Marcos 15

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zisas mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan ŋgari phenan kim, mɨn thugim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mben gumgi ruu, mbe zi. Mbe zim, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi gum, mba bigi ndi thɨgɨr mbai gumgir pani zam, mbe vhɨra zi. Manera mbe zav wari fugap, kama shogiap, Zisas kegap, ana ndiga vov, Pairat farve khɨngi.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Mbe ana ndigap, Pairat farve khɨngim, Pairat anan nzai, “Ndu Zudaiŋ gari guman pan, e?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Pairat mba nzambaran ana mbuim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani buni vhɨrver ana sav ana nzuai.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pairat mbaram wom anan nzarigi, “Ndu kheiŋ ndu sav ndu nzuai buni ŋgarkarie? Ndu khar mbararagim, mbe kha buni vhɨrver ndu sav ndu nzuai.”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Pairat maam Zisas ga nzuaim, Zisas buna thuen anan fagi fhuvara. Pairat thav, ŋgava mbatɨga muuŋgi.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Mba tugen, Pairat wo tɨva zɨn vov, mba Pasova shama bakɨme pi tugar, anan gumgi gu mbigi nzuaim, ana mben vuzvugar, bɨnan ki guma the fhɨrgirim, ana kɨrar hɨgɨ ŋgɨrga.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Mba tugen, gumgi mbari, ŋgu gari guman pana gumgi, mbe phorga ntar khavgiav, guma mbe shogi ana rimgim, mbe ne nzuav mbe ndim bɨna suegim, mbe ki. Mbe phorga bɨnan ki guma mbe, ana zɨ Barabas.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Mba tugen, gumgi gum mbigi vhɨrve zav, Pairatan nzav, khaŋ ana nzuai, “Ndu fhum mba zazera nza mbui tɨv, ndu ntige mba tɨvira muuŋri.”
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Mbe ne nzuaim, Pairat mben nzarigi, “Nde vuzvugirim, gu nde ndim kha Zudaiŋ gari guman pana fhɨrgirim, ana nde han kɨrar hɨrie?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ana kaŋgi, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani Zisas nderniniŋgiap, ana suira zav, ana nɨɨŋgi.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Mbe maaŋ muuŋgiap, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani mba gumgi gum mbigi vhɨrve ndavi ga sav, khaŋ mbe nzuai, “Nde Pairat ga suaŋrim, ana Zisas fhɨrɨ thari. Nde ana suaŋrim, ana Barabas fhɨrgirim, ana nde han zɨri.” Mbe maaŋ mbe suaŋgim, mba gumgi gu mbigi vhɨrve khaŋ Pairat ga nzuai, “Ndu Barabas fhɨrgiri, ana nza han zɨri.”
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat mbe mbararagia thav, taagia mben nzarigi, “Maaŋgi, nde mba khaŋ nzuai guma, Zudaiŋ gari guman pan, gu ram anan muuŋrie?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Pairat mba nzambaran mbe muuŋgim, mbe za khavgia ndarav ŋgarŋgarav khaŋ nzuai, “Ana ndim, khanarareŋ ga tɨgɨ fugu!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat taagia mben nzarigi, “Ram muuŋgi ne suaŋv? Ana thagɨna bigɨna mbatɨgeŋ ga muuŋgi?” Pairat ne nzuaim, mbe thav, khaŋ tɨgav khɨrɨv, kaav, ŋgarŋgarav, khaŋ nzuai, “Ana ndim khanarareŋ ga tɨgɨ fugu!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pairat mba kameŋ mbararagiap, mba gumgi gu mbigi ndavi mbɨra zav, Barabas fhɨrgim, ana mbe han vui. Ana mbara nzuaim, mbe Zisas kharɨgim, Pairat mbaram ana ndim, khanarareŋ ga tɨgɨv fugfugɨ zav, ana ndim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngi.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Pairat Zisas ndim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngim, mbe Zisas ko vov, mba ŋgu gari guman pana Pairat phena bakɨmen vergi. Mba phena zɨ khare, Petoriam. Mbe ana ko vergap, mbaram, za mba ntari ga mbui gɨɨtɨvir kamgim, mbe zav, za wari fugi.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi wari fugim, mbe mbaram shaa hɨva mpeeŋ ndigap zav, anan Zisas sharav, mbaram tari ki karɨga ndigap, ŋgu gari guman pan fi khorsɨga muuŋgiap, anan Zisasan panan fagi.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Mbe anan Zisasan fav, anan kaav, khaŋ ana nzuai, “Raar vhuuŋ, Zudaiŋ gari guman pan!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Mbe mba suambarar ana mbuav, mbaram mpiiŋsɨga ndigap ana pana shogiap, ana khoma parav, thɨvi phɨrav ana niman fav, anan surav, ana zɨ ndi vun kuamkuagi.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Mbe ana nzɨɨv, mba tɨvir ana muuŋgiap, ana tɨn mba shaa hɨva mpeeŋ zorgiap, mbaram ana shagir taagia ana shargiap, ana ndim khanarareŋ ga tɨgɨ fugfugur zav anan kov kɨrar hi.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Mbe ana kov kɨrar hɨgap zav garim, Sairini guma mbe mbar kegap, Zerusareman zi. Mba guma zɨ, Saimon. Saimon, Areksander gum Rufas, ana manin ndia ma. Ana zav mbe kambarav Zerusareman ŋgirɨ za mbuim, mbe ana thɨvav, mba Zisas ndi tɨgɨ fugfugɨrga khanarareŋ ndir zav, ana dama mbuim, ana Zisas ndim mba khanarareŋ phufhurgi. Zisas nza ndir zav, rimgi. (15.21)|src="LB00324C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="15.21"
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ana mba khanarareŋ phufhurav, mbe Zisasan ko vov, kha zɨn rɨgi ŋanen vugi, Gorgota. Mba zɨ nɨɨŋge khaŋ nzuai, guman pana tuama fara muuŋgi ŋaneŋ.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Mbe mba ŋanen vegap, mbaram, mba zaahɨ mbɨɨi mbɨ meer ndigap wain phorga digap, Zisas ga ndɨɨim, Zisas mba wain mbɨ thagi.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Zisas mba wainan mbɨ thagim, mbe mbaram ana suirav, ana ndim khanarareŋ ga tɨgap, ana ndi fugfugi. Mbe ana ndim fugap, ana shagi ndiga, nta nzuav satu suri. Mbe satu surav, garav, mba shagi shama mbuav nta ndi.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Mbe manera raa ndav sharav nzaim, mbe Zisas ndim khanarareŋ ga tɨga fugi.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Mbe Zisas ndim khanarareŋ ga ntorgap, mbaram ana shogi ana rimgi kameŋ khergiap, ana pana shɨ tɨgɨ fugi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Zudaiŋ Gari Guman Pan.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 — ausente —
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Zisas mba khanarareŋ ga ntorgap kim, gumgi gu mbigi mbur vov khar zav, ana garav, pani kurkurav, ana nzɨɨv, khaŋ ana nzuai, “Ndu khaŋ nzuai guma ma, ‘Gu kha Fhe Bakɨme Phena phɨrgiv, gu taagiv ra phuni khegenera ana muuŋgirga,’
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Ndu ntige nduara won kurav, mba khanarareŋ thav nɨn zirɨk!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Mbe maaŋ ana nzuaim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe vhɨra warira phorga nzuav, ana nzɨɨv khaŋ ana nzuai, “Aa, ana harigi ntɨɨrir kurkurigi, ana wora kurarga tuktɨgi fhuvara!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Kha Fhe Bakɨme taagi wo gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma, Krais, kha Isreriŋ gari guman pan, ana kha khanarareŋ thav nɨn zirgɨrga, nza ana gangip ana khothɨgɨrga.” Mbe maaŋ nzuaim, mba Zisas han khanarareni ga ntorgi gumani, mani vhɨra ana nzɨɨv, ana nzuai.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 — ausente —
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 — ausente —
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Zisas kama bakɨmen ne nzuaim, maaŋ ana han thivgia ki gumgi mbari ne mbararagiap, khaŋ nzuai, “Nde mbur mbarara, ana Iraizan kaai.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Mbe ne nzuav, guma mbe khuafɨ vov, matres fɨga mueŋ ndiga zav, pɨksɨgi wain ga rugap, anan vuruna phokegap, anan Zisasan nɨɨn za mbuim, guma mbe khaŋ ana nzuai, “Ndu mbararari, nza fhura kɨv ganɨnga, Iraiza zɨv, anan kurarim, ana nɨn zirɨrga thi?”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Mbe ne suaŋgiap, kav garav kim, Zisas kama bakɨme rugav nzɨɨv, gor vhɨk ŋgɨrgi.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Zisas gor vhɨk ŋgɨrgim, mba Fhe Bakɨme Phena ntorgi rashaa bakɨme rɨgɨra shɨrage rɨgav, vura kegap, zav nɨɨŋra vergi.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan Zisas nɨman maaŋ thɨgav kav ana mbararagiap, ana garim, ana gor vhɨk ŋgɨrgav, bur huasgia ntorgim, ana thav khaŋ nzuai, “Guigi guarara, khe Fhe Bakɨmen Kam ma.” Fhe Bakɨme phena ntogi shaa rɨgɨra shaara vov, nɨɨn vergi. (15.38) |src="LB00265C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="15.38"
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Mba Zisas gari gumgi gu mbigi rɨgar, mbigi mbari maam maneŋ samra thivgiap ki. Mba mbigi khare, Makdaran mbiga Maria gum, Zoses gum anan ŋguga Zems, manin niamuuŋ, Maria, gu Sorome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Mbe mba mbigi, mbe fhum Zisas Garirin ka ruim, mbe ana zɨ ruav, anan kurkuragi mbigi ma. Mbe Zisas zɨn ndagim, harigi mbigi vhɨrve vhɨra Zerusareman kegap, Zisas phorga ndav vhɨra maaŋ ki.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 — ausente —
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ana ne nzuaim, Pairat ana rimgi ne mbararagiap, ŋgava mbatɨga muuŋgiap, khaŋ nzuai, “Ana guigira rimgire?” Ana thav mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman panan nzuav kama ndi mbarigim, ana zi. Ana zim, Pairat anan nzarigim, ana khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, ana guigira rimgi.”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ana ne mbararagia thav, mbaram Zisas khuma ndir zav Zosep khɨrigi.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ana Zosep khɨrigim, Zosep mbaram vov, shaa hura bakɨme vhezgiap, zav, Zisas khuma daaŋgiap, mba shaa hurar ana khuma zigap, ana ndogiap, ana ndiga vov, kɨma thoon muuŋgi mboga tɨgi. Ana ana ndi mboga tɨgap, kɨma bakɨ mbe phophoga zav, mba mbok thɨmkamani mpɨrigi.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Zosep ana khuma ndi mboga rɨgim, Makdara mbiga Maria gum Zoses niamuuŋ Maria, mani ana garim, ana ana khuma ndi mboga tɨgi.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.