Marcos 7

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Harigi tuk mben, Fherasiŋ gumgi mbari, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari, mbe Zerusareman kegap zerav, mbe wari thɨgap Zisas han zav ana phok thɨgi.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Mbe maaŋ kav, Zisas phorga rui gumgi mbari garim, mbe mben nzɨgi tɨva zɨn vuav fari ruagiap mba pi fhu. Mbe fhura mba pi.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 Mba Fherasiŋ gumgi gum mba Zudaiŋ gumgi, mbe won nzɨgi tɨva suiravra ki. Mbe fari ruagiap, za pi. Mbe fhura mban mbegɨrga tuktɨgi fhu.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Mbe vhɨra phogar kegɨp ndigi zegɨrga mba, mbe fhura ntan mbegɨrga tuktɨgi fhu. Mbe nta ruagiap, za nta pi.
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fherasiŋ gumgi gum mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe mba tɨva gangiap, Zisasan nzarigi, “Ndu phorga rui gumgi, mbe ram muuŋgiap nzɨgi tɨva zɨn ŋgɨv fari rua thav, fhura mba pi?”
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Mbe mba nzambaran Zisas ga muuŋgim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde fhura bigir wari ga shɨshɨgi gumgi ma. Fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia, ana guigira nde mbui tɨvi bun nzuav kherav khaŋ suaŋgi,
6 Jesus respondeu:
7 Mbe fhura shɨshɨga na zɨ ndi vun kuamkuav, guma suaŋgi tɨvi, nde ntan wari khɨvav fhura khaŋ nzuai, “Kheiŋ Fhe Bakɨme nzuai tɨvi ma.” ’
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Nde maaŋ mbuav, Fhe Bakɨme suaŋgi tɨvi, nde nta kuegap, wari wo nzɨgi suaŋgi tɨvi, nde ntara suirigi.”
8 E continuou:
9 Ana ne mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Nde tɨvar vhuuŋ guarira mbuav ki. Nde kha tɨva mbuav, Fhe Bakɨmen tɨvi ndi mbu gaa khɨngiap, nde won nzɨgi tɨvara zɨn vui.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Moses khaŋ nde nzuai, ‘Nde wo ndegi gu ndegmbori buni mbararav, mbe piin kɨri. Guma the buna mbatɨga thuen wo niamuuŋ gu ndia ga suaŋgirga, nde mba guma shogirim, ana rimgiri.’
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Nde khaŋ nzuai, ‘Guma the wo niamuuŋ gu ndiar kurkura zav tɨgi ŋkɨɨ, ana ntan manin kurkura thav, vov khaŋ mani ga nzuai, “Mba ŋkon kurkura zav tɨgi ŋkɨɨ, nta Koban ma.” ’ (Koban nɨɨeŋ khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨmen nɨɨnga ne. Gu ntan Fhe Bakɨmen mbuigi.’)
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 Nde maaŋ mbe nzuav, guma the bigɨna then wo niamuuŋ gu ndiar kurarga tuktɨgi fhu.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Nde maaŋ mbuav, wari wo nzɨgi han ndigi tɨvi, nde nta zɨn vov, Fhe Bakɨme nzuai tɨvi, nde nta mbevigi, nta vergi. Nde mba khesharigi tɨvi vhɨrve, nde nta mbui.”
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Zisas mbara taagia mba gumgi gu mbigi vhɨrver kamgim, mbe ana han zim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde za na mbararari. Gu khar nde nzuai buni, nde nta ndiv wari wo ndɨkndɨgir tɨgɨri.
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 — ausente —
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 — ausente —
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga suaŋgiap, mbe thav vov, wo phena vhen vergi. Ana wo phena vhen verga kim, ana phorga rui gumgi ana mba suaŋgi buni nɨɨŋge nzuav, anan nzai.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Ee, nde vhɨra mba kameŋ ndi sagi fhuve?” Ana thav mben nzarigi, “Nde khueŋ kaŋgi fhuve? Guma pi mba, nta ana kamthoon bumgum, ana ndava thoon veri. Mba mba, ana ndava mbuim, ana nzaŋnzai fhu.
18 Então ele disse:
19 Mba mba vhɨra guma tuman vhen veri fhuvara. Nta ana mbun veri. Ana zumgum nta vhigi.” (Zisas khaŋ muuŋgia tɨga nza nzuai, ne khaŋ muuŋgi, nza kha pi mba, nta za pi mbara.)
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Ana ne mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma ndava vhen kegap kɨrar hi bigi, ana mbui tɨvi mbatɨgi, nta mba guma ndava vhee mbuim, ana nzaŋnzaŋgi.
20 Ele continuou:
21 Guma ndav vhen kegap kɨrar hi tɨvi khare, ndɨkndɨgi mbatɨgi, ruarin mbigi gu gumgi wari ndi, bigi kɨɨi, guma shogi rimgi,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 ruarin mani ga rɨgi, mbigi gu gumgi kɨɨi, bigi ga nzuav thagine mbui, bigi farfagi tɨvi, bigi guiguigi, fhura ferfera rui, bigi garav rɨmani mbɨ tui, harigi gumgi zɨrir farfagi, wo ndi vun kuamkuagi, fhura ŋanŋana tɨvi mbatɨgi ga mbui.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Kha khesharigi tɨvi mbatɨgi, nta zam guma ndava vhen kegap kɨrar hi, nta anan ndava vhee muuŋgim, ana nzaŋnzaŋgi.”
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Zisas mba suaŋgi buni nɨɨŋge bun wo phorga rui gumgi ga suaŋgiap, maaŋ thav, Taia fhain ndagi. Ana ndav, phena mbe vhen vergap, wo vhagi. Ana wo vhagirga tuktɨgi fhu.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Ana maaŋ kim, mbiga mbe, anan kambik ŋina mbatɨk ana vhen ndagi, mba mbik Zisas maaŋ ki ne mbararagiap, thav Zisas han zi. Ana zav, wo fegap Zisas ŋkarveni nɨma khɨngi.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Mba mbik Sairofonisia fhaiŋ mbik ma, ana Grik kamara nzuai. Ana khaŋ tɨgav wo kambiga tɨn mba ŋina mbatɨga vharvhara zav Zisas ga nzuai.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu fharav mba tari vuzvugi mban mben nɨɨŋgirim, mbe fharav ntan mbegɨri. Khe tɨvar vhuuŋ fhuvara. Ndu thaŋ nzuav tarir mba fua feiŋ ga sui?”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Mba mbik ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ahaŋ, Guma Rum, ndu nzerara nzuai. Feiŋ vhɨra mba kaar piin kav mba tari pi phɨreri fɨgiveiŋ pi.”
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu maaŋ na suaŋgi, ndu taagi wo phenan ŋgɨri. Mba ŋina mbatɨk ndu kambik thav kɨrar hɨgi.”
29 Jesus disse:
30 Ana taagia wo phenan vov gari, ana kambik wo kaa ga rɨgap ki. Ana ana gangiap, kaŋgi, mba ŋina mbatɨk ana thav kɨrar hɨgi.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Zisas maaŋ kegap, mba Taia fhaiŋ thav khavgia ndai. Ana nda vov Saidon sharav, taagia verav, mba Dikapores fhain sharav Gariri mbɨ gaar vergi.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Ana vugap maaŋ kim, gumgi mbari khuarani ŋangiap buni suambara kakagi guma mbe ndigap, ana han zɨgi. Mbe zegap, farven ana sur zav khaŋ tɨgav Zisas ga nzuai.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Zisas mbaram mba guman kov mba gumgi vhɨrve thav, mani nuanira gaar vugap, ana mbaram wo farafenin mba khuarani ŋangi guma khuarani ga rugi. Ana wo farafenin mba guma khuarani ga ruga kegap, ni sigap, mbara wo farafe pargiap, mba guma ze khɨngi.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Ana farafen mba guma ze khɨngiap, khoga buiva garav, ana ndava vhee guigira mba guma ga nzuav nziav, khaŋ mba guma ga nzuai, “Epata!” Mba kama nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Fhogɨ!”
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Zisas maaŋ mba guma ga muuŋŋgim, ana khuarani taagia bigi mbararagi. Ana bigi mbararav, ana ze bɨkbɨɨgim, ana taagia tuituigia buni nzuai.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Zisas mbaram kama havharar mba bigeŋ bun suangen mbe thɨvigi. Ana mbe thɨvara kim, mbe pim ne bun nzuai.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Mbe ne bun nzuaim, mba gumgi gu mbigi ne mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, thɨri tuigap, khaŋ nzuai, “Ana za kha bigi ga mbuav nzerara nta mbui guma ma. Ana khuarani ŋangi guman muuŋgirim, ana taagi buni mbararagi. Ana vhɨra buni suangeŋ kakagi guman muuŋgirim, ana taagi tuituigia buni nzuai.”
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.