Mateus 8
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA
1 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga suaŋgiap, ana mbaram mba mbɨkshɨma thav verim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana zɨn veri.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Ana verim, ŋkari gu fari goreri rɨmrɨm ki guma mbe zav, wo thɨpanani phɨrgiap, ana nɨman fav, khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, ndu vuzvugirga, ndu nan muuŋgirga, gu Fhe Bakɨme nɨman ŋgararga.”
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Ana maaŋ nzuaim, Zisas wo farven ana khɨngiap khaŋ ana nzuai, “Gu vuzvugi. Ndu rɨmrɨm vhɨzgi, ndu ŋgarari.” Zisas maaŋ nzuavra thagim, mba ŋkari gu fari goreri rɨmrɨm vhemkora mba guma thav vugim, mba guman fhav taagia ŋgarigi.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Mba guma fhav ŋgarigim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu tuituigira wo ganɨri. Ndu won hɨgi bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari. Ndu ŋgɨp wo fhavar mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pana khɨvav, ndu mba Moses fhum muun zav suaŋgi shaman muuŋri. Ndu mba shaman muuŋrim, mba gumgi gu mbigi ndu gangip kaŋgirga, ndun rɨmrɨm vhɨzgi.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Zisas vov Kaperneam ŋgu bakɨmen vhen verim, Roman ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan zav khaŋ tɨgap Zisasan nzav, khaŋ ana nzuai,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 “Guman Rum, nan ŋaara guma rɨmrɨm mbatɨga mbuav, bigi ana rimgim, ana zaa mbatɨga ndiav phenan mbur ki.”
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu ŋgɨp ana muuŋgirim, ana nzerarga.”
7 Jesus lhe disse:
8 Zisas maaŋ nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, gu guman vhuueŋ, ndu maaŋ muuŋgip na phena vhen ŋgirɨrie. Ndu fhura khara kɨv suaŋrim, nan ŋaara guma taagip nzerarga.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Gu khaŋ muuŋgia tɨgap ndu nzuai ne khaŋ muuŋgi, gu vhɨra guma mbe piin ŋgarim, ana na gari guman pan ki. Gu vhɨra gu ntari ga mbui gɨɨtɨvi mbari garim, mbe na piin ki. Gu maaŋ muuŋgip, khaŋ the suanga, ‘Ndu ŋgɨ,’ ana vui. Gu maaŋ muuŋgip khaŋ harigi ne suanga, ‘Ndu zɨ,’ ana zi. Gu maaŋ muuŋgip, khaŋ won ŋaara guma ga suanga, ‘Ndu kha ŋaarar muuŋ,’ ana mba ŋaara mbui.”
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Ana mba buni nzuaim, Zisas nta mbararagiap ŋgava mbatɨga muuŋgi. Ana ŋgava mbatɨga muuŋgiap, khaŋ mba wo phorga zi gumgi ga nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, gu Isrerin gumgi rɨgar guma the garim, ana kha guma bigi khothɨgi fara muuŋgi fhuvara.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 “Gu nde nzuai, gumgi gu mbigi vhɨrvera, mbe ra ndai fhain ki ŋguir kegɨp zɨrga, gumgi gu mbigi vhɨrve mbe ra veri fhain kegɨp zɨv, mbe Abraham gu Aisak gu Zekop phorgɨv, mbe Hevenan Fhe Bakɨme piin kɨv mbɨrga.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 Mba Fhe Bakɨme fharav mba won ŋgun kɨr zav farasarigi gumgi, ana mbe vhararim, mbe ŋgɨp gɨngɨn kɨvgi ŋgun ŋgegɨp ana kɨrga. Mbe maaŋ kɨv nzi mbatɨgar muuŋv, tari ntɨɨri phɨrɨrga.”
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Zisas maaŋ mbe nzuav, khaŋ mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pana nzuai, “Ndu ŋgɨ! Ndu na khothɨgap, mba nzuai bigi, nta mbara muuŋgip hɨgɨrga.” Ana mba nzuai tugara mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pana ŋaara guma rɨmrɨm vhɨzgiap taagia nzerigi.
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Zisas mbaram vov Pita phenan vergi. Ana verav Pitar muun niamuuŋ garim, ana rɨɨv won kaa ga rɨgap ki. Ana rɨɨv ana fhav ana gurgurgim, ana ki.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Zisas mbaram vov ana farver suirigim, ana rɨmrɨm fhura ana thav mbar vugi. Ana mbaram khavgiap Zisas ga nzuav mba tui.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Mba raar ra vera vov vhɨzim, ŋkotuguraagen gumgi gu mbigi vhɨrve ŋiniŋgi mbatɨgi mben vherir ki, mbe mbe ndiav Zisas han zi. Mbe mbe ndiav Zisas han zim, ana mba ŋiniŋgi mbatɨgi ga nzuaim, mbe mba gumgi gu mbigi thamthav kɨrar him, mbe taagia nzezerigi. Ana vhɨra mba rɨɨi gumgi gu mbigi, ana za mbe mbuim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzi.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Ana mba tɨva mbuav, ana mba Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia fhum suaŋgi kameŋ, ana nera zɨn vugi. Aisaia fhum, khaŋ suaŋgi, “Ana nduara nza tɨn mbarkɨrga rɨmrɨɨ, ana nza tɨn nta ndiv, nta vhɨzɨrga.”
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Zisas mba ana behuigap thivgi gumgi gu mbigi vhɨrve garav khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nza kha mbɨ gaar muen ŋgɨrga.”
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Zisas maaŋ mbe nzuaim, Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi guma mbe zav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu mba vui ŋani gu vhɨra ndu phorgɨv ntan ŋgɨrga.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ruaŋruaŋgi feiŋ, nta kha nuianan kui thoori ki. Kha korigi mbe khoni ki. Kha Fhe Bakɨmen Guma Guar, ana kui phena the ki fhu.”
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Ana phorga rui guma mbera, vhɨra khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu na khɨrarim, gu ŋgɨp won ndia ganɨv kɨrim, ana rimgirim, gu ana mpɨrav zɨrga.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Mba tɨv mbar kɨri, mba rimgi fara muuŋgiap ki gumgi mbe vhɨzɨv, mbe mbar wari ndiv mbogir rɨgɨri. Ndu zɨv na phorgɨv ŋka ŋgɨrga.”
22 Mas Jesus respondeu:
23 Zisas mba buni mbe suaŋgi thugap, mbaram fega kema mben mbara vuim, ana phorga rui gumgi ana phorga vui.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Mbe vov mba mbɨn rɨgɨgera vuim, bɨɨŋbɨɨŋ bakɨme khavgim, mbɨ phuri za mba kema vhar za mbui. Zisas mba kema vhen ka kui.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Mbe mbaram vov ana vhurav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu nzan kura. Nza vhɨzɨr zav mbui.”
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Zisas mbaram khavgiap khaŋ mbe nzuai, “Nde na khothɨgi tɨv guigira bisaŋgi. Nde thaŋ nzuav rɨvi?” Ana nen mbe nzuav khavgia thɨgav, mbaram mba mbɨ phuri gum bɨɨŋbɨɨŋ ruma mbui. Ana mani ruma mbuim, mba bɨɨŋbɨɨŋ fhura thuga vugim, mba mbɨ fhura mbɨrira vugap rɨgap ki. Mba mbɨ wom khɨkhɨm thaneŋ hi fhuvara.
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Mba Zisas phorga rui gumgi mba bigeŋ gangiap, mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav khaŋ nzuai, “Khe ram mbui khesharigi guma, kha bɨɨŋbɨɨŋ gum mbɨ phuri ana nzuai buni zɨn vui?”
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Zisas kema ndigap Gariri mbɨn mueŋ nderen Gadaraiŋ faiŋ nuianeŋ phorgi. Ana vov phorgim, ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndagi guma phunini zav ana hɨgi. Mani mbe gumgi ndi mbogi ga rɨgi ŋanen kegap wani zi. Mani guigira ruaŋruaŋgi gumani ma. Maaŋ muuŋgiap, mba gumgi gu mbigi manin rivgiap mba tuava rui fhuvara.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Mani zav khɨrɨv kaav khaŋ nzuai, “Ndu Fhe Bakɨmen Kam, ndu ram nzan muun za mbui? Tuk ntigar hɨrga, ndu fhumra tɨva mbatɨgar nzan muun zav zi thi?”
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Mba tugen daa bɨna bakɨ mbe maneŋ samra maaŋ ki. Nta gari gumgi mban nta ndɨɨim, nta pav ki.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Mba ŋiniŋgi mbatɨgi mba nzambaren Zisas ga muuŋgiap mbaram, khɨrɨv Zisasan kaav khaŋ ana nzuai, “Ndu nza vharvhara saŋv, ndu nza vharav, nza sararim, nza ŋgɨp mbu daa vherir ŋgirgɨri.”
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 Mbe mba suambara mbuim, Zisas mbaram, khaŋ mbe nzuai, “Nde hegɨp, ŋgɨri.”
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Mba daa gari gumgi mba daa gangiap, wari za regi. Mbe ra vov, ŋgu bakɨmen vov mba hɨgi bigeŋ bun mba gumgi gu mbigi ga nzuai. Mbe mba bigi bun nzuai, mba ŋiniŋgi mbatɨgi vhen ndagi gumani mbe vhɨra manin hɨgi bigeŋ bun nzuai.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Mba ŋgu bakɨmen ki gumgi gu mbigi mba bigi mbararagiap, mbe za Zisas han zi. Mbe zav Zisas garav, mbe khaŋ tɨgap wari wo fhain wo nuianeŋ thav harigi fhain ŋgɨr zav Zisas ga nzuai.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.