Mateus 27

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mba maan vov mɨn thugim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mben gumgir ruu, mbe Zisas shogirim, ana rɨmɨn za nzuai.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Mbe maaŋ ana suaŋgiap, mbe zumgum mpiiŋ ndigap, ana kegap, ana ndigap, mbe won guman pana vhari Pairat farve khɨngi.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Zudas, ana Zisas ndim ana pana gumgi farve khɨngi guma, ana Zisas garim, mbe ana nzuav nzuav, guigira ana mbevigim, ana vergim, mbe simtɨgar ana ndɨɨi. Ana mba tɨva gangia thav wom ndap dorgav mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mben gumgir ruu ana nɨɨŋgi 30 thɨgi sirva fɨgiveiŋ, ana taagia nta ndiga mbe ndi vugi.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Ana vov khaŋ nzuai, “Gu tɨva mbatɨga muuŋgi. Gu nde farve khɨngi guma, ana tɨva mbatɨga thueŋ muuŋgi fhuvara. Nde ana shogirim, ana rimgirga.” Ana ne nzuaim, mbe ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ne nza bigɨn fhuvara. Ne ndun simtɨgeŋ ma.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Mbe maaŋ Zudas ga nzuaim, Zudas mbaram mba ŋkɨɨa fuav Fhe Bakɨme Phena vhee suegap, mbara vov nduara won fhɨrar fav, wo ndi ntorgap rimgi.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ana mba ŋkɨɨa fuasuegim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani mba ŋkɨɨa ndigap khaŋ nzuai, “Khe guma rɨmɨn zav ana nzuav shama muuŋgi ŋkɨɨa ma. Nza nta ndiv Fhe Bakɨmen phena ŋkɨɨa phorgɨ surga tuktɨgi fhuvara.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Mbe maaŋ suaŋgiap, kama shogiap, mba ŋkɨɨar guma nuianan ndari muunga nuiana sɨgeŋ ga vhezgi. Mbe vhɨra khaŋ nzuai, mba nuiana sɨgeŋ vhɨra, mbe saman kega zegi gumgi mbe vhɨzɨrga, mbe mbe ndi mba nuiana sɨgen mbogir rɨgirga. Maaŋ muuŋgiap, mba nuiana sɨgeŋ mbe kha zɨn ne ga tɨgi, Vɨzɨn Ki Nuianeŋ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Mbe ntigem mba zɨra mba nuianen kaai.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Maaŋ muuŋgiap, fhum Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma Zeremaia suaŋgi kameŋ ne guigira mba tegi. Zeremaia fhum khaŋ suaŋgi, “Mbe 30 ŋkɨɨar fɨgiveiŋ ndigi. Mbe Isreriŋ mba ŋkɨɨar fɨgiven mba guma ga nzuav vhezgi.
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Mbe mba ŋkɨɨar fɨgir, nuiana ndari ga mbui guma ndiv nuiana sɨgeŋ ga vhezgi. Guma Bakɨme, ana mba kameŋra na suaŋgi.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Mbe Zisas ndiga vov ŋgui gari guman pana vhari Pairat nɨman fagim, ana Pairat nɨman thɨgim, Pairat kha nzambarar ana muuŋgi, “Ndu Zudain ŋgui vhɨrve gari guman pan e?” Ana mba nzambarar Zisas ga muuŋgim, Zisas khaŋ nzuai, “Ndu za mbar ne nzuai.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Ana ne nzuaim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum mben gumgir ruu, mbe bunin vhɨrver Zisas ga sav ana nzuai. Mbe mba bunin ana sav ana nzuaim, ana buna thuen mbe ŋgarkai fhuvara.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Maaŋ muuŋgiap, Pairat wom ana nzav khaŋ ana nzuai, “Ndu mbe khar ndu sav ndu nzuai buni, ndu nta mbararagi fhuv thi?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Pairat ne Zisas ga nzuaim, Zisas buna thuen ana fagi fhuvara. Maaŋ muuŋgiap, Pairat ŋgava mbatɨga muuŋgiap ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Mbe zazera mpari tugɨratɨgav Pasova shama pi rotu ga mbui tuga bakɨmen, ŋgui gari guman pana vhari kha tɨva mbui. Ana bɨnan ki guma the fhɨrgirim, ana bɨna thav kɨrar hɨgɨp, ŋgɨrga. Mbe gumgi gu mbigi, mbe nduarira mba guma zitarga, Pairat mba guma fhɨrgirim, ana kɨrar hɨgɨp mben han ŋgɨrga.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Mba tugen guma mbatɨga guarara ana bɨnan ki, mba gumgi za ana kaŋgi, ana zɨ Barabas.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Mba gumgi gu mbigi mbe za zav wari fugim, Pairat kha nzambaren mbe muuŋgi, “Nde vuzvugi, gu the fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrie? Gu Barabas fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrga o, gu mbe khaŋ nzuai guma Fhe Bakɨme sarigi guma Zisas, gu ana fhɨrgirim, ana nde han ŋgɨrga?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Pairat maaŋ mbe nzuai ne khaŋ muuŋgi. Ana mbe kaŋgi, mbe fhura Zisas ga nzuav ndav shigap ana nzuav suan zav ana ndiga zɨgi.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Pairat vhɨra, ana buni mbararagi guma pigi mpirmpirɨga perav kim, anan muuŋ ana ndi kama ndi mbav khaŋ ana nzuai, “Ndu mba tɨvir vhuuiaŋ mbui guma, ndu bigɨn thuen ana muuŋ thari. Gu maan rɨman ana gangiap, gu guigira simgi.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Pairat ne mbararagiap kim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani mben gumgir ruu, mbe mba gumgi gu mbigi ndavi khavav mbe mbui. Mbe Pairatan kamɨv ana suaŋrim, ana Barabas fhɨrgirim, ana ŋgɨrim, ana Zisas shogirim, ana rimgirga.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Mbe mbe ndavi khavav mbe nzuav kim, ŋgui gari guman pana vhari wom kha nzambaren mbe muuŋgi, “Nde vuzvugi, gu kha gumani rɨgar the fhɨrgirim, ana ŋgɨrie?” Ana mba nzambaren mbe muuŋgi, mba gumgi gu mbigi, mbe kaav khaŋ nzuai, “Barabas.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Nde vuzvugi, gu ram mbe khaŋ nzuai guma Fhe Bakɨme sarigi zɨgi guma Krais, gu ram ana muuŋrie?” Ana ne nzuaim, mbe za kaav khaŋ nzuai, “Ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨp fukfugiri.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Ramgi ne suaŋv? Ana bigɨn mbatɨk thueŋ muuŋgire?” Ana ne nzuaim, mbe thav khɨrɨv kaav khaŋ nzuai, “Ana ndiv khanarareŋ ga tɨgi fugu.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat kaŋgi, mbe ana nzuai buneŋ mbararagirga fhuvara. Mbe vhɨra ntara bakɨme khavgirga. Ana maaŋ muuŋgiap mbɨ ndiga zav, mba gumgi gu mbigi nɨmara wo farve ruai. Ana wo farve ruav khaŋ nzuai, “Kha guma rimgirga nan simtɨk fhuvara. Ana nde bigɨnara!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Ana ne nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe za khaŋ nzuai, “Mba simtɨk mbar nzan kɨv, vhɨra nzan tarir kɨ.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Maaŋ muuŋgiap, Pairat Barabas fhɨrgim, ana mbe han vui. Ana mbara nzuaim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe phivɨga ndigap Zisas khari. Mbe ana khargim, ana mbara Zisas ndi mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngim, mbe ana ndigɨ ŋgɨp, khanarareŋ ga tɨgɨp fukfugɨrga.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Pairat maaŋ mbe suaŋgim, mba ŋgui gari guman pana vharir ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisas ndiga vov, ŋgui gari guman pan ŋgari phena vhen vergim, mbe za zav, ana nɨman phok ga vhuigi.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Mbe phok ga vhuigap, ana shagi zorgiap, mbara shaa hɨva mbe ndiga zav ana sharigi.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Mbe shaa hɨvar ana sharav, mbara tari ki karɨga mbe ndiga zav, ŋgui vhɨrve gari guman pan fi khorsɨga fara muuŋgi khorsɨga muuŋgiap, ana panan fagi. Mbe khorar ana fav vurun sɨgɨma ndiga za, ana guva haren suirigi. Mbe maaŋ ana muuŋgiap, mbara wari wo thɨpani phɨrav, ana nɨman fav, ana nzɨɨav khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, Zudaiŋ ŋguir vhɨrve gari guman pan.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Mbe nen ana nzuav, ana parav, mbe mba ana suirigi vuruna, mbe ana tɨn ana ndigap ana pana shogi.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Mbe mba tɨvir ana mbuav, za ana nzɨɨv, ana suaŋgia thugap, mbe mba ana sharigi shaa, mbe ana zorgiap, mbara ana shagir taagia ana shargi. Mbe ana shagir ana shargiap, mbara ana ndi khanarareŋ ga tur zav ana ndiga vui.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ana ndiga vo garim, Sairini guma mbe, ana zɨ Saimon, ana zi. Ana zim, mbe ana ndigap ana nzuaim, ana Zisas ndim ana khanarareŋ phufhurav vui.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Mbe ana ndiga vov, ŋana muen hɨgi. Mba ŋaneŋ, mbe kha zɨn ne ga rɨgi, Gorgota. Mba zɨn nɨɨeŋ khaŋ nzuai, pana tuam ki ŋaneŋ.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Mbe mba ŋanen vugap, mbara wain ndigap, gɨrgɨrgi mporiin wain ndigap Zisas ga ndɨɨi. Mbe ana ana ndɨɨim, ana ana mparav ana thagi. Ana ana mbegi fhuvara.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi Zisas ndiv khanarareŋ ga tɨgap fugap, ana ndi ntorgi. Mbe ana ndi ntorgap, ana shagi gu bigi, mbe nta ndir zav nta nzuav satu suri.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba ŋanen piigiap, ana garav ki.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Mbe ana ndi ntorgi khanararen, mbe ana pana shɨn, mbe mba ana nzuav suaŋgi kameŋ, mbe ne khergi. Mbe kha kameŋ khergi, “Khe Zisas, Zudain Ŋgui Vhɨrve Gari Guman Pan Ma.” Mbe Zisas ndim, khanarareŋ ga tɨga fugi. (27.32-44)|src="HK00322.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="27.32-44"
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 — ausente —
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 Mbe pani kuaŋkuav khaŋ nzuai, “Ndu Fhe Bakɨme Phena phɨrgip taagip ra phuni khegenera taagip ana muuŋgir zav nzuai guma ma. Ndu taagip wora kura. Ndu vhɨra guigira Fhe Bakɨmen Kam kɨv, ndu mba khanarareŋ thav nɨɨn zirɨ.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gu mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mben gumgi pani, mbe vhɨra ana nzɨɨv ana nzuav, khaŋ nzuai,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Ana harigi gumgir kurkurigi, ana nduara won kurarga tuktɨgi fhuvara. Ana Isrerar Ŋgui Vhɨrve Gari Guman Pan e? Maaŋ muuŋgip, ana mbu khanarareŋ thav nɨɨn zirgɨrga, nza ana khothɨgɨrga.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ana Fhe Bakɨme khothɨgap khaŋ nzuai, ‘Gu Fhe Bakɨmen Kam ma.’ Fhe Bakɨme maaŋ muuŋgip ana vuzvugirga, ana ntigem ana kurarga.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Mbe mba ana haa ntorgi kɨɨi gumani, mani vhɨra mba khesharigi bunin ana nzuav, ana nzɨɨv, ana nzuai.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Mba raar, ra vov phɨɨŋ ndi maaŋ gɨngi. Maaŋ gɨngiap mbara muuŋgiap kim, ra vera vov phuni khegene ndigi.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ra vera vov phuni khegene ndir za mbuim, Zisas khɨrɨp nzɨɨv, kaav khaŋ nzuai, “Eroi, Eroi, rama sabaktani?” Mba kameŋ nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Na Fhe Bakɨme, na Fhe Bakɨme, ndu thaŋ nzuav na thagi?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Mba ana han thivgia ki gumgi, mba kameŋ mbararagiap khaŋ nzuai, “Ana Eraizan kaai.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Mbe ana mbararagiap, mbe mbevi vhemkora khuafɨ vov, spans fɨga mueŋ ndiga vov wain ga rugi. Mba spans fɨgeŋ wanin ne givigim, ana nen kha phokegap Zisas ga ndɨɨi, ana mba wainan mbɨrga.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Ana maaŋ mbuim, mba harigi ntɨɨri, mbe khaŋ nzuai, “Ai, ndu ganɨri, nza ganɨnga. Eraiza zɨv ana kurarga o, fhu?”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Mbe maaŋ mbuim, Zisas wom khɨrɨv kaav nzɨɨv, ana vhen ki guma, ana thav kɨrar hɨga vuim, ana rimgi.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ana gor vhɨk ŋgi tugera, mbe mba Fhe Bakɨme Phena vhee ntorgi shaa bakɨme, ana rɨgɨra sharagerɨgi. Ana vun kegap shɨrav za vov, nɨɨŋra kargiap fɨga mpuani ga gegi. Khɨmkhɨk mbuim, mba ŋkɨɨr meeiŋ bakɨvi nta phɨreregi.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Ŋkɨɨ phɨrerim, vhɨra mba fhum Fhe Bakɨme khothɨgav vhɨzgi gumgi gu mbigi, mbe mbogi fhomsɨgim, mbe taagia khavgi.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Mbe mba mbogi thav taagia khavgiap kim, Zisas rimgiap taagi khavgiap, mben kov Fhe Bakɨmen ŋgu ŋaara bakɨmen vhen vergi. Mbe verim, gumgi vhɨrve mbe gangi.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan won gɨɨtɨvir kov, mbe Zisas garav ana han maaŋ kim, khɨmkhɨk mbuim, mba bigi maaŋ muuŋgiap hegim, mbe guigira rivgi. Mbe rivgiap khaŋ nzuai, “Guigi guarara, kha guma, ana Fhe Bakɨmen Kam ma.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Mbe mbigi vhɨrvera, mbe vhɨra maaŋ ki. Mba mbigi, mbe Garirin kegap Zisasan kurkura zav ana phorga ndagi. Mba mbigi, mbe maneŋ samra thivgiap kav, ana gari.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Mbe rɨgar, mba mbiga mbe, ana Makdarar mbik Maria ma. Mbevi, ana Maria ma, ana Zems gu Zozevan niamuuŋ ma. Mbevi, ana Sebedin kamanin niamuuŋ ma.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Mba ŋkotuguraagen, Arimatea ŋgu bakɨmen ŋkɨɨa vhɨrve ki guma Zosep, ana zi. Ana vhɨra Zisas phorga rui guma mbe ma.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ana vov, Pairat han vugap, Pairatar nzarigi, ana ana khɨrarim, ana Zisas khuma ndirga. Ana Pairatan nzarigim, Pairat mbaram mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe Zisas khuma daaŋgiap, ana Zosep ga nɨɨŋgi.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Zosep ana khuma ndigap, shaa kaman ana khuma zɨgi.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Ana shaar ana khuma zigap, ana ndiga vov, won kɨma khoon muuŋgi mbogar kama tɨgi. Mba kɨma thoon muuŋgi mbok Zosep nzuaim, gumgi mbari ana ndim ana korgi. Zosep ana ndiga vov, ana tɨgap, kɨma bakɨ mbe phokphoga zav, mba mbok thɨni mpɨrigi. Ana maaŋ ana muuŋgiap, vugi.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Ana maaŋ ana mbuim, Makdarar mbik Maria gu harigi Maria, mani vhɨra ana mbok thɨma perav kav ana gari.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Mbe Sabat tuga bakɨme bigi bevahi raa vhɨzgim, Sabat ra hɨgim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gu Fherasiŋ, mbe Pairat ganɨ za vui.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Mbe vov Pairat garav khaŋ ana nzuai, “Guman rum, nza mba bigi guiguigi guma, ana fhum ŋam kav suaŋgi buna mueŋ, nza ne ndɨrgap ndu han zi. Ana fhum khaŋ suaŋgi, ‘Ra phuni khegene vhɨzgirga, gu taagip khavgirga.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Maaŋ muuŋgiap, ndu ntige suaŋrim, mbe guigira bigɨna bakɨ thera ana mbok mpɨrav kɨrim, ra phuni khegene vhɨzgiri. Nde muuŋv kɨrim, ana phorga rui gumgi zɨv, ana khuma kɨmgi, ŋgegɨv khaŋ mba gumgi gu mbigi ga suanga, ‘Ana rimgiap taagia khavgi.’ Maaŋ muuŋgirga, mbe guiguigi bunan kameŋ, ne ana fhum suaŋgi buneŋ kambarav guigira mbatɨgirga.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat khaŋ mbe nzuai, “Gu ntari ga mbui gɨɨtɨvi thari ga suaŋrim, mbe nde phorgɨ ŋgɨp, ana mbok kera kɨrga. Nde ŋgɨp, mba mbok thɨɨŋ mpɨrarim, ni havharɨrga bigi, nde za ntan muuŋgiri.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe vov ana mbok thɨmkamani mpɨrigi. Mbe ni mpɨrav, ana mbok thɨmkamani mpɨrigi kɨma bakɨme, mbe tuituigira ana ndarigi, nambara gangiap, mbe ŋgui gari guman panan zɨn ana tɨgap, ntari ga mbui gɨɨtɨvi mbari ga nzuaim, mbe ana mbok thɨmkamani kera ki.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.