Lucas 9
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kamgim, mbe ana han zim, ana mbe fugi. Ana mbe fugap, za ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharav, vhɨra mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨzɨrga ne nzuav zɨ bakɨme gum ŋkasŋkan mbe ndɨɨi.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Ana zɨ bakɨme gum ŋkasŋkan mbe nɨɨŋgip, mbe sararim, mbe ŋgɨp Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ bun mbe suaŋv, vhɨra gumgi gu mbigi rɨmrɨɨ vhɨzɨrga.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Ana kha suambarar mbe mbuav mbe ndim mbai, “Nde ŋgɨv bigi thari ndigip wari ŋgɨ thari. Nde ŋgɨv sɨga suigɨ thari, nde vhɨra mpaa thar thige rugɨ thari, nde mba thaneŋ ndi thari. Nde vhɨra kɨmararaŋ thueŋ suigɨ thari. Nde vhɨra fhava shaara mpugeni ndi thari, nde bagera sharav ŋgɨri.
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Nde maaŋ muuŋgip ŋgɨv ŋgu then ŋgɨgɨrim, mbe phena then nden nɨɨŋgirim, nde mba phenara kɨv kɨv, mba ŋgu thav harigi ŋgun ŋgɨri.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Nde maaŋ muuŋgip ŋgɨp, ŋgu then ŋgɨgɨrim, mbe nde vuzvugi fhuv, mbe vhɨra nde nzuai buni mbararagi fhuv, nde khaŋ muuŋri! Nde mba ŋgu thav ŋgɨv, wari wo ŋkari shari nuiana pɨzgip, wari mba ŋgu thav ŋgɨri. Nde maaŋ muuŋgirim, mbe gangip kaŋgirga, mbe tɨvar vhuun nde muuŋgi fhuvara.”
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe sarigim, mbe vui. Mbe vov, ŋgu mben vugap, Fhe Bakɨmen buni vhuuin mbe suaŋgiap, khavgiap, harigi nen vui. Mbe maaŋ mbua ruav, za mba rui ŋguir gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav mbe mbuim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Zisas mba bigi vhɨrve ga mbuim, ana zɨ hɨgim, gumgi vhɨrve ana kaŋgi. Herot, Gariri gum Peria fhaiŋ gari guman pan ne mbararagiap, ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Ana gumgi mbari mbararagim, mbe khaŋ nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma, ana rimgiap taagia khavgi.”
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Mbe mbari khaŋ nzuai, “Iraiza taagia hɨgi.” Mbe mbari khaŋ nzuavra ki, “Khe fhum guarara kegi Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma mbe ma. Ana rimgia kegap, taagia khavgi.”
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Mbe mba khesharigi buni nzuaim, Herot khaŋ nzuai, “Gu Zon Gumgi Ruai Guma, gu ana fhɨra thugim, ana rimgi. The mbar ka mbuim, mbe ana bun nzuaim, gu ana mbararagi?” Ana ne suaŋgiap mparav, ana ganɨ za nzuai.
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga sarigi. Mbe vega kegap, taagia zegap, Zisas han wari fugi. Mbe wari fugap, mba ruav muuŋgi bigi gum, mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe suaŋgi bigi, mbe nta bun Zisas ga nzuai. Mbe mba bigi bun ana suaŋgim, ana mben kov, mbe nduarira ŋgu mben vegi. Mba ŋgu zɨ khare, Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Ana mben kov vugim, mba gumgi gu mbigi, mbe Zisas vugi ŋaneŋ kaŋgiap, mbe ana zɨn vegi. Mbe ana zɨn vegim, ana mbe gangiap, mben ndikndigap, mbaram Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ bun mbe nzuai. Ana mba bunin mbe nzuav, mba rɨmrɨɨ ki gumgi gu mbigi, ana mben kurkurav, mbe rɨmrɨɨ vhɨzi.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Zisas maaŋ mbe mbuav kim, ra verav vhɨzim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ana han zav khaŋ ana nzuai, “Ndu kha gumgi gu mbigi ga sararim, mbe kha fhain ki ŋgui gum ruari ŋguivigen ŋgɨp, wari ga suaŋv mba vhezɨp mbɨv, wari ga suaŋv ŋkuur ŋani ndi ganɨnga. Khe gumgi ki fhuv ŋanen khare.”
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Mbe nen ana nzuaim, ana mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde mbɨv mben kurmbɨ.”
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Mbe 5,000 gumgi, mbe zegap maaŋ ki.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ana wo phorga rui gumgi ga suaŋgim, mbe ana suaŋgi kamara zɨn vov mbe nzuaim, mbe mbara muuŋgia piigi.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Mbe piigim, Zisas mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, mbaram, mba mbɨgama shɨɨŋ mpuani phorgap ndigap, khoga buiva garav, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, nta phɨra sui. Ana nta phɨra suav, wo phorga rui gumgi ga nzuaim, mbe nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Mba gumgi gu mbigi za mbegap, za ndavi givigi. Mba Zisas phorga rui gumgi, mbe mba ndavi givav thagi mban tɨvi, mbe nta ndiav 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Tuga mben Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe nduarira wari hiav ŋana mueŋ kav, Zisas Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana Fhe Bakɨme phorga nzuav kav, wo phorga rui gumgir nzarigi, “Kha gumgi gu mbigi vhɨrve then na rɨgi?”
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Mbe ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Mbe vhɨrve khaŋ nzuai, ‘Ndu Zon Gumgi Ruai Guma ma.’ Mbe mbari khaŋ nzuai, ‘Ndu Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Iraiza ma, ana taagia hɨgi.’ Mbe mbari khaŋ nzuavra ki, ‘Mba fhum guarara kegi Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma mbe ma. Ana rimgia kegap taagia khavgi.’ ”
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas wom mben nzarigi, “Mbe maaŋ nzuaim, nde ram mbui ndɨkndɨgar na mbui? Nde then na rɨgi?”
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Pita ne nzuaim, Zisas mbaram mbe goriruav, khaŋ mbe nzuai, “Nde na bun harigi guma the suaŋ thari.”
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Zisas maaŋ mbe nzua vov khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Guma Guar zaagi vhɨrve ndirga. Mba gumgi ruu gum, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe zam ana shashagip kɨr ana segɨrga. Mbe ana shogirim, ana rimgirga, ra phuni khegene vhɨzgirim, ana taagi khavgirga.”
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Ana nen mbe nzuav khaŋ za mbe nzuai, “Guma the na zɨn zɨr saŋv, ana wo vuzvugi mbevav, zazera wo rɨmɨnga khanarareŋ phufhurav, na zɨn zɨri.
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Guma the wora ndɨkndɨgɨrga, anan tum zumgum za fhɨrgi rɨgɨrga. Guma the na ndɨrɨgɨp won tuma sharga, anan tum zazera mbara muuŋgip kɨrga.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Khe tɨvar vhuuŋ e? Guma the wora ndɨkndɨgɨv, za kha nuianan ki bigi, ana zam nta ndigɨp, ntan muuŋv kɨv rimgirga. Ana zumgum vhava bakɨmen ŋgɨgɨp zaa mbatɨga ndirga, mba bigi ram muuŋgip ana tuman kurarie?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Nde mbarara, nde guma the ntigem na zɨ gum na buni vhuuin mbergi, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zumgum won Ndia han Hevenan kegɨp, ana won ŋkasŋka vhava ŋaara gum, Fhe Bakɨme ŋkasŋka vhava ŋaar gum, Fhe Bakɨmen enserir ŋaari ŋkasŋka vhava ŋaar, ana mbe phorgɨ zirɨrga. Ana vhɨra mba tugen, mba guman mbergirga.”
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Zisas mba bunin mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, nde ntige khar thivgia ki ntɨɨri, nde thari vhɨzgirga fhu. Nde khara muuŋgip kɨv ganɨrim, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga.”
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Zisas mba bunin mbe suaŋgim, sɨgarathɨgi rari vhɨzgim, ana Pita, Zon gum Zems, ana mbera kov Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav mbɨkshɨman ndagi.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ana mbe kov ndav kav, Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana ana phorga nzuav kim, ana khom harigi khesharav hɨgim, ana mba sharigi shagi, nta guigira hurgiap ŋgara gari.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 — ausente —
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 — ausente —
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Mani ana phorga nzuaim, Pita gum mba ana phorga ndagi guma phunini, mbe ŋkuu mbe muuŋgim, mbe kuav ki. Mbe kuav kav semsegap za Zisas ŋkasŋkar vhava ŋaara garav, mba gumani garim, mani Zisas phorga thɨgap ki.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Mba guma phunini Zisas thav ŋgɨr zav mbuim, Pita mbaram khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, nza nzerara khaŋ ndagi. Nza mpɨkava phuni khegene muuŋgirga, ndu suaŋv thevi Moses ga suaŋv thevi, Iraiza ga suaŋv thevi.” Pita suanga buni kakagia fhura ne suaŋgi.
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Pita ne Zisas ga nzuaim, buiva hur hav, mbe vharigi. Mba buiva hur hav mbe vharigim, mbe guigira rivgi.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Mbe rɨvim, Fhe Bakɨme mba buiva hurige vhen kav khaŋ mbe nzuai, “Khe nan Kam ma! Gu won ŋaarar muun zav ana farasarigi, nde ana nzuai buni mbararari!”
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Fhe Bakɨme maaŋ mbe suaŋgim, mbe garim, mba guma phunini fhura mbar vugim, Zisas nduara thɨgap ki. Mba Zisas phorga rui guma phuni khegene mba bigeŋ gangiap, mbe nen warira khɨga ki. Mbe mba tugen ne bun harigi guma the suaŋgi fhuvara.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Zisas mba mbɨkshɨman kegap, mbe mɨtimanera taagia zeri. Mbe zerigim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav Zisasan purigi.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Mba gumgi gu mbigi vhɨrve rɨgar, guma mbe kama hegap, khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai, “Guman Rum, gu khaŋ muuŋgiap ndu nzuai, ndu zɨv nan kama ganɨ, gu mba kama bavira.
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Ŋina mbatɨga mbe ana vhen kav, zazera ana shogim, ana nzɨɨv, ninɨga suigap, phuvun ana kamaŋɨni thivi. Mba ŋina mbatɨk guigira anan farfav, tugi babara ana thamthagi, ana fhura ki.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Gu ana vharvhara zav khaŋ tɨgap ndu phorga rui gumgi ga nzuai, mbe ana vharvharargen mbovaragi.”
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Ana nen Zisas ga nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde ntige kha tugen vhuuŋgia ki gumgi gu mbigi, nde Fhe Bakɨme mbui bigi khothivi fhuvara. Nden ndɨkndɨgi gum nden tɨvi guigira nzerigi fhuvara. Gu khara muuŋgip nde phorgɨ kɨv, nden simtɨgi ndirie?” Zisas ne mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mba guma ga nzuai, “Ndu won kama ndigi khar zɨ.”
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Zisas ne nzuai, mba tara ndia ana kov Zisas han zim, mba ŋina mbatɨk taagiap mba tara shogim, ana rɨgap ninɨga mbatɨga mbui. Zisas mbaram mba ŋina mbatɨga vhegim, ana mba tara thav kɨrar hɨgim, mba tar taagia nzerigi. Zisas mbaram mba tara nzuaim, ana taagia khavgiap, won ndia han vui.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ana wo ndia han vuim, mba gumgi gu mbigi zam, Fhe Bakɨme ŋkasŋka bakɨme gangiap guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 “Nde ntige thukhɨngira, gu khar nde suan za mbui buneŋ mbararagiri. Fhe Bakɨme Guma Guar, mbe ana thuuŋ dorgɨp, ana suav kama shɨrav, ana ndim gumgi farve khɨngirga.”
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Ana ne nzuaim, ana phorga rui gumgi, mbe mba buna nɨɨeŋ kaŋgi fhu. Mbe ana mbararagim, ana mba buna nɨɨeŋ sigasarav, mbe suaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme mba buna nɨɨen mbe vhagi. Mbe maaŋ muuŋgiap kakagiap, anan nzan zav mbov, mbe anan rivgiap wari thagi.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Zisas phorga rui gumgi mbe khueŋ nzuav hegap wari daav wari ga nzuai, the mbe rɨgar zɨ kɨrie?
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Mbe ne nzuav wari ga nzuaim, Zisas mbe ndɨkndɨgi kaŋgiap, mbaram tara bisaŋ maneŋ ga nzuai, ana zav ana han thɨgi.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Ana mbaram khaŋ mbe nzuai, “Guma the na zɨn khaŋ muuŋgi tara then kurarga, ana vhɨra nan kurigi. Guma the nan kurarga, ana vhɨra nara kurigi fhuvara. Ana vhɨra mba na sharigi nen kurigi. Guma nde rɨgar wo mbevav zɨ ki fhu, ana nde rɨgar zɨ ki.”
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Zisas mba kamen mbe nzuaim, Zon mbaram khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, nza guma mbe garim, ana ndu zɨn panan ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigi. Nza khueŋ nzuav ana thɨvi. Ana nza phorga rui ne fhuvara.”
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ana thɨvɨ thari. Guma the panan nde kegi fhu, ana nden kɨvntok ma.”
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Zisas Fhe Bakɨme taagip ana ndigip Hevenan naanga tuk han mbarigim, ana ndɨkndɨk bavira mbov Zerusareman nan za mbui.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Ana nan zav, ana fharav gumgi mbari ga sarigim, mbe fhara ana nɨma tɨga ana suaŋv bigi bevahɨr zav ndagi. Mbe nda vov, Samaria ŋgu mbe vugap, ana nzuav bigi bevahɨr zav mbui.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Mbe maaŋ ana nzuav bigi bevahɨr zav mbuim, mba ŋgun ki gumgi, mbe wo ŋgun Zisas thɨvigi, mbe ana vuzvugi fhuvara. Mbe thav khaŋ nzuai, “Zisas khaŋ zi fhuvara, ana Zerusareman ndai.”
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Mba Samarian ki gumgi, mbe mba tɨvar Zisas ga muuŋgim, mba Zisas phorga rui guma phunini, Zems gum Zon, mani mba tɨva gangiap kha nzambaran Zisas ga muuŋgi, “Guman Rum, ndu nza vuzvugirim, nza Hevenan Fhe Bakɨmen kamɨrim, ana vhava sararim, ana zɨrɨv kha gumgi shigirim, mbe vhɨzgirga?”
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 — ausente —
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 — ausente —
56 E seguiram para outro povoado.
57 Zisas maaŋ thav harigi ŋgun vui tuav thɨga vuim, guma mbe khaŋ ana nzuai, “Gu ndu phorgɨv ndu mba vui ŋani, gu zam ntan rurga.”
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ruaŋruaŋgi feiŋ, nta kui thoori ki, kha vun gaa rui korigi, nta vhɨra kui khoni ki. Kha Fhe Bakɨme Guma Guar, ana thogɨp wo pana ndim tɨgɨrga ŋana thueŋ ki fhuvara.”
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Zisas maaŋ mba guma ga nzuav, mbaram khaŋ harigi guma ga nzuai, “Ena, ndu zɨ na phorgɨ ŋka rurga.” Ana nen mba guma ga nzuaim, mba guma ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu fharav na khɨrarim, gu ŋgɨ wo ndia ganɨv, ana ndi mbogar tɨgɨp, za zɨv ndu phorgɨ rurga.”
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Ana ne nzuaim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Mba vhɨzgi fara muuŋgia ki gumgi, mbe ŋaar ki fhu. Mbe mbar mba vhɨzi gumgi ndiv, mbogir rɨgɨ. Ndu zɨv Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga bunin vhuuiŋ bun gumgi gu mbigi ga suaŋv ru.”
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Zisas ne mba guma ga nzuaim, Guma mbe hɨgap khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, gu ndu phorgɨ rurga. Ndu fharav na khɨrarim, gu ŋgɨv, wo ndia gum niamuuŋ, won fegutari ganɨv, mben harin suigip, zɨv, ndu phorgɨ rurga.”
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Mba guma ne nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guma na phorgɨ rur zav, na zɨn zav, ana zazera kɨsfɨga zɨ gari guma, mba guma Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ŋaarar muuŋgirga tuktɨgi fhu.”
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.