Marcos 7

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Harigi tuk mben, Fherasiŋ gumgi mbari, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari, mbe Zerusareman kegap zerav, mbe wari thɨgap Zisas han zav ana phok thɨgi.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Mbe maaŋ kav, Zisas phorga rui gumgi mbari garim, mbe mben nzɨgi tɨva zɨn vuav fari ruagiap mba pi fhu. Mbe fhura mba pi.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Mba Fherasiŋ gumgi gum mba Zudaiŋ gumgi, mbe won nzɨgi tɨva suiravra ki. Mbe fari ruagiap, za pi. Mbe fhura mban mbegɨrga tuktɨgi fhu.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Mbe vhɨra phogar kegɨp ndigi zegɨrga mba, mbe fhura ntan mbegɨrga tuktɨgi fhu. Mbe nta ruagiap, za nta pi.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fherasiŋ gumgi gum mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe mba tɨva gangiap, Zisasan nzarigi, “Ndu phorga rui gumgi, mbe ram muuŋgiap nzɨgi tɨva zɨn ŋgɨv fari rua thav, fhura mba pi?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Mbe mba nzambaran Zisas ga muuŋgim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde fhura bigir wari ga shɨshɨgi gumgi ma. Fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia, ana guigira nde mbui tɨvi bun nzuav kherav khaŋ suaŋgi,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Mbe fhura shɨshɨga na zɨ ndi vun kuamkuav, guma suaŋgi tɨvi, nde ntan wari khɨvav fhura khaŋ nzuai, “Kheiŋ Fhe Bakɨme nzuai tɨvi ma.” ’
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Nde maaŋ mbuav, Fhe Bakɨme suaŋgi tɨvi, nde nta kuegap, wari wo nzɨgi suaŋgi tɨvi, nde ntara suirigi.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ana ne mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Nde tɨvar vhuuŋ guarira mbuav ki. Nde kha tɨva mbuav, Fhe Bakɨmen tɨvi ndi mbu gaa khɨngiap, nde won nzɨgi tɨvara zɨn vui.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Moses khaŋ nde nzuai, ‘Nde wo ndegi gu ndegmbori buni mbararav, mbe piin kɨri. Guma the buna mbatɨga thuen wo niamuuŋ gu ndia ga suaŋgirga, nde mba guma shogirim, ana rimgiri.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Nde khaŋ nzuai, ‘Guma the wo niamuuŋ gu ndiar kurkura zav tɨgi ŋkɨɨ, ana ntan manin kurkura thav, vov khaŋ mani ga nzuai, “Mba ŋkon kurkura zav tɨgi ŋkɨɨ, nta Koban ma.” ’ (Koban nɨɨeŋ khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨmen nɨɨnga ne. Gu ntan Fhe Bakɨmen mbuigi.’)
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Nde maaŋ mbe nzuav, guma the bigɨna then wo niamuuŋ gu ndiar kurarga tuktɨgi fhu.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Nde maaŋ mbuav, wari wo nzɨgi han ndigi tɨvi, nde nta zɨn vov, Fhe Bakɨme nzuai tɨvi, nde nta mbevigi, nta vergi. Nde mba khesharigi tɨvi vhɨrve, nde nta mbui.”
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Zisas mbara taagia mba gumgi gu mbigi vhɨrver kamgim, mbe ana han zim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde za na mbararari. Gu khar nde nzuai buni, nde nta ndiv wari wo ndɨkndɨgir tɨgɨri.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 — ausente —
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 — ausente —
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga suaŋgiap, mbe thav vov, wo phena vhen vergi. Ana wo phena vhen verga kim, ana phorga rui gumgi ana mba suaŋgi buni nɨɨŋge nzuav, anan nzai.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Ee, nde vhɨra mba kameŋ ndi sagi fhuve?” Ana thav mben nzarigi, “Nde khueŋ kaŋgi fhuve? Guma pi mba, nta ana kamthoon bumgum, ana ndava thoon veri. Mba mba, ana ndava mbuim, ana nzaŋnzai fhu.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Mba mba vhɨra guma tuman vhen veri fhuvara. Nta ana mbun veri. Ana zumgum nta vhigi.” (Zisas khaŋ muuŋgia tɨga nza nzuai, ne khaŋ muuŋgi, nza kha pi mba, nta za pi mbara.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ana ne mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma ndava vhen kegap kɨrar hi bigi, ana mbui tɨvi mbatɨgi, nta mba guma ndava vhee mbuim, ana nzaŋnzaŋgi.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Guma ndav vhen kegap kɨrar hi tɨvi khare, ndɨkndɨgi mbatɨgi, ruarin mbigi gu gumgi wari ndi, bigi kɨɨi, guma shogi rimgi,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ruarin mani ga rɨgi, mbigi gu gumgi kɨɨi, bigi ga nzuav thagine mbui, bigi farfagi tɨvi, bigi guiguigi, fhura ferfera rui, bigi garav rɨmani mbɨ tui, harigi gumgi zɨrir farfagi, wo ndi vun kuamkuagi, fhura ŋanŋana tɨvi mbatɨgi ga mbui.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Kha khesharigi tɨvi mbatɨgi, nta zam guma ndava vhen kegap kɨrar hi, nta anan ndava vhee muuŋgim, ana nzaŋnzaŋgi.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Zisas mba suaŋgi buni nɨɨŋge bun wo phorga rui gumgi ga suaŋgiap, maaŋ thav, Taia fhain ndagi. Ana ndav, phena mbe vhen vergap, wo vhagi. Ana wo vhagirga tuktɨgi fhu.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Ana maaŋ kim, mbiga mbe, anan kambik ŋina mbatɨk ana vhen ndagi, mba mbik Zisas maaŋ ki ne mbararagiap, thav Zisas han zi. Ana zav, wo fegap Zisas ŋkarveni nɨma khɨngi.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Mba mbik Sairofonisia fhaiŋ mbik ma, ana Grik kamara nzuai. Ana khaŋ tɨgav wo kambiga tɨn mba ŋina mbatɨga vharvhara zav Zisas ga nzuai.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu fharav mba tari vuzvugi mban mben nɨɨŋgirim, mbe fharav ntan mbegɨri. Khe tɨvar vhuuŋ fhuvara. Ndu thaŋ nzuav tarir mba fua feiŋ ga sui?”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Mba mbik ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ahaŋ, Guma Rum, ndu nzerara nzuai. Feiŋ vhɨra mba kaar piin kav mba tari pi phɨreri fɨgiveiŋ pi.”
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu maaŋ na suaŋgi, ndu taagi wo phenan ŋgɨri. Mba ŋina mbatɨk ndu kambik thav kɨrar hɨgi.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ana taagia wo phenan vov gari, ana kambik wo kaa ga rɨgap ki. Ana ana gangiap, kaŋgi, mba ŋina mbatɨk ana thav kɨrar hɨgi.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Zisas maaŋ kegap, mba Taia fhaiŋ thav khavgia ndai. Ana nda vov Saidon sharav, taagia verav, mba Dikapores fhain sharav Gariri mbɨ gaar vergi.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ana vugap maaŋ kim, gumgi mbari khuarani ŋangiap buni suambara kakagi guma mbe ndigap, ana han zɨgi. Mbe zegap, farven ana sur zav khaŋ tɨgav Zisas ga nzuai.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Zisas mbaram mba guman kov mba gumgi vhɨrve thav, mani nuanira gaar vugap, ana mbaram wo farafenin mba khuarani ŋangi guma khuarani ga rugi. Ana wo farafenin mba guma khuarani ga ruga kegap, ni sigap, mbara wo farafe pargiap, mba guma ze khɨngi.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Ana farafen mba guma ze khɨngiap, khoga buiva garav, ana ndava vhee guigira mba guma ga nzuav nziav, khaŋ mba guma ga nzuai, “Epata!” Mba kama nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Fhogɨ!”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Zisas maaŋ mba guma ga muuŋŋgim, ana khuarani taagia bigi mbararagi. Ana bigi mbararav, ana ze bɨkbɨɨgim, ana taagia tuituigia buni nzuai.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Zisas mbaram kama havharar mba bigeŋ bun suangen mbe thɨvigi. Ana mbe thɨvara kim, mbe pim ne bun nzuai.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Mbe ne bun nzuaim, mba gumgi gu mbigi ne mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, thɨri tuigap, khaŋ nzuai, “Ana za kha bigi ga mbuav nzerara nta mbui guma ma. Ana khuarani ŋangi guman muuŋgirim, ana taagi buni mbararagi. Ana vhɨra buni suangeŋ kakagi guman muuŋgirim, ana taagi tuituigia buni nzuai.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.