Lucas 24

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sabat raa vhɨzgim, harigi ŋaaren fharigi raa hɨgim, mba mbigi manera mbigera khavgiap mba bevahegi ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ ndigap, mbe mba mbe Zisas ndi mboga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vui.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Mbe vov mba mbok thɨɨni mpɨrigi kɨma ndi garim, mba kɨm ki fhu. Mbe ana phokphoga vov ana ndim mbur ndarigi.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Mbe thav vov, mba kɨma thoon muuŋgi mbok vhen verav ana gari. Mbe ana garav, mbe Zisas khuma gangi fhu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mbe ana gangia thav kha ndɨkndɨga mbui, “Zisas khum maaŋ ki?” Mbe mba ndɨkndɨga mbuav garavra thav, guma phunini garim, mani hanera mbe han mbar thɨgi. Mba gumani, mani shagi guigira hurgiap ŋgara gari.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Mba mbigi maaŋ muuŋgiap mani gangia thav, guigira rivgiav, wari rav wari wo khoo ndiv nuiana segap, wari wo khoo ndiv zomzorgi. Mbe wo khoo ndiv zomzorgim mba gumani khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ŋamki guma ga nzuav garav, kha vhɨzgi gumgi ki ŋanen zegi?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ana khaŋ ki fhuvara. Ana taagia khavgi. Nde ana fhum mba Garirin kavra nde suaŋgi kameŋ ga ndɨkndɨgɨri.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Ana Garirir kav khaŋ nde suaŋgi, ‘Mbe Fhe Bakɨme Guma Guara ndiv, tɨvi mbatɨgi ga mbui gumgi farve khɨngirga, mbe ana ndiv khanarareŋ ga tɨgɨv fugurim, ana rimgirga. Ana rimgip, raa phunini vhɨzgirga, khegenen ana taagip khavgirga.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Mba guma phunini nen mba mbigi ga suaŋgim, mbe mba fhum Zisas mbe phorga kav mbe suaŋgi kameŋ ga ndɨrigi.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Mbe ne ndɨrgap, mbaram mba kɨman thoon muuŋgi mbok thav, wari taagia vui. Mbe taagia vov, mba bigin ana farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuav, vhɨra mba harigi gumgi gu mbigi ga suaŋgi.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mba gumani suaŋgi buni ndiga zav mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi ga suaŋgi mbigi khare. Makdaran mbik Maria gum, Zoana, Zemsan niamuuŋ Maria gum, harigi mbigi mbari phorgap.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Mba mbigi zav mba bigeŋ bun mbe suaŋgim, mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi, mbe mba mbigi suaŋgi kameŋ khothɨgi fhuvara. Mbe khaŋ mbe nzuai, mbe fhura nzuai bɨɨŋbɨɨn kaa ma.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Mbe maam mba mbigi ga nzuavra kav, Pita ndɨkndɨga mbe muuŋgiap, khaŋ wo nzuai “Gu nduara khuafɨra ŋgɨp gangirga.” Pita maaŋ suaŋgiap, khavgiap, khuafɨra mba kɨma thoon muuŋgi mboga vui. Ana vov, mba mbok thɨm kamani thɨgap, firav mba mbok vhee garav, mba Zisas ziga kegi shagi hurira gari, nta regap ki. Ana maaŋ muuŋgia gangiap, thav mba hegi bigi ga nzuav ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, taagia vui.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Mba Zisas taagia khavgi raar mba mbigi, mbe Zisas ndim mbok ga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vuim, mba raaram ana phorga ruigi guma phunini, mani mbe kha zɨn rɨgi ŋgun veri, Emaes. Mba ŋgu maneŋ Zerusarem thav samra ki. Ndu phɨɨn khavgirga, ndu ra ŋgirɨp ŋkotuguraagen fe ndirga, ndu mba ŋgun hɨgɨrga.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Mani Zerusareman kegap, Emaesan verav, mba Zerusareman hegi bigi, mani nta nzuav veri.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Mani mba buni nzuav, mba hegi bigi ga nzuav, nuanira wanin nzav verav kim, Zisas nduara tuavar manin hɨgap, mani phorga veri.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ana mani phorga verim, Fhe Bakɨme mbe mani rɨmani ga muuŋgim, mani ana gari, mani tuituigiap ana hiav ana kaŋgi fhuvara.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ana mani phorga verav manin nzarigi, “Ŋko thegi buni nzuav wani zeri?” Ana mba nzambaren mani ga muuŋgim, mani thav fhura mbar thɨgap, guigira mba hegi bigi kora muuŋgiap wani ŋgiigi.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Mani ŋgiap kegap, mani mbevi, ana zɨ khare Kriopas, ana ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ntigem, mbarkɨrga mbarkɨrga ŋgui gumgi, mbe ntigem Zerusareman ki. Ee, ndu nduaram ntigem kha tugen Zerusareman hegi bigi, ndu ne kaŋgi fhuve?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ana ne ana nzuaim, Zisas manin nzarigi, “Thegi bigi?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Ana maaŋ mbuim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, nzan gumgir pani, mbe ana shogirim, ana rimgirgane vuzvugi. Mbe ne nzuav ana ndim Pairat farve khɨngim, Pairat nzuaim, mbe ana ndim khanarareŋ ga fukfugim, ana rimgi.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Nza fharav khueŋ nzuav ana khothɨgi, Zisas, ana Fhe Bakɨme taagip kha Isreriŋ gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma ma. Nza nen anan vhuuŋvhuuŋv kim, fhuvara.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ntige manera vhɨra nzan mbigi mbari, mbe nza muuŋgim, nza guigira ŋgava mbatɨga muuŋgi. Mbe ntige manera mbigera khavgiap mba Zisas ndim mboga tɨgi kɨma thoon muuŋgi mbogar vui.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Mbe vov, mba mbogar vegap, garim, Zisas khum ki fhu. Mbe maaŋ muuŋgia gangiap, taagia zav khaŋ nzuai, ‘Nza vov, Zisas khuma ndim garim, ana ki fhu. Nza ana nzuav garim, Fhe Bakɨme enserni nzan hɨgap, khaŋ nza nzuai, “Ana maaŋ rimgi, ana taagia khavgi.” ’
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Mba mbigi zav maaŋ suaŋgim, nzan gumgi mbari, mbe vhɨra mba mbogar vegap, mbe vhɨra mba mbigi gangia zav suaŋgi bigira gangi. Mbe ana gangi fhuvara.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Mani mba bigir Zisas neŋgegim, Zisas khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ndɨkndɨk ki gumani fhuvara. Ŋko ndɨkndɨk ki gumani kake, ŋko mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni, ŋko nta khothɨge.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ŋko ram mbui ndɨkndɨga mbui? Ee, ŋko khueŋ kaŋgi fhuv thi? Fhe Bakɨme mba taagip wo gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma, ana zirgɨp ana fharav zaa ndigip Fhe Bakɨme han zɨ bakɨ guarara ndigirga.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ana nen mani ga suaŋgiap, mbaram Fhe Bakɨme buni vhuuin mani ga nzuai. Ana Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ mani ga nzuav, ana fhara Moses suaŋgi bunira kegap, mani ga nzuav, vhɨra mba Fhe Bakɨme kamthooŋ gumgi suaŋgi buni phorgav mani ga nzuai. Ana mani ga nzuav, mani khɨvav vov, mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nɨɨŋge, mba buni Fhe Bakɨme ara nzuai buni ma. Ana ntan mani ga nzuav mani khɨvi.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ana mba bunin mani ga nzuav, mbe vov mani mba vui ŋgun hav, Zisas puskarav mani mba vui ŋgu kambarav mbur ŋgɨr zav mbui.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ana ŋgɨr zav mbuim, mani khaŋ tɨgav ana nzuai, “Ai, kha ra vhɨzgim, maaŋ gɨnɨn za mbui. Ndu zɨv ŋka phorgɨ kɨ.” Mani maaŋ ana nzuaim, ana mani phorga phenan vui.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Mbe phenan vegap, mbɨr zav, Zisas mani phorga vov, mbe mba pi kaa ga piigi. Mbe piigiap, Zisas mbaram viktuma ndigap, ndɨkndɨga vhuun ana muun zav ana nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuav ana ndikndigap, mbaram ana phɨrgiap mani ga ndɨɨi.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ana mba viktuma phɨrgiap mani ga ndɨɨim, mani rɨmani fhura pu thuga vugi fara muuŋgim, mani ana garav, ana hegim, ana fhura mani thav mbar vugim, mani wom ana gangi fhu.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Mani thav nuanira khaŋ wani ga nzuai, “Guigi guarara, ŋka kha tuavar zerim, ana kha bunin ŋka nzuav, ana kha Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ nɨɨŋge bun ŋka nzuaim, ŋka ndavani guigira khavgi.”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Mani nen wani ga nzuavra thav, za khavgiap, wani taagia Zerusareman ndai. Mani ndav vov, mba Zisas farasegi 11 thɨgi ŋaara gumgi gu mbe phorga ki gumgi gu mbigi, mani mbe garim, mbe wari tɨgap phoga vhuigap ki.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Mbe kim, mani nda vov mben hɨgim, mbe khaŋ mani ga nzuai, “Guigira, Guma Bakɨme guigira khargi. Ana khavgiap, vov Saimonan hɨgim, ana ana gangi.”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Mbe nen mani ga nzuaim, mani mba tuavar ana manin hɨgap, mani phorga verav, mani ga suaŋgi bigi, mani nta neŋgi. Mani nta neŋga vov, ana mani phorgav phenan vugap, mbe mbɨr zav ana viktuma ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap, ana phorga suaŋgiap, ana phɨrgiap mani ga ndɨɨim, mani ana kheharav khaŋ nzuai, “Khe Zisas ma!”
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Mani ne bun mbe nzuav, mbe wari tɨgap, mba buni nzuavra kim, Zisas hav, mben rɨgɨra mbar thɨgi. Ana hav thɨgap khaŋ mbe nzuai, “Nden ndavi mbɨrav kɨri.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ana nen mbe nzuaim, fhuvara, mbe ŋgava mbatɨga muuŋgiap, wari za rivgi. Mbe ana gangiap, khueŋ ndɨkndɨgi, “Khe tum ma?”
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Mbe mba ndɨkndɨgar ana mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde thaŋ nzuav ndavi havhargiap, pim ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuav, khaŋ nzuai, ‘Khe the khare?’
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Nde na farveni ganɨv, nan ŋkarveni ganɨ. Gura nden han khare. Nde zɨv na suigɨv, na ganɨ. Tum, ana khaŋ muuŋgip guma guara farar muuŋgip, harani gum suani kɨv, buni suaŋrim, nde khar na gari farar muuŋgip, ana ganɨrie?”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Zisas nen mbe nzuav, mbaram won farveni gum ŋkarvenin mbe khɨvi.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ana nen mbe nzuaim, mbe ne nzuav ŋgava mbatɨga muuŋgiap, ndikndigap, mbe tuituigia ne khothɨgi fhuvara. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbui. Mbe ndɨkndɨgi vhɨrve ga mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde pi mba thaneŋ mbar kire?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe tuegi mbɨgam raraŋ muen ana nɨɨŋgi.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Mbe mba mbɨgama raraŋ muen ana nɨɨŋgim, ana ne ndigap, mbe nɨman ne pim, mbe ana gari.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ana khaŋ mbe nzuai, “Gu fhum nde phorgara kav, gu khaŋ nde suaŋgi, mbe mba na nzuav khergi buni, nta mba Moses suaŋgi tɨvi ki gavar ki, nta vhɨra mba Fhe Bakɨmen kamthooŋ gumgi suaŋgi buni ki gavar ki. Nta vhɨra ŋgavi ki gavar ki, mba buni, nta za guigira mba tegɨrga.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ana nen mbe nzuav mben kurigi, mbe mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavar mba Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ nɨɨŋge ndɨkndɨgɨp, ana buni vhuuiŋ kaŋgirga.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ana nen mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai, “Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki buneŋ khaŋ nzuai, Fhe Bakɨme taagip kha gumgi gu mbigi ndir zav farasarigi guma, ana fharav zaa ndiv rimgirga, raa phuni vhɨzgirim, khegenen, ana taagip khavgirga.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Ana taagip khavgirga, mbe ana zɨn panan, mbe kha Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun za kha nuianan ki gumgi gu mbigi ga suanga, mbe ndavi domdorɨrga, Fhe Bakɨme mbe muuŋgi tɨvi mbatɨgi vhɨzɨv, nta ndɨkndɨgɨ tharga. Mbe fharav Zerusareman kegɨp, Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ bun suaŋri.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nde kha gangi bigi bun suaŋri.”
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Ana maaŋ mbe nzua vov, khaŋ mbe nzuai “Nde mbarara! Fhe fhum won Ŋina Ŋaara sararim, ana nde han zirɨ za suaŋgi. Gu ana sararim, ana nde han zirɨrga tuk han mbarigi. Nde wari tɨgɨp kha ŋgu bakɨmera kɨv, Fhe Bakɨme ŋkasŋka ndigiri.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Zisas kha buni mbe suaŋgiap, mbaram mben kov vov, Betani han mbav thɨgav, mbaram won harani ŋgav, tɨva vhuun mbe muun zav Fhe Bakɨme phorga nzuai.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ana tɨvar vhuun mben muun zav Fhe Bakɨme phorga nzuavra kim, Fhe Bakɨme ana ndigim, ana mbe thav Hevenan ndai.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Fhe Bakɨme ana ndiga ndaim, mbe thav, thɨvi phɨrav, an zɨ ndi vun kuamkuav ana ndikndigi. Mbe guigira ana ndikndigap, taagiap Zerusareman vui.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Mbe taagia Zerusareman vegap, mbe zazera Fhe Bakɨme Phenan kav Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuamkuagi.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.