Marcos 7
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA
1 Harigi tuk mben, Fherasiŋ gumgi mbari, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari, mbe Zerusareman kegap zerav, mbe wari thɨgap Zisas han zav ana phok thɨgi.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Mbe maaŋ kav, Zisas phorga rui gumgi mbari garim, mbe mben nzɨgi tɨva zɨn vuav fari ruagiap mba pi fhu. Mbe fhura mba pi.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Mba Fherasiŋ gumgi gum mba Zudaiŋ gumgi, mbe won nzɨgi tɨva suiravra ki. Mbe fari ruagiap, za pi. Mbe fhura mban mbegɨrga tuktɨgi fhu.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Mbe vhɨra phogar kegɨp ndigi zegɨrga mba, mbe fhura ntan mbegɨrga tuktɨgi fhu. Mbe nta ruagiap, za nta pi.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fherasiŋ gumgi gum mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe mba tɨva gangiap, Zisasan nzarigi, “Ndu phorga rui gumgi, mbe ram muuŋgiap nzɨgi tɨva zɨn ŋgɨv fari rua thav, fhura mba pi?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Mbe mba nzambaran Zisas ga muuŋgim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde fhura bigir wari ga shɨshɨgi gumgi ma. Fhum Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Aisaia, ana guigira nde mbui tɨvi bun nzuav kherav khaŋ suaŋgi,
6 Jesus respondeu:
7 Mbe fhura shɨshɨga na zɨ ndi vun kuamkuav, guma suaŋgi tɨvi, nde ntan wari khɨvav fhura khaŋ nzuai, “Kheiŋ Fhe Bakɨme nzuai tɨvi ma.” ’
7 E em vão me adoram,
8 Nde maaŋ mbuav, Fhe Bakɨme suaŋgi tɨvi, nde nta kuegap, wari wo nzɨgi suaŋgi tɨvi, nde ntara suirigi.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Ana ne mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Nde tɨvar vhuuŋ guarira mbuav ki. Nde kha tɨva mbuav, Fhe Bakɨmen tɨvi ndi mbu gaa khɨngiap, nde won nzɨgi tɨvara zɨn vui.
9 E disse-lhes ainda:
10 Moses khaŋ nde nzuai, ‘Nde wo ndegi gu ndegmbori buni mbararav, mbe piin kɨri. Guma the buna mbatɨga thuen wo niamuuŋ gu ndia ga suaŋgirga, nde mba guma shogirim, ana rimgiri.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Nde khaŋ nzuai, ‘Guma the wo niamuuŋ gu ndiar kurkura zav tɨgi ŋkɨɨ, ana ntan manin kurkura thav, vov khaŋ mani ga nzuai, “Mba ŋkon kurkura zav tɨgi ŋkɨɨ, nta Koban ma.” ’ (Koban nɨɨeŋ khaŋ nzuai, ‘Fhe Bakɨmen nɨɨnga ne. Gu ntan Fhe Bakɨmen mbuigi.’)
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Nde maaŋ mbe nzuav, guma the bigɨna then wo niamuuŋ gu ndiar kurarga tuktɨgi fhu.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Nde maaŋ mbuav, wari wo nzɨgi han ndigi tɨvi, nde nta zɨn vov, Fhe Bakɨme nzuai tɨvi, nde nta mbevigi, nta vergi. Nde mba khesharigi tɨvi vhɨrve, nde nta mbui.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Zisas mbara taagia mba gumgi gu mbigi vhɨrver kamgim, mbe ana han zim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde za na mbararari. Gu khar nde nzuai buni, nde nta ndiv wari wo ndɨkndɨgir tɨgɨri.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 — ausente —
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Zisas mba bunin mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga suaŋgiap, mbe thav vov, wo phena vhen vergi. Ana wo phena vhen verga kim, ana phorga rui gumgi ana mba suaŋgi buni nɨɨŋge nzuav, anan nzai.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Zisas mbaram khaŋ mbe nzuai, “Ee, nde vhɨra mba kameŋ ndi sagi fhuve?” Ana thav mben nzarigi, “Nde khueŋ kaŋgi fhuve? Guma pi mba, nta ana kamthoon bumgum, ana ndava thoon veri. Mba mba, ana ndava mbuim, ana nzaŋnzai fhu.
18 Jesus lhes disse:
19 Mba mba vhɨra guma tuman vhen veri fhuvara. Nta ana mbun veri. Ana zumgum nta vhigi.” (Zisas khaŋ muuŋgia tɨga nza nzuai, ne khaŋ muuŋgi, nza kha pi mba, nta za pi mbara.)
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Ana ne mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Guma ndava vhen kegap kɨrar hi bigi, ana mbui tɨvi mbatɨgi, nta mba guma ndava vhee mbuim, ana nzaŋnzaŋgi.
20 E dizia:
21 Guma ndav vhen kegap kɨrar hi tɨvi khare, ndɨkndɨgi mbatɨgi, ruarin mbigi gu gumgi wari ndi, bigi kɨɨi, guma shogi rimgi,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 ruarin mani ga rɨgi, mbigi gu gumgi kɨɨi, bigi ga nzuav thagine mbui, bigi farfagi tɨvi, bigi guiguigi, fhura ferfera rui, bigi garav rɨmani mbɨ tui, harigi gumgi zɨrir farfagi, wo ndi vun kuamkuagi, fhura ŋanŋana tɨvi mbatɨgi ga mbui.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Kha khesharigi tɨvi mbatɨgi, nta zam guma ndava vhen kegap kɨrar hi, nta anan ndava vhee muuŋgim, ana nzaŋnzaŋgi.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Zisas mba suaŋgi buni nɨɨŋge bun wo phorga rui gumgi ga suaŋgiap, maaŋ thav, Taia fhain ndagi. Ana ndav, phena mbe vhen vergap, wo vhagi. Ana wo vhagirga tuktɨgi fhu.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Ana maaŋ kim, mbiga mbe, anan kambik ŋina mbatɨk ana vhen ndagi, mba mbik Zisas maaŋ ki ne mbararagiap, thav Zisas han zi. Ana zav, wo fegap Zisas ŋkarveni nɨma khɨngi.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Mba mbik Sairofonisia fhaiŋ mbik ma, ana Grik kamara nzuai. Ana khaŋ tɨgav wo kambiga tɨn mba ŋina mbatɨga vharvhara zav Zisas ga nzuai.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu fharav mba tari vuzvugi mban mben nɨɨŋgirim, mbe fharav ntan mbegɨri. Khe tɨvar vhuuŋ fhuvara. Ndu thaŋ nzuav tarir mba fua feiŋ ga sui?”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Mba mbik ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Ahaŋ, Guma Rum, ndu nzerara nzuai. Feiŋ vhɨra mba kaar piin kav mba tari pi phɨreri fɨgiveiŋ pi.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu maaŋ na suaŋgi, ndu taagi wo phenan ŋgɨri. Mba ŋina mbatɨk ndu kambik thav kɨrar hɨgi.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Ana taagia wo phenan vov gari, ana kambik wo kaa ga rɨgap ki. Ana ana gangiap, kaŋgi, mba ŋina mbatɨk ana thav kɨrar hɨgi.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Zisas maaŋ kegap, mba Taia fhaiŋ thav khavgia ndai. Ana nda vov Saidon sharav, taagia verav, mba Dikapores fhain sharav Gariri mbɨ gaar vergi.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Ana vugap maaŋ kim, gumgi mbari khuarani ŋangiap buni suambara kakagi guma mbe ndigap, ana han zɨgi. Mbe zegap, farven ana sur zav khaŋ tɨgav Zisas ga nzuai.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Zisas mbaram mba guman kov mba gumgi vhɨrve thav, mani nuanira gaar vugap, ana mbaram wo farafenin mba khuarani ŋangi guma khuarani ga rugi. Ana wo farafenin mba guma khuarani ga ruga kegap, ni sigap, mbara wo farafe pargiap, mba guma ze khɨngi.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Ana farafen mba guma ze khɨngiap, khoga buiva garav, ana ndava vhee guigira mba guma ga nzuav nziav, khaŋ mba guma ga nzuai, “Epata!” Mba kama nɨɨeŋ khaŋ nzuai, “Fhogɨ!”
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Zisas maaŋ mba guma ga muuŋŋgim, ana khuarani taagia bigi mbararagi. Ana bigi mbararav, ana ze bɨkbɨɨgim, ana taagia tuituigia buni nzuai.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Zisas mbaram kama havharar mba bigeŋ bun suangen mbe thɨvigi. Ana mbe thɨvara kim, mbe pim ne bun nzuai.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Mbe ne bun nzuaim, mba gumgi gu mbigi ne mbararagiap, guigira ŋgava mbatɨga muuŋgiap, thɨri tuigap, khaŋ nzuai, “Ana za kha bigi ga mbuav nzerara nta mbui guma ma. Ana khuarani ŋangi guman muuŋgirim, ana taagi buni mbararagi. Ana vhɨra buni suangeŋ kakagi guman muuŋgirim, ana taagi tuituigia buni nzuai.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.