Marcos 11
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ
1 — ausente —
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 — ausente —
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Guma the ŋko gangip khaŋ ŋko suanga ‘Ŋko maaŋ ram mbui?’ ŋko khaŋ ana suaŋri, ‘Guma Bakɨme ŋaar anan ki, ana vhemkora ana ndigi taagi zɨrga.’ ” Zisas ŋgui vhɨrve gari guman pana fara muuŋgiap, Zerusareman veri. (11.1-2) |src="LB00315C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="11.1-2"
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 — ausente —
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 — ausente —
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Mani mbe ŋgarkarav mba Zisas mani ga suaŋgi kamen mbe nzuai. Mbe mbaram fhura mani garim, mani ana fhɨrgiap, ana ndiga vui.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Mani ana ndiga vov, Zisas han vugap, mbaram mbe wari wo rugahav shari shagi zorgiap, mba doŋki ŋguga kama kɨra suegim, Zisas mbaram ndav, ana tɨ perigi.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Zisas mba doŋki ŋguga kama tɨ perav, mbe ndai. Mbe ndaim, gumgi vhɨrve mbe wari wo rugahav shari shagi zorav, tuap ga sɨgi. Gumgi mbari ruan khira ŋgagi gorav, zav, tuap ga sɨgim, Zisas nta tɨn ndai.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ana nta tɨn ndaim, gumgi mbari ana nɨman fharigim, mbari ana zɨn kav, kaav khaŋ nzuai, “Hosana!”
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 “Ana nza nzɨga Devitran nzɨk ma. Ana ntige nzan guman pan kɨrga. Fhe Bakɨme tɨvar vhuuŋra anan muuŋrim, ana nza ganɨnga.
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Zisas ndav vov Zerusareman hɨgap, mbaram vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, ana vhen mba bigi ana za nta gara ruigi. Ra verav vhɨzgim, ana wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe taagia Betanin vergi.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Mbe verav, Betani ga kuigap, mɨtimanera mbe taagia khavgiav, Zerusareman ndai. Mbe ndav, Zisas thɨhegi.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Ana thɨhegap, mbe ndav ana samra fik khage garim, niŋge thɨgav ki. Ana niŋge garim, niŋge khovgim, ana khaŋ nzuai, “Niŋge vhɨgi mbarigi thi?” Ana ne ndɨkndɨga vov niŋge garim, niŋge vhɨgi mbarigi fhu, fari khɨnira. Khe fik khira vhɨgi mbai tuk fhuvara.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Ana niŋge gangia thav, mbaram khaŋ mba fik khage nzuai, “Guma the taagip ndun vhɨgar mbegɨrga fhu.” Ana ne nzuaim, ana phorga rui gumgi ne mbararagi.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ana maaŋ mba fik khage suaŋgiap, mbe nda vov, Zerusareman hegi. Mbe hegap, Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, mba bigi ga vhezav, bigi ndi mbai gumgi zɨtɨgap, mbe ndi kɨrar mbai. Ana mbe ŋkɨɨar kurkurigi kaagi, ana nta siasuav, mbe korigi ndi mbai gumgir mpirmpirɨgi ana vhɨra nta siasui.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ana maaŋ mbe mbuav vhɨra mbe bigɨn the ndigiv fhura Fhe Bakɨme phena bɨna vhee mbugu ŋgirɨrganen mbe thɨvigi.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Ana maaŋ mbe muuŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme buni vhuuin mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar Fhe Bakɨme khaŋ nzuai,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Ana ne suaŋgim, mba Fhe Bakɨmen rotu gari gumgir pani gum Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe ana shogiri ana rimgirga tuavi ndi gari. Mbe vhɨra anan rivgi. Mbe garim, gumgi gu mbigi vhɨrve za ana buni mbararav, ŋgava mbatɨga mbui.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Zisas maaŋ kav mbe nzuav kim, ra verav vhɨzim, ana wo phorga rui gumgir kov, mbe mba ŋgu thav kɨrar hegi.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Zisas mba mɨtimanera taagia wo phorga rui gumgir kov, mbe taagia mba tuavar ndav, mba fik khage garim, niŋge za nzɨɨ vov, bira phorga shɨɨŋgi.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Mbe niŋge garav, Pita mba Zisas mba fik khage suaŋgi ne ndɨkndɨk suiravra kav, khaŋ Zisas ga nzuai, “Rabai, ndu ganɨ! Ndu gurum mbu fik khage ruma mbuav niŋge suaŋgim, niŋge za shɨɨŋgi!”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Pita ne nzuaim, Zisas ana ŋgarkarav, khaŋ nzuai, “Nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨri.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Gu guigira nde nzuai, guma the khaŋ kha mbɨkshɨma suanga, ‘Ndu khaŋ thav sigiv, ŋgɨv, wo fegɨ mbasɨk khɨnik,’ mba guma ndɨkndɨga baviran muuŋv, Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothɨgɨp, khaŋ suanga, ‘Gu ntige kha nzuai bigeŋ, nan hɨgɨrga,’ ana maaŋ suanga mba bigeŋ guigira anan hɨgɨrga.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Gu maaŋ muuŋgia nde nzuai, nde Fhe Bakɨme ŋkasŋka khothivɨv bigɨn the suaŋv, Fhe Bakɨmen nzanga, ana mba nde nzai bigɨnan nden nɨɨŋgirga.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe taagia nda vov Zerusareman hegi. Mbe hegav, Zisas vov Fhe Bakɨme phena bɨna vhen vergap, thiva ruav ki. Ana ruav kim, Fhe Bakɨme rotu gari gumgi pani gum, Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi mbari gum, mben gumgi ruu mbari, mbe Zisas han zi.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Mbe Zisas han zav, anan nzarigi, “Ndu ram muuŋgi ŋkasŋka kav kha bigi ga mbui? The mba ŋkasŋka ndu nɨɨŋgi?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Mbe ne nzuaim, Zisas mbe ŋgarkarav, khaŋ mbe nzuai “Gu bigɨna thueŋ ga suaŋv nden nzararga. Nde ne ŋgarkararim, gu za the kha ŋkasŋka na nɨɨŋgim, gu kha bigi ga mbui, ne bun nde suanga.”
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Ana nen mbe suaŋgiap, mben nzarigi, “The mba gumgi ruar zav Zon Gumgi Ruai Guma ga sarigim, ana zɨgi? Fhe Bakɨme o, kha nuiana gumgi? Nde na suaŋ.”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Ana mben nzarigim, mbe nen warira nzuav, khaŋ wari ga nzuai, “Nza khaŋ suanga, ‘Fhe Bakɨme ma,’ ana taagi khaŋ nza suanga, ‘Maamgia, nde ram muuŋgiap ana khothivi fhu?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Maaŋgi nza khaŋ suanga, ‘Kha nuiana gumgi han.’ ” Mbe wo buni vhɨzgi fhuvara. Mbe kha gumgi gu mbigi vhɨrver rivgi. Mbe kaŋgi, kha gumgi gu mbigi za Zon Gumgi Ruai Guma kaŋgi, ana guigira Fhe Bakɨme kamthooŋ guma ma.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Mbe maaŋ muuŋgiap, Zisas ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nza kaŋgi fhu.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.