Lucas 24
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA
1 Sabat raa vhɨzgim, harigi ŋaaren fharigi raa hɨgim, mba mbigi manera mbigera khavgiap mba bevahegi ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ ndigap, mbe mba mbe Zisas ndi mboga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vui.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Mbe vov mba mbok thɨɨni mpɨrigi kɨma ndi garim, mba kɨm ki fhu. Mbe ana phokphoga vov ana ndim mbur ndarigi.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Mbe thav vov, mba kɨma thoon muuŋgi mbok vhen verav ana gari. Mbe ana garav, mbe Zisas khuma gangi fhu.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mbe ana gangia thav kha ndɨkndɨga mbui, “Zisas khum maaŋ ki?” Mbe mba ndɨkndɨga mbuav garavra thav, guma phunini garim, mani hanera mbe han mbar thɨgi. Mba gumani, mani shagi guigira hurgiap ŋgara gari.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Mba mbigi maaŋ muuŋgiap mani gangia thav, guigira rivgiav, wari rav wari wo khoo ndiv nuiana segap, wari wo khoo ndiv zomzorgi. Mbe wo khoo ndiv zomzorgim mba gumani khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ŋamki guma ga nzuav garav, kha vhɨzgi gumgi ki ŋanen zegi?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ana khaŋ ki fhuvara. Ana taagia khavgi. Nde ana fhum mba Garirin kavra nde suaŋgi kameŋ ga ndɨkndɨgɨri.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Ana Garirir kav khaŋ nde suaŋgi, ‘Mbe Fhe Bakɨme Guma Guara ndiv, tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi farve khɨngirga, mbe ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨv fugurim, ana rimgirga. Ana rimgip, raa phunini vhɨzgirga, khegenen ana taagip khavgirga.’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Mba guma phunini nen mba mbigi ga suaŋgim, mbe mba fhum Zisas mbe phorga kav mbe suaŋgi kameŋ ga ndɨrigi.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Mbe ne ndɨrgap, mbaram mba kɨman thoon muuŋgi mbok thav, wari taagia vui. Mbe taagia vov, mba bigin ana farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuav, vhɨra mba harigi gumgi gu mbigi ga suaŋgi.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Mba gumani suaŋgi buni ndiga zav mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi ga suaŋgi mbigi khare. Makdaran mbik Maria gum, Zoana, Zemsan niamuuŋ Maria gum, harigi mbigi mbari phorgap.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Mba mbigi zav mba bigeŋ bun mbe suaŋgim, mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi, mbe mba mbigi suaŋgi kameŋ khothɨgi fhuvara. Mbe khaŋ mbe nzuai, mbe fhura nzuai bɨɨŋbɨɨn kaa ma.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Mbe maam mba mbigi ga nzuavra kav, Pita ndɨkndɨga mbe muuŋgiap, khaŋ wo nzuai “Gu nduara khuafɨra ŋgɨp gangirga.” Pita maaŋ suaŋgiap, khavgiap, khuafɨra mba kɨma thoon muuŋgi mboga vui. Ana vov, mba mbok thɨm kamani thɨgap, firav mba mbok vhee garav, mba Zisas ziga kegi shagi hurira gari, nta regap ki. Ana maaŋ muuŋgia gangiap, thav mba hegi bigi ga nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, taagia vui.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Mba Zisas taagia khavgi raar mba mbigi, mbe Zisas ndim mbok ga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vuim, mba raaram ana phorga ruigi guma phunini, mani mbe kha zɨn rɨgi ŋgun veri, Emaes. Mba ŋgu maneŋ Zerusarem thav samra ki. Ndu phɨɨn khavgirga, ndu ra ŋgirɨp ŋkotuguraagen fe ndirga, ndu mba ŋgun hɨgɨrga.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Mani Zerusareman kegap, Emaesan verav, mba Zerusareman hegi bigi, mani nta nzuav veri.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Mani mba buni nzuav, mba hegi bigi ga nzuav, nuanira wanin nzav verav kim, Zisas nduara tuavar manin hɨgap, mani phorga veri.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ana mani phorga verim, Fhe Bakɨme mbe mani rɨmani ga muuŋgim, mani ana gari, mani tuituigiap ana hiav ana kaŋgi fhuvara.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ana mani phorga verav manin nzarigi, “Ŋko thegi buni nzuav wani zeri?” Ana mba nzambaren mani ga muuŋgim, mani thav fhura mbar thɨgap, guigira mba hegi bigi kora muuŋgiap wani ŋgiigi.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Mani ŋgiap kegap, mani mbevi, ana zɨ khare Kriopas, ana ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ntigem, mbarkɨrga mbarkɨrga ŋgui gumgi, mbe ntigem Zerusareman ki. Ee, ndu nduaram ntigem kha tugen Zerusareman hegi bigi, ndu ne kaŋgi fhuve?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Ana ne ana nzuaim, Zisas manin nzarigi, “Thegi bigi?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Ana maaŋ mbuim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, nzan gumgir pani, mbe ana shogirim, ana rimgirgane vuzvugi. Mbe ne nzuav ana ndim Pairat farve khɨngim, Pairat nzuaim, mbe ana ndim khanarareŋ ga fukfugim, ana rimgi.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Nza fharav khueŋ nzuav ana khothɨgi, Zisas, ana Fhe Bakɨme taagip kha Isreriŋ gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ma. Nza nen anan vhuuŋvhuuŋv kim, fhuvara.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ntige manera vhɨra nzan mbigi mbari, mbe nza muuŋgim, nza guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ntige manera mbigera khavgiap mba Zisas ndim mboga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vui.
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 Mbe vov, mba mbogar vegap, garim, Zisas khum ki fhu. Mbe maaŋ muuŋgia gangiap, taagia zav khaŋ nzuai, ‘Nza vov, Zisas khuma ndim garim, ana ki fhu. Nza ana nzuav garim, Fhe Bakɨme enserni nzan hɨgap, khaŋ nza nzuai, “Ana maaŋ rimgi, ana taagia khavgi.” ’
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Mba mbigi zav maaŋ suaŋgim, nzan gumgi mbari, mbe vhɨra mba mbogar vegap, mbe vhɨra mba mbigi gangia zav suaŋgi bigira gangi. Mbe ana gangi fhuvara.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Mani mba bigir Zisas neŋgegim, Zisas khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ndɨkndɨk ki gumani fhuvara. Ŋko ndɨkndɨk ki gumani kake, ŋko mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni, ŋko nta khothɨge.
25 Então ele lhes disse:
26 Ŋko ram mbui ndɨkndɨga mbui? Ee, ŋko khueŋ kaŋgi fhuv thi? Fhe Bakɨme mba taagip wo gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma, ana zirgɨp ana fharav zaa ndigip Fhe Bakɨme han zɨ bakɨ guarara ndigirga.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Ana nen mani ga suaŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme buni vhuuin mani ga nzuai. Ana Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ mani ga nzuav, ana fhara Moses suaŋgi bunira kegap, mani ga nzuav, vhɨra mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni phorgav mani ga nzuai. Ana mani ga nzuav, mani khɨvav vov, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nɨɨŋge, mba buni Fhe Bakɨme ara nzuai buni ma. Ana ntan mani ga nzuav mani khɨvi.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ana mba bunin mani ga nzuav, mbe vov mani mba vui ŋgun hav, Zisas puskarav mani mba vui ŋgu kambarav mbur ŋgɨr zav mbui.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ana ŋgɨr zav mbuim, mani khaŋ tɨgav ana nzuai, “Ai, kha ra vhɨzgim, maaŋ gɨnɨn za mbui. Ndu zɨv ŋka phorgɨ kɨ.” Mani maaŋ ana nzuaim, ana mani phorga phenan vui.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Mbe phenan vegap, mbɨr zav, Zisas mani phorga vov, mbe mba pi kaa ga piigi. Mbe piigiap, Zisas mbaram viktuma ndigap, ndɨkndɨga vhuun ana muun zav ana nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuav ana ndikndigap, mbaram ana phɨrgiap mani ga ndɨɨi.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ana mba viktuma phɨrgiap mani ga ndɨɨim, mani rɨmani fhura pu thuga vugi fara muuŋgim, mani ana garav, ana hegim, ana fhura mani thav mbar vugim, mani wom ana gangi fhu.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Mani thav nuanira khaŋ wani ga nzuai, “Guigi guarara, ŋka kha tuavar zerim, ana kha bunin ŋka nzuav, ana kha Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ nɨɨŋge bun ŋka nzuaim, ŋka ndavani guigira khavgi.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Mani nen wani ga nzuavra thav, za khavgiap, wani taagia Zerusareman ndai. Mani ndav vov, mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi gu mbe phorga ki gumgi gu mbigi, mani mbe garim, mbe wari tɨgap phoga vhuigap ki.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Mbe kim, mani nda vov mben hɨgim, mbe khaŋ mani ga nzuai, “Guigira, Guma Bakɨme guigira khargi. Ana khavgiap, vov Saimonan hɨgim, ana ana gangi.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Mbe nen mani ga nzuaim, mani mba tuavar ana manin hɨgap, mani phorga verav, mani ga suaŋgi bigi, mani nta neŋgi. Mani nta neŋga vov, ana mani phorgav phenan vugap, mbe mbɨr zav ana viktuma ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap, ana phorga suaŋgiap, ana phɨrgiap mani ga ndɨɨim, mani ana kheharav khaŋ nzuai, “Khe Zisas ma!”
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Mani ne bun mbe nzuav, mbe wari tɨgap, mba buni nzuavra kim, Zisas hav, mben rɨgɨra mbar thɨgi. Ana hav thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nden ndavi mbɨrav kɨri.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ana nen mbe nzuaim, fhuvara, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, wari za rivgi. Mbe ana gangiap, khueŋ ndɨkndɨgi, “Khe tum ma?”
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Mbe mba ndɨkndɨgar ana mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ndavi havhargiap, pim ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, khaŋ nzuai, ‘Khe the khare?’
38 Mas ele lhes disse:
39 Nde na farveni ganɨv, nan ŋkarveni ganɨ. Gura nden han khare. Nde zɨv na suigɨv, na ganɨ. Tum, ana khaŋ muuŋgip guma guara farar muuŋgip, harani gum suani kɨv, buni suaŋrim, nde khar na gari farar muuŋgip, ana ganɨrie?”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Zisas nen mbe nzuav, mbaram won farveni gum ŋkarvenin mbe khɨvi.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ana nen mbe nzuaim, mbe ne nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ndikndigap, mbe tuituigia ne khothɨgi fhuvara. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde pi mba thaneŋ mbar kire?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe tuegi mbɨgam raraŋ muen ana nɨɨŋgi.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Mbe mba mbɨgama raraŋ muen ana nɨɨŋgim, ana ne ndigap, mbe nɨman ne pim, mbe ana gari.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ana khaŋ mbe nzuai, “Gu fhum nde phorgara kav, gu khaŋ nde suaŋgi, mbe mba na nzuav khergi buni, nta mba Moses suaŋgi tɨvi ki gavar ki, nta vhɨra mba Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi suaŋgi buni ki gavar ki. Nta vhɨra ŋgavi ki gavar ki, mba buni, nta za guigira mba tegɨrga.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Ana nen mbe nzuav mben kurigi, mbe mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nɨɨŋge ndɨkndɨgɨp, ana buni vhuuiŋ kaŋgirga.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ana nen mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki buneŋ khaŋ nzuai, Fhe Bakɨme taagip kha gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma, ana fharav zaa ndiv rimgirga, raa phuni vhɨzgirim, khegenen, ana taagip khavgirga.
46 E disse-lhes:
47 Ana taagip khavgirga, mbe ana zɨn panan, mbe kha Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun za kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga suanga, mbe ndavi domdorɨrga, Fhe Bakɨme mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzɨv, nta ndɨkndɨgɨ tharga. Mbe fharav Zerusareman kegɨp, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suaŋri.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Nde kha gangi bigi bun suaŋri.”
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ana maaŋ mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai “Nde mbarara! Fhe fhum won Ŋina Ŋaara sararim, ana nde han zirɨ za suaŋgi. Gu ana sararim, ana nde han zirɨrga tuk han mbarigi. Nde wari tɨgɨp kha ŋgu bakɨmera kɨv, Fhe Bakɨme ŋkasŋka ndigiri.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Zisas kha buni mbe suaŋgiap, mbaram mben kov vov, Betani han mbav thɨgav, mbaram won harani ŋgav, tɨva vhuun mbe muun zav Fhe Bakɨme phorga nzuai.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ana tɨvar vhuun mben muun zav Fhe Bakɨme phorga nzuavra kim, Fhe Bakɨme ana ndigim, ana mbe thav Hevenan ndai.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Fhe Bakɨme ana ndiga ndaim, mbe thav, thɨvi phɨrav, an zɨ ndi vun kuamkuav ana ndikndigi. Mbe guigira ana ndikndigap, taagiap Zerusareman vui.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Mbe taagia Zerusareman vegap, mbe zazera Fhe Bakɨme Phenan kav Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuamkuagi.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.