Marcos 11

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 — ausente —
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Guma the ŋko gangip khaŋ ŋko suanga ‘Ŋko maaŋ ram mbui?’ ŋko khaŋ ana suaŋri, ‘Guma Bakɨme ŋaar anan ki, ana vhemkora ana ndigi taagi zɨrga.’ ” Zisas ŋgui vhɨrve gari guman pana fara muuŋgiap, Zerusareman veri. (11.1-2) |src="LB00315C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="11.1-2"
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 — ausente —
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 — ausente —
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Mani mbe ŋgarkarav mba Zisas mani ga suaŋgi kamen mbe nzuai. Mbe mbaram fhura mani garim, mani ana fhɨrgiap, ana ndiga vui.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Mani ana ndiga vov, Zisas han vugap, mbaram mbe wari wo rugahav shari shagi zorgiap, mba doŋki ŋguga kama kɨra suegim, Zisas mbaram ndav, ana tɨ perigi.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Zisas mba doŋki ŋguga kama tɨ perav, mbe ndai. Mbe ndaim, gumgi vhɨrve mbe wari wo rugahav shari shagi zorav, tuap ga sɨgi. Gumgi mbari ruan khira ŋgagi gorav, zav, tuap ga sɨgim, Zisas nta tɨn ndai.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Ana nta tɨn ndaim, gumgi mbari ana nɨman fharigim, mbari ana zɨn kav, kaav khaŋ nzuai, “Hosana!”
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Ana nza nzɨga Devitran nzɨk ma. Ana ntige nzan guman pan kɨrga. Fhe Bakɨme tɨvar vhuuŋra anan muuŋrim, ana nza ganɨnga.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Zisas ndav vov Zerusareman hɨgap, mbaram vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, ana vhen mba bigi ana za nta gara ruigi. Ra verav vhɨzgim, ana wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe taagia Betanin vergi.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Mbe verav, Betani ga kuigap, mɨtimanera mbe taagia khavgiav, Zerusareman ndai. Mbe ndav, Zisas thɨhegi.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Ana thɨhegap, mbe ndav ana samra fik khage garim, niŋge thɨgav ki. Ana niŋge garim, niŋge khovgim, ana khaŋ nzuai, “Niŋge vhɨgi mbarigi thi?” Ana ne ndɨkndɨga vov niŋge garim, niŋge vhɨgi mbarigi fhu, fari khɨnira. Khe fik khira vhɨgi mbai tuk fhuvara.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Ana niŋge gangia thav, mbaram khaŋ mba fik khage nzuai, “Guma the taagip ndun vhɨgar mbegɨrga fhu.” Ana ne nzuaim, ana phorga rui gumgi ne mbararagi.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Ana maaŋ mba fik khage suaŋgiap, mbe nda vov, Zerusareman hegi. Mbe hegap, Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, mba bigi ga vhezav, bigi ndi mbai gumgi zɨtɨgap, mbe ndi kɨrar mbai. Ana mbe ŋkɨɨar kurkurigi kaagi, ana nta siasuav, mbe korigi ndi mbai gumgir mpirmpirɨgi ana vhɨra nta siasui.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ana maaŋ mbe mbuav vhɨra mbe bigɨn the ndigiv fhura Fhe Bakɨme phena bɨna vhee mbugu ŋgirɨrganen mbe thɨvigi.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Ana maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar Fhe Bakɨme khaŋ nzuai,
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Ana ne suaŋgim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe ana shogiri ana rimgirga tuavi ndi gari. Mbe vhɨra anan rivgi. Mbe garim, gumgi gu mbigi vhɨrve za ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Zisas maaŋ kav mbe nzuav kim, ra verav vhɨzim, ana wo phorga rui gumgir kov, mbe mba ŋgu thav kɨrar hegi.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Zisas mba mɨtimanera taagia wo phorga rui gumgir kov, mbe taagia mba tuavar ndav, mba fik khage garim, niŋge za nzɨɨ vov, bira phorga shɨɨŋgi.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Mbe niŋge garav, Pita mba Zisas mba fik khage suaŋgi ne ndɨkndɨk suiravra kav, khaŋ Zisas ga nzuai, “Rabai, ndu ganɨ! Ndu gurum mbu fik khage ruma mbuav niŋge suaŋgim, niŋge za shɨɨŋgi!”
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Pita ne nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav, khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨri.
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 Gu guigira nde nzuai, guma the khaŋ kha mbɨkshɨma suanga, ‘Ndu khaŋ thav sigiv, ŋgɨv, wo fegɨ mbasɨk khɨnik,’ mba guma ndɨkndɨga baviran muuŋv, Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothɨgɨp, khaŋ suanga, ‘Gu ntige kha nzuai bigeŋ, nan hɨgɨrga,’ ana maaŋ suanga mba bigeŋ guigira anan hɨgɨrga.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Gu maaŋ muuŋgia nde nzuai, nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨv bigɨn the suaŋv, Fhe Bakɨmen nzanga, ana mba nde nzai bigɨnan nden nɨɨŋgirga.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 — ausente —
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 — ausente —
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe taagia nda vov Zerusareman hegi. Mbe hegav, Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, thiva ruav ki. Ana ruav kim, Fhe Bakɨme rotu gari gumgi pani gum, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari gum, mben gumgi ruu mbari, mbe Zisas han zi.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Mbe Zisas han zav, anan nzarigi, “Ndu ram muuŋgi ŋkasŋka kav kha bigi ga mbui? The mba ŋkasŋka ndu nɨɨŋgi?”
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Mbe ne nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav, khaŋ mbe nzuai “Gu bigɨna thueŋ ga suaŋv nden nzararga. Nde ne ŋgarkararim, gu za the kha ŋkasŋka na nɨɨŋgim, gu kha bigi ga mbui, ne bun nde suanga.”
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Ana nen mbe suaŋgiap, mben nzarigi, “The mba gumgi ruar zav Zon Gumgi Ruai Guma ga sarigim, ana zɨgi? Fhe Bakɨme o, kha nuiana gumgi? Nde na suaŋ.”
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Ana mben nzarigim, mbe nen warira nzuav, khaŋ wari ga nzuai, “Nza khaŋ suanga, ‘Fhe Bakɨme ma,’ ana taagi khaŋ nza suanga, ‘Maamgia, nde ram muuŋgiap ana khothivi fhu?’
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Maaŋgi nza khaŋ suanga, ‘Kha nuiana gumgi han.’ ” Mbe wo buni vhɨzgi fhuvara. Mbe kha gumgi gu mbigi vhɨrver rivgi. Mbe kaŋgi, kha gumgi gu mbigi za Zon Gumgi Ruai Guma kaŋgi, ana guigira Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ma.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Mbe maaŋ muuŋgiap, Zisas ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza kaŋgi fhu.”
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.