João 6

No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Io, namur ta kaikek, Iesu ga haan kutus no taah kis Galili, nong di kilam mah ia bia taah kis Taiberias.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Ma a tamat na mataniabar sakit diet ga mur ia kanong diet gata nas ira nuna dadas na hakilang ing ga gilgil wara halhalon ira ina minaset.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Io, Iesu ga hanhut uram ra gagena uladih, gaam kis kaia, diet ma ira nuna bulu na hausur.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ma no pakana bung tano Nian na Hinahaan Sakit gar na Iudeia gata huteta.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ma bia Iesu ga nanaas hut, ga nas ra tamat na mataniabar, diet ga hananhuat tupas ia, gaam tangai ta Pilip, “Dahat na kul beret ha, iakan ra mataniabar diet naga ien?”
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Ga tiri hoken wara walwalar Pilip kanong gata nunurei taar ing na gil hua.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Pilip ga balu ia bia, “Airua maar na kinewa pa na haruat bia da kul beret manei ing diet bakut tikatikai diet naga ien ta dahina!”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 — ausente —
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 — ausente —
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Io, Iesu ga tangai, “Muat na tangai ta ira mataniabar bia diet na kis.” Ma a bilai na hura ta iakano sibaan ma ira mataniabar diet ga kis napu. Ma no winawas ta ira tunana sen mon ga haruat ma ra liman na arip.
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Io, Iesu ga kap lah ira beret, gaam tanga tahut uram ta Kalou, gaam bingit, di gaam palau ira mataniabar manei, haruat at ta ira nudiet sinisip. Ma ga gil mah hua ma ira kiripa.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ma bia diet gata iaan hahos, Iesu ga tangai ta ira nuna bulu na hausur, “Muat na kap hulungai ira sibana diet. Waak di hagawai ira petpetina.”
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Io, diet ga kap hulungai ira simsibaan ta ira liman na beret ing ira mataniabar diet ga ien sibaan. Ma diet gaam sang hahung ra sangahul ma irua na kalot manei.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ma bia ira mataniabar diet ga nas iakan ra dadas na hakilang Iesu ga gil ia, diet ga tangai bia, “Tutun sakit, iakan ra tunatuna, ia no poropet nong na hanuat ukai tano ula hanua.”
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Ma Iesu ga nunurei kilam bia diet gata huteta wara hinanuat wara hahait ia bia na king. Io, ga haan sena laah talur diet uram ra uladih.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Ma bia gata matmatarahien, ira nuna bulu na hausur diet ga hansur uras tano taah kis.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Diet ga kawaas tiga mon kaia, diet gaam hanhan kutus no taah kis u Kapeneam. Gata bung um ma Iesu a baa ga panim kaia ta diet.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Kaiken um, no dadas na dadaip gata pupuh ma no taah gata guaguar.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Ma bia diet gata halisa a liman ma tikai bia ra liman ma irua na kilomita, diet ga nas lah Iesu ga hananhuat naliu tano ula taah ukaia tano mon. Ma diet ga manga burut.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Senbia Iesu ga tangai ta diet bia, “Iau mon, waak muat burburut.”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ma bia gata tangai tar hua, diet ga sip bia na kawaas tano mon. Ma kaikek at, no mon ga sot nawana ing diet ga hanahaan ukaia.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Io, ma tano bung namur, no tamat na mataniabar ing diet gata kis taar tano mes na palpal tano taah kis, diet ga lik lah bia tikai sen no mon ga kis taar baa kaia. Ma diet ga nunurei bia ira nuna bulu na hausur diet ga haan laah, ma Iesu pa ga tikai ma diet.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Ma aring mes na mon maras tano pisa na hala Taiberias diet ga sot huteta tano sibaan ira mataniabar diet ga ien ira beret namur ta ing Iesu ga tanga tahut taar uranai.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Ma bia ira mataniabar diet ga nanaas taar bia Iesu i panim, ma ira nuna bulu na hausur mah, diet ga kawaas ta ira mon, diet gaam mur uram Kapeneam wara ninaas tana.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ma bia ira mataniabar diet ga nas tupas Iesu aram tiga palpal tano taah kis, diet ga tangai tana, “Tena hausur, hunangesa u haan ukai?”
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Io, Iesu ga balu diet bia, “Muat hadadei baa! Muat naanaas tagu kanong muat gata ien ira beret ma muat gata honga tanai. Senbia pa muat naanaas tagu kanong bia muat ta nas kilam ira dadas na hakilang iau gil.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Waak muat papalim utano nian nong na sakena. Senbia i tahut bia muat na papalim utano nian nong na kis taar at ma na tar no nilon hathatikai. Nong a Tunatuna Ia na tabar muat ma iakan at ra nian, kanong Kalou no ana Sus i ta haminis bia i haut taar ta ing i gilgil.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Io, diet ga tiri Iesu, “Mehet na gil ra sa ing mehet naga palim ira pinapalim Kalou i sip?”
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Ma Iesu ga balu diet bia, “No pinapalim nong Kalou i sip bia muat na gil ia i hoken: muat na nurnur ta nong Kalou gata tulei ia ukai.”
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Io, diet ga tiri ia, “A mangana dadas na hakilang sa u na gil, mehet naga nas, ma mehet naga nurnur taam? I tale bia u na gil tiga linga hoing ga hanuat ta ira hintubu mehet?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Diet ga ien ra mana aram ra hanua bia. Ma no nianga tane Kalou di ga pakat ia i tangai mah hua. I tangai hoken: ‘Ga tabar diet ma ra beret maram ra mawai wara ienien.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Ma Iesu ga tangai ta diet, “Muat hadadei baa! Taia bia Moses ga tabar muat ma ra beret maram ra mawai. Senbia no agu Sus kaikek ga tabar muat ma ra beret tutun maram ra mawai.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Kanong, no beret maram ta Kalou, ia nong i hansur maram ra mawai ma i tar lon ta ira tunatuna.”
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Io, diet ga tangai tana, “No Watong, mehet sip bia u na tamtabar haitnei mehet ma iakan ra beret.”
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ma Iesu ga tangai ta diet hoken: “Iau mon, no beret na nilon. Nong i haan tupas iau ma i nurnur tagu, pai tale tutun at bia na taburungan bia na maruk baal.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Ma hoing iau ta tangai ta muat, a tutuna bia muat ta nas iau, senbia pa muat nurnur tagu.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 — ausente —
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ma no sinisip ta nong ga tulei iau ukai i hoken. I sip bia pa iau na hamalum tikai ta diet bakut ken ing gata tar tagu. Senbia iau na hatut habal diet tano haphapataam tano ula hanua.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Kaikek iau gi tangai hoken kanong no agu Sus i sip hua. I sip bia diet bakut ing diet nas kilam no Natina ma diet nurnur mah tana, diet na hatur kahai no nilon hathatikai. Ma iau na hatut habal diet tano haphapataam tano ula hanua.”
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Ma ira mataniabar diet ga tur lah bia diet na rungurung taar tana kanong ga tangai bia, “Iau mon, no beret nong i hansur maram ra mawai.”
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Ma diet ga tangtangai mah, “Ia mon Iesu no nati Iosep. Dahat nunurei tar mon no pawasina ma no ana sus. Hoeh kaiken i tangai bia ga hansur maram ra mawai?”
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Io, Iesu ga tangai ta diet, “Waak muat rungurung harbasiai ta muat.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Taia tikai pa na hanuat bia taar tagu bia no agu Sus pa na lam ia taar tagu. Ma siga nong nagu Sus i lam tar ia tagu, ena hatut habal ia tano haphapataam tano ula hanua.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Ma ira poropet ta Kalou diet ga pakat hoken: ‘Diet bakut at, Kalou na hausur diet.’ Ma iau tangai bia siga nong i hadadei no agu Sus ma i kapkap hausur makaia tana, i haan tupas iau.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Ing bia iau tangai hua, pai tutuna bia tikai gata nas no agu Sus. Taia. Ma nong at maram tane Kalou, ia sen mon i ta nas no rana Sus.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Muat hadadei baa! Siga nong i nurnur i hatur kahai no nilon hathatikai.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Iau mon, no beret na nilon.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Ira hintubu muat, diet ga ien ira mana aram ra hanua bia senbia diet ga maat at.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Senbia no beret i hansur maram ra mawai, a mangana beret ia, ma bia siga nong i ien ia, pa na maat.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Iau at, iau no beret na nilon nong ga hansur maram ra mawai. Diet bakut ing diet na ien iakan ra beret, diet na lon hathatikai. Ma no beret nong iau ni tabar diet ma ia, ia no tamaigu nong iau na tar sei ia waing ira tunatuna diet naga lon.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Ing bia gata tangai hua, ira Iudeia diet ga hargau harbasiai ta diet, diet gaam tangai, “Iakan ra tunatuna na tar hobibihanei no tamaina ta dahat, kaikek dahat naga ien ia?”
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Io, Iesu ga tangai ta diet hoken: “Muat hadadei baa! Bia pa muat na ien no palatamaina Nong a Tunatuna Ia, ma pa muat na mamai ira gapina, na taia ta nilon ta muat.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Senbia siga nong i ien no palatamaigu ma i mamai ira gapigu, i hatur kahai no nilon hathatikai, ma iau na hatut habal ia tano haphapataam tano ula hanua.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 I tutuna kanong no palatamaigu a nian tutun ia, ma ira gapigu wara minminom tutun ia.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Siga nong i ien no palatamaigu ma i mamai ira gapigu, i kis tikai ma iau, ma iau mah, iau kis tikai ma ia.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 No agu Sus, a lilona ia, ga tulei iau ukai. Ma iau lon mah kanong i lon. Hoing a mon, nong i ien iau, na lon mah kanong iau lon.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Ma iakan ra mangana beret ga hansur maram ra mawai. Pai haruat ma ing ira hintubu dahat diet ga ien ma diet ga maat. Senbia nong i ien iakan ra beret na lon hathatikai.”
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Io, Iesu ga tangai um kaiken ing ga hauhausur narako tano hala na lotu nudiet ira Iudeia aram Kapeneam.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Ma bia a haleng ta ira nuna bulu na hausur diet ga hadadei kaiken diet ga tangai, “Iakan ra hausur i manga dadas. Siga at um i tale bia na kap timaan lah kaiken?”
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Ma Iesu ga nunurei bia ira nuna bulu na hausur diet ga rungurung uta iakan. Hua, gaam tangai ta diet bia, “I hangungut muat, iakan?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Bia muat hamaan taar hua, muat na lik hoeh bia muat na nas Nong a Tunatuna Ia ing na hananhut balin uram hoing ga haan laah makaia?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 No Tanua ta Kalou i tar no nilon. Ira dadas ta ira tunatuna a linga bia mon. Iasen kaiken iau ta hasasei muat ing muat naga hatur kahai no nilon na tanua.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Senbia aring at ta muat, pa diet nurnur.” Iesu ga tangai hua kanong ga tula nunurei tar bia siga ta diet ing pai nurnur, ma siga nong na tur talur ia.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Ma ga tangai balin, “Ma kaiken iau ta tangai ta muat utano numuat tabuna nurnur, io, iakan no burena iau gaam tangai hanaluai ta muat bia taia tikai pa na haruat wara hinanuat tupas iau ing bia no agu Sus pai tar no dadas tana.”
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Ma a haleng ta ira bulu na hausur tane Iesu diet ga haan talur ia, ma pa diet git hanhan tikai um ma ia kanong gata tangai hua.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Io hua, Iesu gaam tiri ira nuna sangahul ma irua na bulu na hausur hoken: “Ma muat, pa muat sip bia muat na haan laah mah?”
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Ma Saimon Pita ga balu ia bia, “Nugu Watong, mehet na haan um uha bia mehet na haan talur uga? U ta hasasei mehet bia mehet naga hatur kahai no nilon hathatikai hoeh.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Mehet nunurei ma mehet nurnur mah bia uga no Halhaliana maram ta Kalou.”
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Io, Iesu ga tangai ta diet, “Iau at, iau ga pilak muat ira sangahul ma irua. Senbia tikai ta muat i manga sakena. I nanaas bia i haruat ma tiga sakana tanua!”
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 (Ma ga tangtangai mon ne Iudas, no nati Saimon Isikariot. Ma a tutuna bia Iudas ia tikai ta ira sangahul ma irua, senbia ia na tur talur Iesu.)
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.