Mateus 27

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mba maan vov mɨn thugim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mben gumgir ruu, mbe Zisas shogirim, ana rɨmɨn za nzuai.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Mbe maaŋ ana suaŋgiap, mbe zumgum mpiiŋ ndigap, ana kegap, ana ndigap, mbe won guman pana vhari Pairat farve khɨngi.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Zudas, ana Zisas ndim ana pana gumgi farve khɨngi guma, ana Zisas garim, mbe ana nzuav nzuav, guigira ana mbevigim, ana vergim, mbe simtɨgar ana ndɨɨi. Ana mba tɨva gangia thav wom ndap dorgav mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mben gumgir ruu ana nɨɨŋgi 30 thɨgi sirva fɨgiveiŋ, ana taagia nta ndiga mbe ndi vugi.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Ana vov khaŋ nzuai, “Gu tɨva mbatɨga muuŋgi. Gu nde farve khɨngi guma, ana tɨva mbatɨga thueŋ muuŋgi fhuvara. Nde ana shogirim, ana rimgirga.” Ana ne nzuaim, mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ne nza bigɨn fhuvara. Ne ndun simtɨgeŋ ma.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Mbe maaŋ Zudas ga nzuaim, Zudas mbaram mba ŋkɨɨa fuav Fhe Bakɨme Phena vhee suegap, mbara vov nduara won fhɨrar fav, wo ndi ntorgap rimgi.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ana mba ŋkɨɨa fuasuegim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani mba ŋkɨɨa ndigap khaŋ nzuai, “Khe guma rɨmɨn zav ana nzuav shama muuŋgi ŋkɨɨa ma. Nza nta ndiv Fhe Bakɨmen phena ŋkɨɨa phorgɨ surga tuktɨgi fhuvara.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Mbe maaŋ suaŋgiap, kama shogiap, mba ŋkɨɨar guma nuianan ndari muunga nuiana sɨgeŋ ga vhezgi. Mbe vhɨra khaŋ nzuai, mba nuiana sɨgeŋ vhɨra, mbe saman kega zegi gumgi mbe vhɨzɨrga, mbe mbe ndi mba nuiana sɨgen mbogir rɨgirga. Maaŋ muuŋgiap, mba nuiana sɨgeŋ mbe kha zɨn ne ga tɨgi, Vɨzɨn Ki Nuianeŋ.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Mbe ntigem mba zɨra mba nuianen kaai.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Maaŋ muuŋgiap, fhum Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma Zeremaia suaŋgi kameŋ ne guigira mba tegi. Zeremaia fhum khaŋ suaŋgi, “Mbe 30 ŋkɨɨar fɨgiveiŋ ndigi. Mbe Isreriŋ mba ŋkɨɨar fɨgiven mba guma ga nzuav vhezgi.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Mbe mba ŋkɨɨar fɨgir, nuiana ndari ga mbui guma ndiv nuiana sɨgeŋ ga vhezgi. Guma Bakɨme, ana mba kameŋra na suaŋgi.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Mbe Zisas ndiga vov ŋgui gari guman pana vhari Pairat nɨman fagim, ana Pairat nɨman thɨgim, Pairat kha nzambarar ana muuŋgi, “Ndu Zudain ŋgui vhɨrve gari guman pan e?” Ana mba nzambarar Zisas ga muuŋgim, Zisas khaŋ nzuai, “Ndu za mbar ne nzuai.”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ana ne nzuaim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum mben gumgir ruu, mbe bunin vhɨrver Zisas ga sav ana nzuai. Mbe mba bunin ana sav ana nzuaim, ana buna thuen mbe ŋgarkai fhuvara.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Maaŋ muuŋgiap, Pairat wom ana nzav khaŋ ana nzuai, “Ndu mbe khar ndu sav ndu nzuai buni, ndu nta mbararagi fhuv thi?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Pairat ne Zisas ga nzuaim, Zisas buna thuen ana fagi fhuvara. Maaŋ muuŋgiap, Pairat ŋgava mbatɨga muuŋgiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Mbe zazera mpari tugɨratɨgav Pasova shama pi rotu ga mbui tuga bakɨmen, ŋgui gari guman pana vhari kha tɨva mbui. Ana bɨnan ki guma the fhɨrgirim, ana bɨna thav kɨrar hɨgɨp, ŋgɨrga. Mbe gumgi gu mbigi, mbe nduarira mba guma zitarga, Pairat mba guma fhɨrgirim, ana kɨrar hɨgɨp mben han ŋgɨrga.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Mba tugen guma mbatɨga guarara ana bɨnan ki, mba gumgi za ana kaŋgi, ana zɨ Barabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Mba gumgi gu mbigi mbe za zav wari fugim, Pairat kha nzambaren mbe muuŋgi, “Nde vuzvugi, gu the fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrie? Gu Barabas fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrga o, gu mbe khaŋ nzuai guma Fhe Bakɨme sarigi guma Zisas, gu ana fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrga?”
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pairat maaŋ mbe nzuai ne khaŋ muuŋgi. Ana mbe kaŋgi, mbe fhura Zisas ga nzuav ndav shigap ana nzuav suan zav ana ndiga zɨgi.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Pairat vhɨra, ana buni mbararagi guma pigi mpirmpirɨga perav kim, anan muuŋ ana ndi kama ndi mbav khaŋ ana nzuai, “Ndu mba tɨvir vhuuiaŋ mbui guma, ndu bigɨn thuen ana muuŋ thari. Gu maan rɨman ana gangiap, gu guigira simgi.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Pairat ne mbararagiap kim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani mben gumgir ruu, mbe mba gumgi gu mbigi ndavi khavav mbe mbui. Mbe Pairatan kamɨv ana suaŋrim, ana Barabas fhɨrgirim, ana ŋgɨrim, ana Zisas shogirim, ana rimgirga.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Mbe mbe ndavi khavav mbe nzuav kim, ŋgui gari guman pana vhari wom kha nzambaren mbe muuŋgi, “Nde vuzvugi, gu kha gumani rɨgar the fhɨrgirim, ana ŋgɨrie?” Ana mba nzambaren mbe muuŋgi, mba gumgi gu mbigi, mbe kaav khaŋ nzuai, “Barabas.”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Nde vuzvugi, gu ram mbe khaŋ nzuai guma Fhe Bakɨme sarigi zɨgi guma Krais, gu ram ana muuŋrie?” Ana ne nzuaim, mbe za kaav khaŋ nzuai, “Ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨp fukfugiri.”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Ramgi ne suaŋv? Ana bigɨn mbatɨk thueŋ muuŋgire?” Ana ne nzuaim, mbe thav khɨrɨv kaav khaŋ nzuai, “Ana ndiv khanarareŋ ga tɨgi fugu.”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat kaŋgi, mbe ana nzuai buneŋ mbararagirga fhuvara. Mbe vhɨra ntara bakɨme khavgirga. Ana maaŋ muuŋgiap mbɨ ndiga zav, mba gumgi gu mbigi nɨmara wo farve ruai. Ana wo farve ruav khaŋ nzuai, “Kha guma rimgirga nan simtɨk fhuvara. Ana nde bigɨnara!”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ana ne nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe za khaŋ nzuai, “Mba simtɨk mbar nzan kɨv, vhɨra nzan tarir kɨ.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Maaŋ muuŋgiap, Pairat Barabas fhɨrgim, ana mbe han vui. Ana mbara nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe phivɨga ndigap Zisas khari. Mbe ana khargim, ana mbara Zisas ndi mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngim, mbe ana ndigɨ ŋgɨp, khanarareŋ ga tɨgɨp fukfugɨrga.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Pairat maaŋ mbe suaŋgim, mba ŋgui gari guman pana vharir ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisas ndiga vov, ŋgui gari guman pan ŋgari phena vhen vergim, mbe za zav, ana nɨman phok ga vhuigi.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Mbe phok ga vhuigap, ana shagi zorgiap, mbara shaa hɨva mbe ndiga zav ana sharigi.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Mbe shaa hɨvar ana sharav, mbara tari ki karɨga mbe ndiga zav, ŋgui vhɨrve gari guman pan fi khorsɨga fara muuŋgi khorsɨga muuŋgiap, ana panan fagi. Mbe khorar ana fav vurun sɨgɨma ndiga za, ana guva haren suirigi. Mbe maaŋ ana muuŋgiap, mbara wari wo thɨpani phɨrav, ana nɨman fav, ana nzɨɨav khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, Zudaiŋ ŋguir vhɨrve gari guman pan.”
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Mbe nen ana nzuav, ana parav, mbe mba ana suirigi vuruna, mbe ana tɨn ana ndigap ana pana shogi.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Mbe mba tɨvir ana mbuav, za ana nzɨɨv, ana suaŋgia thugap, mbe mba ana sharigi shaa, mbe ana zorgiap, mbara ana shagir taagia ana shargi. Mbe ana shagir ana shargiap, mbara ana ndi khanarareŋ ga tur zav ana ndiga vui.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ana ndiga vo garim, Sairini guma mbe, ana zɨ Saimon, ana zi. Ana zim, mbe ana ndigap ana nzuaim, ana Zisas ndim ana khanarareŋ phufhurav vui.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Mbe ana ndiga vov, ŋana muen hɨgi. Mba ŋaneŋ, mbe kha zɨn ne ga rɨgi, Gorgota. Mba zɨn nɨɨeŋ khaŋ nzuai, pana tuam ki ŋaneŋ.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Mbe mba ŋanen vugap, mbara wain ndigap, gɨrgɨrgi mporiin wain ndigap Zisas ga ndɨɨi. Mbe ana ana ndɨɨim, ana ana mparav ana thagi. Ana ana mbegi fhuvara.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi Zisas ndiv khanarareŋ ga tɨgap fugap, ana ndi ntorgi. Mbe ana ndi ntorgap, ana shagi gu bigi, mbe nta ndir zav nta nzuav satu suri.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba ŋanen piigiap, ana garav ki.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Mbe ana ndi ntorgi khanararen, mbe ana pana shɨn, mbe mba ana nzuav suaŋgi kameŋ, mbe ne khergi. Mbe kha kameŋ khergi, “Khe Zisas, Zudain Ŋgui Vhɨrve Gari Guman Pan Ma.” Mbe Zisas ndim, khanarareŋ ga tɨga fugi. (27.32-44)|src="HK00322.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="27.32-44"
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 — ausente —
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Mbe pani kuaŋkuav khaŋ nzuai, “Ndu Fhe Bakɨme Phena phɨrgip taagip ra phuni khegenera taagip ana muuŋgir zav nzuai guma ma. Ndu taagip wora kura. Ndu vhɨra guigira Fhe Bakɨmen Kam kɨv, ndu mba khanarareŋ thav nɨɨn zirɨ.”
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mben gumgi pani, mbe vhɨra ana nzɨɨv ana nzuav, khaŋ nzuai,
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Ana harigi gumgir kurkurigi, ana nduara won kurarga tuktɨgi fhuvara. Ana Isrerar Ŋgui Vhɨrve Gari Guman Pan e? Maaŋ muuŋgip, ana mbu khanarareŋ thav nɨɨn zirgɨrga, nza ana khothɨgɨrga.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ana Fhe Bakɨme khothɨgap khaŋ nzuai, ‘Gu Fhe Bakɨmen Kam ma.’ Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgip ana vuzvugirga, ana ntigem ana kurarga.”
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Mbe mba ana haa ntorgi kɨɨi gumani, mani vhɨra mba khesharigi bunin ana nzuav, ana nzɨɨv, ana nzuai.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Mba raar, ra vov phɨɨŋ ndi maaŋ gɨngi. Maaŋ gɨngiap mbara muuŋgiap kim, ra vera vov phuni khegene ndigi.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ra vera vov phuni khegene ndir za mbuim, Zisas khɨrɨp nzɨɨv, kaav khaŋ nzuai, “Eroi, Eroi, rama sabaktani?” Mba kameŋ nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Na Fhe Bakɨme, na Fhe Bakɨme, ndu thaŋ nzuav na thagi?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Mba ana han thivgia ki gumgi, mba kameŋ mbararagiap khaŋ nzuai, “Ana Eraizan kaai.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Mbe ana mbararagiap, mbe mbevi vhemkora khuafɨ vov, spans fɨga mueŋ ndiga vov wain ga rugi. Mba spans fɨgeŋ wanin ne givigim, ana nen kha phokegap Zisas ga ndɨɨi, ana mba wainan mbɨrga.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Ana maaŋ mbuim, mba harigi ntɨɨri, mbe khaŋ nzuai, “Ai, ndu ganɨri, nza ganɨnga. Eraiza zɨv ana kurarga o, fhu?”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Mbe maaŋ mbuim, Zisas wom khɨrɨv kaav nzɨɨv, ana vhen ki guma, ana thav kɨrar hɨga vuim, ana rimgi.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ana gor vhɨk ŋgi tugera, mbe mba Fhe Bakɨme Phena vhee ntorgi shaa bakɨme, ana rɨgɨra sharagerɨgi. Ana vun kegap shɨrav za vov, nɨɨŋra kargiap fɨga mpuani ga gegi. Khɨmkhɨk mbuim, mba ŋkɨɨr meeiŋ bakɨvi nta phɨreregi.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Ŋkɨɨ phɨrerim, vhɨra mba fhum Fhe Bakɨme khothɨgav vhɨzgi gumgi gu mbigi, mbe mbogi fhomsɨgim, mbe taagia khavgi.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Mbe mba mbogi thav taagia khavgiap kim, Zisas rimgiap taagi khavgiap, mben kov Fhe Bakɨmen ŋgu ŋaara bakɨmen vhen vergi. Mbe verim, gumgi vhɨrve mbe gangi.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan won gɨɨtɨvir kov, mbe Zisas garav ana han maaŋ kim, khɨmkhɨk mbuim, mba bigi maaŋ muuŋgiap hegim, mbe guigira rivgi. Mbe rivgiap khaŋ nzuai, “Guigi guarara, kha guma, ana Fhe Bakɨmen Kam ma.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Mbe mbigi vhɨrvera, mbe vhɨra maaŋ ki. Mba mbigi, mbe Garirin kegap Zisasan kurkura zav ana phorga ndagi. Mba mbigi, mbe maneŋ samra thivgiap kav, ana gari.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Mbe rɨgar, mba mbiga mbe, ana Makdarar mbik Maria ma. Mbevi, ana Maria ma, ana Zems gu Zozevan niamuuŋ ma. Mbevi, ana Sebedin kamanin niamuuŋ ma.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mba ŋkotuguraagen, Arimatea ŋgu bakɨmen ŋkɨɨa vhɨrve ki guma Zosep, ana zi. Ana vhɨra Zisas phorga rui guma mbe ma.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ana vov, Pairat han vugap, Pairatar nzarigi, ana ana khɨrarim, ana Zisas khuma ndirga. Ana Pairatan nzarigim, Pairat mbaram mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe Zisas khuma daaŋgiap, ana Zosep ga nɨɨŋgi.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Zosep ana khuma ndigap, shaa kaman ana khuma zɨgi.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Ana shaar ana khuma zigap, ana ndiga vov, won kɨma khoon muuŋgi mbogar kama tɨgi. Mba kɨma thoon muuŋgi mbok Zosep nzuaim, gumgi mbari ana ndim ana korgi. Zosep ana ndiga vov, ana tɨgap, kɨma bakɨ mbe phokphoga zav, mba mbok thɨni mpɨrigi. Ana maaŋ ana muuŋgiap, vugi.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ana maaŋ ana mbuim, Makdarar mbik Maria gu harigi Maria, mani vhɨra ana mbok thɨma perav kav ana gari.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Mbe Sabat tuga bakɨme bigi bevahi raa vhɨzgim, Sabat ra hɨgim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gu Fherasiŋ, mbe Pairat ganɨ za vui.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Mbe vov Pairat garav khaŋ ana nzuai, “Guman rum, nza mba bigi guiguigi guma, ana fhum ŋam kav suaŋgi buna mueŋ, nza ne ndɨrgap ndu han zi. Ana fhum khaŋ suaŋgi, ‘Ra phuni khegene vhɨzgirga, gu taagip khavgirga.’
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Maaŋ muuŋgiap, ndu ntige suaŋrim, mbe guigira bigɨna bakɨ thera ana mbok mpɨrav kɨrim, ra phuni khegene vhɨzgiri. Nde muuŋv kɨrim, ana phorga rui gumgi zɨv, ana khuma kɨmgi, ŋgegɨv khaŋ mba gumgi gu mbigi ga suanga, ‘Ana rimgiap taagia khavgi.’ Maaŋ muuŋgirga, mbe guiguigi bunan kameŋ, ne ana fhum suaŋgi buneŋ kambarav guigira mbatɨgirga.”
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat khaŋ mbe nzuai, “Gu ntari ga mbui gɨɨtɨvi thari ga suaŋrim, mbe nde phorgɨ ŋgɨp, ana mbok kera kɨrga. Nde ŋgɨp, mba mbok thɨɨŋ mpɨrarim, ni havharɨrga bigi, nde za ntan muuŋgiri.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe vov ana mbok thɨmkamani mpɨrigi. Mbe ni mpɨrav, ana mbok thɨmkamani mpɨrigi kɨma bakɨme, mbe tuituigira ana ndarigi, nambara gangiap, mbe ŋgui gari guman panan zɨn ana tɨgap, ntari ga mbui gɨɨtɨvi mbari ga nzuaim, mbe ana mbok thɨmkamani kera ki.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.