Mateus 17
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH
1 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap, zumgum mporathɨgi rari vhɨzgim, ana mbaram Pita gu Zems, anan ŋguga Zon, ana mben kov, mbe vo guigira vun mbar ndagi mbɨkshɨma bakɨ mben ndagi. Ana mben kov ndav, mbe nduarira ki.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Mbe kav, mbe Zisas garim, ana fhav harigi khesharav hɨgi. Mbe ana khoma garim, ana khom guigira ŋgarav, ra ndav sharigi fara muuŋgim, ana sharigi shagi, nta guigira hurgiap, ŋgara gari.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Mbe ana garim, Moses gu Iraiza za zav ana han thɨgap, ana phorga nzuai.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Pita maaŋ muuŋgiap gangiap, mbara khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, nza khaŋ ki ne guigira nzerigi. Ndu vuzvugirga, gu mpɨkava phuni khegenen muuŋgirga ndu suaŋv thevi, Moses ga suaŋv thevi, Iraiza ga suaŋv thevi.”
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pita mba bunin ana nzuavra kim, guigira ŋgarav gari buiva hura mbige zav mbe vharigim, guma mbe mba buiva hurige vhen kav khaŋ mbe nzuai, “Khe nan Kam ma, gu guigira ana vuzvugiap, anan ndikndigi. Nde ana buni mbararari!”
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Mba guma maaŋ nzuaim, Zisas phorga rui gumgi mba kameŋ mbararagiap, mbe guigira rivgiap, wari wo thɨvi phɨrgiap, rav fegap, wari khoo ndiv nuiana segi.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Mbe maaŋ muuŋgim, Zisas thivav mbe han zav, mbe suigiap khaŋ mbe nzuai, “Nde khavik, nde rivɨ thari.”
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Zisas maaŋ mbe nzuaim, mbe khavav, rav ana garav, mbe harigi gumani gangi fhu, mbe Zisasra garim, ana mbe han thɨgi.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Mbe khavgiap, mba mbɨkshɨma thav wari zeri. Mbe mba mbɨkshɨman zeravra kav, Zisas kama havharar khaŋ mbe nzuai, “Nde kha gangi bigeŋ bun harigi guma the suaŋ thari. Nde nen warira khɨgɨ kɨrim, Fhe Bakɨme Guma Guar rimgip taagi khavgiri.”
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Zisas ne mbe nzuaim, ana phorga rui gumgi kha nzambarar ana muuŋgi, “Mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe ram muuŋgi ne nzuav khaŋ nzuai, ‘Iraiza fharav zɨgɨrga?’ ”
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Mbe ne nzuaim, ana mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Ne guigira kameŋ ma, Iraiza fharav zɨv bigi ndiv thɨgar maanga.
11 Ele respondeu:
12 Gu khaŋ muuŋgia tɨgap nde nzuai, Iraiza guigira zɨgi. Ana zɨgim, kha gumgi gu mbigi, mbe ana kaŋgi fhuvara. Zakɨra fhuvara! Mbe wari wo vuzvugira zɨn vov mbe mbarkɨrga tɨvir ana muuŋgi. Mbe ana muuŋgi tɨvira, mbe mba tɨvi mbatɨgira mbe Fhe Bakɨme Guma Guarar muuŋgirga.”
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Zisas mba kamen mbe nzuaim, ana phorga rui gumgi khueŋ kaŋgi, ana Zon Gumgi Ruai Guma ga nzuai.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Zisas wo phorga rui guma phuni khegenen kov, mbe vera vov, gumgi gu mbigir vhɨrver hegi. Mbe mba gumgi gu mbigir hɨgim, guma mbe, ana zav Zisas nɨman wo thɨpanani phɨrgiap, ana nɨman fagi.
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 Ana fav khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, ndu na kaman korar muuŋri. Ana ŋanŋangiap, ana fhav mbatɨgi. Ana tugi vhɨrvera vhavi ga rav, ana vhɨra tugi vhɨrvera daav mbɨ regi.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Gu ana ndigap, ndu phorga rui gumgi han vugap, mbe nzuaim, mbe ana muungen mbovaragi.”
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde bigi khothɨgi gumgi gu mbigi fhuvara. Nde ndɨkndɨgi gum nde mbui tɨvi nzerigi fhuvara. Gu rarara tugir nde phorgɨp kɨrie? Gu rarara tugir nde simtɨgi ndirie? Mba tara ndigip na han zɨ.”
17 Jesus respondeu:
18 Mbe mba tara ndigap Zisas han zim, Zisas mba tara ndigap Zisas mba ŋina mbatɨga vhegim, mba ŋina mbatɨk vhemkora mba tara thav kɨrar hɨgim, mba tar fhura rɨmrɨm vhɨzgi.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Zumgum mba Zisas phorga rui gumgira, mbe nduarira ana han zav, kha nzambaren ana muuŋgi, “Ai, nza ram muuŋgiap mbu ŋina mbatɨga vharvharav ragi?”
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 — ausente —
20 Jesus respondeu:
21 — ausente —
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe Gariri ŋgu phoga vhuiga kav, ana khaŋ mbe nzuai, “Mbe Fhe Bakɨme Guma Guara ndiv gumgi farve khɨngirga.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Mbe ana shogirim, ana rimgirga. Ana rimgirga, raa phuni vhɨzgirga khegenen ana taagi khavgirga.” Ana ne nzuaim, mba ana farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi, mbe ne nzuav guigira ndavi simgi.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Zisas mba kamen mbe suaŋgiap, ana zumgum wo phorga rui gumgir kov, mbe vov Kaperneam ŋgu vegi. Mbe Kaperneam ŋgun vergim, mba Fhe Bakɨme Phenan ŋkɨɨa ndia rui gumgi, mbe zav Pita han zɨgap kha nzambaren ana muuŋgi, “Nde Guman Rum ŋkɨɨa ndiv Fhe Bakɨmen Phena ndɨɨire?”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Mbe ne nzuaim, Pita khaŋ mbe nzuai, “Ahaŋ.”
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Ana ne nzuaim, Pita khaŋ nzuai, “Mbe harigi ntɨɨri han ndi.” Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Maaŋ muuŋgiap, mbe ntɨɨrira, mbe ŋkɨɨar mbe ndɨɨi fhuvara!
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Maaŋ muuŋgiap, nza khein ndɨkndɨgir farfa rivgi. Ndu ŋgɨp mbarar uk su. Ndu uk suv, mba fhara zav ndu uga ndigi mbɨgam, ndu ana kamthooŋ ntarav, ana kamthooŋ vhen ganɨnga, ndu kɨma raraŋ thueŋ gangirga. Mba kɨma rareŋ ndu ne ndigi zɨv mben nɨɨŋgiri. Ndu ŋka wani khɨnan mba ŋkɨɨan mben nɨɨŋgiri.”
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.