Marcos 14

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mbe mba Pasova gum vhuui fhuv viktuma pi shaman muunga tuk, ra phunira mbur ki. Mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe mooŋgip, Zisas suirap, ana shogirim, ana rimgir za tuavi ndi gari.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Mbe khaŋ wari ga nzuai, “Nza shama tugar anan muunga fhuvara. Nza ana muuŋrim kha shaman zegi gumgi ntara bakɨ the khavgirga.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Ana Betanin kav, ana vov Saimon ŋkari goreregi rɨmrɨm kegi guman phenan vugi. Ana vugap, ana mba pi kaa ga piigim, mbiga mbevi kɨman muuŋgi nda mbevi ndiga zi. Mba kɨma zɨ khare, arabasta. Mba nda, ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ mbe anan ki. Mba ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ zɨ khare, naat. Mba ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ vhez guigira vun ndagi. Ana mba ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ phɨrgiap, ana siav Zisas pana suagi.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ana mba ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ siav ana pana suagim, gumgi mbari ana han maaŋ kav, ana nzuav ndav shigav, khaŋ wari ga nzuai, “Khe thaŋ nzuav kha ndɨga vhuuŋ hi mporiin farfagi?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Nza kha mporiiŋ ndiv, harigi ntɨɨrir nɨɨŋgirim, mbe mpari bavira ŋgarigi guma ga vhezi, vheza kambarigi ŋkɨɨar ana vhezgirim, nza mba ŋkɨɨar bigi sosuagi gumgir nɨɨnga.” Mbe ne nzuav, ana vhegav ana nzuai.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Mbe ana vhegim, Zisas mbe mbararagiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde fhura kha mbiga ganɨ. Nde thaŋ nzuav simtɨgar ana ndɨɨi? Ana tɨvar vhuuŋ guarara na muuŋgi.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Nde khueŋ kaŋgiri, mba bigi sosuagi gumgi, mbe zazera nde phorgɨ kɨrga. Nde rambui tugar mben kurkura saŋv, nde mbe kurkurarga. Gu fhuvara, gu khara muuŋgip nde phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhuvara.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Kha mbik, ana muunga bigeŋ muuŋgi. Ana fharav mporiin na fhava hɨvgirim, mbe zumgum na ndim mbogar rɨgɨrga.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Gu khar guigira nde nzuai, mbe maaŋgi ŋanen kha nuianan Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suanga, mbe vhɨra kha mbik muuŋgi bigeŋ, mbe ne ndɨkndɨk suirav kɨv, mbe vhɨra ne bun suanga.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Mba tugen, Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi rɨgar, Zudas Askariat, khavgia vov Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani han vugap, Zisas thuuŋ dorgap, ana nzuav kama shɨrigi.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Mbe ne mbararagiap ne ga nzuav ndikndigap, ŋkɨɨar Zudas ga vhezɨ za nzuaim, Zudas mbaram Zisas ndi mbe farve ga surga tuavi ndi gari.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Mbe fharav mba vhuui fhuv viktuma shama pi raar, mba Zudaiŋ zazera mba tugar, mbe sipsiva ŋguga shogiap, ana pi. Mbe mba shama pi fharigi raar, Zisas phorga rui gumgi anan nzarigi, “Ndu maaŋgi ŋanen nza vuzvugi nza ŋgɨv, ndu Pasova mbɨrga ŋaneŋ bevahɨrie?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Zisas mbaram wo phorga rui guma phunini ga sarav, khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨv, ŋgu bakɨme vhen ŋgirɨrim, guma the nuiana nda mbɨ phɨgar ndarav ŋgɨv ŋkon hɨgɨrim, ŋko ana zɨn ŋgɨri.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ŋko ana zɨn ŋgɨrim, ana phena the vhen ŋgirɨrim, ŋko ana zɨn ŋgirɨv, khaŋ mba phena namkama suaŋri, ‘Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi guma rum khaŋ nzuai, “Gu wo phorga rui gumgir kov, nza Pasova mbɨrga ŋaneŋ mba?” ’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ŋko maaŋ suanga, mba guma wo phenan mba vun vundavar ki ŋana bakɨmera ŋko khɨvarga, mbe mba ŋaneŋ bevahegi ne ki. Ŋko fhura nza mbɨrga mbara bevahegɨri.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Zisas maaŋ wo phorga rui gumani ga suaŋgim, mani vui. Mani vov mba ŋgu bakɨme vhen vergap, mba bigi garim, mba bigi Zisas mani ga suaŋgi kama mɨnan vugim, mani mba Pasova mbɨrga bigi bevahi.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Mani mba bigi bevahegim, mba raa verav vhɨzim, Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe zav mba phenan hegi.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Mbe mba phenan hegap, Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe mba pi kaa ga piigiap pi. Mbe pav, ana khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde nzuai, nde khar na phorga pi thera na thuuŋ dorgɨv, na nzuav kama shɨrarga.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Mbe mba kameŋ mbararagiap, ndavi mben simgim, mbe thav bevbevira khaŋ ana nzuai, “Maaŋ gu fhuvara.”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Mbe maaŋ nzuaim, ana mbe ŋgarkara khaŋ mbe nzuai, “Nde kha 12 thɨgi gumgi, nde thera. Mba wo viktuma ndi na phorga thuuaŋ vhui gumara.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Mbe fhum Fhe Bakɨme Guma Guara nzuav khergi kameŋ Fhe Bakɨme gavan ki, ana mba kameŋra zɨn ŋgɨgɨrga. Gu guigira mba Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgav ana nzuav kama sharigi guma kora muuŋgi. Ana niamuuŋ thaŋ nzuav ana tegi?”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Zisas mba kamen mbe suaŋgiap, mbe pav, Zisas mbaram viktuma ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap, ana phorga suaŋgiap, mba viktuma phɨrgiap, anan wo phorga rui ŋaara gumgi ga ndɨɨv khaŋ mbe nzuai, “Nde kha viktuman mbɨ. Khe nan fava sɨk ma.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 A maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram mbɨ thama ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap, ana phorga suaŋgiap, anan mbe nɨɨŋgim, mbe za mba thama mbɨ pi.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Mbe mba thama mbɨ pim, ana khaŋ mbe nzuai, “Khe na vɨzɨn ma. Fhe Bakɨme taagia kha nuianan ki gumgi vhɨrve ndir zav suaŋgiap mbe nzuav si surga vɨzɨn ma.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Gu guigira nde nzuai, gu wom taagip kha karɨga vhɨga mbɨn mbegɨrga fhu. Gu zumgum Fhe Bakɨme ana za kɨrar hɨgɨp wo gumgi gum mbigi ganɨnga, gu mba tugar nza wari tɨgɨp kɨv, gu za nde phorgɨv taagip mba karɨga vhɨga mbɨn kaman mbɨrga.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 A mba bunin mbe nzuav, mbe mbega thugap, ŋgava muuŋgiap, mbe khavgia Oriv mbɨkshɨman ndagi.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde za na thav regɨrga. Kha kameŋ mbe ne khergim, ne Fhe Bakɨme buni ki gavar ki. Mba kameŋ khaŋ nzuai,
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Zisas nen mbe nzuav, thav khaŋ mbe nzuai, “Gu rimgip taagi khavgiv, gu fharav nde nɨman thɨgɨv, Garirir ŋgɨgɨrga.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Zisas maaŋ mbe nzuaim, Pita hɨgap khaŋ ana nzuai, “Mbe za ndu thav regɨrga, gu rɨv ŋgɨgɨrga fhu.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Gu guigira ndu nzuai, ntige kha maan, tuar fu mpuani muuŋgirga, ndu na ndi zaahɨ mpuani khegenen muuŋgirga.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pita ne mbararagiap khaŋ tɨgap, khaŋ ana nzuai “Gu ndu ndim zaahegɨrga tuktɨgi fhu. Gu ndu phorgɨv rimgirga.” Ana ne nzuaim, mba Zisas phorga rui ŋaara gumgi mbari, mbe vhɨra nera nzuai.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Mbe maaŋ kegav vov, kha zɨn rɨgi ŋanen vegi, Getsemani. Mbe vov maaŋ vegap, Zisas khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde khara piigip kɨv, na rargɨrim, gu ŋgɨv, Fhe Bakɨme phorgɨv suanga.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Ana maaŋ mbe suaŋgim, mbe kim, ana Pita gum, Zems gum Zon, ana mbera kov, mbe vui. Mbe vov, Zisas ndav guigira anan simgim, ana wo khɨkhɨm mbararav guigira simgi.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ana thav khaŋ Pita gum, Zems gum Zon ga nzuai, “Na ndav guigira simgim, gu wo khɨkhɨm mbararagim, gu rɨmɨn za mbui. Nde ku thari, nde na suaŋv mbur ganɨv, na rargɨ khara kɨri.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe thav maneŋ shɨva vugap, wo fegap nuiana khɨngiap, Fhe Bakɨme phorga nzuav, khaŋ ana nzuai, “O Fhe, harigi tuap the kɨrim, ndu ntige na tɨn kha tuga mbatɨga ndigiri.”
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ana ana phorga nzuav, khaŋ ana nzuai, “O, dara, ndu za kha bigi ga mbui ŋkasŋka ki. Ndu na tɨn kha zaagi ndigɨ. Gu ne ndu nzuai, ndu na vuzvuga zɨn ŋgɨ thari. Ndu wo vuzvuga zɨn ŋgɨri.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Ana Fhe Bakɨme phorga suaŋgia taagia vov, wo phorga rui guma phuni khegene garim, mbe kuav kim, ana khaŋ Pita ga nzuai, “Ee, Saimon, ndu kuire? Ndu kha tuga tɨvɨnera na suaŋv mbur ganɨv nan rargɨ kegɨrga fhuve?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Ndu na suaŋv mbur ganɨv na rargɨv kɨv, Fhe Bakɨme phorgɨ suaŋri. Ndu kaŋgi fhuvara, maaŋ muuŋgip bigɨn thueŋ nden hɨrga, ndu ne khɨgɨ rɨgɨ rivgi. Ndu ndava vhee bigir vhuuin muungeŋ vuzvugi, ndu fhav ŋkasŋka ki fhu.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ana maaŋ ana suaŋgiap, taagia vov Fhe Bakɨme phorga nzuav, mba fharav ana phorga suaŋgi kamera ana nzuai.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ana Fhe Bakɨme phorga suaŋgiap, taagia zav mbe garim, mbe rɨmgi guigira mben simgim, mbe kuavra ki. Ana mbaram mben vhurigim, mbe ana suanga buni kakagiap, fhura mbar piigi.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ana ruru mpuani ga muuŋgiap, taagi khegenai ga muuŋgiap, taagia zav, khaŋ mbe nzuai, “Ee, nde vhuksuav kuavra kire? Aria, nde za kuigi. Mba tuk ntige hɨgi. Nde ganɨ, guma mbe Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgɨv, ana nzuav kama shɨrav, ana ndim, gumgi mbatɨgi farve khɨngi.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nde khavgip nza ŋgɨrga. Mba na thuuŋ dorgap, na nzuav kama shɨrav, na ndim gumgi mbatɨgi farve khɨngi guma mbur zi.”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Zisas maaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuavra kim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi mbe rɨgar guma mbe Zudas, ana hɨgi. Ana hɨgim, gumgi vhɨrve za kozi gum fani suigiap, za ana zɨn hav mbar thivgi. Mba gumgi, Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi gum, mben gumgir ruu, mbe mbe khɨrav, mbe sarigim, mbe zegi.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Mba Zisas thuuŋ dorgav, ana nzuav kama shɨrav, ana ndim mba gumgi mbatɨgi farve khɨngi guma, Zudas, ana fharav mbe phorga kama shogav, khaŋ mbe suaŋgi, “Nde na ganɨrim, gu guma the khoman panɨv ana viavɨrim, nde mba gumara suirav, ana ganɨv, ana ndigi ŋgɨgɨri.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Mbe vov, Zisasan havram, Zudas zam khaŋ ana nzuai, “Rabai!” Ana maaŋ ana nzuav za vov, ana fhɨre rɨgav, ana khoman mpari.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Zudas maaŋ ana mbuim, mba gumgi hegap, za Zisasan suirigi.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Mbe ana suirigim, maaŋ Zisas han maaŋ thɨgi guma mbevi, wo kambigan wo kos sigap, za mba Fhe Bakɨme rotu gari guman panan ŋaara guma khuara mbe shogia thugim, ana nɨɨeŋ rɨgi.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Zisas mbaram kama hegap, khaŋ mbe nzuai, “Gu kɨɨav, pheni phɨrav, gumgi shogi guma thi? Nde maaŋ muuŋgiap kozi gum fani ndigap na suigɨr za zegi?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Nde na garim, gu tugi vhɨrvera nde phorgav kav, kha Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kav, Fhe Bakɨme buni vhuuin nde nzuai. Nde mba tugir na suigɨrgeŋ thagi. Nde thagi ne khaŋ muuŋgi. Fhe Bakɨme gavar ki buni vhuuiŋ guigira mba tegɨrga.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Ana ne nzuaim, ana phorga rui gumgi zam ana thav, regi.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 — ausente —
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 — ausente —
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Mbe Zisas ndiga vov, Fhe Bakɨme rotu gari guman pana han vugim, mba Fhe Bakɨme phena ŋgari gumgir pani gum, mben gumgi ruu gum, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe za zav wari fugi.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pita samra kav Zisas zɨn vov, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan ŋgari pheni bɨna vhen vergap, mba gɨɨtɨvi haa perav, vhava gurguri.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ana vhava gurgurim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba bigi ndi thɨgɨr mbai gumgir pani zam, mbe Zisas muuŋgi bigɨn thueŋ bun suaŋrim, mbe ne mbararagip, ne suaŋv ana shogirim, ana rimgirga. Mbe ana shogirga tuavi ndi garav, mbe ana muuŋgi bigɨn thueŋ mbararagi fhu.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Mbe mba tɨvar ana mbuav, gumgi vhɨrve ana shɨshɨgav, tamtam buni vhɨrver ana nzuai. Mbe buni tuap bavira vugi fhuvara.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 — ausente —
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 — ausente —
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Mbe vhɨra mba kamen ana shɨshɨgav, mbe tamtam ne nzuai. Mbe buni tuap bavira vugi fhuvara.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Mbe mba bunin ana shɨshɨgap kim, Fhe Bakɨme rotu gari guman pan khavgia, mbe nɨma thɨgav, Zisasan nzarigi, “Ndu kheiŋ nzuai buni ŋgarka thagire? Kheiŋ khar ndu muuŋgi bigi, mbe khar ntan ndu sav ndu nzuai, nta guigirame?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ana mba kamen Zisas ga nzuaim, Zisas buna thuain ana khɨgi fhuvara.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ana mba nzambaren ana muuŋgim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, gu ana ma. Nde zumgum Fhe Bakɨme Guma Guara ganɨrim, ana za kha bigi kharav ŋkasŋka ki Fhe Bakɨme guva haren perav, Hevenan kegɨv, buiva hura phorgɨv zirɨrga.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ana ne nzuaim, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan, ana wo shagi suigav, nta rɨza nta ndi suav, khaŋ nzuai, “Nza thaŋ suaŋv ana muuŋgi bigi thari phorgɨv kaŋgi saŋv, harigi ntɨɨri nzarie?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Nde ntige za mbararagim, ana Fhe Bakɨme sɨɨŋgi. Nde ram muuŋgi ndɨkndɨgar ana mbui?”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Mbe ne ana nzuav, mbari hav ana parav, mbaram shaa ndiga zav ana rɨmani ndogiap, wari wo fari khorav, zav ana shogi. Mbe ana shogav, khaŋ ana nzuai, “Ndu khar nza suaŋ, the khar ndu shogi?” Mbe maaŋ ana mbuim, mben gɨɨtɨvi ana ndiga vov, hor mbatɨgar ana mbui.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Mbe maaŋ Zisas ga mbuim, Pita bumgum, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman panan ŋgari phena bɨna vhen perav ki. Ana perav kim, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman panan ŋaara mbik thivav zi.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Ana thiva zav, Pita garim, ana vhava gurgurav kim, ana zav, ana hara zɨgav, ana gari.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ana ne nzuaim, Pita wo ndi zaahegap, khaŋ ana nzuai, “Gu ndu nzuai buneŋ kaŋgiap nen sagi fhuvara.” Ana nen mba mbiga nzuav, thivav mba phena bɨna thɨm kamanin vui.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Ana thivav, mba bɨna thɨm kamanin vuim, mba mbik wom maaŋ ana gangiap, khaŋ maaŋ thivgi gumgi ga nzuai, “Mbu guma ana mba guma mbe ma.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Mba mbik wom maaŋ ana nzuaim, Pita taagia wo ndi zaahegi.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Mbe wom ne nzuaim, Pita ne mbararagia thav, kama havharar khaŋ mbe nzuai, “Kha vun ki Fhe Bakɨme na kaŋgi. Gu nde guigirim, ana mbar nan farfa. Gu guigira nde nzuai guma, gu thaneŋ ana kaŋgi fhuvara.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Pita ne nzuavra thagim, tuar wom phenatɨtɨga furigi. Ana furigim, Pita thav, mba Zisas ana suaŋgi kameŋ ndɨrigi. Zisas fhum, khaŋ ana suaŋgi. “Tuar ntigar fu mpuanin muunga, ndu fhumra na ndi zaahɨ mpuani khegenen muuŋgirga.” Pita mba kameŋ ndɨrga thav, fhura nzi mbatɨga mbui.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.