João 11

No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Io, tiga tunotuno a hinsana ne Lasaras ga maset. Aie me Betani no taman ta ningaar sahin, Mata ma Maria.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Iakan ra Maria nong ga burange bus no Watong ma no waiwai, gaam salap hamamasa ira kakine ma no hine. Ma ne Lasaras mon, no hainine, nong ga noh taar ma ra minaset.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Io, dir sahin ga tula nianga ukaia ho Jisas hoken: “Nora Watong, nong u la sip tar ie i maset.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Iesen bia Jisas ga ser iakan, ga tange, “Iakan ra minaset pa na bing ie. Taie. Iesen i te hanuat hokaiken bia ira matanaiabar diet na raun no hinsa God waing no minarine no Nati God na hanuat puasa.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Ma Jisas ga sip Mata dir ma no sahine, ma ne Lasaras.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Iesen bia Jisas ga ser bia Lasaras ga maset, Jisas ga kisi leh at baak ra iruo bung balin kaia tano taman ga kiskis kaia.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Namur um ga tange ta ira uno bulu na harausur, “Dahat gi haan balin u Iudeia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Iesen ira bulu na harausur diet ga tange, “Tena harausur, nawaris mon baak ira Iudeia diet ga wara gulgulum ugu. Ma nu haan balin ukaia warah?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jisas ga balu diet hoken: “Dahat nunure bia a sangahul ma iruo ira pakana bung narako tiga bung na kasakes. Io, sige tikai i hananhaan ra kasakes pa na puko kanong i nanaas taar ma no lulungo ta iakan ra ula hanuo.
9 Jesus respondeu:
10 Iesen, tikai nong i hananhaan ra bung na puko, kanong pataie ta lulungo tana.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bia gate tange tar huo Jisas ga hinawase diet bia, “Lasaras no udahat harwis i te kubaba. Iesen iau wara hinahaan ukaia waing ni a hangun ie.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Kaik ira uno bulu na harausur diet gaam tange, “Nora Watong, bia kana i kumkubaba na langalanga balin.”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jisas ga haianga diet tano minaat ta Lasaras iesen ira uno bulu na harausur diet ga lik bia ga tangtange bia Lasaras ga kubaba taar mon.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Io, Jisas ga hinawase hapalaine um diet bia, “Lasaras i te maat.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Iesen iau kanakana wara gaie muat bia iau pa ga kis tika mei. Ma iau pa ga haan waing muat naga nurnur. Iesen dahat um uram ho ie.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Kaik Tomaas (nong di la kilkilam mah ie bia no Kasang) ga tange ta ira bulu na harausur, “Dahat gi haan mah, dahat naga maat tika mei.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Bia Jisas ga hanuat ga ser leh bia di gate hatur Lasaras ra midi aihat na bung nalua.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Ma Betani i tapaka haruat ma ra itul kilomita mon meram Ierusalem.
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 Kaik a haleng na Iudeia diet gate hanuat wara habaibai Mata dir sahin ma Maria tano minaat tano haini dir.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Bia Mata ga ser um bia Jisas ke ga hananhuat ga haan laah wara kakot leh ie. Iesen Maria ga kis taar at kaia ra hala.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata ga tange um ta Jisas, “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Iesen iau nunure tar bia ing nu saring God uta sa kaiken, kaiken at mah God na tar taam.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Jisas ga tange tana, “No hainim na tut hut balin.”
23 Jesus disse a ela:
24 Mata ga tange tana, “Iau nunure tar bia na tut hut mah tano bung na tuntunut hut balin ta ira minaat tano hauhawatine iakan ra nilon.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jisas ga tange tana, “Iau at, iau no burena no tuntunut hut balin ma no nilon. Sige nong i maat, iesen i te nurnur tagu, na lon.
25 Então Jesus declarou:
26 Ma sige nong i lalon ma i nurnur taar tagu taie tun at pa na maat hatika. U nurnur ta iakan?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Mata ga haut gaam tange tana, “Watong, iau te nurnur bia augu no Mesaia, no Nati God nong di ga tange bia na hanuat ukai tano ula hanuo.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Namur ta ing gate tange taar kaiken, ga haan tapukus gaam a tau hasisingen leh Maria, no sahine, gaam tange tana, “No tena harausur te hanuat ma i tirtiri taam.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Bia Maria ga hadade hokaike ga tut suur gasien gaam haan uras ho Jisas.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Ma Jisas pa ga me hanuat baak kaia tano taman. Iesen ga kis taar at tano katon Mata ga haan tupas ie kaia.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ira Iudeia ing diet ga kis tika taar ma Maria wara habaibai ie kaia ra hala, diet ga nes ie ma gate tut suur gasien, io, diet ga mur ie. Diet ga lik bia ga hanahaan wara sunuah aras tano midi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ma Maria ga hanuat taar tano katon Jisas ga kis taar kaia. Ing ga nes ie ga tutudung napu ta ira iruo kaki Jisas gaam suah taar tana hoken: “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ing Jisas ga nes Maria ma ga susuah tika ma ira Iudeia ing diet gate sakate hawaat ie, ga purpuruan ma ga manga tirih no balana.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Jisas ga tiri diet, “Muat hatur ie iahe?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 A luur na mata Jisas ga sal.
35 Jesus chorou.
36 Io, ing diet ga nes iakan, ira Iudeia diet ga tange harbasia ta diet bia, “Nes baak! Ga manga sip tar at ne Lasaras.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Iesen ari diet ga tange bia, “Iakan ra tunotuno mon nong ga hananaas ira iruo matana no pulo. Kaik i tale bia gor halangalanga mon mah Lasaras ma Lasaras pa gor maat.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 No bala Jisas balin ga manga tirih gaam haan ukaia tano midi. A matana haat ie ma di ga bul bat tar no matana ma tiga haat.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jisas ga tange, “Muat kap se tar no haat!”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Jisas ga tange tana, “Hohe, iau pa gate hinawase tar baak ugu bia nu nes no dadas ta God ing bia nu nurnur taar? Masa! Io, i tahut bia nu lik leh ie!”
40 Jesus respondeu:
41 Io, diet ga kap se tar no haat. Jisas ga tadeng ma gaam tange, “Iau tanga tahut taam, Mama, kanong u te hadade iau.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 Iau nunure tar bia u la tartaram iau, iesen iau tange kaiken wara gaie diet kaiken ra matanaiabar, bia diet naga nurnur bia u ga tule iau.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Namur ta ing gate tange se tar kaike, Jisas ga tatau naliu hoken: “Lasaras, hansur!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 No minaat ga hansur. Ma di ga wis tar ira iruo limana ma ira iruo kakena ma ra taltalona katona maal, ma no matmataan tana di ga bakar tar ie ma tiga maal mah. Jisas ga tange ta diet, “Muat palas ise kaike ra maal na minaat naga haan.”
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Io kaik, a haleng ta ira Iudeia ing diet ga hanuat ukaia hone Maria diet ga me nes ing ne Jisas ga gil, diet gaam nurnur tana.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Iesen ari ta diet, diet ga haan laah uras hoira Parisi, diet gaam hinawase diet uta ing Jisas gate gil.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Io, ira Parisi ma ira tamat na ut na pakila lotu, diet ga gil tiga kis hurlungen diet gom tange, “Ai! Hohe, pai tale tun at bia dahat na gil tiga linge? Iakan ra tunotuno i gilgil ra haleng dadas na hakilang.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Bia ing dahat na hok tar at mon ie huo, ira matanaiabar bakut diet na nurnur tana. Ma ira Rom diet na hanuat ma diet na haliare no udahat hala na lotu tamat ma no udahat huntunaan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Io, tiga nong ta diet ira Parisi a hinsana Kepas nong ga lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung ga tange, “Muat pai nunure ta linge!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Muat pai palai bia utano numuat tahtahut i bilai bia ta tiga tunotuno mon na maat uta ira matanaiabar ma waak um bia no huntunaan bakut na hiruo.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pa ga tange huo tano uno lilik mon. Taie. Iesen, aie no lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung, kaik God gaam kure no uno nianga bia na ianga na tangesot utane Jisas bia na maat utano huntunaan Israel.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ma taie bia uta diet sen mon no huntunaan Israel, iesen bia na maat mah uta diet ira nati God kana diet kis harbasia taar waing na lamus tikane diet ma diet na tikai mon.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Io, tur leh um ta iakano bung diet git harpingit wara bubu bing Jisas.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Kaik Jisas pa gaam hanahaan palai um kaia ta ira Iudeia, iesen ga haan laah balik uras tiga katon hutet ra hanuo bia, gaam haan taar tiga taman a hinsana Epraem. Ma aie ma ira uno bulu na harausur diet ga kis kaia.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Io, no pakana bung utano Nian na Hinahaan Sakit gate hutet um ma haleng matanaiabar ta ira tamtaman tapaka diet ga hanuat uram Ierusalem wara pakpakile haruatne ira harkurai tane Moses bia diet naga halhaal pane iakano nian.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Diet ga naanaas haan ta Jisas, ma bia diet ga tur hurlungen taar kaia ra hala na lotu tamat diet ga hartiritiri ta diet bia, “Muat lik hohe? I nanaas bia pa na hanuat at um ukai tano nian, naka?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Ma ira tamat na ut na pakila lotu ma ira Parisi diet gate tar nianga taar bia ing sige tiga nong na nunure leh bia Jisas kana he na hinawas waing diet naga palim kawase ie.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.