João 11
No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs ARIB
1 Io, tiga tunotuno a hinsana ne Lasaras ga maset. Aie me Betani no taman ta ningaar sahin, Mata ma Maria.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Iakan ra Maria nong ga burange bus no Watong ma no waiwai, gaam salap hamamasa ira kakine ma no hine. Ma ne Lasaras mon, no hainine, nong ga noh taar ma ra minaset.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Io, dir sahin ga tula nianga ukaia ho Jisas hoken: “Nora Watong, nong u la sip tar ie i maset.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Iesen bia Jisas ga ser iakan, ga tange, “Iakan ra minaset pa na bing ie. Taie. Iesen i te hanuat hokaiken bia ira matanaiabar diet na raun no hinsa God waing no minarine no Nati God na hanuat puasa.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Ma Jisas ga sip Mata dir ma no sahine, ma ne Lasaras.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Iesen bia Jisas ga ser bia Lasaras ga maset, Jisas ga kisi leh at baak ra iruo bung balin kaia tano taman ga kiskis kaia.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Namur um ga tange ta ira uno bulu na harausur, “Dahat gi haan balin u Iudeia.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Iesen ira bulu na harausur diet ga tange, “Tena harausur, nawaris mon baak ira Iudeia diet ga wara gulgulum ugu. Ma nu haan balin ukaia warah?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jisas ga balu diet hoken: “Dahat nunure bia a sangahul ma iruo ira pakana bung narako tiga bung na kasakes. Io, sige tikai i hananhaan ra kasakes pa na puko kanong i nanaas taar ma no lulungo ta iakan ra ula hanuo.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Iesen, tikai nong i hananhaan ra bung na puko, kanong pataie ta lulungo tana.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bia gate tange tar huo Jisas ga hinawase diet bia, “Lasaras no udahat harwis i te kubaba. Iesen iau wara hinahaan ukaia waing ni a hangun ie.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Kaik ira uno bulu na harausur diet gaam tange, “Nora Watong, bia kana i kumkubaba na langalanga balin.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Jisas ga haianga diet tano minaat ta Lasaras iesen ira uno bulu na harausur diet ga lik bia ga tangtange bia Lasaras ga kubaba taar mon.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Io, Jisas ga hinawase hapalaine um diet bia, “Lasaras i te maat.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Iesen iau kanakana wara gaie muat bia iau pa ga kis tika mei. Ma iau pa ga haan waing muat naga nurnur. Iesen dahat um uram ho ie.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Kaik Tomaas (nong di la kilkilam mah ie bia no Kasang) ga tange ta ira bulu na harausur, “Dahat gi haan mah, dahat naga maat tika mei.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Bia Jisas ga hanuat ga ser leh bia di gate hatur Lasaras ra midi aihat na bung nalua.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Ma Betani i tapaka haruat ma ra itul kilomita mon meram Ierusalem.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Kaik a haleng na Iudeia diet gate hanuat wara habaibai Mata dir sahin ma Maria tano minaat tano haini dir.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Bia Mata ga ser um bia Jisas ke ga hananhuat ga haan laah wara kakot leh ie. Iesen Maria ga kis taar at kaia ra hala.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mata ga tange um ta Jisas, “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Iesen iau nunure tar bia ing nu saring God uta sa kaiken, kaiken at mah God na tar taam.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jisas ga tange tana, “No hainim na tut hut balin.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Mata ga tange tana, “Iau nunure tar bia na tut hut mah tano bung na tuntunut hut balin ta ira minaat tano hauhawatine iakan ra nilon.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jisas ga tange tana, “Iau at, iau no burena no tuntunut hut balin ma no nilon. Sige nong i maat, iesen i te nurnur tagu, na lon.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ma sige nong i lalon ma i nurnur taar tagu taie tun at pa na maat hatika. U nurnur ta iakan?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Mata ga haut gaam tange tana, “Watong, iau te nurnur bia augu no Mesaia, no Nati God nong di ga tange bia na hanuat ukai tano ula hanuo.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Namur ta ing gate tange taar kaiken, ga haan tapukus gaam a tau hasisingen leh Maria, no sahine, gaam tange tana, “No tena harausur te hanuat ma i tirtiri taam.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Bia Maria ga hadade hokaike ga tut suur gasien gaam haan uras ho Jisas.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ma Jisas pa ga me hanuat baak kaia tano taman. Iesen ga kis taar at tano katon Mata ga haan tupas ie kaia.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ira Iudeia ing diet ga kis tika taar ma Maria wara habaibai ie kaia ra hala, diet ga nes ie ma gate tut suur gasien, io, diet ga mur ie. Diet ga lik bia ga hanahaan wara sunuah aras tano midi.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Ma Maria ga hanuat taar tano katon Jisas ga kis taar kaia. Ing ga nes ie ga tutudung napu ta ira iruo kaki Jisas gaam suah taar tana hoken: “Watong, bia nugu kis taar kai no hainigu pa gor maat.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ing Jisas ga nes Maria ma ga susuah tika ma ira Iudeia ing diet gate sakate hawaat ie, ga purpuruan ma ga manga tirih no balana.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Jisas ga tiri diet, “Muat hatur ie iahe?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 A luur na mata Jisas ga sal.
35 Jesus chorou.
36 Io, ing diet ga nes iakan, ira Iudeia diet ga tange harbasia ta diet bia, “Nes baak! Ga manga sip tar at ne Lasaras.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Iesen ari diet ga tange bia, “Iakan ra tunotuno mon nong ga hananaas ira iruo matana no pulo. Kaik i tale bia gor halangalanga mon mah Lasaras ma Lasaras pa gor maat.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 No bala Jisas balin ga manga tirih gaam haan ukaia tano midi. A matana haat ie ma di ga bul bat tar no matana ma tiga haat.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jisas ga tange, “Muat kap se tar no haat!”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jisas ga tange tana, “Hohe, iau pa gate hinawase tar baak ugu bia nu nes no dadas ta God ing bia nu nurnur taar? Masa! Io, i tahut bia nu lik leh ie!”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Io, diet ga kap se tar no haat. Jisas ga tadeng ma gaam tange, “Iau tanga tahut taam, Mama, kanong u te hadade iau.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Iau nunure tar bia u la tartaram iau, iesen iau tange kaiken wara gaie diet kaiken ra matanaiabar, bia diet naga nurnur bia u ga tule iau.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Namur ta ing gate tange se tar kaike, Jisas ga tatau naliu hoken: “Lasaras, hansur!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 No minaat ga hansur. Ma di ga wis tar ira iruo limana ma ira iruo kakena ma ra taltalona katona maal, ma no matmataan tana di ga bakar tar ie ma tiga maal mah. Jisas ga tange ta diet, “Muat palas ise kaike ra maal na minaat naga haan.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Io kaik, a haleng ta ira Iudeia ing diet ga hanuat ukaia hone Maria diet ga me nes ing ne Jisas ga gil, diet gaam nurnur tana.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Iesen ari ta diet, diet ga haan laah uras hoira Parisi, diet gaam hinawase diet uta ing Jisas gate gil.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Io, ira Parisi ma ira tamat na ut na pakila lotu, diet ga gil tiga kis hurlungen diet gom tange, “Ai! Hohe, pai tale tun at bia dahat na gil tiga linge? Iakan ra tunotuno i gilgil ra haleng dadas na hakilang.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Bia ing dahat na hok tar at mon ie huo, ira matanaiabar bakut diet na nurnur tana. Ma ira Rom diet na hanuat ma diet na haliare no udahat hala na lotu tamat ma no udahat huntunaan.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Io, tiga nong ta diet ira Parisi a hinsana Kepas nong ga lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung ga tange, “Muat pai nunure ta linge!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Muat pai palai bia utano numuat tahtahut i bilai bia ta tiga tunotuno mon na maat uta ira matanaiabar ma waak um bia no huntunaan bakut na hiruo.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Pa ga tange huo tano uno lilik mon. Taie. Iesen, aie no lualua ta ira ut na pakila lotu ta iakano ra pakana bung, kaik God gaam kure no uno nianga bia na ianga na tangesot utane Jisas bia na maat utano huntunaan Israel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ma taie bia uta diet sen mon no huntunaan Israel, iesen bia na maat mah uta diet ira nati God kana diet kis harbasia taar waing na lamus tikane diet ma diet na tikai mon.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Io, tur leh um ta iakano bung diet git harpingit wara bubu bing Jisas.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Kaik Jisas pa gaam hanahaan palai um kaia ta ira Iudeia, iesen ga haan laah balik uras tiga katon hutet ra hanuo bia, gaam haan taar tiga taman a hinsana Epraem. Ma aie ma ira uno bulu na harausur diet ga kis kaia.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Io, no pakana bung utano Nian na Hinahaan Sakit gate hutet um ma haleng matanaiabar ta ira tamtaman tapaka diet ga hanuat uram Ierusalem wara pakpakile haruatne ira harkurai tane Moses bia diet naga halhaal pane iakano nian.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Diet ga naanaas haan ta Jisas, ma bia diet ga tur hurlungen taar kaia ra hala na lotu tamat diet ga hartiritiri ta diet bia, “Muat lik hohe? I nanaas bia pa na hanuat at um ukai tano nian, naka?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ma ira tamat na ut na pakila lotu ma ira Parisi diet gate tar nianga taar bia ing sige tiga nong na nunure leh bia Jisas kana he na hinawas waing diet naga palim kawase ie.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.