Atos 13

No Sigar Kunubus tika ma Ira Ninge na Lotu (GFK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ma nalamin ta ira matanaiabar na lotu Entiok ga mon ra tangesot ma ra tena harausur kaia. Ira hinsa diet ken. Banabas, Simion nong di ga kilam ie bia no Bungbungana, Lusias meras Sairin, Manaian nong ga tamat tika ma Herot no tamat na ulkukuha, ma ne Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ing diet ga lalotu tupas no Watong ma diet ga hahal, no Halhaliana Tanuo ga tange ta diet, “Muat hasisingen se tar Banabas ma Sol wara nugu waing dir na gil no pinapalim nong iau gate tau leh dir utana.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Io namur, ing diet gate hahal ma diet gate sasaring taar, diet ga bul ira luma diet ta dir ma diet gaam tule se dir bia dir na haan.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Ma ing no Halhaliana Tanuo ga tule se dir, dir ga hansur u Selusia ma mekaia dir ga kawaas tiga mon, dir gaam haan u Saipras.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ing dir ga hanuat aras Salamis dir ga harpir utano nianga gar ta God aram ta ira hala na lotu udiet ira Iudeia. Ma Jon Mak ga kis taar ma dir wara harharahut dir.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Iesen Elimas ga sukuane dir. Aie iakano ut na ser magirmagir ma no kukuraina iakano hinsana bia a ut na ser magirmagir mah. Ga walar bia na pukusane no lilik tano tamat na ulkukuha bia pa naga nurnur.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 — ausente —
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 — ausente —
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Kaiken um no Watong na hapidanau ugu. Nu pulo ma pa nu tale bia nu nes baak no kasakes.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Io, ing no tamat na ulkukuha ga nes huo, ga nurnur kanong ga manga karup tano harausur utano Watong.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Io, Pol ma ira iruo hinturana dal ga kawaas tiga mon me Pepos u Perga aras tano hanuo Pampilia. Ma Jon ga haan sukun dir kaia gaam tapukus u Ierusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Io, dir ga haan me Perga uram Entiok kenam tano hanuo Pisidia. Ma tano Bung na Sinangeh dir ga haan laka uram tano hala na lotu udiet ira Iudeia ma dir gaam a kis.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Namur, bia di gate was tar ari pakpakat ta ira harkurai tane Moses ma ari pakpakat ta ira tangesot, ira tamat ta iakano lotu diet ga tula nianga ta dir ma diet ga tange, “Tasi het, bia ing numur ta nianga na harharagat uta ira matanaiabar kana, i tahut bia mur na ianga.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Pol ga tut ma ga tah pam diet ma no limana bia diet na kis kunkun. Io, ga ianga um. “Matanaiabar na Israel, ma muat ing muat pai Iudeia ing muat la lalotu tupas God, muat hadade iau!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 No God ta ira matanaiabar na Israel ga gilamis se ira hintubu dahat ma ga hatamat diet ing diet ga kis na wasire arau Isip. Ma ga lue hasur diet sukun iakano hanuo tika ma ra tamat na dadas.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ma a tutun bia diet pa ga taram ie, iesen pa ga tur talur diet ta ira ihat na sangahul na tinahon aram ra hanuo.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ga pari ra liman ma iruo na huntunaan arau Kanan gaam tar se no udiet pise ta ira uno matanaiabar wara udiet tus um.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Kaiken ra linge ga ngan huo haruat ma ra ihat na maar ma liman sangahul na tinahon.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Io, ira matanaiabar diet ga sasaring wara u tiga tamat na lualua na gil harkurai ma God gaam tar Sol no nati Kis meram tano huno ta Beniamin wara udiet tamat na ut na harkurai. Ma Sol ga harkurai haruat ma aihat sangahul na tinahon.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Io, namur, God ga kap se Sol ma gaam bul Dawit wara udiet tamat na lualua na gil harkurai. Ma God ga hinawas utane Dawit ing ga tange hoken: ‘Iau te nes tupas leh Dawit no natine Iesi bia aie iakano mangana tunotuno nong i haruat ma no nugu sinisip. Ma na gil bakut ira linge ing iau sip bia na gil.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 “Io, mekatiga ta ira bulumur ta Dawit, ma haruat ma no kunubus ta God, i tar hawaat no Ut na Harhalon taar ta ira Israel, ma aie ne Jisas.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Nalua ta ing Jisas ga tur leh no uno pinapalim Jon ga harpir taar ta ira Israel bia diet na lilik pukus ma diet na kap baptais.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ing Jon ga harharuatane no uno pinapalim ga tange, ‘Muat manga ronga ta ira numuat lilik utagu! Iau pai no Mesaia. Taie. Iesen namur tagu aie na hanuat ma iau pai haruat bia ni lapus ira hinau ta ira iruo pupunaak na kakine.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Kaba tasigu ma hainigu, muat ira bulumur tano huntunaan ta Abraham, ma muat ing muat pai Iudeia ing muat lalotu tupas God, muat hadade. God i te tule iakan ra nianga na harhalon ukai ta dahat at.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ira matanaiabar me Ierusalem ma ira udiet lualua diet pa ga nes kilam Jisas bia aie tun sige. Ma diet pa ga hadade kilam mah ira nianga ta ira tangesot ing di la waswas ta ira kaba bungbung na Bung na Sinangeh. Iesen ing diet ga kure hagahei bia na kap harpidanau, diet ga hatutun ira nianga ta kaike ra tangesot.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Diet pa ga nes leh tiga burena i haruat bia diet na bu bing ie urie. Iesen iakan pa ga tur bat diet. Taie. Diet ga saring leh Pailat bia da bu bing at ie.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ing diet gate gil bakut tar ira linge ing ira tangesot diet ga pakat bia da gil tana, diet ga kap hasur ie meram tano kabai ma diet ga bul ie tiga matana haat na midi.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ma sen bia God ga hatut ie sukun ra minaat.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ma ra haleng na bung diet ing diet git tiktika mei me Galili uram Ierusalem, diet ga nesnes ie. Ma kaiken um diet hinhinawas utana taar ta ira nudahat matanaiabar.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Ma mir hinawase muat tano tahut na hinhinawas. Aie kanin. God ga kukubus taar ta ira hintubu dahat.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Ma i te hatutun kaike ra kunubus wara gaie dahat ira udiet kaba bulumur hoken. I te hatut Jisas sukun ra minaat. Ma i ngan at mon haruat tano pakpakat aram tano airuo na Ninge. I tange hoken:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ma ken ra nianga i tange no tutun bia God ga hatut ie sukun ra minaat ma taie pa na mapus. Ira nianga ken:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Bia kaik, di hinawas mah tiga mes na katon bia,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 “I palai bia kaike ra nianga i te hanuat tutun kanong Dawit ga gil haruatne tar ing God ga pingit bia na gil. Ga gil huo tano uno pakana bung na nilon ma gaam maat um. Ma di ga bus tikanei ma ira hintubuno, ma no palatamaine ga mapus.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ma sen bia nong God ga hatut ie sukun ra minaat pa ga mapus.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 “Io kaik, kaba tasigu ma hainigu, iau sip bia muat na nunure bia iakan ra Jisas mon nong i papos no ngaas bia God na lik luban se ira magingin sakena. Ma iakan nong mir pir muat utana.
38 — ausente —
39 Ma diet bakut ing diet nurnur tane Jisas, God na kilam diet bia diet takodas ma bia diet te langalanga sukun ira udiet magingin sakena ing ira harkurai ta Moses pa ga tale bia na halangalanga diet ine.
39 — ausente —
40 Muat harbalaurai ta ing ira tangesot diet ga tange, ira udiet nianga kabi hanuat tutun ta muat. Kaike ra nianga hoken:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Muat hadoda, muat ira ut na hinarus.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Io, ing Pol ma Banabas dir ga hanhansur tano hala na lotu audiet ira Iudeia, ira matanaiabar diet ga saring dir bia dir na ianga balin uta kaiken ra linge tano Bung na Sinangeh namur.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ing ira matanaiabar tano kis hulungai diet ga haan laah, haleng na Iudeia ma ira mes ing diet gate kap usurane no lotu gar na Iudeia, diet ga mur Pol ma Banabas. Ma dir ga harharagat diet bia diet na kis taar at narakoman tano harmarsai ta God.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Io, tano Bung na Sinangeh namur, haleng sakit ira matanaiabar tano pise na hala diet ga hanuat hurlungen wara hanhadade no nianga tano Watong.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ing ira Iudeia diet ga nes ira haleng na matanaiabar diet ga hung ma ra bala ngungut. Diet ga pukusane Pol ta ira uno nianga ma diet ga pinas hagahe ie.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Io kaik, Pol ma Banabas dir gaam balu diet ma ra balaraan hoken: “God ga pingit bia muat at muat na huna hadade no uno nianga. Sen bia muat te suro sei ma muat pai hamaan bia muat haruat bia muat na hatur kawase no nilon hathatika. Io kaik, kaiken mir talingane balik um diet ing diet pai Iudeia.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Ma mir gil huo kanong ira nianga ing God ga pir mir ine ken:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ma ing diet ing diet pai Iudeia diet ga hadade hokaiken, diet ga guama ma diet ga tange bia ira nianga tano Watong i manga bilai. Ma diet ing God gate hakilang tar diet utano nilon hathatika, diet ga nurnur.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Io, no nianga ta God ga hanahaan hurbit ta ira kaba tamtaman bakut ta iakano hanuo.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Iesen ira Iudeia diet ga hatut ira bala diet ira hinagalam ing diet ga urur ta God. Diet ga hangane mah ira watong tano pise na hala huo. Ma diet ga hatahuat tar ra hinelar tane Pol ma Banabas ma diet gaam bat se dir mekaia tano udiet hanuo.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Io kaik, dir gaam hatidir se tar ira pulungar ta ira lapara kaki dir wara hakhakilang diet tano udiet sakana magingin taar ta dir ma dir gom haan u Aikoniam.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ma ira ut na tinaram tano lotu kaia Entiok, diet ga hung ma ra gungunuama ma diet ga hung mah ma no Halhaliana Tanuo.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.