Lucas 24

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sabat raa vhɨzgim, harigi ŋaaren fharigi raa hɨgim, mba mbigi manera mbigera khavgiap mba bevahegi ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ ndigap, mbe mba mbe Zisas ndi mboga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vui.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Mbe vov mba mbok thɨɨni mpɨrigi kɨma ndi garim, mba kɨm ki fhu. Mbe ana phokphoga vov ana ndim mbur ndarigi.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Mbe thav vov, mba kɨma thoon muuŋgi mbok vhen verav ana gari. Mbe ana garav, mbe Zisas khuma gangi fhu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Mbe ana gangia thav kha ndɨkndɨga mbui, “Zisas khum maaŋ ki?” Mbe mba ndɨkndɨga mbuav garavra thav, guma phunini garim, mani hanera mbe han mbar thɨgi. Mba gumani, mani shagi guigira hurgiap ŋgara gari.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Mba mbigi maaŋ muuŋgiap mani gangia thav, guigira rivgiav, wari rav wari wo khoo ndiv nuiana segap, wari wo khoo ndiv zomzorgi. Mbe wo khoo ndiv zomzorgim mba gumani khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ŋamki guma ga nzuav garav, kha vhɨzgi gumgi ki ŋanen zegi?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ana khaŋ ki fhuvara. Ana taagia khavgi. Nde ana fhum mba Garirin kavra nde suaŋgi kameŋ ga ndɨkndɨgɨri.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Ana Garirir kav khaŋ nde suaŋgi, ‘Mbe Fhe Bakɨme Guma Guara ndiv, tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi farve khɨngirga, mbe ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨv fugurim, ana rimgirga. Ana rimgip, raa phunini vhɨzgirga, khegenen ana taagip khavgirga.’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Mba guma phunini nen mba mbigi ga suaŋgim, mbe mba fhum Zisas mbe phorga kav mbe suaŋgi kameŋ ga ndɨrigi.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Mbe ne ndɨrgap, mbaram mba kɨman thoon muuŋgi mbok thav, wari taagia vui. Mbe taagia vov, mba bigin ana farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuav, vhɨra mba harigi gumgi gu mbigi ga suaŋgi.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Mba gumani suaŋgi buni ndiga zav mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi ga suaŋgi mbigi khare. Makdaran mbik Maria gum, Zoana, Zemsan niamuuŋ Maria gum, harigi mbigi mbari phorgap.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Mba mbigi zav mba bigeŋ bun mbe suaŋgim, mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi, mbe mba mbigi suaŋgi kameŋ khothɨgi fhuvara. Mbe khaŋ mbe nzuai, mbe fhura nzuai bɨɨŋbɨɨn kaa ma.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Mbe maam mba mbigi ga nzuavra kav, Pita ndɨkndɨga mbe muuŋgiap, khaŋ wo nzuai “Gu nduara khuafɨra ŋgɨp gangirga.” Pita maaŋ suaŋgiap, khavgiap, khuafɨra mba kɨma thoon muuŋgi mboga vui. Ana vov, mba mbok thɨm kamani thɨgap, firav mba mbok vhee garav, mba Zisas ziga kegi shagi hurira gari, nta regap ki. Ana maaŋ muuŋgia gangiap, thav mba hegi bigi ga nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, taagia vui.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Mba Zisas taagia khavgi raar mba mbigi, mbe Zisas ndim mbok ga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vuim, mba raaram ana phorga ruigi guma phunini, mani mbe kha zɨn rɨgi ŋgun veri, Emaes. Mba ŋgu maneŋ Zerusarem thav samra ki. Ndu phɨɨn khavgirga, ndu ra ŋgirɨp ŋkotuguraagen fe ndirga, ndu mba ŋgun hɨgɨrga.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Mani Zerusareman kegap, Emaesan verav, mba Zerusareman hegi bigi, mani nta nzuav veri.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Mani mba buni nzuav, mba hegi bigi ga nzuav, nuanira wanin nzav verav kim, Zisas nduara tuavar manin hɨgap, mani phorga veri.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ana mani phorga verim, Fhe Bakɨme mbe mani rɨmani ga muuŋgim, mani ana gari, mani tuituigiap ana hiav ana kaŋgi fhuvara.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ana mani phorga verav manin nzarigi, “Ŋko thegi buni nzuav wani zeri?” Ana mba nzambaren mani ga muuŋgim, mani thav fhura mbar thɨgap, guigira mba hegi bigi kora muuŋgiap wani ŋgiigi.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Mani ŋgiap kegap, mani mbevi, ana zɨ khare Kriopas, ana ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ntigem, mbarkɨrga mbarkɨrga ŋgui gumgi, mbe ntigem Zerusareman ki. Ee, ndu nduaram ntigem kha tugen Zerusareman hegi bigi, ndu ne kaŋgi fhuve?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Ana ne ana nzuaim, Zisas manin nzarigi, “Thegi bigi?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ana maaŋ mbuim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, nzan gumgir pani, mbe ana shogirim, ana rimgirgane vuzvugi. Mbe ne nzuav ana ndim Pairat farve khɨngim, Pairat nzuaim, mbe ana ndim khanarareŋ ga fukfugim, ana rimgi.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nza fharav khueŋ nzuav ana khothɨgi, Zisas, ana Fhe Bakɨme taagip kha Isreriŋ gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ma. Nza nen anan vhuuŋvhuuŋv kim, fhuvara.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ntige manera vhɨra nzan mbigi mbari, mbe nza muuŋgim, nza guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ntige manera mbigera khavgiap mba Zisas ndim mboga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vui.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Mbe vov, mba mbogar vegap, garim, Zisas khum ki fhu. Mbe maaŋ muuŋgia gangiap, taagia zav khaŋ nzuai, ‘Nza vov, Zisas khuma ndim garim, ana ki fhu. Nza ana nzuav garim, Fhe Bakɨme enserni nzan hɨgap, khaŋ nza nzuai, “Ana maaŋ rimgi, ana taagia khavgi.” ’
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Mba mbigi zav maaŋ suaŋgim, nzan gumgi mbari, mbe vhɨra mba mbogar vegap, mbe vhɨra mba mbigi gangia zav suaŋgi bigira gangi. Mbe ana gangi fhuvara.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Mani mba bigir Zisas neŋgegim, Zisas khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ndɨkndɨk ki gumani fhuvara. Ŋko ndɨkndɨk ki gumani kake, ŋko mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni, ŋko nta khothɨge.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ŋko ram mbui ndɨkndɨga mbui? Ee, ŋko khueŋ kaŋgi fhuv thi? Fhe Bakɨme mba taagip wo gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma, ana zirgɨp ana fharav zaa ndigip Fhe Bakɨme han zɨ bakɨ guarara ndigirga.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ana nen mani ga suaŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme buni vhuuin mani ga nzuai. Ana Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ mani ga nzuav, ana fhara Moses suaŋgi bunira kegap, mani ga nzuav, vhɨra mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni phorgav mani ga nzuai. Ana mani ga nzuav, mani khɨvav vov, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nɨɨŋge, mba buni Fhe Bakɨme ara nzuai buni ma. Ana ntan mani ga nzuav mani khɨvi.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Ana mba bunin mani ga nzuav, mbe vov mani mba vui ŋgun hav, Zisas puskarav mani mba vui ŋgu kambarav mbur ŋgɨr zav mbui.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ana ŋgɨr zav mbuim, mani khaŋ tɨgav ana nzuai, “Ai, kha ra vhɨzgim, maaŋ gɨnɨn za mbui. Ndu zɨv ŋka phorgɨ kɨ.” Mani maaŋ ana nzuaim, ana mani phorga phenan vui.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Mbe phenan vegap, mbɨr zav, Zisas mani phorga vov, mbe mba pi kaa ga piigi. Mbe piigiap, Zisas mbaram viktuma ndigap, ndɨkndɨga vhuun ana muun zav ana nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuav ana ndikndigap, mbaram ana phɨrgiap mani ga ndɨɨi.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ana mba viktuma phɨrgiap mani ga ndɨɨim, mani rɨmani fhura pu thuga vugi fara muuŋgim, mani ana garav, ana hegim, ana fhura mani thav mbar vugim, mani wom ana gangi fhu.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Mani thav nuanira khaŋ wani ga nzuai, “Guigi guarara, ŋka kha tuavar zerim, ana kha bunin ŋka nzuav, ana kha Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ nɨɨŋge bun ŋka nzuaim, ŋka ndavani guigira khavgi.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Mani nen wani ga nzuavra thav, za khavgiap, wani taagia Zerusareman ndai. Mani ndav vov, mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi gu mbe phorga ki gumgi gu mbigi, mani mbe garim, mbe wari tɨgap phoga vhuigap ki.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Mbe kim, mani nda vov mben hɨgim, mbe khaŋ mani ga nzuai, “Guigira, Guma Bakɨme guigira khargi. Ana khavgiap, vov Saimonan hɨgim, ana ana gangi.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Mbe nen mani ga nzuaim, mani mba tuavar ana manin hɨgap, mani phorga verav, mani ga suaŋgi bigi, mani nta neŋgi. Mani nta neŋga vov, ana mani phorgav phenan vugap, mbe mbɨr zav ana viktuma ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap, ana phorga suaŋgiap, ana phɨrgiap mani ga ndɨɨim, mani ana kheharav khaŋ nzuai, “Khe Zisas ma!”
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Mani ne bun mbe nzuav, mbe wari tɨgap, mba buni nzuavra kim, Zisas hav, mben rɨgɨra mbar thɨgi. Ana hav thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nden ndavi mbɨrav kɨri.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ana nen mbe nzuaim, fhuvara, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, wari za rivgi. Mbe ana gangiap, khueŋ ndɨkndɨgi, “Khe tum ma?”
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Mbe mba ndɨkndɨgar ana mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ndavi havhargiap, pim ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, khaŋ nzuai, ‘Khe the khare?’
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Nde na farveni ganɨv, nan ŋkarveni ganɨ. Gura nden han khare. Nde zɨv na suigɨv, na ganɨ. Tum, ana khaŋ muuŋgip guma guara farar muuŋgip, harani gum suani kɨv, buni suaŋrim, nde khar na gari farar muuŋgip, ana ganɨrie?”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Zisas nen mbe nzuav, mbaram won farveni gum ŋkarvenin mbe khɨvi.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ana nen mbe nzuaim, mbe ne nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ndikndigap, mbe tuituigia ne khothɨgi fhuvara. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde pi mba thaneŋ mbar kire?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe tuegi mbɨgam raraŋ muen ana nɨɨŋgi.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Mbe mba mbɨgama raraŋ muen ana nɨɨŋgim, ana ne ndigap, mbe nɨman ne pim, mbe ana gari.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Ana khaŋ mbe nzuai, “Gu fhum nde phorgara kav, gu khaŋ nde suaŋgi, mbe mba na nzuav khergi buni, nta mba Moses suaŋgi tɨvi ki gavar ki, nta vhɨra mba Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi suaŋgi buni ki gavar ki. Nta vhɨra ŋgavi ki gavar ki, mba buni, nta za guigira mba tegɨrga.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ana nen mbe nzuav mben kurigi, mbe mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nɨɨŋge ndɨkndɨgɨp, ana buni vhuuiŋ kaŋgirga.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ana nen mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki buneŋ khaŋ nzuai, Fhe Bakɨme taagip kha gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma, ana fharav zaa ndiv rimgirga, raa phuni vhɨzgirim, khegenen, ana taagip khavgirga.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ana taagip khavgirga, mbe ana zɨn panan, mbe kha Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun za kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga suanga, mbe ndavi domdorɨrga, Fhe Bakɨme mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzɨv, nta ndɨkndɨgɨ tharga. Mbe fharav Zerusareman kegɨp, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suaŋri.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nde kha gangi bigi bun suaŋri.”
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ana maaŋ mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai “Nde mbarara! Fhe fhum won Ŋina Ŋaara sararim, ana nde han zirɨ za suaŋgi. Gu ana sararim, ana nde han zirɨrga tuk han mbarigi. Nde wari tɨgɨp kha ŋgu bakɨmera kɨv, Fhe Bakɨme ŋkasŋka ndigiri.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Zisas kha buni mbe suaŋgiap, mbaram mben kov vov, Betani han mbav thɨgav, mbaram won harani ŋgav, tɨva vhuun mbe muun zav Fhe Bakɨme phorga nzuai.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ana tɨvar vhuun mben muun zav Fhe Bakɨme phorga nzuavra kim, Fhe Bakɨme ana ndigim, ana mbe thav Hevenan ndai.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Fhe Bakɨme ana ndiga ndaim, mbe thav, thɨvi phɨrav, an zɨ ndi vun kuamkuav ana ndikndigi. Mbe guigira ana ndikndigap, taagiap Zerusareman vui.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Mbe taagia Zerusareman vegap, mbe zazera Fhe Bakɨme Phenan kav Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuamkuagi.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.