Lucas 9

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kamgim, mbe ana han zim, ana mbe fugi. Ana mbe fugap, za ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharav, vhɨra mbarkɨrga rɨmrɨɨ vhɨzɨrga ne nzuav zɨ bakɨme gum ŋkasŋkan mbe ndɨɨi.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Ana zɨ bakɨme gum ŋkasŋkan mbe nɨɨŋgip, mbe sararim, mbe ŋgɨp Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ bun mbe suaŋv, vhɨra gumgi gu mbigi rɨmrɨɨ vhɨzɨrga.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ana kha suambarar mbe mbuav mbe ndim mbai, “Nde ŋgɨv bigi thari ndigip wari ŋgɨ thari. Nde ŋgɨv sɨga suigɨ thari, nde vhɨra mpaa thar thige rugɨ thari, nde mba thaneŋ ndi thari. Nde vhɨra kɨmararaŋ thueŋ suigɨ thari. Nde vhɨra fhava shaara mpugeni ndi thari, nde bagera sharav ŋgɨri.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Nde maaŋ muuŋgip ŋgɨv ŋgu then ŋgɨgɨrim, mbe phena then nden nɨɨŋgirim, nde mba phenara kɨv kɨv, mba ŋgu thav harigi ŋgun ŋgɨri.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 Nde maaŋ muuŋgip ŋgɨp, ŋgu then ŋgɨgɨrim, mbe nde vuzvugi fhuv, mbe vhɨra nde nzuai buni mbararagi fhuv, nde khaŋ muuŋri! Nde mba ŋgu thav ŋgɨv, wari wo ŋkari shari nuiana pɨzgip, wari mba ŋgu thav ŋgɨri. Nde maaŋ muuŋgirim, mbe gangip kaŋgirga, mbe tɨvar vhuun nde muuŋgi fhuvara.”
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe sarigim, mbe vui. Mbe vov, ŋgu mben vugap, Fhe Bakɨmen buni vhuuin mbe suaŋgiap, khavgiap, harigi nen vui. Mbe maaŋ mbua ruav, za mba rui ŋguir gumgi gu mbigi vhɨrver kurkurav mbe mbuim, mbe rɨmrɨɨ vhɨzgi.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Zisas mba bigi vhɨrve ga mbuim, ana zɨ hɨgim, gumgi vhɨrve ana kaŋgi. Herot, Gariri gum Peria fhaiŋ gari guman pan ne mbararagiap, ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Ana gumgi mbari mbararagim, mbe khaŋ nzuai, “Zon Gumgi Ruai Guma, ana rimgiap taagia khavgi.”
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Mbe mbari khaŋ nzuai, “Iraiza taagia hɨgi.” Mbe mbari khaŋ nzuavra ki, “Khe fhum guarara kegi Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma mbe ma. Ana rimgia kegap, taagia khavgi.”
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Mbe mba khesharigi buni nzuaim, Herot khaŋ nzuai, “Gu Zon Gumgi Ruai Guma, gu ana fhɨra thugim, ana rimgi. The mbar ka mbuim, mbe ana bun nzuaim, gu ana mbararagi?” Ana ne suaŋgiap mparav, ana ganɨ za nzuai.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Zisas mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga sarigi. Mbe vega kegap, taagia zegap, Zisas han wari fugi. Mbe wari fugap, mba ruav muuŋgi bigi gum, mba gumgi gu mbigi khɨvav mbe suaŋgi bigi, mbe nta bun Zisas ga nzuai. Mbe mba bigi bun ana suaŋgim, ana mben kov, mbe nduarira ŋgu mben vegi. Mba ŋgu zɨ khare, Betsaida.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Ana mben kov vugim, mba gumgi gu mbigi, mbe Zisas vugi ŋaneŋ kaŋgiap, mbe ana zɨn vegi. Mbe ana zɨn vegim, ana mbe gangiap, mben ndikndigap, mbaram Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe ana piin kɨrga buni vhuuiŋ bun mbe nzuai. Ana mba bunin mbe nzuav, mba rɨmrɨɨ ki gumgi gu mbigi, ana mben kurkurav, mbe rɨmrɨɨ vhɨzi.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Zisas maaŋ mbe mbuav kim, ra verav vhɨzim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ana han zav khaŋ ana nzuai, “Ndu kha gumgi gu mbigi ga sararim, mbe kha fhain ki ŋgui gum ruari ŋguivigen ŋgɨp, wari ga suaŋv mba vhezɨp mbɨv, wari ga suaŋv ŋkuur ŋani ndi ganɨnga. Khe gumgi ki fhuv ŋanen khare.”
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Mbe nen ana nzuaim, ana mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Nde mbɨv mben kurmbɨ.”
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Mbe 5,000 gumgi, mbe zegap maaŋ ki.
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Ana wo phorga rui gumgi ga suaŋgim, mbe ana suaŋgi kamara zɨn vov mbe nzuaim, mbe mbara muuŋgia piigi.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Mbe piigim, Zisas mbaram mba meeŋthɨgi vikntuuveŋ ndigap, mbaram, mba mbɨgama shɨɨŋ mpuani phorgap ndigap, khoga buiva garav, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, nta phɨra sui. Ana nta phɨra suav, wo phorga rui gumgi ga nzuaim, mbe nta shama mbuav, mba gumgi gu mbigi ga ndɨɨi.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Mba gumgi gu mbigi za mbegap, za ndavi givigi. Mba Zisas phorga rui gumgi, mbe mba ndavi givav thagi mban tɨvi, mbe nta ndiav 12 thɨgi kɨra ga vhuigim, nta za givigi.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Tuga mben Zisas wo phorga rui gumgir kov, mbe nduarira wari hiav ŋana mueŋ kav, Zisas Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana Fhe Bakɨme phorga nzuav kav, wo phorga rui gumgir nzarigi, “Kha gumgi gu mbigi vhɨrve then na rɨgi?”
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 Mbe ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Mbe vhɨrve khaŋ nzuai, ‘Ndu Zon Gumgi Ruai Guma ma.’ Mbe mbari khaŋ nzuai, ‘Ndu Fhe Bakɨme kamthooŋ guma Iraiza ma, ana taagia hɨgi.’ Mbe mbari khaŋ nzuavra ki, ‘Mba fhum guarara kegi Fhe Bakɨmen kamthooŋ guma mbe ma. Ana rimgia kegap taagia khavgi.’ ”
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Mbe maaŋ nzuaim, Zisas wom mben nzarigi, “Mbe maaŋ nzuaim, nde ram mbui ndɨkndɨgar na mbui? Nde then na rɨgi?”
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Pita ne nzuaim, Zisas mbaram mbe goriruav, khaŋ mbe nzuai, “Nde na bun harigi guma the suaŋ thari.”
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Zisas maaŋ mbe nzua vov khaŋ nzuai, “Fhe Bakɨme Guma Guar zaagi vhɨrve ndirga. Mba gumgi ruu gum, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvi vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe zam ana shashagip kɨr ana segɨrga. Mbe ana shogirim, ana rimgirga, ra phuni khegene vhɨzgirim, ana taagi khavgirga.”
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Ana nen mbe nzuav khaŋ za mbe nzuai, “Guma the na zɨn zɨr saŋv, ana wo vuzvugi mbevav, zazera wo rɨmɨnga khanarareŋ phufhurav, na zɨn zɨri.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Guma the wora ndɨkndɨgɨrga, anan tum zumgum za fhɨrgi rɨgɨrga. Guma the na ndɨrɨgɨp won tuma sharga, anan tum zazera mbara muuŋgip kɨrga.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 Khe tɨvar vhuuŋ e? Guma the wora ndɨkndɨgɨv, za kha nuianan ki bigi, ana zam nta ndigɨp, ntan muuŋv kɨv rimgirga. Ana zumgum vhava bakɨmen ŋgɨgɨp zaa mbatɨga ndirga, mba bigi ram muuŋgip ana tuman kurarie?
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Nde mbarara, nde guma the ntigem na zɨ gum na buni vhuuin mbergi, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zumgum won Ndia han Hevenan kegɨp, ana won ŋkasŋka vhava ŋaara gum, Fhe Bakɨme ŋkasŋka vhava ŋaar gum, Fhe Bakɨmen enserir ŋaari ŋkasŋka vhava ŋaar, ana mbe phorgɨ zirɨrga. Ana vhɨra mba tugen, mba guman mbergirga.”
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Zisas mba bunin mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira khar nde nzuai, nde ntige khar thivgia ki ntɨɨri, nde thari vhɨzgirga fhu. Nde khara muuŋgip kɨv ganɨrim, Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga.”
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Zisas mba bunin mbe suaŋgim, sɨgarathɨgi rari vhɨzgim, ana Pita, Zon gum Zems, ana mbera kov Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav mbɨkshɨman ndagi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ana mbe kov ndav kav, Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana ana phorga nzuav kim, ana khom harigi khesharav hɨgim, ana mba sharigi shagi, nta guigira hurgiap ŋgara gari.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Mani ana phorga nzuaim, Pita gum mba ana phorga ndagi guma phunini, mbe ŋkuu mbe muuŋgim, mbe kuav ki. Mbe kuav kav semsegap za Zisas ŋkasŋkar vhava ŋaara garav, mba gumani garim, mani Zisas phorga thɨgap ki.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Mba guma phunini Zisas thav ŋgɨr zav mbuim, Pita mbaram khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Rum, nza nzerara khaŋ ndagi. Nza mpɨkava phuni khegene muuŋgirga, ndu suaŋv thevi Moses ga suaŋv thevi, Iraiza ga suaŋv thevi.” Pita suanga buni kakagia fhura ne suaŋgi.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Pita ne Zisas ga nzuaim, buiva hur hav, mbe vharigi. Mba buiva hur hav mbe vharigim, mbe guigira rivgi.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Mbe rɨvim, Fhe Bakɨme mba buiva hurige vhen kav khaŋ mbe nzuai, “Khe nan Kam ma! Gu won ŋaarar muun zav ana farasarigi, nde ana nzuai buni mbararari!”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Fhe Bakɨme maaŋ mbe suaŋgim, mbe garim, mba guma phunini fhura mbar vugim, Zisas nduara thɨgap ki. Mba Zisas phorga rui guma phuni khegene mba bigeŋ gangiap, mbe nen warira khɨga ki. Mbe mba tugen ne bun harigi guma the suaŋgi fhuvara.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Zisas mba mbɨkshɨman kegap, mbe mɨtimanera taagia zeri. Mbe zerigim, gumgi gu mbigi vhɨrve zav Zisasan purigi.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Mba gumgi gu mbigi vhɨrve rɨgar, guma mbe kama hegap, khaŋ tɨgap Zisas ga nzuai, “Guman Rum, gu khaŋ muuŋgiap ndu nzuai, ndu zɨv nan kama ganɨ, gu mba kama bavira.
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 Ŋina mbatɨga mbe ana vhen kav, zazera ana shogim, ana nzɨɨv, ninɨga suigap, phuvun ana kamaŋɨni thivi. Mba ŋina mbatɨk guigira anan farfav, tugi babara ana thamthagi, ana fhura ki.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Gu ana vharvhara zav khaŋ tɨgap ndu phorga rui gumgi ga nzuai, mbe ana vharvharargen mbovaragi.”
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Ana nen Zisas ga nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ nzuai, “Nde ntige kha tugen vhuuŋgia ki gumgi gu mbigi, nde Fhe Bakɨme mbui bigi khothivi fhuvara. Nden ndɨkndɨgi gum nden tɨvi guigira nzerigi fhuvara. Gu khara muuŋgip nde phorgɨ kɨv, nden simtɨgi ndirie?” Zisas ne mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mba guma ga nzuai, “Ndu won kama ndigi khar zɨ.”
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Zisas ne nzuai, mba tara ndia ana kov Zisas han zim, mba ŋina mbatɨk taagiap mba tara shogim, ana rɨgap ninɨga mbatɨga mbui. Zisas mbaram mba ŋina mbatɨga vhegim, ana mba tara thav kɨrar hɨgim, mba tar taagia nzerigi. Zisas mbaram mba tara nzuaim, ana taagia khavgiap, won ndia han vui.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Ana wo ndia han vuim, mba gumgi gu mbigi zam, Fhe Bakɨme ŋkasŋka bakɨme gangiap guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Nde ntige thukhɨngira, gu khar nde suan za mbui buneŋ mbararagiri. Fhe Bakɨme Guma Guar, mbe ana thuuŋ dorgɨp, ana suav kama shɨrav, ana ndim gumgi farve khɨngirga.”
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ana ne nzuaim, ana phorga rui gumgi, mbe mba buna nɨɨeŋ kaŋgi fhu. Mbe ana mbararagim, ana mba buna nɨɨeŋ sigasarav, mbe suaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme mba buna nɨɨen mbe vhagi. Mbe maaŋ muuŋgiap kakagiap, anan nzan zav mbov, mbe anan rivgiap wari thagi.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Zisas phorga rui gumgi mbe khueŋ nzuav hegap wari daav wari ga nzuai, the mbe rɨgar zɨ kɨrie?
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Mbe ne nzuav wari ga nzuaim, Zisas mbe ndɨkndɨgi kaŋgiap, mbaram tara bisaŋ maneŋ ga nzuai, ana zav ana han thɨgi.
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 Ana mbaram khaŋ mbe nzuai, “Guma the na zɨn khaŋ muuŋgi tara then kurarga, ana vhɨra nan kurigi. Guma the nan kurarga, ana vhɨra nara kurigi fhuvara. Ana vhɨra mba na sharigi nen kurigi. Guma nde rɨgar wo mbevav zɨ ki fhu, ana nde rɨgar zɨ ki.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Zisas mba kamen mbe nzuaim, Zon mbaram khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, nza guma mbe garim, ana ndu zɨn panan ŋiniŋgi mbatɨgi ga vharvharigi. Nza khueŋ nzuav ana thɨvi. Ana nza phorga rui ne fhuvara.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ana thɨvɨ thari. Guma the panan nde kegi fhu, ana nden kɨvntok ma.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Zisas Fhe Bakɨme taagip ana ndigip Hevenan naanga tuk han mbarigim, ana ndɨkndɨk bavira mbov Zerusareman nan za mbui.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Ana nan zav, ana fharav gumgi mbari ga sarigim, mbe fhara ana nɨma tɨga ana suaŋv bigi bevahɨr zav ndagi. Mbe nda vov, Samaria ŋgu mbe vugap, ana nzuav bigi bevahɨr zav mbui.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Mbe maaŋ ana nzuav bigi bevahɨr zav mbuim, mba ŋgun ki gumgi, mbe wo ŋgun Zisas thɨvigi, mbe ana vuzvugi fhuvara. Mbe thav khaŋ nzuai, “Zisas khaŋ zi fhuvara, ana Zerusareman ndai.”
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Mba Samarian ki gumgi, mbe mba tɨvar Zisas ga muuŋgim, mba Zisas phorga rui guma phunini, Zems gum Zon, mani mba tɨva gangiap kha nzambaran Zisas ga muuŋgi, “Guman Rum, ndu nza vuzvugirim, nza Hevenan Fhe Bakɨmen kamɨrim, ana vhava sararim, ana zɨrɨv kha gumgi shigirim, mbe vhɨzgirga?”
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 — ausente —
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 — ausente —
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Zisas maaŋ thav harigi ŋgun vui tuav thɨga vuim, guma mbe khaŋ ana nzuai, “Gu ndu phorgɨv ndu mba vui ŋani, gu zam ntan rurga.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ruaŋruaŋgi feiŋ, nta kui thoori ki, kha vun gaa rui korigi, nta vhɨra kui khoni ki. Kha Fhe Bakɨme Guma Guar, ana thogɨp wo pana ndim tɨgɨrga ŋana thueŋ ki fhuvara.”
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Zisas maaŋ mba guma ga nzuav, mbaram khaŋ harigi guma ga nzuai, “Ena, ndu zɨ na phorgɨ ŋka rurga.” Ana nen mba guma ga nzuaim, mba guma ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, ndu fharav na khɨrarim, gu ŋgɨ wo ndia ganɨv, ana ndi mbogar tɨgɨp, za zɨv ndu phorgɨ rurga.”
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Ana ne nzuaim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Mba vhɨzgi fara muuŋgia ki gumgi, mbe ŋaar ki fhu. Mbe mbar mba vhɨzi gumgi ndiv, mbogir rɨgɨ. Ndu zɨv Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga bunin vhuuiŋ bun gumgi gu mbigi ga suaŋv ru.”
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Zisas ne mba guma ga nzuaim, Guma mbe hɨgap khaŋ ana nzuai, “Guman Rum, gu ndu phorgɨ rurga. Ndu fharav na khɨrarim, gu ŋgɨv, wo ndia gum niamuuŋ, won fegutari ganɨv, mben harin suigip, zɨv, ndu phorgɨ rurga.”
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Mba guma ne nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Guma na phorgɨ rur zav, na zɨn zav, ana zazera kɨsfɨga zɨ gari guma, mba guma Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ŋaarar muuŋgirga tuktɨgi fhu.”
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.