Mateus 14
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARC
1 — ausente —
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 — ausente —
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Herot Zon Gumgi Ruai Guma shogirim, ana rɨmɨn zav mbuav, ana mba gumgi gu mbigir rivgi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mbe za khaŋ Zon Gumgi Ruai Guma ga nzuai, “Ana Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma ma.”
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Herot maaŋ muuŋgiap kim, raa mben, ana niamuuŋ ana tegi tuk, ana mba tuga ndɨkndɨgap, gumgi mbarir kamgim, mbe zav ana phorga pi. Mba tugen Herodisan kambik zav mbe nɨman hii. Ana hiim, Herot guigira ana hɨɨ vuzvugi.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 Maaŋ muuŋgiap, Herot kha kama havharen ana nzuai, “Gu guigi guarara khar ndu nzuai, kha vun ki guma na kaŋgi, ndu bigɨn then nan nzanga, gu mba bigɨnan ndun nɨɨnga.”
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Herot mba suambarar ana muuŋgim, mba biptar niamuuŋ Herodis, ana fhum ndɨkndɨgar ana nɨɨŋgi. Maaŋ muuŋgiap, Herot mba nzambarar ana muuŋgim, mba biptar khaŋ Herot ga nzuai, “Gu Zon Gumgi Ruai Guman pana vuzvugi, ndu anan thuuŋ the khɨngip, ndigɨ na ndi zɨri.”
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Ana ne nzuaim, mba ŋgui vhɨrve gari guman pan Herot, ana ne mbararagiap guigira ndava simgi. Ana ndav simgiap, ana vhɨra wom wo suaŋgi kama havhareŋ ga ndɨrgap thav, ana vhɨra, mba ana phorga pi gumgi ne mbararagim, ana ne mbergi. Ana maaŋ muuŋgia thav, mbaram mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga nzuaim, mbe mba biptar suaŋgi kameŋ zɨn vugi.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ana thav guma mbe sarigim, ana mbaram vov mba phena tɨvaneŋ vugap, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi ga suaŋgim, mbe Zon Gumgi Ruai Guma fhɨra thugi.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Mbe ana fhɨra thugap, ana ndi thuuŋ mbe khɨngiap, ana ndiga vov mba biptara nɨɨŋgi. Ana ana ndiga vov, won niamuuŋ ga nɨɨŋgi.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Mbe Zon fhɨra thugim, ana phorga rui gumgi zav, ana khuma ndiga vov, ana mpɨrigi. Mbe ana khuma mpɨrav vov, ne bun Zisas ga nzuai.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Zisas Zon Gumgi Ruai Guma mbe ana shogim, ana rimgi ne mbararagiap, ana mba ki ŋgu thav, kema ndigap gumgi ki fhuv ŋanen vugi. Ana wo phorga rui gumgira kov mbe vegi. Ana vugim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve ana vui ŋaneŋ kaŋgiap, mba gumgi gu mbigi, mbe tamtam wari wo ŋgui bakɨvir kegap Zisas han zi.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Maaŋ muuŋgiap, Zisas vov phogap garim, gumgi gu mbigi vhɨrvera ana rarga ki. Ana mbe gangiap guigira mbe kora muuŋgia thav, mben rɨɨi gumgi, ana mben rɨmrɨɨ ga mbuim, nta vhɨzgi.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Ana maaŋ mbe mbuav kim, ra verav vhɨzgim, ana phorga rui gumgi ana han zav khaŋ ana nzuai, “Ai, khe gumgi ki fhuv ŋaneŋ khare, kha ra verav vhɨzɨ za mbui, ndu kha gumgi gu mbigi ga sararim, mbe ŋgɨ. Mbe ŋgɨp wari ndi mba vhezɨv, mbɨrga.”
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Zisas phorga rui gumgi maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Mbe thaŋ suaŋv ŋgɨrie? Nde nduarira mban mben kur mbɨ!”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Zisas maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza mba vhɨrve ndiga zegi fhu. Nza meeŋthɨgi vikntuuveŋ mbɨgama shɨɨŋ mpuani phorga ndiga zegi.”
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Mbe maaŋ nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde nta ndigɨ na ndi zɨ.”
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Mbe nta ndiga zav Zisas ga nɨɨŋgim, Zisas mbaram, mba gumgi gu mbigi ga nzuaim, mbe fhura mba vhazɨgɨna piigi. Mbe piigim, ana mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, mba mbɨgama shɨɨŋ phuni phorga ndigap, khogap buiva garav Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, mbaram, mba meeŋthɨgi vikntuur phɨrav wo phorga rui gumgi ga ndɨɨim, mbe nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Mbe ntan za mba gumgi gu mbigi ga nɨɨŋgim, mbe za mbegap ndavi givigi. Mbe za ndavi givav, thagi mban tɨvi mbe nta fugap 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Mba tugen, mba mba mbegi gumgira, mben vhɨrve 5,000 thɨgi. Mbe mba mbigi gu tari phorga ruemgi fhuvara.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Mbe mbega thugim, Zisas mbaram wo phorga rui gumgi ga sarigim, mbe kema mbe ndigap, fharav mba mbɨ thugav mueŋ nderen hi. Ana nduara kɨv mba gumgi gu mbigi ga sararim, mbe ŋgegɨrim, ana zumgum ŋgɨrga.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Ana mbe sararim, mbe ŋgegɨrim, ana nduara mbɨkshɨman naaŋv Fhe Bakɨme phorgɨp suanga. Mbe vegim, ra verav vhɨzim, ana nduara mba mbɨkshɨman ki.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Ana nduara mbɨkshɨman kim, mba ana phorga rui gumgi, mbe kema ndiga mba mbɨn saman vegi. Mbe saman vegim, bɨɨŋbɨɨŋ zav mba kema bena rɨgim, mbɨ phuri zav mba kema shogi.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Mbe vuav kim, maaŋ gɨngiap, mɨn gorɨ zav mbuim, Zisas mbɨn tɨn thivav, mben han vui.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Ana mbɨn tɨn thivav mben han vuim, mbe ana gangiap, mbe guigira rivgiap, ninɨnga mbatɨga mbui. Mbe ninɨnga mbatɨga mbuav khaŋ nzuai, “Khe tor ma.” Mbe ne nzuav, rɨrɨva mbatɨga muuŋgiap sɨsɨm mbatɨga mbui.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Mbe sɨsɨm mbatɨga mbuim, Zisas vhemkora khaŋ mbe nzuai, “Nde rɨvɨ thari, nde havhargiri, gura.”
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Ana ne nzuaim, Pita ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, guigira ndura, ndu na suaŋrim, gu mbɨn tɨn thivɨv ndu han ŋgɨrga.”
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Ana ne nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu zɨ.” Ana maaŋ nzuaim, Pita mba kema thav, mbɨn tɨn thivav, Zisas han vui.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Ana thivav vov, ana kha bɨɨŋbɨɨŋ garim, ana guigira kɨvgim, ana rivgi. Ana rivav thav, mbaranera korgia mbɨn verav thav, kaav khaŋ nzuai, “Guman Rum, nan kura.”
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Ana ne nzuaim, Zisas vhemkora wo hara ndi mbarav Pitar suirigi. Zisas ana suirav khaŋ ana nzuai, “Ndu na khothɨgi ndɨkndɨk guigira bisaŋgi. Ndu thaŋ nzuav ndɨkndɨk phuniaŋ mbui?”
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Zisas nen ana nzuav, mani fega keman mbarigim, mba bɨɨŋbɨɨŋ fhura mbɨrigi.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Mba bigeŋ maaŋ muuŋgim, mba keman ki gumgi, mbe Zisas zɨ ndi vun fav ana rotu mbuav khaŋ nzuai, “Guigi guarara, ndu Fhe Bakɨmen Kam ma.”
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe muen nderen Genesaret fhaiŋ phorgi.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Mbe vov phorgim, mba fhain ki gumgi gu mbigi, mbe Zisas gara vov ana kheharav, mbe mbaram ana bun za mba fhain hara ki ŋgui ga suaŋgim, mbe rɨɨi gumgi ndiav ana han zi.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Mbe mba rɨɨi gumgi ndiav Zisas han zav, mbe khaŋ tɨgap mba rɨɨi gumgi Zisas sharigi shagi tɨvir suigɨr zav Zisasan nzai. Mbe ana nzav, mba rɨɨi gumgi ana shaa tɨvar suigap, mbe za rɨmrɨɨ vhɨzi.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.