet, “Waak muat rungurung harbasiai ta muat.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Taia tikai pa na hanuat bia taar tagu bia no agu Sus pa na lam ia taar tagu. Ma siga nong nagu Sus i lam tar ia tagu, ena hatut habal ia tano haphapataam tano ula hanua.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ma ira poropet ta Kalou diet ga pakat hoken: ‘Diet bakut at, Kalou na hausur diet.’ Ma iau tangai bia siga nong i hadadei no agu Sus ma i kapkap hausur makaia tana, i haan tupas iau.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Ing bia iau tangai hua, pai tutuna bia tikai gata nas no agu Sus. Taia. Ma nong at maram tane Kalou, ia sen mon i ta nas no rana Sus.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Muat hadadei baa! Siga nong i nurnur i hatur kahai no nilon hathatikai.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Iau mon, no beret na nilon.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ira hintubu muat, diet ga ien ira mana aram ra hanua bia senbia diet ga maat at.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Senbia no beret i hansur maram ra mawai, a mangana beret ia, ma bia siga nong i ien ia, pa na maat.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Iau at, iau no beret na nilon nong ga hansur maram ra mawai. Diet bakut ing diet na ien iakan ra beret, diet na lon hathatikai. Ma no beret nong iau ni tabar diet ma ia, ia no tamaigu nong iau na tar sei ia waing ira tunatuna diet naga lon.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ing bia gata tangai hua, ira Iudeia diet ga hargau harbasiai ta diet, diet gaam tangai, “Iakan ra tunatuna na tar hobibihanei no tamaina ta dahat, kaikek dahat naga ien ia?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Io, Iesu ga tangai ta diet hoken: “Muat hadadei baa! Bia pa muat na ien no palatamaina Nong a Tunatuna Ia, ma pa muat na mamai ira gapina, na taia ta nilon ta muat.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Senbia siga nong i ien no palatamaigu ma i mamai ira gapigu, i hatur kahai no nilon hathatikai, ma iau na hatut habal ia tano haphapataam tano ula hanua.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 I tutuna kanong no palatamaigu a nian tutun ia, ma ira gapigu wara minminom tutun ia.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Siga nong i ien no palatamaigu ma i mamai ira gapigu, i kis tikai ma iau, ma iau mah, iau kis tikai ma ia.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 No agu Sus, a lilona ia, ga tulei iau ukai. Ma iau lon mah kanong i lon. Hoing a mon, nong i ien iau, na lon mah kanong iau lon.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ma iakan ra mangana beret ga hansur maram ra mawai. Pai haruat ma ing ira hintubu dahat diet ga ien ma diet ga maat. Senbia nong i ien iakan ra beret na lon hathatikai.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Io, Iesu ga tangai um kaiken ing ga hauhausur narako tano hala na lotu nudiet ira Iudeia aram Kapeneam.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ma bia a haleng ta ira nuna bulu na hausur diet ga hadadei kaiken diet ga tangai, “Iakan ra hausur i manga dadas. Siga at um i tale bia na kap timaan lah kaiken?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Ma Iesu ga nunurei bia ira nuna bulu na hausur diet ga rungurung uta iakan. Hua, gaam tangai ta diet bia, “I hangungut muat, iakan?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Bia muat hamaan taar hua, muat na lik hoeh bia muat na nas Nong a Tunatuna Ia ing na hananhut balin uram hoing ga haan laah makaia?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 No Tanua ta Kalou i tar no nilon. Ira dadas ta ira tunatuna a linga bia mon. Iasen kaiken iau ta hasasei muat ing muat naga hatur kahai no nilon na tanua.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Senbia aring at ta muat, pa diet nurnur.” Iesu ga tangai hua kanong ga tula nunurei tar bia siga ta diet ing pai nurnur, ma siga nong na tur talur ia.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ma ga tangai balin, “Ma kaiken iau ta tangai ta muat utano numuat tabuna nurnur, io, iakan no burena iau gaam tangai hanaluai ta muat bia taia tikai pa na haruat wara hinanuat tupas iau ing bia no agu Sus pai tar no dadas tana.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ma a haleng ta ira bulu na hausur tane Iesu diet ga haan talur ia, ma pa diet git hanhan tikai um ma ia kanong gata tangai hua.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Io hua, Iesu gaam tiri ira nuna sangahul ma irua na bulu na hausur hoken: “Ma muat, pa muat sip bia muat na haan laah mah?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ma Saimon Pita ga balu ia bia, “Nugu Watong, mehet na haan um uha bia mehet na haan talur uga? U ta hasasei mehet bia mehet naga hatur kahai no nilon hathatikai hoeh.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Mehet nunurei ma mehet nurnur mah bia uga no Halhaliana maram ta Kalou.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Io, Iesu ga tangai ta diet, “Iau at, iau ga pilak muat ira sangahul ma irua. Senbia tikai ta muat i manga sakena. I nanaas bia i haruat ma tiga sakana tanua!”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 (Ma ga tangtangai mon ne Iudas, no nati Saimon Isikariot. Ma a tutuna bia Iudas ia tikai ta ira sangahul ma irua, senbia ia na tur talur Iesu.)
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.