Romanos 7

No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bar hinsakagu ta Krais, muat na palai tun at ta ing iau wara tangtange kanong muat bakut muat nunure tar ira harkurai, bia ira harkurai i kasar sen mon baak tikai bia i lon taar.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Hokaiken, no harkurai i kure tar bia tiga tinolen na hahin i kukubus tika taar ma no uno tunaan ing baak no tunaan i lon taar. Iesen bia no uno tunaan i maat, no hahin i te langalanga sukun no harkurai na tinolen huo.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Io kaik, ing bia no hahin i tole tiga mes na tunaan ing baak no uno luena tunaan i lon taar, io, da tange bia no hahin i te gil sakena ma tiga mes na tunaan pai unoi. Iesen bia no uno tunaan i te maat, no hahin i te langalanga sukun iakano harkurai, ma pa da tange bia i te gil sakena ma tiga mes pai unoi. A linge bia be i te tole tiga mes na tunaan.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Ma huo mah ta muat bar hinsakagu. Tano ninaas ta ira harkurai ta Moses, muat te maat sukun um ra hena kaiken ra harkurai kanong muat narako tano palatamaine Krais. Io kaik, muat ira tunotuno gar ta tiga mes. Muat kukubus taar ta iakano nong God ga hatut haut ie sukun ra minaat ma muat kukubus taar huo waing muat naga huai hawaat no hunena wara gaie God.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Hokaiken, ing no sakana palpal narako ta dahat ga kure dahat bia dahat na murmur ie, ira sakana sinisip ing ira harkurai ta Moses ga hatatik, diet ga papalim narako ta ira palatamai dahat, io kaik dahat gom huai ra hunena haruat tano minaat.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Iesen kaiken um dahat te langalanga sukun ra hena ira harkurai ta Moses kanong dahat te maat talur kaike ing ga wis kawase dahat. Io kaik, no udahat gingilaan na tultulai i kis narako tiga sigar mangana ngaas nong i kis ra hena no Halhaliana Tanuo. Dahat pai kis na tultulai baling um narako tano tuarena ngaas na tartaram ira kaba nat na harkurai bakut.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Io kaik, dahat na tange hohe um? Ira harkurai ta Moses i sakena? Taie tun at! Iau pa gor nunure balik no sakena ing bia ira harkurai pa gor hamines tar tagu. Kanong warah, iau pai tale bia iau ni nes kilam no magingin na nes kalak ira linge gar na mes ing bia no harkurai pa gor tange bia, “Waak u nes kalak ira linge gar na mes.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Hokaiken, no magingin sakena ga nes kilam no harkurai bia no harkurai i te papos no ngaas tano sakena bia na papalim. Io kaik, no magingin sakena ga hatahuat ira kaba mangana nesnes kalak ira linge gar na mes narako tagu. Ma i ngan huo kanong no magingin sakena pai tale bia na papalim ing bia pataie ta harkurai.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Tiga pakana bung baak ga nanaas bia iau ga lon taar ing iau pa ga nunure tar ira harkurai ta Moses. Iesen bia ira harkurai ga hanuat palai tagu, no magingin sakena ga tur huat ma nora dadas ma iau ga maat um.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Ma kaike ra harkurai ing God ga sip bia na tar no nilon, io, ga tar no minaat balik tagu.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Kanong warah, no magingin sakena ga nes kilam ira harkurai bia ira harkurai i te papos no ngaas tano sakena, kaik gaam habato iau, ma mekaia tano dadas ta ira harkurai ga bu bing iau.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Io kaik um, ira harkurai i halhaal tano sakena. Ma ira kaba natnat na hartula mah i halhaal huo ma i takodas ma i bilai.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Hohe um, i nanaas bia kaike ing i bilai ga hatahuat nora minaat taar tagu? Taie tun at! Iesen no magingin sakena balik nong ga hatahuat ie taar tagu huo. Ma no magingin sakena ga papapalim ma kaike ira bilai na harkurai wara hatahuat nora minaat taar tagu waing naga manga palai bia iakano mangana magingin i sakena at. Ma ga ngan huo waing nigi hapupuo ira harkurai ma no magingin sakena ma bia nigi nes kilam bia iakano mangana magingin i manga sakena tun at.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Ma dahat nunure bia ira harkurai ta Moses i hanuat meram ho God iesen iau tiga tunotuno mekai napu mon. I hoing bia di te suhurane se iau hoing tiga maris na tultulai bia ni kis ra winwisaan tano magingin sakena.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Hokaiken, iau pai palai tano burena bia iau gil ira linge ing iau la gilgil. Ma iau pai palai kanong ira linge iau sip bia ni gil iau pai la gilgil haruatne, iesen ira linge balik ing iau malentakuane, iau gil.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ma bia iau gil iakano linge at ing iau pai sip bia ni gil, io, iau suro haut bia ira harkurai i tahut.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Io kaik, pai iau tun ing iau gil kaiken ra magingin. Taie. No magingin sakena nong i la kis taar narako tagu, aie at nong i pakile huo.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Iakan i tutun kanong iau nunure bia pataie ta tahut pai lalon taar tagu, bia hoken, tano sakana palpal tagu. Ma iakan i palai kanong iau sip bia ni gil no tahut ma sen iau pai petlaar bia ni gil huo.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Hokaiken, iakano linge ing iau gil, a mes na linge ie tano tahut na linge ing iau sip bia ni gil. Iesen iau la gilgil iakano sakena at ing iau pai sip bia ni gil.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Io kaik um, ing bia iau gil no linge ing iau pai sip bia ni gil, i hamines bia pai iau tun um iakanong i gilgil no linge. Taie. No magingin sakena nong i la kis taar narako tagu, aie iakanong i gilgil no linge.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Io kaik, iau nes leh iakan ra tutun bia tano pakana bung bia iau sip bia ni gil no tahut, no magingin sakena i kis tika ma iau.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 I hokaiken. Aram narako tun at tagu iau manga guama bia ni gil haruatne ira harkurai ta God.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Iesen iau te silihe leh tiga mes na harkurai nong i gilgil pinapalim aram narako ta ira sumsubaan tano palatamaigu, nong i la harharubu ma no mangana harkurai iau mur ma no nugu lilik. Ma i wis kawase iau ra hena no dadas ta ira magingin sakena ing i harkurai taar ta ira sumsubaan tano tamaigu.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Maris! No nugu nilon i te manga haraubaal um! Sige um na halangalanga ise iau sukun ra hena ta iakan ra palatamaigu nong i kis taar tano minaat?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Iau tanga tahut tupas God no ut na harhalon huo tano pinapalim ta Jisas Krais no udahat Watong!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.