João 13
No Tahut na Hinhinawas (GFKH) vs NTLH
1 No Nian na Hinahaan Sakit gata huteta um ma Iesu ga nunurei bia no pakana bung gata hanuat wara utana bia na haan talur iakan ra ula hanua uram tano ana Sus. Hua, i palai bia ga sip tar ira nuna tus at ing diet ken ra ula hanua tuk kaiken no haphapataam tano nuna nilon hoing i la baa sip tar diet makarawa laah.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ma Iesu ma ira nuna bulu na hausur diet ga ianiaan tikai ra bung um ta iakano bung. Ma Satan gata halilik tar Iudas Isikariot no nati ne Saimon bia na tar sei Iesu.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Senbia Iesu ga nunurei tar bia no rana Sus gata tar sei ira dadas bakut tana ma bia gata hanuat maram ta Kalou ma huteta bia na tapukus balin uram ta Kalou.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Hua gaam tut talur no nian, gaam kap sei aring ta ira sigasigam, gaam taltalin ma tiga sibana maal.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Io, ga hurangai tar aring taah tiga tamat na dis, gaam tur lah wara gisgis ira kaki diet ira nuna bulu na hausur, ma ga salsalaap hamamasa diet ma no sibana maal ga taltalin taar ma ia.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ga hanuat taar ta Saimon Pita ma Pita ga tiri ia bia, “Watong, hoeh u wara gisgis ira kakigu?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Iesu ga balu ia bia, “Pau nunurei kilam bia iau gilgil ra sa kaiken, senbia na palai um taam namur.”
7 Jesus respondeu:
8 Pita ga tangai bia, “Taia. Pau na gis tutun at ira kakigu!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Saimon Pita ga tangai tana bia, “Watong, pau na gis sen mon ira kakigu, senbia ira limagu ma no waligu mah!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Iesu ga balu ia hoken: “Siga tikai i ta sisiu taar na gis sen lah mon um ira kakina kanong no tamaina bakut i gamgamatien. Ma muat gamgamatien taar senbia taia bia muat bakut.”
10 Aí Jesus disse:
11 Io, ga nunurei tar bia siga nong na tar sei ia, hua gaam tangai bia taia bia diet bakut diet gamgamatien taar.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ing gata gis bakut tar ira kaki diet ga sigam lah ira nuna sigasigam gaam kis balin tano nuna sibaan. Ma ga tiri diet bia, “Muat palai taar ta iakan iau ta gil tar ia ta muat?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ing muat la haianga iau muat la tangtangai bia ‘Tena hausur’ ma ‘Watong’. Ma muat tangai no tutun kanong iau iakanong.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ing bia iau no numuat tena hausur ma no numuat Watong iau ta gis tar ira kaki muat, io, i tahut bia muat mah, muat na gis hargilasanei ira kaki muat.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Io, iau ta luena gil tar hua ing muat mah, muat na gil mur ing iau ta gil tar ta muat.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Muat hadadei baa! No subula pai tamat tano nuna watong. Ma nong i tartaram pai tamat ta nong i hartulai.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 I palai bia muat ta nunurei um kaiken ra linga, io hua, muat na daan ing bia muat na gil.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Iau pai iangianga uta muat bakut. Iau nunurei tar diet ing iau ta pilak lah diet. Senbia iakan na hanuat wara hatutun tar ira nianga ta Kalou ing di ga pakat hoken: ‘No tunatuna nong mamir ien tikanei ira agu beret ma ia i ta tut na hinarubu ma iau.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Iau hasasei hanaluai muat kaiken, kaiken a baa pai hanuat. Iau tangai hoken waing muat na nurnur bia iau, iau a mon no lilona tunatuna, ing bia iakano linga na hanuat tutuna.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Muat hadadei baa! Siga tikai i balak lah tikai ing iau tulei, i balak lah iau. Ma siga tikai i balak lah iau, i balak lah mah nong ga tulei iau.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ing Iesu gata tangai sei tar kaiken ga purpuruan no balana ma gaam tangai hapuasnei hoken: “Muat hadadei baa! Tikai ta muat na tar sei iau.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ira nuna bulu na hausur diet ga harnasnaas balin ta diet. Diet ga nguangua harbasiai bia siga tutun at ta diet iakanong ga tangtangai ia.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Ma tikai ta diet, no bulu na hausur nong Iesu i la manga sipsip ia, ga kis hutatei tar Iesu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Io, Saimon Pita ga tah iakano bulu na hausur gaam tangai tana, “Tiri ia bia siga iakanong i tangtangai ia.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Hua no bulu na hausur gaam ioh taar tane Iesu gaam tiri ia bia, “Watong, siga ia?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Iesu ga balu ia hoken: “Ia nong iau na tar iakan ra sibana beret tana namur ta ing iau ta hasuguh tar ia tano dis.” Io, ing gata hasuguh tar no sibana beret ga tar ia tane Iudas no nati ne Saimon Isikariot.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ing a mon Iudas ga palim lah no sibana beret, Satan ga laka tana. Io, Iesu ga tangai tana, “No linga nong u wara gilgil ia, gil hagasiaan ia.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Senbia taia tikai kaia tano nian ga palai bia Iesu ga tangai tar hua tana wara biha.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 No burena bia Iudas ga balbalaurei ira kinewa hua diet gaam lik bia Iesu ga tangtangai tana bia na kul ta linga di ga supi tano Nian na Hinahaan Sakit bia na tabar dak ira maris ma ta linga.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ing a mon Iudas gata palim lah no sibana beret ga suur laah. Ma gata bung kaikek.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Io, ing Iudas gata haan laah, Iesu ga tangai hoken: “Kaiken no minarina Nong a Tunatuna Ia i ta tur lah bia na hanuat puasa. Ma no minamari Kalou mah, Nong a Tunatuna Ia i ta tur lah um bia na hapuasnei ia.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ma ing bia na hapuasnei no minamari Kalou, io, Kalou kaia baal at tana na hapuasnei no minarina no Natina.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Kaba natigu, iau na kis tikai taar mon ma muat ta da pakana bung. Muat na nanaas tagu, ma hoing a mon iau ga hasasei ira Iudeia, kaiken iau hasasei mah um muat bia no sibaan iau na haan ukaia, pa muat tale bia muat na haan ukaia.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 A sigara warkurai iakan iau tartar ia ta muat ma ia hoken. Muat na marsei hargilasanei muat. Hoing a mon iau ta marsei muat hua, io, i tahut bia muat na marsei hargilasanei muat.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ing bia muat na marmarsei hargilasanei muat, io, ira tunatuna bakut diet na nunurei bia muat ira nugu bulu na hausur.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Saimon Pita ga tiri ia bia, “Watong, u na haan uha?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pita ga tiri ia bia, “Watong, wara biha kaikek pa iau tale bia ena mur uga kaiken? Iau tagura bia ena maat wara utaam.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ma Iesu ga balu ia bia, “U ta tagura tutun at bia u na maat wara utagu? Hadadei baa! No kareka pa na kakel baa ma u ta tula harhus sei iau aitul a pakaan.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.