Marcos 11

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 — ausente —
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Guma the ŋko gangip khaŋ ŋko suanga ‘Ŋko maaŋ ram mbui?’ ŋko khaŋ ana suaŋri, ‘Guma Bakɨme ŋaar anan ki, ana vhemkora ana ndigi taagi zɨrga.’ ” Zisas ŋgui vhɨrve gari guman pana fara muuŋgiap, Zerusareman veri. (11.1-2) |src="LB00315C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="11.1-2"
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 — ausente —
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Mani mbe ŋgarkarav mba Zisas mani ga suaŋgi kamen mbe nzuai. Mbe mbaram fhura mani garim, mani ana fhɨrgiap, ana ndiga vui.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Mani ana ndiga vov, Zisas han vugap, mbaram mbe wari wo rugahav shari shagi zorgiap, mba doŋki ŋguga kama kɨra suegim, Zisas mbaram ndav, ana tɨ perigi.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Zisas mba doŋki ŋguga kama tɨ perav, mbe ndai. Mbe ndaim, gumgi vhɨrve mbe wari wo rugahav shari shagi zorav, tuap ga sɨgi. Gumgi mbari ruan khira ŋgagi gorav, zav, tuap ga sɨgim, Zisas nta tɨn ndai.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Ana nta tɨn ndaim, gumgi mbari ana nɨman fharigim, mbari ana zɨn kav, kaav khaŋ nzuai, “Hosana!”
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Ana nza nzɨga Devitran nzɨk ma. Ana ntige nzan guman pan kɨrga. Fhe Bakɨme tɨvar vhuuŋra anan muuŋrim, ana nza ganɨnga.
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Zisas ndav vov Zerusareman hɨgap, mbaram vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, ana vhen mba bigi ana za nta gara ruigi. Ra verav vhɨzgim, ana wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe taagia Betanin vergi.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Mbe verav, Betani ga kuigap, mɨtimanera mbe taagia khavgiav, Zerusareman ndai. Mbe ndav, Zisas thɨhegi.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Ana thɨhegap, mbe ndav ana samra fik khage garim, niŋge thɨgav ki. Ana niŋge garim, niŋge khovgim, ana khaŋ nzuai, “Niŋge vhɨgi mbarigi thi?” Ana ne ndɨkndɨga vov niŋge garim, niŋge vhɨgi mbarigi fhu, fari khɨnira. Khe fik khira vhɨgi mbai tuk fhuvara.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Ana niŋge gangia thav, mbaram khaŋ mba fik khage nzuai, “Guma the taagip ndun vhɨgar mbegɨrga fhu.” Ana ne nzuaim, ana phorga rui gumgi ne mbararagi.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Ana maaŋ mba fik khage suaŋgiap, mbe nda vov, Zerusareman hegi. Mbe hegap, Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, mba bigi ga vhezav, bigi ndi mbai gumgi zɨtɨgap, mbe ndi kɨrar mbai. Ana mbe ŋkɨɨar kurkurigi kaagi, ana nta siasuav, mbe korigi ndi mbai gumgir mpirmpirɨgi ana vhɨra nta siasui.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ana maaŋ mbe mbuav vhɨra mbe bigɨn the ndigiv fhura Fhe Bakɨme phena bɨna vhee mbugu ŋgirɨrganen mbe thɨvigi.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ana maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar Fhe Bakɨme khaŋ nzuai,
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Ana ne suaŋgim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe ana shogiri ana rimgirga tuavi ndi gari. Mbe vhɨra anan rivgi. Mbe garim, gumgi gu mbigi vhɨrve za ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Zisas maaŋ kav mbe nzuav kim, ra verav vhɨzim, ana wo phorga rui gumgir kov, mbe mba ŋgu thav kɨrar hegi.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Zisas mba mɨtimanera taagia wo phorga rui gumgir kov, mbe taagia mba tuavar ndav, mba fik khage garim, niŋge za nzɨɨ vov, bira phorga shɨɨŋgi.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Mbe niŋge garav, Pita mba Zisas mba fik khage suaŋgi ne ndɨkndɨk suiravra kav, khaŋ Zisas ga nzuai, “Rabai, ndu ganɨ! Ndu gurum mbu fik khage ruma mbuav niŋge suaŋgim, niŋge za shɨɨŋgi!”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Pita ne nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav, khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨri.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Gu guigira nde nzuai, guma the khaŋ kha mbɨkshɨma suanga, ‘Ndu khaŋ thav sigiv, ŋgɨv, wo fegɨ mbasɨk khɨnik,’ mba guma ndɨkndɨga baviran muuŋv, Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothɨgɨp, khaŋ suanga, ‘Gu ntige kha nzuai bigeŋ, nan hɨgɨrga,’ ana maaŋ suanga mba bigeŋ guigira anan hɨgɨrga.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Gu maaŋ muuŋgia nde nzuai, nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨv bigɨn the suaŋv, Fhe Bakɨmen nzanga, ana mba nde nzai bigɨnan nden nɨɨŋgirga.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 — ausente —
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe taagia nda vov Zerusareman hegi. Mbe hegav, Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, thiva ruav ki. Ana ruav kim, Fhe Bakɨme rotu gari gumgi pani gum, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari gum, mben gumgi ruu mbari, mbe Zisas han zi.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Mbe Zisas han zav, anan nzarigi, “Ndu ram muuŋgi ŋkasŋka kav kha bigi ga mbui? The mba ŋkasŋka ndu nɨɨŋgi?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Mbe ne nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav, khaŋ mbe nzuai “Gu bigɨna thueŋ ga suaŋv nden nzararga. Nde ne ŋgarkararim, gu za the kha ŋkasŋka na nɨɨŋgim, gu kha bigi ga mbui, ne bun nde suanga.”
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ana nen mbe suaŋgiap, mben nzarigi, “The mba gumgi ruar zav Zon Gumgi Ruai Guma ga sarigim, ana zɨgi? Fhe Bakɨme o, kha nuiana gumgi? Nde na suaŋ.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Ana mben nzarigim, mbe nen warira nzuav, khaŋ wari ga nzuai, “Nza khaŋ suanga, ‘Fhe Bakɨme ma,’ ana taagi khaŋ nza suanga, ‘Maamgia, nde ram muuŋgiap ana khothivi fhu?’
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Maaŋgi nza khaŋ suanga, ‘Kha nuiana gumgi han.’ ” Mbe wo buni vhɨzgi fhuvara. Mbe kha gumgi gu mbigi vhɨrver rivgi. Mbe kaŋgi, kha gumgi gu mbigi za Zon Gumgi Ruai Guma kaŋgi, ana guigira Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ma.
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Mbe maaŋ muuŋgiap, Zisas ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza kaŋgi fhu.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.