Mateus 27
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ
1 Mba maan vov mɨn thugim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mben gumgir ruu, mbe Zisas shogirim, ana rɨmɨn za nzuai.
1 E, chegando a manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo tomaram conselho contra Jesus, para o matarem.
2 Mbe maaŋ ana suaŋgiap, mbe zumgum mpiiŋ ndigap, ana kegap, ana ndigap, mbe won guman pana vhari Pairat farve khɨngi.
2 E eles maniatando-o, levaram-no e o entregaram a Pôncio Pilatos, o governador.
3 Zudas, ana Zisas ndim ana pana gumgi farve khɨngi guma, ana Zisas garim, mbe ana nzuav nzuav, guigira ana mbevigim, ana vergim, mbe simtɨgar ana ndɨɨi. Ana mba tɨva gangia thav wom ndap dorgav mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mben gumgir ruu ana nɨɨŋgi 30 thɨgi sirva fɨgiveiŋ, ana taagia nta ndiga mbe ndi vugi.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que ele fora condenado, arrependeu-se e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e anciãos,
4 Ana vov khaŋ nzuai, “Gu tɨva mbatɨga muuŋgi. Gu nde farve khɨngi guma, ana tɨva mbatɨga thueŋ muuŋgi fhuvara. Nde ana shogirim, ana rimgirga.” Ana ne nzuaim, mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ne nza bigɨn fhuvara. Ne ndun simtɨgeŋ ma.”
4 dizendo: Eu pequei, traindo o sangue inocente. E eles disseram: O que é isso para nós? Vê tu isto.
5 Mbe maaŋ Zudas ga nzuaim, Zudas mbaram mba ŋkɨɨa fuav Fhe Bakɨme Phena vhee suegap, mbara vov nduara won fhɨrar fav, wo ndi ntorgap rimgi.
5 E ele lançou as moedas de prata no templo, e partindo, foi enforcar-se.
6 Ana mba ŋkɨɨa fuasuegim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani mba ŋkɨɨa ndigap khaŋ nzuai, “Khe guma rɨmɨn zav ana nzuav shama muuŋgi ŋkɨɨa ma. Nza nta ndiv Fhe Bakɨmen phena ŋkɨɨa phorgɨ surga tuktɨgi fhuvara.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no tesouro, porque são preço de sangue.
7 Mbe maaŋ suaŋgiap, kama shogiap, mba ŋkɨɨar guma nuianan ndari muunga nuiana sɨgeŋ ga vhezgi. Mbe vhɨra khaŋ nzuai, mba nuiana sɨgeŋ vhɨra, mbe saman kega zegi gumgi mbe vhɨzɨrga, mbe mbe ndi mba nuiana sɨgen mbogir rɨgirga. Maaŋ muuŋgiap, mba nuiana sɨgeŋ mbe kha zɨn ne ga tɨgi, Vɨzɨn Ki Nuianeŋ.
7 E, tomando conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Mbe ntigem mba zɨra mba nuianen kaai.
8 Por isso aquele campo tem sido chamado de O Campo de Sangue, até ao dia de hoje.
9 Maaŋ muuŋgiap, fhum Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma Zeremaia suaŋgi kameŋ ne guigira mba tegi. Zeremaia fhum khaŋ suaŋgi, “Mbe 30 ŋkɨɨar fɨgiveiŋ ndigi. Mbe Isreriŋ mba ŋkɨɨar fɨgiven mba guma ga nzuav vhezgi.
9 Então cumpriu-se o que foi dito pelo profeta Jeremias, Dizendo: Eles tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que os filhos de Israel avaliaram,
10 Mbe mba ŋkɨɨar fɨgir, nuiana ndari ga mbui guma ndiv nuiana sɨgeŋ ga vhezgi. Guma Bakɨme, ana mba kameŋra na suaŋgi.”
10 e deram-nas pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Mbe Zisas ndiga vov ŋgui gari guman pana vhari Pairat nɨman fagim, ana Pairat nɨman thɨgim, Pairat kha nzambarar ana muuŋgi, “Ndu Zudain ŋgui vhɨrve gari guman pan e?” Ana mba nzambarar Zisas ga muuŋgim, Zisas khaŋ nzuai, “Ndu za mbar ne nzuai.”
11 E Jesus ficou em pé diante do governador; e o governador lhe perguntou, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ana ne nzuaim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum mben gumgir ruu, mbe bunin vhɨrver Zisas ga sav ana nzuai. Mbe mba bunin ana sav ana nzuaim, ana buna thuen mbe ŋgarkai fhuvara.
12 E ele quando acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Maaŋ muuŋgiap, Pairat wom ana nzav khaŋ ana nzuai, “Ndu mbe khar ndu sav ndu nzuai buni, ndu nta mbararagi fhuv thi?”
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quantas coisas testificam contra ti?
14 Pairat ne Zisas ga nzuaim, Zisas buna thuen ana fagi fhuvara. Maaŋ muuŋgiap, Pairat ŋgava mbatɨga muuŋgiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui.
14 E ele não respondeu uma palavra sequer, de modo que o governador se admirou muito.
15 Mbe zazera mpari tugɨratɨgav Pasova shama pi rotu ga mbui tuga bakɨmen, ŋgui gari guman pana vhari kha tɨva mbui. Ana bɨnan ki guma the fhɨrgirim, ana bɨna thav kɨrar hɨgɨp, ŋgɨrga. Mbe gumgi gu mbigi, mbe nduarira mba guma zitarga, Pairat mba guma fhɨrgirim, ana kɨrar hɨgɨp mben han ŋgɨrga.
15 Ora, o governador costumava soltar um preso durante a festa, quem eles escolhessem.
16 Mba tugen guma mbatɨga guarara ana bɨnan ki, mba gumgi za ana kaŋgi, ana zɨ Barabas.
16 E eles tinham então um preso famoso, chamado Barrabás.
17 Mba gumgi gu mbigi mbe za zav wari fugim, Pairat kha nzambaren mbe muuŋgi, “Nde vuzvugi, gu the fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrie? Gu Barabas fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrga o, gu mbe khaŋ nzuai guma Fhe Bakɨme sarigi guma Zisas, gu ana fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrga?”
17 Portanto, estando eles reunidos, Pilatos disse-lhes: Qual quereis que eu vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Pairat maaŋ mbe nzuai ne khaŋ muuŋgi. Ana mbe kaŋgi, mbe fhura Zisas ga nzuav ndav shigap ana nzuav suan zav ana ndiga zɨgi.
18 Pois ele sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Pairat vhɨra, ana buni mbararagi guma pigi mpirmpirɨga perav kim, anan muuŋ ana ndi kama ndi mbav khaŋ ana nzuai, “Ndu mba tɨvir vhuuiaŋ mbui guma, ndu bigɨn thuen ana muuŋ thari. Gu maan rɨman ana gangiap, gu guigira simgi.”
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua esposa mandou-lhe dizer: Não te envolvas na questão desse justo, porque eu muito sofri hoje em sonho por causa dele.
20 Pairat ne mbararagiap kim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani mben gumgir ruu, mbe mba gumgi gu mbigi ndavi khavav mbe mbui. Mbe Pairatan kamɨv ana suaŋrim, ana Barabas fhɨrgirim, ana ŋgɨrim, ana Zisas shogirim, ana rimgirga.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão a pedir Barrabás, e para Jesus ser morto.
21 Mbe mbe ndavi khavav mbe nzuav kim, ŋgui gari guman pana vhari wom kha nzambaren mbe muuŋgi, “Nde vuzvugi, gu kha gumani rɨgar the fhɨrgirim, ana ŋgɨrie?” Ana mba nzambaren mbe muuŋgi, mba gumgi gu mbigi, mbe kaav khaŋ nzuai, “Barabas.”
21 O governador lhes respondeu, dizendo: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Nde vuzvugi, gu ram mbe khaŋ nzuai guma Fhe Bakɨme sarigi zɨgi guma Krais, gu ram ana muuŋrie?” Ana ne nzuaim, mbe za kaav khaŋ nzuai, “Ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨp fukfugiri.”
22 Pilatos disse-lhes: O que então eu farei com Jesus, que se chama Cristo? Eles todos disseram: Seja crucificado.
23 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Ramgi ne suaŋv? Ana bigɨn mbatɨk thueŋ muuŋgire?” Ana ne nzuaim, mbe thav khɨrɨv kaav khaŋ nzuai, “Ana ndiv khanarareŋ ga tɨgi fugu.”
23 E o governador lhes perguntou: Por quê? Que mal ele fez? Mas eles clamaram ainda mais, dizendo: Seja crucificado.
24 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat kaŋgi, mbe ana nzuai buneŋ mbararagirga fhuvara. Mbe vhɨra ntara bakɨme khavgirga. Ana maaŋ muuŋgiap mbɨ ndiga zav, mba gumgi gu mbigi nɨmara wo farve ruai. Ana wo farve ruav khaŋ nzuai, “Kha guma rimgirga nan simtɨk fhuvara. Ana nde bigɨnara!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, mas antes que um tumulto fora criado, tomando água, lavou suas mãos diante da multidão, dizendo: Eu sou inocente do sangue desta pessoa justa. Vede vós.
25 Ana ne nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe za khaŋ nzuai, “Mba simtɨk mbar nzan kɨv, vhɨra nzan tarir kɨ.”
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue seja sobre nós e sobre nossos filhos.
26 Maaŋ muuŋgiap, Pairat Barabas fhɨrgim, ana mbe han vui. Ana mbara nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe phivɨga ndigap Zisas khari. Mbe ana khargim, ana mbara Zisas ndi mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngim, mbe ana ndigɨ ŋgɨp, khanarareŋ ga tɨgɨp fukfugɨrga.
26 Então lhes soltou Barrabás; e, tendo açoitado Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Pairat maaŋ mbe suaŋgim, mba ŋgui gari guman pana vharir ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisas ndiga vov, ŋgui gari guman pan ŋgari phena vhen vergim, mbe za zav, ana nɨman phok ga vhuigi.
27 Então os soldados do governador levaram Jesus ao pretório, reuniram junto a ele o batalhão de soldados.
28 Mbe phok ga vhuigap, ana shagi zorgiap, mbara shaa hɨva mbe ndiga zav ana sharigi.
28 E, despindo-o, vestiram-lhe um manto escarlate.
29 Mbe shaa hɨvar ana sharav, mbara tari ki karɨga mbe ndiga zav, ŋgui vhɨrve gari guman pan fi khorsɨga fara muuŋgi khorsɨga muuŋgiap, ana panan fagi. Mbe khorar ana fav vurun sɨgɨma ndiga za, ana guva haren suirigi. Mbe maaŋ ana muuŋgiap, mbara wari wo thɨpani phɨrav, ana nɨman fav, ana nzɨɨav khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, Zudaiŋ ŋguir vhɨrve gari guman pan.”
29 E eles, trançaram uma coroa de espinhos, a colocaram sobre a sua cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o zombavam, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
30 Mbe nen ana nzuav, ana parav, mbe mba ana suirigi vuruna, mbe ana tɨn ana ndigap ana pana shogi.
30 E, cuspindo nele, tomaram-lhe a cana, e batiam-lhe na cabeça.
31 Mbe mba tɨvir ana mbuav, za ana nzɨɨv, ana suaŋgia thugap, mbe mba ana sharigi shaa, mbe ana zorgiap, mbara ana shagir taagia ana shargi. Mbe ana shagir ana shargiap, mbara ana ndi khanarareŋ ga tur zav ana ndiga vui.
31 E, depois de o terem zombado, tomaram-lhe o manto, e puseram-lhe as suas próprias vestes e o levaram para crucificá-lo.
32 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ana ndiga vo garim, Sairini guma mbe, ana zɨ Saimon, ana zi. Ana zim, mbe ana ndigap ana nzuaim, ana Zisas ndim ana khanarareŋ phufhurav vui.
32 E saindo, eles encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a sua cruz.
33 Mbe ana ndiga vov, ŋana muen hɨgi. Mba ŋaneŋ, mbe kha zɨn ne ga rɨgi, Gorgota. Mba zɨn nɨɨeŋ khaŋ nzuai, pana tuam ki ŋaneŋ.
33 E, eles chegando a um lugar chamado Gólgota, que quer dizer: lugar da caveira,
34 Mbe mba ŋanen vugap, mbara wain ndigap, gɨrgɨrgi mporiin wain ndigap Zisas ga ndɨɨi. Mbe ana ana ndɨɨim, ana ana mparav ana thagi. Ana ana mbegi fhuvara.
34 eles deram-lhe para beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi Zisas ndiv khanarareŋ ga tɨgap fugap, ana ndi ntorgi. Mbe ana ndi ntorgap, ana shagi gu bigi, mbe nta ndir zav nta nzuav satu suri.
35 E eles o crucificaram, e repartiram as suas vestes, lançando a sorte; para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte.
36 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba ŋanen piigiap, ana garav ki.
36 E, sentando-se, o guardavam ali.
37 Mbe ana ndi ntorgi khanararen, mbe ana pana shɨn, mbe mba ana nzuav suaŋgi kameŋ, mbe ne khergi. Mbe kha kameŋ khergi, “Khe Zisas, Zudain Ŋgui Vhɨrve Gari Guman Pan Ma.” Mbe Zisas ndim, khanarareŋ ga tɨga fugi. (27.32-44)|src="HK00322.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="27.32-44"
37 E puseram-lhe por cima da cabeça a sua acusação escrita: ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS.
38 — ausente —
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à direita, e outro à esquerda.
39 — ausente —
39 E os que passavam insultavam ele, sacudindo a sua cabeça,
40 Mbe pani kuaŋkuav khaŋ nzuai, “Ndu Fhe Bakɨme Phena phɨrgip taagip ra phuni khegenera taagip ana muuŋgir zav nzuai guma ma. Ndu taagip wora kura. Ndu vhɨra guigira Fhe Bakɨmen Kam kɨv, ndu mba khanarareŋ thav nɨɨn zirɨ.”
40 e dizendo: Tu que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se tu és o Filho de Deus, desce da cruz.
41 Mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mben gumgi pani, mbe vhɨra ana nzɨɨv ana nzuav, khaŋ nzuai,
41 De igual modo também os principais sacerdotes zombando com os escribas, e anciãos, diziam:
42 “Ana harigi gumgir kurkurigi, ana nduara won kurarga tuktɨgi fhuvara. Ana Isrerar Ŋgui Vhɨrve Gari Guman Pan e? Maaŋ muuŋgip, ana mbu khanarareŋ thav nɨɨn zirgɨrga, nza ana khothɨgɨrga.
42 A outros salvou; a si mesmo não pode salvar. Se és o Rei de Israel, desça agora da cruz, e nós acreditaremos nele.
43 Ana Fhe Bakɨme khothɨgap khaŋ nzuai, ‘Gu Fhe Bakɨmen Kam ma.’ Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgip ana vuzvugirga, ana ntigem ana kurarga.”
43 Ele confiou em Deus; liberta-o agora, se ele quiser, pois ele disse: Eu sou o Filho de Deus.
44 Mbe mba ana haa ntorgi kɨɨi gumani, mani vhɨra mba khesharigi bunin ana nzuav, ana nzɨɨv, ana nzuai.
44 E também os ladrões, que foram crucificados com ele lançaram o mesmo insulto.
45 Mba raar, ra vov phɨɨŋ ndi maaŋ gɨngi. Maaŋ gɨngiap mbara muuŋgiap kim, ra vera vov phuni khegene ndigi.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até a hora nona.
46 Ra vera vov phuni khegene ndir za mbuim, Zisas khɨrɨp nzɨɨv, kaav khaŋ nzuai, “Eroi, Eroi, rama sabaktani?” Mba kameŋ nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Na Fhe Bakɨme, na Fhe Bakɨme, ndu thaŋ nzuav na thagi?”
46 E cerca da hora nona bradou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni (isto é, meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?).
47 Mba ana han thivgia ki gumgi, mba kameŋ mbararagiap khaŋ nzuai, “Ana Eraizan kaai.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, diziam: Este homem chama por Elias.
48 Mbe ana mbararagiap, mbe mbevi vhemkora khuafɨ vov, spans fɨga mueŋ ndiga vov wain ga rugi. Mba spans fɨgeŋ wanin ne givigim, ana nen kha phokegap Zisas ga ndɨɨi, ana mba wainan mbɨrga.
48 E logo um deles correu, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber.
49 Ana maaŋ mbuim, mba harigi ntɨɨri, mbe khaŋ nzuai, “Ai, ndu ganɨri, nza ganɨnga. Eraiza zɨv ana kurarga o, fhu?”
49 Os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Mbe maaŋ mbuim, Zisas wom khɨrɨv kaav nzɨɨv, ana vhen ki guma, ana thav kɨrar hɨga vuim, ana rimgi.
50 Jesus, novamente bradando em alta voz, rendeu o espírito.
51 Ana gor vhɨk ŋgi tugera, mbe mba Fhe Bakɨme Phena vhee ntorgi shaa bakɨme, ana rɨgɨra sharagerɨgi. Ana vun kegap shɨrav za vov, nɨɨŋra kargiap fɨga mpuani ga gegi. Khɨmkhɨk mbuim, mba ŋkɨɨr meeiŋ bakɨvi nta phɨreregi.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as rochas;
52 Ŋkɨɨ phɨrerim, vhɨra mba fhum Fhe Bakɨme khothɨgav vhɨzgi gumgi gu mbigi, mbe mbogi fhomsɨgim, mbe taagia khavgi.
52 e os sepulcros se abriram, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Mbe mba mbogi thav taagia khavgiap kim, Zisas rimgiap taagi khavgiap, mben kov Fhe Bakɨmen ŋgu ŋaara bakɨmen vhen vergi. Mbe verim, gumgi vhɨrve mbe gangi.
53 e, saindo dos sepulcros, depois da sua ressurreição, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan won gɨɨtɨvir kov, mbe Zisas garav ana han maaŋ kim, khɨmkhɨk mbuim, mba bigi maaŋ muuŋgiap hegim, mbe guigira rivgi. Mbe rivgiap khaŋ nzuai, “Guigi guarara, kha guma, ana Fhe Bakɨmen Kam ma.”
54 Ora, o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Mbe mbigi vhɨrvera, mbe vhɨra maaŋ ki. Mba mbigi, mbe Garirin kegap Zisasan kurkura zav ana phorga ndagi. Mba mbigi, mbe maneŋ samra thivgiap kav, ana gari.
55 E estavam ali muitas mulheres, olhando de longe, que tinham seguido Jesus desde a Galileia para o servir.
56 Mbe rɨgar, mba mbiga mbe, ana Makdarar mbik Maria ma. Mbevi, ana Maria ma, ana Zems gu Zozevan niamuuŋ ma. Mbevi, ana Sebedin kamanin niamuuŋ ma.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Mba ŋkotuguraagen, Arimatea ŋgu bakɨmen ŋkɨɨa vhɨrve ki guma Zosep, ana zi. Ana vhɨra Zisas phorga rui guma mbe ma.
57 Ao anoitecer, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que também era discípulo de Jesus.
58 Ana vov, Pairat han vugap, Pairatar nzarigi, ana ana khɨrarim, ana Zisas khuma ndirga. Ana Pairatan nzarigim, Pairat mbaram mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe Zisas khuma daaŋgiap, ana Zosep ga nɨɨŋgi.
58 E ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Zosep ana khuma ndigap, shaa kaman ana khuma zɨgi.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho,
60 Ana shaar ana khuma zigap, ana ndiga vov, won kɨma khoon muuŋgi mbogar kama tɨgi. Mba kɨma thoon muuŋgi mbok Zosep nzuaim, gumgi mbari ana ndim ana korgi. Zosep ana ndiga vov, ana tɨgap, kɨma bakɨ mbe phokphoga zav, mba mbok thɨni mpɨrigi. Ana maaŋ ana muuŋgiap, vugi.
60 e o deitou no seu próprio túmulo novo, que havia esculpido em rocha; e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, partiu.
61 Ana maaŋ ana mbuim, Makdarar mbik Maria gu harigi Maria, mani vhɨra ana mbok thɨma perav kav ana gari.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Mbe Sabat tuga bakɨme bigi bevahi raa vhɨzgim, Sabat ra hɨgim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gu Fherasiŋ, mbe Pairat ganɨ za vui.
62 No dia seguinte, que seguiu o dia da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus perante Pilatos,
63 Mbe vov Pairat garav khaŋ ana nzuai, “Guman rum, nza mba bigi guiguigi guma, ana fhum ŋam kav suaŋgi buna mueŋ, nza ne ndɨrgap ndu han zi. Ana fhum khaŋ suaŋgi, ‘Ra phuni khegene vhɨzgirga, gu taagip khavgirga.’
63 dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, quando ainda vivo, disse: Depois de três dias eu vou ressuscitar.
64 Maaŋ muuŋgiap, ndu ntige suaŋrim, mbe guigira bigɨna bakɨ thera ana mbok mpɨrav kɨrim, ra phuni khegene vhɨzgiri. Nde muuŋv kɨrim, ana phorga rui gumgi zɨv, ana khuma kɨmgi, ŋgegɨv khaŋ mba gumgi gu mbigi ga suanga, ‘Ana rimgiap taagia khavgi.’ Maaŋ muuŋgirga, mbe guiguigi bunan kameŋ, ne ana fhum suaŋgi buneŋ kambarav guigira mbatɨgirga.”
64 Ordena, portanto, que o sepulcro seja protegido até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos à noite, o furtem e digam ao povo: Ele está ressuscitado dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat khaŋ mbe nzuai, “Gu ntari ga mbui gɨɨtɨvi thari ga suaŋrim, mbe nde phorgɨ ŋgɨp, ana mbok kera kɨrga. Nde ŋgɨp, mba mbok thɨɨŋ mpɨrarim, ni havharɨrga bigi, nde za ntan muuŋgiri.”
65 Disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; Ide e protegei o máximo possível.
66 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe vov ana mbok thɨmkamani mpɨrigi. Mbe ni mpɨrav, ana mbok thɨmkamani mpɨrigi kɨma bakɨme, mbe tuituigira ana ndarigi, nambara gangiap, mbe ŋgui gari guman panan zɨn ana tɨgap, ntari ga mbui gɨɨtɨvi mbari ga nzuaim, mbe ana mbok thɨmkamani kera ki.
66 Assim eles foram, e tornaram o sepulcro seguro, selando a pedra, e deixando ali a guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.