João 11
No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs NTLH
1 Io, tiga tunotuno a hinsana ne Lasaras ga maset. Aie me Betani no taman ta ningaar sahin, Mata ma Maria.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Iakan ra Maria nong ga burange bus no Watong ma no waiwai, gaam salap hamamasa ira kakine ma no hine. Ma ne Lasaras mon, no hainine, nong ga noh taar ma ra minaset.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Io, dir sahin ga tula nianga ukaia ho Jisas hoken: “Nora Watong, nong u la sip tar ie i maset.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Iesen bia Jisas ga ser iakan, ga tange, “Iakan ra minaset pa na bing ie. Taie. Iesen i te hanuat hokaiken bia ira matanaiabar diet na raun no hinsa God waing no minarine no Nati God na hanuat puasa.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Ma Jisas ga sip Mata dir ma no sahine, ma ne Lasaras.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Iesen bia Jisas ga ser bia Lasaras ga maset, Jisas ga kisi leh at baak ra iruo bung balin kaia tano taman ga kiskis kaia.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Namur um ga tange ta ira uno bulu na harausur, “Dahat gi haan balin u Iudeia.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Iesen ira bulu na harausur diet ga tange, “Tena harausur, nawaris mon baak ira Iudeia diet ga wara gulgulum ugu. Ma nu haan balin ukaia warah?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jisas ga balu diet hoken: “Dahat nunure bia a sangahul ma iruo ira pakana bung narako tiga bung na kasakes. Io, sige tikai i hananhaan ra kasakes pa na puko kanong i nanaas taar ma no lulungo ta iakan ra ula hanuo.
9 Jesus respondeu:
10 Iesen, tikai nong i hananhaan ra bung na puko, kanong pataie ta lulungo tana.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Bia gate tange tar huo Jisas ga hinawase diet bia, “Lasaras no udahat harwis i te kubaba. Iesen iau wara hinahaan ukaia waing ni a hangun ie.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Kaik ira uno bulu na harausur diet gaam tange, “Nora Watong, bia kana i kumkubaba na langalanga balin.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jisas ga haianga diet tano minaat ta Lasaras iesen ira uno bulu na harausur diet ga lik bia ga tangtange bia Lasaras ga kubaba taar mon.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Io, Jisas ga hinawase hapalaine um diet bia, “Lasaras i te maat.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Iesen iau kanakana wara gaie muat bia iau pa ga kis tika mei. Ma iau pa ga haan waing muat naga nurnur. Iesen dahat um uram ho ie.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Kaik Tomaas (nong di la kilkilam mah ie bia no Kasang) ga tange ta ira bulu na harausur, “Dahat gi haan mah, dahat naga maat tika mei.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Bia Jisas ga hanuat ga ser leh bia di gate hatur Lasaras ra midi aihat na bung nalua.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Ma Betani i tapaka haruat ma ra itul kilomita mon meram Ierusalem.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Kaik a haleng na Iudeia diet gate hanuat wara habaibai Mata dir sahin ma Maria tano minaat tano haini dir.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Bia Mata ga ser um bia Jisas ke ga hananhuat ga haan laah wara kakot leh ie. Iesen Maria ga kis taar at kaia ra hala.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mata ga tange um ta Jisas, “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Iesen iau nunure tar bia ing nu saring God uta sa kaiken, kaiken at mah God na tar taam.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jisas ga tange tana, “No hainim na tut hut balin.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Mata ga tange tana, “Iau nunure tar bia na tut hut mah tano bung na tuntunut hut balin ta ira minaat tano hauhawatine iakan ra nilon.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jisas ga tange tana, “Iau at, iau no burena no tuntunut hut balin ma no nilon. Sige nong i maat, iesen i te nurnur tagu, na lon.
25 Então Jesus afirmou:
26 Ma sige nong i lalon ma i nurnur taar tagu taie tun at pa na maat hatika. U nurnur ta iakan?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Mata ga haut gaam tange tana, “Watong, iau te nurnur bia augu no Mesaia, no Nati God nong di ga tange bia na hanuat ukai tano ula hanuo.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Namur ta ing gate tange taar kaiken, ga haan tapukus gaam a tau hasisingen leh Maria, no sahine, gaam tange tana, “No tena harausur te hanuat ma i tirtiri taam.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Bia Maria ga hadade hokaike ga tut suur gasien gaam haan uras ho Jisas.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ma Jisas pa ga me hanuat baak kaia tano taman. Iesen ga kis taar at tano katon Mata ga haan tupas ie kaia.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Ira Iudeia ing diet ga kis tika taar ma Maria wara habaibai ie kaia ra hala, diet ga nes ie ma gate tut suur gasien, io, diet ga mur ie. Diet ga lik bia ga hanahaan wara sunuah aras tano midi.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ma Maria ga hanuat taar tano katon Jisas ga kis taar kaia. Ing ga nes ie ga tutudung napu ta ira iruo kaki Jisas gaam suah taar tana hoken: “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ing Jisas ga nes Maria ma ga susuah tika ma ira Iudeia ing diet gate sakate hawaat ie, ga purpuruan ma ga manga tirih no balana.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Jisas ga tiri diet, “Muat hatur ie iahe?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 A luur na mata Jisas ga sal.
35 Jesus chorou.
36 Io, ing diet ga nes iakan, ira Iudeia diet ga tange harbasia ta diet bia, “Nes baak! Ga manga sip tar at ne Lasaras.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Iesen ari diet ga tange bia, “Iakan ra tunotuno mon nong ga hananaas ira iruo matana no pulo. Kaik i tale bia gor halangalanga mon mah Lasaras ma Lasaras pa gor maat.”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 No bala Jisas balin ga manga tirih gaam haan ukaia tano midi. A matana haat ie ma di ga bul bat tar no matana ma tiga haat.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jisas ga tange, “Muat kap se tar no haat!”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Jisas ga tange tana, “Hohe, iau pa gate hinawase tar baak ugu bia nu nes no dadas ta God ing bia nu nurnur taar? Masa! Io, i tahut bia nu lik leh ie!”
40 Jesus respondeu:
41 Io, diet ga kap se tar no haat. Jisas ga tadeng ma gaam tange, “Iau tanga tahut taam, Mama, kanong u te hadade iau.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Iau nunure tar bia u la tartaram iau, iesen iau tange kaiken wara gaie diet kaiken ra matanaiabar, bia diet naga nurnur bia u ga tule iau.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Namur ta ing gate tange se tar kaike, Jisas ga tatau naliu hoken: “Lasaras, hansur!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 No minaat ga hansur. Ma di ga wis tar ira iruo limana ma ira iruo kakena ma ra taltalona katona maal, ma no matmataan tana di ga bakar tar ie ma tiga maal mah. Jisas ga tange ta diet, “Muat palas ise kaike ra maal na minaat naga haan.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Io kaik, a haleng ta ira Iudeia ing diet ga hanuat ukaia hone Maria diet ga me nes ing ne Jisas ga gil, diet gaam nurnur tana.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Iesen ari ta diet, diet ga haan laah uras hoira Parisi, diet gaam hinawase diet uta ing Jisas gate gil.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Io, ira Parisi ma ira tamat na ut na pakila lotu, diet ga gil tiga kis hurlungen diet gom tange, “Ai! Hohe, pai tale tun at bia dahat na gil tiga linge? Iakan ra tunotuno i gilgil ra haleng dadas na hakilang.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Bia ing dahat na hok tar at mon ie huo, ira matanaiabar bakut diet na nurnur tana. Ma ira Rom diet na hanuat ma diet na haliare no udahat hala na lotu tamat ma no udahat huntunaan.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Io, tiga nong ta diet ira Parisi a hinsana Kepas nong ga lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung ga tange, “Muat pai nunure ta linge!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Muat pai palai bia utano numuat tahtahut i bilai bia ta tiga tunotuno mon na maat uta ira matanaiabar ma waak um bia no huntunaan bakut na hiruo.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Pa ga tange huo tano uno lilik mon. Taie. Iesen, aie no lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung, kaik God gaam kure no uno nianga bia na ianga na tangesot utane Jisas bia na maat utano huntunaan Israel.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ma taie bia uta diet sen mon no huntunaan Israel, iesen bia na maat mah uta diet ira nati God kana diet kis harbasia taar waing na lamus tikane diet ma diet na tikai mon.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Io, tur leh um ta iakano bung diet git harpingit wara bubu bing Jisas.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Kaik Jisas pa gaam hanahaan palai um kaia ta ira Iudeia, iesen ga haan laah balik uras tiga katon hutet ra hanuo bia, gaam haan taar tiga taman a hinsana Epraem. Ma aie ma ira uno bulu na harausur diet ga kis kaia.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Io, no pakana bung utano Nian na Hinahaan Sakit gate hutet um ma haleng matanaiabar ta ira tamtaman tapaka diet ga hanuat uram Ierusalem wara pakpakile haruatne ira harkurai tane Moses bia diet naga halhaal pane iakano nian.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Diet ga naanaas haan ta Jisas, ma bia diet ga tur hurlungen taar kaia ra hala na lotu tamat diet ga hartiritiri ta diet bia, “Muat lik hohe? I nanaas bia pa na hanuat at um ukai tano nian, naka?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ma ira tamat na ut na pakila lotu ma ira Parisi diet gate tar nianga taar bia ing sige tiga nong na nunure leh bia Jisas kana he na hinawas waing diet naga palim kawase ie.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.