Marcos 4
No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs NTLH
1 Ma namur Jisas ga tur habaling leh wara hausur kaia ra gagena no tamat na taah kom Galili. Ma haleng na matanaiabar sakit diet ga hananhuat kaia, kaik Jisas gaam kis hut tiga mon kaia na taah. Ma ira matanaiabar diet ga kis tano gagen taah.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Jisas ga hauhausur diet ma ra nianga harharuat uta ira haleng na linge. Ma bia ga hauhausur ga tange hoken.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Muat hadade. Tiga ut na sinaso ga haan bia na so ira uno pat na daha.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Bia ga sase harbasiane ira pat na daha tari ga puko taar tano ngaas ma ira maan diet ga ien bakut se.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Ari a patine mah ga puko taar ra ula haathaat ing pai haleng ira pise kaia. Diet ga kubur gasien kanong pai haleng ra pise.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Bia no kasakes ga taman tut huat ga rang bing diet kanong ira boli diet pa ga manga hansur.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Ari a patine mah ga puko taar nalamin ta ira kuikui ma ga lul burung diet kaik diet pa gaam huai.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Ari a patine mah ga puko taar ta ira bilai na pise. Diet ga tamat ma diet ga huai. Ari ga huai aititul a sangahul na patine, ari a limliman ma tikai na sangahul na patine, ma ari a maarmaar.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Io, Jisas um ga tange, “Bia ing u haruat wara hadade kilam iakan, nu taram ie.”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Namur Jisas ga haan talur ira haleng na matanaiabar. Ma ari ing diet git murmur ie ma ira sangahul ma iruo diet ga kis tika taar mei. Ma diet ga tiri ie uta ira nianga harharuat.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Ma Jisas ga balu diet, “Iau te hapuasne ta muat utano kinkinis na harkurai ma ra harbalaurai ta God. Ga susuhai nalua, sen iau te hapalaine um ie ta muat. Iesen ta diet ing diet pai kis ta iakano harbalaurai tane God, iau ianga ma ra nianga harharuat.
11 Jesus disse a eles:
12 Io kaik,
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Ma Jisas ga tange ta diet, “I palai bia muat pai palai ta kan ra nianga harharuat. Bia ing iau pai hapalaine muat, muat pa na palai tari a nianga harharuat baling.
13 Então Jesus perguntou:
14 No ut na sinaso i so no nianga.
14 E continuou:
15 Ari matanaiabar diet haruat ma ira pat na daha ing i puko taar tano ngaas. Bia diet hadade no nianga, Sataan i hanuat ma i kap se no nianga ta diet.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Ma ari diet haruat ma ira pat na daha ing i puko taar ra ula haathaat. Bia diet hadade leh no nianga, diet kap hagasiaan mon ie ma ra gungunuama.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Iesen bia no nianga pai dorang, diet pai tur lawas. Ing bia ira haraubaal i ubal diet ma diet kap ngunungut kanong diet gate kap no hinhinawas, diet puko gasien laah.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 — ausente —
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 — ausente —
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Ma ari diet haruat ma ira pat na daha ing i puko taar ta ira bilai na pise. Ing diet hadade no nianga diet kap usuranei. Io, diet na tahuat timaan hoira pat na daha ing diet huai aititul a sangahul na patine, a limliman ma tikai na sangahul na patine, ma ari a maarmaar.”
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Io, Jisas ga tange habaling ta diet, “Taie tikai pai la kapkap halaka tiga laam bia na bul ie manapu tiga kas bia tiga suuh. Na bul ie naliu waing na hapalai iakano subaan.
21 Jesus continuou:
22 Hokaike at mon, bia ta sa i kis mun taar, i kis mun taar waing na hanuat puasa namur. Ma bia asa i pupulus taar, i kis taar huo bia muat na palai ine namur.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Bia ing u haruat wara hadade kilam iakan, nu taram ie.”
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Ma ga tange habal ta diet, “Lik timaan ing muat te hadade tar. God na balu pukus habaling tar taam haruat at hoing u te hadade kilam ing iau tange. Ma na bau mah ie.
24 Disse também:
25 Sige nong i palai ta ira nugu nianga, God na manga hapalaine tar tana. Ma bia sige nong tada palpalai kana tana, God na kap se bakut at tana.”
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Io, Jisas ga tange habaling, “No kinkinis na harkurai ma ra harbalaurai ta God i hoken. Tiga tunotuno i se harbasiane ira pat na daha tano pise.
26 Jesus disse:
27 — ausente —
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 — ausente —
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Bia i te matuko ira pat na daha no tunotuno na haburen wara katkato kanong no uno pakana bung wara katkato i te haruat.”
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Io, Jisas ga tange habaling hoken: “Da hapupuo no kinkinis na harkurai ma ra harbalaurai ta God ma ra sa? Ma da ianga harharuat utana hohe? Io, ni hinawase muat.
30 Jesus continuou:
31 No kinkinis na harkurai ma ra harbalaurai ta God i haruat ma tiga pat na daha no tunotuno i soi. Ma i manga hansik sakit ta ira pat na daha tano ula hanuo bakut.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Namur bia ing i te kubur i tamat ta ira matahu daha na nian dahat la saso. Ira katena no daha a tamat sakit ma i ududuh timaan kaik ira maan diet gil ira posi diet kaia.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Io, Jisas ga pir diet ma ra haleng na nianga harharuat ho iakan, naga haruat bia diet na hadade kilam.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ga pir ira matanaiabar ma ra nianga harharuat sen mon. Iesen ing Jisas sen ma ira uno bulu na harausur, ga hapalaine ira mangana linge bakut ta diet.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Iakano bung bia gate matmatarahien Jisas ga tange ta ira uno bulu na harausur, “Dahat na balos urau tiga palpal tano tamat na taah kom.”
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Io, ma diet ga hansukun no tamat na matanaiabar ma diet gaam kawaas laah tano tamat na mon nong Jisas gate kis taar tana ma diet gaam balos. Ari mes na mon mah ga sakate diet.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Tiga tamat na baiangin ga hanuat ma ira pakananoh diet ga takap laka taar tano mon gaam hahungi ie.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Ma Jisas at mon kana ga kumkubaba manamur tano mon ma ga ulalang taar at. Ira bulu na harausur diet ga hangun ie ma diet ga tange, “Tena harausur, pau manga lilik bia dahat na ruh?”
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Io, Jisas ga taman tut gaam tigal hadadas no dadaip ma ira pakananoh ma ga tange, “Noh matien!” Io, no dadaip ga maat ma no taah ga manga malile harsakit.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Ma Jisas ga tange ta ira uno bulu na harausur, “Muat burut warah? Taie at baak numuat ta nurnur?”
40 Aí ele perguntou:
41 Diet ga manga burut sakit diet gaam hartiritiri baling ta diet, “Sige iakan? No dadaip ma ira pakananoh at mah, dir taram ie!”
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.