Lucas 23
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NVT
1 Mbe maaŋ suaŋgiap, mben gumgir pani, mbe za khavgiap Zisasan kov Pairat han vui.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Mbe zam ana kov Pairat han vugap, ana nzuav nzuav khaŋ nzuai, “Nza kha guma garim, ana nzan gumgi gu mbigir tɨvir tuara mbuim, mbe ana tɨvi zɨn vui. Ana vhɨra nza ŋkɨɨar Sisaran nɨɨnga tuav nza gori. Ana nza thɨvav, ana vhɨra khaŋ nzuai, ‘Gu mba Fhe Bakɨme taagip wo gumgi gu mbigi ndir zav sarigi ŋgui gari guman pan ma.’ ”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Mbe ne nzuaim, Pairat Zisasan nzarigi, “Ndu kha Zudaiŋ gari guman pan ee?” Ana ne nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, ndu nduara mbar ne nzuai.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Zisas ne nzuaim, Pairat mbaram khaŋ mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai, “Mbaia, gu simtɨgar kha guma nɨɨnga tɨva mbatɨga thueŋ gangi fhu.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Pairat maaŋ nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe khaŋ tɨgav nzuav khaŋ nzuai, “Kha guma, ana za kha Zudia fhaiŋ ga ruigi. Ana fhara Gariri fhain kegap, khavgiap, za kha bigi ga rua zav, nza ŋgun hɨgi. Ana maaŋ mbua ruav, bunin nza gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuav, mbe ndavi khavim, mbe ana zɨn vui.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Mbe ne nzuaim, Pairat ne mbararagiap kha nzambaren mbe muuŋgi, “Kha guma, ana Gariri guma ee?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Ana mba nzambaren mbe muuŋgi, mbe ana suaŋgim, ana kaŋgi, Zisas Herot gari fain kega zɨgi. Ana ne kaŋgiap Zisas ga sarigim, mbe anan kov Herot han vui. Mba tugen Herot vhɨra ndav Zerusareman ki.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Ana Zisas ga sarigi, ana Herot han vugim, Herot ana garav guigira ndikndiga mbatɨga mbui. Ana fhum mbe Zisas bun nzuaim, ana tuga mpeeŋra ana gangir zav nzuav ki. Ana khueŋ vuzvugi, ana nduara Zisas ganɨrim, ana mirikor then muuŋgirga.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Herot mba ndɨkndɨgar Zisas ga mbuav, ana bigi vhɨrver anan nzaŋgi. Ana mba nzambarir Zisas ga mbuim, Zisas ana buna thuen ŋgarkarigi fhuvara.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Ana fhura kim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba Zudain tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe zav hara thivgiap, khaŋ tɨga ana nzuav nzuai.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Mbe ana nzuaim, Herot mbaram won ntari ga mbui gɨɨtɨvir kov, mbe buni mbatɨgi guarira ana nzuav ana nzɨɨi. Mbe maaŋ ana mbuav, mbaram shaa vhuuŋra ndiga zav ŋgui gari guman pan nzɨɨi sɨɨŋmbarar ana muuŋgiap, ana sarigim, ana taagia Pairat han vui.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Herot fhum panan Pairat ga kegi. Mani ntigem, kha tugen mani kɨvntoga vhuuŋ ni ma.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Pairat mbaram mba Fhe Bakɨme Phena rotu gari gumgir pani gum mben gumgir panin kaav, vhɨra mba gumgi gu mbigir kamgim, mbe zav ana han wari fugi.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Mbe ana han wari fugim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde kha guma suirav zav, na han zɨgav, khaŋ na nzuai, ‘Ana kha gumgi gu mbigir tɨvi ga mbuim, mbe tuara muuŋgiap ana zɨn vui.’ Nde ntige khara kav mbararagim, gu za mba bigi ga nzuav ana nzaŋgi. Nde mbarara. Gu kha guma muuŋgi tɨva mbatɨga thueŋ gangi fhu. Gu ndɨkndɨgi, nde mba ana nzuav nzuai bigi, ana mba bigɨn thueŋ muuŋgi fhuvara.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Nde ganɨ, Herot, ana vhɨra, ana gu khar nzuai ndɨkndɨgɨra mbuav ana sarigim, ana nza han zɨgi. Nde mbarara. Kha guma, ana bigɨna mbatɨga thueŋ muuŋgip ne khuav rɨmɨn saŋv muuŋrim, gu khaŋ ana suaŋrie, ‘Ndu rɨmɨnga.’ Fhuvara.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 — ausente —
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Pairat ne nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe za wari tɨgɨra khavgia ndarav, kaav khaŋ nzuai, “Ndu mba guma shogirim, ana rimgiri. Ndu Barabas fhɨrgirim, ana kɨrar hɨgɨp nza han zɨri.”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Mbe mba fhɨrɨ za nzuai guma Barabas, ana fhum gumgi mbari phorgav mbe ntara bakɨme khavgiap ŋgui gari guman pana mbe phorga shogap, ana guma mbe shogim, ana rimgim, mbe ne nzuav ana ndiv bɨna khɨngi.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat thav wom khaŋ mbe nzuai, “Gu Zisas fhɨrgirim, ana ŋgɨrgeŋ vuzvugi.”
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Ana ne nzuaim, mbe wom kaav khaŋ nzuai, “Ana shogiri ana rimik! Ana shogiri, ana rimik! Ana ndim, khanarareŋ ga tɨgɨ fugu! Ana rimgirga!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Mbe maaŋ nzuaim, ana suambara mpuanin mbe muuŋgiap, thav wom khegenen mbe mbui. Ana khaŋ mbe nzuai, “Ana ram muuŋgi ne nzuav? Ana thagɨna bigɨna mbatɨgeŋ muuŋgi? Gu ana muuŋgi bigɨna mbatɨga thueŋ kaŋgi fhu. Gu ana muuŋgi bigɨna mbatɨga thueŋ kaŋgip, gu ana rɨmɨnga ne suaŋv suanga. Gu maaŋ muuŋgiap, gu fhura phivɨgan ana khargip, ana fhɨrgirim, ana ŋgɨrga.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Pairat ne nzuaim, mbe khaŋ tɨgap kaav, ŋgarŋgarav khaŋ Pairat ga nzuai, “Ana ndim, khanarareŋ ga tɨgɨv fugu!” Mbe nen Pairat ga nzuaim, mben kameŋ zav Pairat nzuai kameŋ kharav vun vui.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Mbe ne nzuaim, Pairat thav mben kama zɨn vui.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Pairat thav, mba ntara bakɨme khavgiav, mba harigi ŋgui gari guman pana mbe phorgap shogap, ana guma mbe shogi ana rimgi guma, mbe ne nzuav ana ndi bɨna khɨngi, mbe ana nzuav nzuai. Pairat mben vuzvugar ana fhɨrgim, ana mbe han vuim, ana mben vuzvugar zɨn Zisas ndim mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngiap, ana shogirim, ana rimgirga nen mbe nzuai.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisasan kov vov garim, harigi ŋgu guma mbe, ana zav ndav mba ŋgu bakɨmen vhen verim, mbe ana suirigi. Mba guma zɨ khare, Saimon, ana Sairini guma ma. Mbe ana suirav, Zisas khanarareŋ ana phufhurav, ana nzuaim, ana Zisas ndim ne phufhurav ana zɨn vui.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Mbe Zisas ndigap vuim, gumgi gu mbigi vhɨrvera ana zɨn vuim, mbigi vhɨrvera ana zɨn vuav, nziav, nanaman kaman ana nziav, wari ana zɨn vui.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Mba mbigi vhɨrve ana zɨn vov nzim, Zisas dorgap, mbe garav khaŋ mbe nzuai, “Nde mba Zerusareman mbigi, nde na suaŋv nzi thari. Nde warira suaŋv nzirga ne nzerara. Nde warira suaŋv nziv, wari won tari ga suaŋv nziri.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Nde mbarara. Nde zumgum tuga then nde mbarararga, mbe khaŋ suanga, ‘Nde mba khura tav tari tegi fhuv mbigi gum, nde mba tari tɨ thav, tirar nta nɨɨŋgi fhuv mbigi, nde ndikndigɨri!’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Mbe mba tugen, mbe khaŋ mba mbɨkshɨɨ baikɨvi gum mbɨkshɨɨ bisarire ga suanga, ‘Nde phɨrɨ nza tɨɨi rɨv nza vhaigɨ.’
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Nde na gari, gu mba ŋamkav mbɨ khɨgɨra ki kha ma. Nde mba gumgi gu mbigi, nde mba shɨɨŋgi khira ma. Mbe ntigem kha tɨvar kha khan ŋamtɨŋ ana mbɨ khɨgɨra ki, mbe kha tɨvar ana mbui. Mbe maaŋgi ram mbui tɨvar mba shɨɨŋgi khira mbe ntan muuŋrie?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi Zisas ndiga vov, mbe vhɨra guma phunini phorga ndiga vui. Mba guma mbatɨgani, bigi kɨɨv farfagi gumani ma. Mbe vhɨra mani shogirim, mani vhɨra Zisas phorgɨv rimgirga.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Mbe mbe ndiga vov kha ŋanen vugi. Mba ŋaneŋ zɨ khare, Pana Tuam. Mbe mba ŋanen Zisas ndim, khanarareŋ ga ntorgi. Mbe Zisas ndiv ntorgav, mbaram mba bigi kɨɨv farfagi guma mbatɨgani, mbe vhɨra mani ndim, khanararaini ga ntorgi. Mbe mbevi ndim, ana guva haran ki khanarareŋ ga ntorgav, mbaram mbevi ndim ana ŋkɨn haren ki khanarareŋ ga ntorgi.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Mbe Zisas ndim khanarareŋ ga ntorgim, ana khanarareŋ vun kav khaŋ Fhe Bakɨme nzuai, “O, Fhe, ndu kheiŋ mbui tɨvi mbatɨgi, ndu nta vhɨzgip nta ndɨkndɨgɨ thari. Mbe kha mbui bigeŋ, mbe ne kaŋgi fhuvara.” Mbe Zisas ndim, khanarareŋ ga ntorgap, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisas shagi ndir zav, nta nzuav satu suri.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Mbe satu surim, mba gumgi gum mbigi, mbe thivgiap kav Zisas garim, mben gumgir pani, mbe Zisas nzɨɨv khaŋ ana nzuai, “Ana harigi ntɨɨrir kurkurigi. Ana maaŋ muuŋgip ana guigira mba Fhe Bakɨme won ŋaarar muuŋv mba taagip khaŋ nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma kɨp, ana maaŋ muuŋgip taagip wora kura.”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Mbe maaŋ ana nzuav, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe vhɨra hegap, ana nzɨɨv ana nzuai. Mbe maaŋ ana nzuav, wain pɨksɨgar ana ndɨɨi.
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 Mbe maaŋ ana mbuav khaŋ ana nzuai, “Ndu guigira Zudaiŋ gari guman pan, ndu nduara won kura.”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Mbe vhɨra kama mueŋ khergiap, ana pana shɨn ana khanarareŋ ga ntorgi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Kha guma, ana Zudaiŋ gari guman pan ma.”
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Mbe mba bigi kɨɨv farfagi guma mbatɨgani ndim, Zisas gaani ga ntorgi. Mani kav, mbevi vhɨra Zisas nzɨɨv khaŋ ana nzuai, “Ai, ndu Fhe Bakɨme farasarigi gumara kake, ndu maaŋ muuŋgia won kurkurav vhɨra ŋkan kurae.”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Ana ne nzuaim, mba Zisas gaa mueŋ ga ntorgi guma mbe ne mbararagiap, ana vhegap, khaŋ ana nzuai, “Ndu vhɨra ana ndi simtɨgara ndi. Ndu Fhe Bakɨmen rɨvi fhuv thi?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Mbe ŋka shogim, ŋka rɨɨi, ne nzerara. Mbe tɨvar vhuuŋ zɨn vov mba tɨvar ŋka mbui. Ŋka nzerara wani wo muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ŋka ntan vheza ndi. Kha guma, ana tɨva mbatɨga thueŋ muuŋgi, zakɨra fhuvara!”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Ana nen mba guma ga nzuav, mbaram khaŋ Zisas ga nzuai, “Zisas, ndu Fhe Bakɨme han Hevenan ŋgɨgɨp, ndu ŋgui vhɨrve gari guman pana gegɨp ndu na ndɨrɨgɨri.”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu guigira ndu nzuai, ndu ntige na phorgɨv Hevenan kɨrga.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 — ausente —
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Zisas mbaram kama bakɨmera kaav khaŋ nzuai, “O, Fhe, gu won tuman ndu farve khɨngi.” Ana maaŋ suaŋgiap, za gor vhɨk ŋgɨrgi.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ana rimgim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan, ana rimgi tɨva gangiap, ana ne nzuav Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuav khaŋ nzuai, “Guigi guarara, mbu guma, ana guigira tɨvir vhuuiŋra mbui guma ma.”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Ana maaŋ nzuaim, mba zegap maaŋ kav gari gumgi gu mbigi, mbe mba hɨgi bigi gangiap, mbe guigira ana kora muuŋgiap wari wo gori mbozav wari taagiap vui.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Mba Zisasan kɨvntogi gum mba ana phorgav Garirin kegap ndagi mbigi, mbe vhɨra zegap, samra thivgiap kav, mbe vhɨra mba bigi garim, nta hegi.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Ana vov Pairat han vugap, Zisas khuma ndir zav Pairatan nzarigim, Pairat ana khɨrigi.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Pairat ana khɨrigim, ana mbaram ana khuma ndiga vov, shaa huran ana zigap, ana ndiga vov, mbe kɨɨma thoon muuŋgi mboga tɨgi. Mba mbok, mbe fhum guma then mba mboga tɨgi fhuvara.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Ana Zisas ndiga vov mboga tɨgi raan, rar verav vhɨzim, Sabat hɨr zav mbuim, mba gumgi gu mbigi, mbe Sabat bigi bevahi. Pita Zisas ndi mboga tɨgi mbok ganɨn zav, khuafura vui. (23.53)|src="LB00329C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="23.53"
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Mba Zisas phorga Garirin kegap ndagi mbigi, mbe vhɨra Zosep phorga vov, mba ana Zisas ndim mboga tɨgi mbok gangi. Mbe ana garav, mbe vhɨra Zosep ana ndi rɨgi rɨrɨk, mbe vhɨra ne gangi.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Mba mbigi ana gangiap, mbe taagia vov wari wo phenin vegap, ana khuma hɨvɨ zav, ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ bevahegap, nta ndim rɨgiap, Sabat maaŋ muuŋgiap, mbe Sabata tɨva zɨn vuav wari vhuksui.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.