João 11

No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Io, tiga tunotuno a hinsana ne Lasaras ga maset. Aie me Betani no taman ta ningaar sahin, Mata ma Maria.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Iakan ra Maria nong ga burange bus no Watong ma no waiwai, gaam salap hamamasa ira kakine ma no hine. Ma ne Lasaras mon, no hainine, nong ga noh taar ma ra minaset.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Io, dir sahin ga tula nianga ukaia ho Jisas hoken: “Nora Watong, nong u la sip tar ie i maset.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Iesen bia Jisas ga ser iakan, ga tange, “Iakan ra minaset pa na bing ie. Taie. Iesen i te hanuat hokaiken bia ira matanaiabar diet na raun no hinsa God waing no minarine no Nati God na hanuat puasa.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Ma Jisas ga sip Mata dir ma no sahine, ma ne Lasaras.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Iesen bia Jisas ga ser bia Lasaras ga maset, Jisas ga kisi leh at baak ra iruo bung balin kaia tano taman ga kiskis kaia.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Namur um ga tange ta ira uno bulu na harausur, “Dahat gi haan balin u Iudeia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Iesen ira bulu na harausur diet ga tange, “Tena harausur, nawaris mon baak ira Iudeia diet ga wara gulgulum ugu. Ma nu haan balin ukaia warah?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jisas ga balu diet hoken: “Dahat nunure bia a sangahul ma iruo ira pakana bung narako tiga bung na kasakes. Io, sige tikai i hananhaan ra kasakes pa na puko kanong i nanaas taar ma no lulungo ta iakan ra ula hanuo.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Iesen, tikai nong i hananhaan ra bung na puko, kanong pataie ta lulungo tana.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Bia gate tange tar huo Jisas ga hinawase diet bia, “Lasaras no udahat harwis i te kubaba. Iesen iau wara hinahaan ukaia waing ni a hangun ie.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Kaik ira uno bulu na harausur diet gaam tange, “Nora Watong, bia kana i kumkubaba na langalanga balin.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Jisas ga haianga diet tano minaat ta Lasaras iesen ira uno bulu na harausur diet ga lik bia ga tangtange bia Lasaras ga kubaba taar mon.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Io, Jisas ga hinawase hapalaine um diet bia, “Lasaras i te maat.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Iesen iau kanakana wara gaie muat bia iau pa ga kis tika mei. Ma iau pa ga haan waing muat naga nurnur. Iesen dahat um uram ho ie.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Kaik Tomaas (nong di la kilkilam mah ie bia no Kasang) ga tange ta ira bulu na harausur, “Dahat gi haan mah, dahat naga maat tika mei.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Bia Jisas ga hanuat ga ser leh bia di gate hatur Lasaras ra midi aihat na bung nalua.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Ma Betani i tapaka haruat ma ra itul kilomita mon meram Ierusalem.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Kaik a haleng na Iudeia diet gate hanuat wara habaibai Mata dir sahin ma Maria tano minaat tano haini dir.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Bia Mata ga ser um bia Jisas ke ga hananhuat ga haan laah wara kakot leh ie. Iesen Maria ga kis taar at kaia ra hala.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Mata ga tange um ta Jisas, “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Iesen iau nunure tar bia ing nu saring God uta sa kaiken, kaiken at mah God na tar taam.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jisas ga tange tana, “No hainim na tut hut balin.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Mata ga tange tana, “Iau nunure tar bia na tut hut mah tano bung na tuntunut hut balin ta ira minaat tano hauhawatine iakan ra nilon.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Jisas ga tange tana, “Iau at, iau no burena no tuntunut hut balin ma no nilon. Sige nong i maat, iesen i te nurnur tagu, na lon.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Ma sige nong i lalon ma i nurnur taar tagu taie tun at pa na maat hatika. U nurnur ta iakan?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Mata ga haut gaam tange tana, “Watong, iau te nurnur bia augu no Mesaia, no Nati God nong di ga tange bia na hanuat ukai tano ula hanuo.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Namur ta ing gate tange taar kaiken, ga haan tapukus gaam a tau hasisingen leh Maria, no sahine, gaam tange tana, “No tena harausur te hanuat ma i tirtiri taam.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Bia Maria ga hadade hokaike ga tut suur gasien gaam haan uras ho Jisas.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Ma Jisas pa ga me hanuat baak kaia tano taman. Iesen ga kis taar at tano katon Mata ga haan tupas ie kaia.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Ira Iudeia ing diet ga kis tika taar ma Maria wara habaibai ie kaia ra hala, diet ga nes ie ma gate tut suur gasien, io, diet ga mur ie. Diet ga lik bia ga hanahaan wara sunuah aras tano midi.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Ma Maria ga hanuat taar tano katon Jisas ga kis taar kaia. Ing ga nes ie ga tutudung napu ta ira iruo kaki Jisas gaam suah taar tana hoken: “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Ing Jisas ga nes Maria ma ga susuah tika ma ira Iudeia ing diet gate sakate hawaat ie, ga purpuruan ma ga manga tirih no balana.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Jisas ga tiri diet, “Muat hatur ie iahe?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 A luur na mata Jisas ga sal.
35 Jesus chorou.
36 Io, ing diet ga nes iakan, ira Iudeia diet ga tange harbasia ta diet bia, “Nes baak! Ga manga sip tar at ne Lasaras.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Iesen ari diet ga tange bia, “Iakan ra tunotuno mon nong ga hananaas ira iruo matana no pulo. Kaik i tale bia gor halangalanga mon mah Lasaras ma Lasaras pa gor maat.”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 No bala Jisas balin ga manga tirih gaam haan ukaia tano midi. A matana haat ie ma di ga bul bat tar no matana ma tiga haat.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Jisas ga tange, “Muat kap se tar no haat!”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Jisas ga tange tana, “Hohe, iau pa gate hinawase tar baak ugu bia nu nes no dadas ta God ing bia nu nurnur taar? Masa! Io, i tahut bia nu lik leh ie!”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Io, diet ga kap se tar no haat. Jisas ga tadeng ma gaam tange, “Iau tanga tahut taam, Mama, kanong u te hadade iau.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Iau nunure tar bia u la tartaram iau, iesen iau tange kaiken wara gaie diet kaiken ra matanaiabar, bia diet naga nurnur bia u ga tule iau.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Namur ta ing gate tange se tar kaike, Jisas ga tatau naliu hoken: “Lasaras, hansur!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 No minaat ga hansur. Ma di ga wis tar ira iruo limana ma ira iruo kakena ma ra taltalona katona maal, ma no matmataan tana di ga bakar tar ie ma tiga maal mah. Jisas ga tange ta diet, “Muat palas ise kaike ra maal na minaat naga haan.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Io kaik, a haleng ta ira Iudeia ing diet ga hanuat ukaia hone Maria diet ga me nes ing ne Jisas ga gil, diet gaam nurnur tana.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Iesen ari ta diet, diet ga haan laah uras hoira Parisi, diet gaam hinawase diet uta ing Jisas gate gil.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Io, ira Parisi ma ira tamat na ut na pakila lotu, diet ga gil tiga kis hurlungen diet gom tange, “Ai! Hohe, pai tale tun at bia dahat na gil tiga linge? Iakan ra tunotuno i gilgil ra haleng dadas na hakilang.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Bia ing dahat na hok tar at mon ie huo, ira matanaiabar bakut diet na nurnur tana. Ma ira Rom diet na hanuat ma diet na haliare no udahat hala na lotu tamat ma no udahat huntunaan.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Io, tiga nong ta diet ira Parisi a hinsana Kepas nong ga lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung ga tange, “Muat pai nunure ta linge!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Muat pai palai bia utano numuat tahtahut i bilai bia ta tiga tunotuno mon na maat uta ira matanaiabar ma waak um bia no huntunaan bakut na hiruo.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Pa ga tange huo tano uno lilik mon. Taie. Iesen, aie no lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung, kaik God gaam kure no uno nianga bia na ianga na tangesot utane Jisas bia na maat utano huntunaan Israel.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Ma taie bia uta diet sen mon no huntunaan Israel, iesen bia na maat mah uta diet ira nati God kana diet kis harbasia taar waing na lamus tikane diet ma diet na tikai mon.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Io, tur leh um ta iakano bung diet git harpingit wara bubu bing Jisas.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Kaik Jisas pa gaam hanahaan palai um kaia ta ira Iudeia, iesen ga haan laah balik uras tiga katon hutet ra hanuo bia, gaam haan taar tiga taman a hinsana Epraem. Ma aie ma ira uno bulu na harausur diet ga kis kaia.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Io, no pakana bung utano Nian na Hinahaan Sakit gate hutet um ma haleng matanaiabar ta ira tamtaman tapaka diet ga hanuat uram Ierusalem wara pakpakile haruatne ira harkurai tane Moses bia diet naga halhaal pane iakano nian.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Diet ga naanaas haan ta Jisas, ma bia diet ga tur hurlungen taar kaia ra hala na lotu tamat diet ga hartiritiri ta diet bia, “Muat lik hohe? I nanaas bia pa na hanuat at um ukai tano nian, naka?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Ma ira tamat na ut na pakila lotu ma ira Parisi diet gate tar nianga taar bia ing sige tiga nong na nunure leh bia Jisas kana he na hinawas waing diet naga palim kawase ie.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.