Marcos 2

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Rari mbari vhɨzgi, Zisas wom taagia Kaperneaman vergi. Ana vergap, wo phenan kim, gumgi gu mbigi vhɨrve ana taagia zergi kameŋ mbararagi.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Mbe ne mbararagiap, gumgi gu mbigi vhɨrve siav ana phena suagi. Mba phena vhee za givigim, ana thɨmkamani vhɨra givigi. Zisas mbaram Fhe Bakɨme bunin mbe nzuai.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Zisas Fhe Bakɨme bunin mbe nzuav kim, gumgi mbari bigi rimgi guma mbe ndiga ana han zi. Fethɨgi gumgi kaar ana ndigap, mbe zi.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Mbe zav garim, mba Zisas ki phena thɨm, ana za givigi. Mbe Zisas han ŋgɨrgane mbovaragi. Mbe thav, mba guma ndigap phena kɨrar ndav mba phena kɨrar thooŋ ga mbui. Mbe ana thooŋ ga muuŋgiap, mbaram mpiin mba guman kaan fegap, ana ndi mbarigim, ana Zisas han veri.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Zisas mba guma garav, ana mba mbe ana khothɨgap muuŋgi bigi gangiap, khaŋ mba bigi rimgi guma ga nzuai, “Nan kam, ndu fhum muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgi.” Zisas suani gu harani mbatɨgi guman kurigim, ana nzerigi. (2.4)|src="LB00305C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="2.4"
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Zisas nen ana nzuaim, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari zegap maaŋ piigiap kav, wari wo ndavi vherira kha ndɨkndɨga mbui,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Khe thaŋ nzuav khaŋ muuŋgi buni nzuai? Ana Fhe Bakɨmen zɨn farfagi? Guma the harigi guma muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzgirga tuktɨgi fhu. Fhe Bakɨme nduara.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Mbe mba ndɨkndɨgi ga mbuavra thagim, Zisas wo ndava vhen mbe ndɨkndɨgi kaŋgiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde ram muuŋgiap kha ndɨkndɨgi ga mbui?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Maaŋgi kameŋ nzerigi? Gu khaŋ suaŋrie, ‘Gu ndu tɨvi mbatɨgi vhɨzgi’? Ee, gu khaŋ suaŋrie, ‘Ndu khavgip, wo kaa ndigip, ŋgɨri’?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Gu mba tɨvar muuŋgirim, nde gangip kaŋgirga, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana kha nuianan tɨvi mbatɨgi vhɨzɨrga ŋkasŋka ki.”
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 Ana nen mbe suaŋgiap, khaŋ mba bigi rimgi guma ga nzuai, “Gu ndu nzuai, ndu khavgip, wo kaa ndigip, taagi wo phenan ŋgɨ.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Zisas ne nzuavra thagi, mba guma za khavgiap, wo kaa ndigap, kɨrar hi. Mba gumgi gu mbigi zam ana garav, ŋgava mbatɨga mbuav, Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav khaŋ nzuai, “Nza fhum khaŋ muuŋgi bigeŋ gangi fhu.”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Zisas mba bigeŋ ga muuŋgiap, wo phena thav, khavgiav Gariri mbɨ gaar vergi. Ana vergim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav ana phok thɨgi, ana Fhe Bakɨme bunin mbe nzuai.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Ana mbe nzuav, mbɨ gaa ga tɨgap vui. Ana vuav Arfias kama Rivai garim, ana mbe ŋkɨɨ ndi ndɨɨi phena perav ki. Zisas ana garav, khaŋ ana nzuai, “Rivai, ndu zɨ na phorgɨv ŋka ŋgɨrga.” Rivai ana mbararagiap, khavgiap, ana phorga vui.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Zumgum Zisas Rivai phenan ka pi. Ŋkɨɨa ndia rui gumgi vhɨrve gum, tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi vhɨrve, ana phorga rui gumgi, mbe vhɨra ana phorga pi. Mbe khaŋ muuŋgiap, mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi vhɨrve gum, tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi vhɨrve, mbe vhɨra ana phorga rui gumgi mbari ma.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Ana mbe phorga pav kim, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi Fherasiŋ gumgi ana gangiap, mbaram ana phorga rui gumgir nzai, “Ana thaŋ nzuav kha ŋkɨɨa ndia rui gumgi gum tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi phorga pi?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Zisas mbe nzambareŋ mbararagiap, khaŋ mbe nzuai, “Rɨɨi fhuv gumgi, mbe thaŋ suaŋv rɨɨi phenan ŋgari guman han ŋgɨrie? Rɨɨi gumgi, mbe nduarira rɨɨi phenan ŋgari guman han vui. Gu gumgi vhuuiŋ ga nzua zɨgi fhuvara. Gu khaŋ muuŋgi tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgir kamɨn za zɨgi.” Zisas Rivair kamgi. (2.14)|src="LB00309C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="2.14"
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Tuga mben Zon phorga rui gumgi gum Fherasiŋ phorga rui gumgi, mbe Fhe Bakɨme phorgav suan zav mba thamthagi raa ma. Zisas phorga rui gumgi mba raar pav kim, gumgi mbari Zisas han zav kha nzambaran ana muuŋgi: “Ram muuŋgi tɨv khare? Zon phorga rui gumgi gum Fherasiŋ phorga rui gumgi, mbe ntige Fhe Bakɨme phorgɨv suan zav mba thamthagi. Na ndu phorga rui gumgi, mbe Fhe Bakɨme phorga suan zav mba thamthagi fhu.”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Zisas ne mbararagiap, kha nzambaren mbe muuŋgi. “Guma the muun rɨgɨr zav shama bakɨme mbuav, gumgi mbarir kamgim, mbe zegi. Ana mbe phorga kim, mbe ram muuŋgip mba thamtharie? Fhuvara! Ana mbe phorga kim, mbe mba tharga tuktɨgi fhu.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Mbe mba tharga tuk ki. Mba tuk hɨgɨrga. Gumgi thari ana suirav ŋgɨgɨrim, mbe mba tugen, mbe mba thamtharga.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Nde vhɨra khueŋ mbarara. Guma the shaa fɨga kameŋ ndigap, shaa vura thooŋ phorga samgirga fhu. Ana maaŋ muuŋgirga, mba shaa fɨga kameŋ mba shaa suirav, ana rɨzgirga, mba shaa thooŋ guigira kɨvgirga.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Guma the wain kama ndigap, wain rui sɨga ndera vurar ruigirga fhu. Ana maaŋ muuŋgirga, mba sɨga ndera vur furav, mba sɨga nder gu wain, mani vhɨra mbatɨgirga. Ana maaŋ muuŋgirga fhu. Ana wain kaman sɨga ndera kamara ruigirga.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Zisas Sabat raa mbevin rezi fara muuŋgi mba wit mɨni mbave sharav vui. Ana phorga rui gumgi, ana phorga vov, mba wit vhɨgi mbari korav vui.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Mbe vuim, Fherasiŋ gumgi mbari, mbe gangiap khaŋ Zisas ga nzuai, “Ndu ganɨ. Mbe thaŋ nzuav Sabat tɨva phɨrgiap, Sabatar kha tɨva mbui?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde mba Devit muuŋgi bigeŋ, mbe ne khergi, ne ki. Nde ne gangi fhuve? Ana wo gumgir kov, mbe thir vhɨzgiap ana mba bigeŋ muuŋgi.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Ana vov, Fhe Bakɨme Phena vhen vergap, ana Fhe Bakɨme nɨma ndarigi vikntuu, ana nta mbegi. Ana nta pav, vhɨra mbarir wo gumgi ga nɨɨŋgim, mbe vhɨra nta mbegi. Ana nta mbegi tugar, Abiatar Fhe Bakɨme rotu gari guman pan ki. Mbe kha khesharigi tɨv ki. Mba mba, Fhe Bakɨme rotu gari gumgi, mbe nduarira pi mba ma.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Zisas nen mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme guma ga nzuav Sabat ga muuŋgi. Ana Sabat ga nzuav guma ga muuŋgi fhuvara.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Nde khueŋ kaŋgiri, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana vhɨra Sabat Guma Bakɨme ma.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.