Mateus 14

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 — ausente —
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 — ausente —
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Herot Zon Gumgi Ruai Guma shogirim, ana rɨmɨn zav mbuav, ana mba gumgi gu mbigir rivgi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mbe za khaŋ Zon Gumgi Ruai Guma ga nzuai, “Ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma.”
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Herot maaŋ muuŋgiap kim, raa mben, ana niamuuŋ ana tegi tuk, ana mba tuga ndɨkndɨgap, gumgi mbarir kamgim, mbe zav ana phorga pi. Mba tugen Herodisan kambik zav mbe nɨman hii. Ana hiim, Herot guigira ana hɨɨ vuzvugi.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Maaŋ muuŋgiap, Herot kha kama havharen ana nzuai, “Gu guigi guarara khar ndu nzuai, kha vun ki guma na kaŋgi, ndu bigɨn then nan nzanga, gu mba bigɨnan ndun nɨɨnga.”
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Herot mba suambarar ana muuŋgim, mba biptar niamuuŋ Herodis, ana fhum ndɨkndɨgar ana nɨɨŋgi. Maaŋ muuŋgiap, Herot mba nzambarar ana muuŋgim, mba biptar khaŋ Herot ga nzuai, “Gu Zon Gumgi Ruai Guman pana vuzvugi, ndu anan thuuŋ the khɨngip, ndigɨ na ndi zɨri.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Ana ne nzuaim, mba ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot, ana ne mbararagiap guigira ndava simgi. Ana ndav simgiap, ana vhɨra wom wo suaŋgi kama havhareŋ ga ndɨrgap thav, ana vhɨra, mba ana phorga pi gumgi ne mbararagim, ana ne mbergi. Ana maaŋ muuŋgia thav, mbaram mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe mba biptar suaŋgi kameŋ zɨn vugi.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Ana thav guma mbe sarigim, ana mbaram vov mba phena tɨvaneŋ vugap, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga suaŋgim, mbe Zon Gumgi Ruai Guma fhɨra thugi.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Mbe ana fhɨra thugap, ana ndi thuuŋ mbe khɨngiap, ana ndiga vov mba biptara nɨɨŋgi. Ana ana ndiga vov, won niamuuŋ ga nɨɨŋgi.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Mbe Zon fhɨra thugim, ana phorga rui gumgi zav, ana khuma ndiga vov, ana mpɨrigi. Mbe ana khuma mpɨrav vov, ne bun Zisas ga nzuai.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Zisas Zon Gumgi Ruai Guma mbe ana shogim, ana rimgi ne mbararagiap, ana mba ki ŋgu thav, kema ndigap gumgi ki fhuv ŋanen vugi. Ana wo phorga rui gumgira kov mbe vegi. Ana vugim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve ana vui ŋaneŋ kaŋgiap, mba gumgi gu mbigi, mbe tamtam wari wo ŋgui bakɨvir kegap Zisas han zi.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Maaŋ muuŋgiap, Zisas vov phogap garim, gumgi gu mbigi vhɨrvera ana rarga ki. Ana mbe gangiap guigira mbe kora muuŋgia thav, mben rɨɨi gumgi, ana mben rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzgi.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Ana maaŋ mbe mbuav kim, ra verav vhɨzgim, ana phorga rui gumgi ana han zav khaŋ ana nzuai, “Ai, khe gumgi ki fhuv ŋaneŋ khare, kha ra verav vhɨzɨ za mbui, ndu kha gumgi gu mbigi ga sararim, mbe ŋgɨ. Mbe ŋgɨp wari ndi mba vhezɨv, mbɨrga.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Zisas phorga rui gumgi maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Mbe thaŋ suaŋv ŋgɨrie? Nde nduarira mban mben kur mbɨ!”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Zisas maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza mba vhɨrve ndiga zegi fhu. Nza meeŋthɨgi vikntuuveŋ mbɨgama shɨɨŋ mpuani phorga ndiga zegi.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Mbe maaŋ nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde nta ndigɨ na ndi zɨ.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Mbe nta ndiga zav Zisas ga nɨɨŋgim, Zisas mbaram, mba gumgi gu mbigi ga nzuaim, mbe fhura mba vhazɨgɨna piigi. Mbe piigim, ana mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, mba mbɨgama shɨɨŋ phuni phorga ndigap, khogap buiva garav Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, mbaram, mba meeŋthɨgi vikntuur phɨrav wo phorga rui gumgi ga ndɨɨim, mbe nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Mbe ntan za mba gumgi gu mbigi ga nɨɨŋgim, mbe za mbegap ndavi givigi. Mbe za ndavi givav, thagi mban tɨvi mbe nta fugap 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Mba tugen, mba mba mbegi gumgira, mben vhɨrve 5,000 thɨgi. Mbe mba mbigi gu tari phorga ruemgi fhuvara.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Mbe mbega thugim, Zisas mbaram wo phorga rui gumgi ga sarigim, mbe kema mbe ndigap, fharav mba mbɨ thugav mueŋ nderen hi. Ana nduara kɨv mba gumgi gu mbigi ga sararim, mbe ŋgegɨrim, ana zumgum ŋgɨrga.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Ana mbe sararim, mbe ŋgegɨrim, ana nduara mbɨkshɨman naaŋv Fhe Bakɨme phorgɨp suanga. Mbe vegim, ra verav vhɨzim, ana nduara mba mbɨkshɨman ki.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Ana nduara mbɨkshɨman kim, mba ana phorga rui gumgi, mbe kema ndiga mba mbɨn saman vegi. Mbe saman vegim, bɨɨŋbɨɨŋ zav mba kema bena rɨgim, mbɨ phuri zav mba kema shogi.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Mbe vuav kim, maaŋ gɨngiap, mɨn gorɨ zav mbuim, Zisas mbɨn tɨn thivav, mben han vui.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Ana mbɨn tɨn thivav mben han vuim, mbe ana gangiap, mbe guigira rivgiap, ninɨnga mbatɨga mbui. Mbe ninɨnga mbatɨga mbuav khaŋ nzuai, “Khe tor ma.” Mbe ne nzuav, rɨrɨva mbatɨga muuŋgiap sɨsɨm mbatɨga mbui.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Mbe sɨsɨm mbatɨga mbuim, Zisas vhemkora khaŋ mbe nzuai, “Nde rɨvɨ thari, nde havhargiri, gura.”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Ana ne nzuaim, Pita ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, guigira ndura, ndu na suaŋrim, gu mbɨn tɨn thivɨv ndu han ŋgɨrga.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Ana ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu zɨ.” Ana maaŋ nzuaim, Pita mba kema thav, mbɨn tɨn thivav, Zisas han vui.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Ana thivav vov, ana kha bɨɨŋbɨɨŋ garim, ana guigira kɨvgim, ana rivgi. Ana rivav thav, mbaranera korgia mbɨn verav thav, kaav khaŋ nzuai, “Guman Rum, nan kura.”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Ana ne nzuaim, Zisas vhemkora wo hara ndi mbarav Pitar suirigi. Zisas ana suirav khaŋ ana nzuai, “Ndu na khothɨgi ndɨkndɨk guigira bisaŋgi. Ndu thaŋ nzuav ndɨkndɨk phuniaŋ mbui?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Zisas nen ana nzuav, mani fega keman mbarigim, mba bɨɨŋbɨɨŋ fhura mbɨrigi.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Mba bigeŋ maaŋ muuŋgim, mba keman ki gumgi, mbe Zisas zɨ ndi vun fav ana rotu mbuav khaŋ nzuai, “Guigi guarara, ndu Fhe Bakɨmen Kam ma.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe muen nderen Genesaret fhaiŋ phorgi.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Mbe vov phorgim, mba fhain ki gumgi gu mbigi, mbe Zisas gara vov ana kheharav, mbe mbaram ana bun za mba fhain hara ki ŋgui ga suaŋgim, mbe rɨɨi gumgi ndiav ana han zi.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Mbe mba rɨɨi gumgi ndiav Zisas han zav, mbe khaŋ tɨgap mba rɨɨi gumgi Zisas sharigi shagi tɨvir suigɨr zav Zisasan nzai. Mbe ana nzav, mba rɨɨi gumgi ana shaa tɨvar suigap, mbe za rɨmrɨɨ vhɨzi.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.