Romanos 7
No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs ARA
1 Bar hinsakagu ta Krais, muat na palai tun at ta ing iau wara tangtange kanong muat bakut muat nunure tar ira harkurai, bia ira harkurai i kasar sen mon baak tikai bia i lon taar.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Hokaiken, no harkurai i kure tar bia tiga tinolen na hahin i kukubus tika taar ma no uno tunaan ing baak no tunaan i lon taar. Iesen bia no uno tunaan i maat, no hahin i te langalanga sukun no harkurai na tinolen huo.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Io kaik, ing bia no hahin i tole tiga mes na tunaan ing baak no uno luena tunaan i lon taar, io, da tange bia no hahin i te gil sakena ma tiga mes na tunaan pai unoi. Iesen bia no uno tunaan i te maat, no hahin i te langalanga sukun iakano harkurai, ma pa da tange bia i te gil sakena ma tiga mes pai unoi. A linge bia be i te tole tiga mes na tunaan.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Ma huo mah ta muat bar hinsakagu. Tano ninaas ta ira harkurai ta Moses, muat te maat sukun um ra hena kaiken ra harkurai kanong muat narako tano palatamaine Krais. Io kaik, muat ira tunotuno gar ta tiga mes. Muat kukubus taar ta iakano nong God ga hatut haut ie sukun ra minaat ma muat kukubus taar huo waing muat naga huai hawaat no hunena wara gaie God.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Hokaiken, ing no sakana palpal narako ta dahat ga kure dahat bia dahat na murmur ie, ira sakana sinisip ing ira harkurai ta Moses ga hatatik, diet ga papalim narako ta ira palatamai dahat, io kaik dahat gom huai ra hunena haruat tano minaat.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Iesen kaiken um dahat te langalanga sukun ra hena ira harkurai ta Moses kanong dahat te maat talur kaike ing ga wis kawase dahat. Io kaik, no udahat gingilaan na tultulai i kis narako tiga sigar mangana ngaas nong i kis ra hena no Halhaliana Tanuo. Dahat pai kis na tultulai baling um narako tano tuarena ngaas na tartaram ira kaba nat na harkurai bakut.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Io kaik, dahat na tange hohe um? Ira harkurai ta Moses i sakena? Taie tun at! Iau pa gor nunure balik no sakena ing bia ira harkurai pa gor hamines tar tagu. Kanong warah, iau pai tale bia iau ni nes kilam no magingin na nes kalak ira linge gar na mes ing bia no harkurai pa gor tange bia, “Waak u nes kalak ira linge gar na mes.”
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Hokaiken, no magingin sakena ga nes kilam no harkurai bia no harkurai i te papos no ngaas tano sakena bia na papalim. Io kaik, no magingin sakena ga hatahuat ira kaba mangana nesnes kalak ira linge gar na mes narako tagu. Ma i ngan huo kanong no magingin sakena pai tale bia na papalim ing bia pataie ta harkurai.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Tiga pakana bung baak ga nanaas bia iau ga lon taar ing iau pa ga nunure tar ira harkurai ta Moses. Iesen bia ira harkurai ga hanuat palai tagu, no magingin sakena ga tur huat ma nora dadas ma iau ga maat um.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Ma kaike ra harkurai ing God ga sip bia na tar no nilon, io, ga tar no minaat balik tagu.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Kanong warah, no magingin sakena ga nes kilam ira harkurai bia ira harkurai i te papos no ngaas tano sakena, kaik gaam habato iau, ma mekaia tano dadas ta ira harkurai ga bu bing iau.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Io kaik um, ira harkurai i halhaal tano sakena. Ma ira kaba natnat na hartula mah i halhaal huo ma i takodas ma i bilai.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 Hohe um, i nanaas bia kaike ing i bilai ga hatahuat nora minaat taar tagu? Taie tun at! Iesen no magingin sakena balik nong ga hatahuat ie taar tagu huo. Ma no magingin sakena ga papapalim ma kaike ira bilai na harkurai wara hatahuat nora minaat taar tagu waing naga manga palai bia iakano mangana magingin i sakena at. Ma ga ngan huo waing nigi hapupuo ira harkurai ma no magingin sakena ma bia nigi nes kilam bia iakano mangana magingin i manga sakena tun at.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Ma dahat nunure bia ira harkurai ta Moses i hanuat meram ho God iesen iau tiga tunotuno mekai napu mon. I hoing bia di te suhurane se iau hoing tiga maris na tultulai bia ni kis ra winwisaan tano magingin sakena.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Hokaiken, iau pai palai tano burena bia iau gil ira linge ing iau la gilgil. Ma iau pai palai kanong ira linge iau sip bia ni gil iau pai la gilgil haruatne, iesen ira linge balik ing iau malentakuane, iau gil.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Ma bia iau gil iakano linge at ing iau pai sip bia ni gil, io, iau suro haut bia ira harkurai i tahut.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Io kaik, pai iau tun ing iau gil kaiken ra magingin. Taie. No magingin sakena nong i la kis taar narako tagu, aie at nong i pakile huo.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Iakan i tutun kanong iau nunure bia pataie ta tahut pai lalon taar tagu, bia hoken, tano sakana palpal tagu. Ma iakan i palai kanong iau sip bia ni gil no tahut ma sen iau pai petlaar bia ni gil huo.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Hokaiken, iakano linge ing iau gil, a mes na linge ie tano tahut na linge ing iau sip bia ni gil. Iesen iau la gilgil iakano sakena at ing iau pai sip bia ni gil.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Io kaik um, ing bia iau gil no linge ing iau pai sip bia ni gil, i hamines bia pai iau tun um iakanong i gilgil no linge. Taie. No magingin sakena nong i la kis taar narako tagu, aie iakanong i gilgil no linge.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Io kaik, iau nes leh iakan ra tutun bia tano pakana bung bia iau sip bia ni gil no tahut, no magingin sakena i kis tika ma iau.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 I hokaiken. Aram narako tun at tagu iau manga guama bia ni gil haruatne ira harkurai ta God.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Iesen iau te silihe leh tiga mes na harkurai nong i gilgil pinapalim aram narako ta ira sumsubaan tano palatamaigu, nong i la harharubu ma no mangana harkurai iau mur ma no nugu lilik. Ma i wis kawase iau ra hena no dadas ta ira magingin sakena ing i harkurai taar ta ira sumsubaan tano tamaigu.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Maris! No nugu nilon i te manga haraubaal um! Sige um na halangalanga ise iau sukun ra hena ta iakan ra palatamaigu nong i kis taar tano minaat?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Iau tanga tahut tupas God no ut na harhalon huo tano pinapalim ta Jisas Krais no udahat Watong!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.