Lucas 23

Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mbe maaŋ suaŋgiap, mben gumgir pani, mbe za khavgiap Zisasan kov Pairat han vui.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Mbe zam ana kov Pairat han vugap, ana nzuav nzuav khaŋ nzuai, “Nza kha guma garim, ana nzan gumgi gu mbigir tɨvir tuara mbuim, mbe ana tɨvi zɨn vui. Ana vhɨra nza ŋkɨɨar Sisaran nɨɨnga tuav nza gori. Ana nza thɨvav, ana vhɨra khaŋ nzuai, ‘Gu mba Fhe Bakɨme taagip wo gumgi gu mbigi ndir zav sarigi ŋgui gari guman pan ma.’ ”
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Mbe ne nzuaim, Pairat Zisasan nzarigi, “Ndu kha Zudaiŋ gari guman pan ee?” Ana ne nzuaim, Zisas mbaram ana ŋgarkarav khaŋ ana nzuai, “Ahaŋ, ndu nduara mbar ne nzuai.”
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Zisas ne nzuaim, Pairat mbaram khaŋ mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba gumgi gu mbigi vhɨrve ga nzuai, “Mbaia, gu simtɨgar kha guma nɨɨnga tɨva mbatɨga thueŋ gangi fhu.”
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Pairat maaŋ nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe khaŋ tɨgav nzuav khaŋ nzuai, “Kha guma, ana za kha Zudia fhaiŋ ga ruigi. Ana fhara Gariri fhain kegap, khavgiap, za kha bigi ga rua zav, nza ŋgun hɨgi. Ana maaŋ mbua ruav, bunin nza gumgi gu mbigi khɨvav mbe nzuav, mbe ndavi khavim, mbe ana zɨn vui.”
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Mbe ne nzuaim, Pairat ne mbararagiap kha nzambaren mbe muuŋgi, “Kha guma, ana Gariri guma ee?”
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Ana mba nzambaren mbe muuŋgi, mbe ana suaŋgim, ana kaŋgi, Zisas Herot gari fain kega zɨgi. Ana ne kaŋgiap Zisas ga sarigim, mbe anan kov Herot han vui. Mba tugen Herot vhɨra ndav Zerusareman ki.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Ana Zisas ga sarigi, ana Herot han vugim, Herot ana garav guigira ndikndiga mbatɨga mbui. Ana fhum mbe Zisas bun nzuaim, ana tuga mpeeŋra ana gangir zav nzuav ki. Ana khueŋ vuzvugi, ana nduara Zisas ganɨrim, ana mirikor then muuŋgirga.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Herot mba ndɨkndɨgar Zisas ga mbuav, ana bigi vhɨrver anan nzaŋgi. Ana mba nzambarir Zisas ga mbuim, Zisas ana buna thuen ŋgarkarigi fhuvara.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Ana fhura kim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba Zudain tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe zav hara thivgiap, khaŋ tɨga ana nzuav nzuai.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Mbe ana nzuaim, Herot mbaram won ntari ga mbui gɨɨtɨvir kov, mbe buni mbatɨgi guarira ana nzuav ana nzɨɨi. Mbe maaŋ ana mbuav, mbaram shaa vhuuŋra ndiga zav ŋgui gari guman pan nzɨɨi sɨɨŋmbarar ana muuŋgiap, ana sarigim, ana taagia Pairat han vui.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Herot fhum panan Pairat ga kegi. Mani ntigem, kha tugen mani kɨvntoga vhuuŋ ni ma.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Pairat mbaram mba Fhe Bakɨme Phena rotu gari gumgir pani gum mben gumgir panin kaav, vhɨra mba gumgi gu mbigir kamgim, mbe zav ana han wari fugi.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Mbe ana han wari fugim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde kha guma suirav zav, na han zɨgav, khaŋ na nzuai, ‘Ana kha gumgi gu mbigir tɨvi ga mbuim, mbe tuara muuŋgiap ana zɨn vui.’ Nde ntige khara kav mbararagim, gu za mba bigi ga nzuav ana nzaŋgi. Nde mbarara. Gu kha guma muuŋgi tɨva mbatɨga thueŋ gangi fhu. Gu ndɨkndɨgi, nde mba ana nzuav nzuai bigi, ana mba bigɨn thueŋ muuŋgi fhuvara.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Nde ganɨ, Herot, ana vhɨra, ana gu khar nzuai ndɨkndɨgɨra mbuav ana sarigim, ana nza han zɨgi. Nde mbarara. Kha guma, ana bigɨna mbatɨga thueŋ muuŋgip ne khuav rɨmɨn saŋv muuŋrim, gu khaŋ ana suaŋrie, ‘Ndu rɨmɨnga.’ Fhuvara.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 — ausente —
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 — ausente —
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Pairat ne nzuaim, mba gumgi gu mbigi, mbe za wari tɨgɨra khavgia ndarav, kaav khaŋ nzuai, “Ndu mba guma shogirim, ana rimgiri. Ndu Barabas fhɨrgirim, ana kɨrar hɨgɨp nza han zɨri.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Mbe mba fhɨrɨ za nzuai guma Barabas, ana fhum gumgi mbari phorgav mbe ntara bakɨme khavgiap ŋgui gari guman pana mbe phorga shogap, ana guma mbe shogim, ana rimgim, mbe ne nzuav ana ndiv bɨna khɨngi.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Mbe maaŋ nzuaim, Pairat thav wom khaŋ mbe nzuai, “Gu Zisas fhɨrgirim, ana ŋgɨrgeŋ vuzvugi.”
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ana ne nzuaim, mbe wom kaav khaŋ nzuai, “Ana shogiri ana rimik! Ana shogiri, ana rimik! Ana ndim, khanarareŋ ga tɨgɨ fugu! Ana rimgirga!”
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Mbe maaŋ nzuaim, ana suambara mpuanin mbe muuŋgiap, thav wom khegenen mbe mbui. Ana khaŋ mbe nzuai, “Ana ram muuŋgi ne nzuav? Ana thagɨna bigɨna mbatɨgeŋ muuŋgi? Gu ana muuŋgi bigɨna mbatɨga thueŋ kaŋgi fhu. Gu ana muuŋgi bigɨna mbatɨga thueŋ kaŋgip, gu ana rɨmɨnga ne suaŋv suanga. Gu maaŋ muuŋgiap, gu fhura phivɨgan ana khargip, ana fhɨrgirim, ana ŋgɨrga.”
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Pairat ne nzuaim, mbe khaŋ tɨgap kaav, ŋgarŋgarav khaŋ Pairat ga nzuai, “Ana ndim, khanarareŋ ga tɨgɨv fugu!” Mbe nen Pairat ga nzuaim, mben kameŋ zav Pairat nzuai kameŋ kharav vun vui.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Mbe ne nzuaim, Pairat thav mben kama zɨn vui.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Pairat thav, mba ntara bakɨme khavgiav, mba harigi ŋgui gari guman pana mbe phorgap shogap, ana guma mbe shogi ana rimgi guma, mbe ne nzuav ana ndi bɨna khɨngi, mbe ana nzuav nzuai. Pairat mben vuzvugar ana fhɨrgim, ana mbe han vuim, ana mben vuzvugar zɨn Zisas ndim mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi farve khɨngiap, ana shogirim, ana rimgirga nen mbe nzuai.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisasan kov vov garim, harigi ŋgu guma mbe, ana zav ndav mba ŋgu bakɨmen vhen verim, mbe ana suirigi. Mba guma zɨ khare, Saimon, ana Sairini guma ma. Mbe ana suirav, Zisas khanarareŋ ana phufhurav, ana nzuaim, ana Zisas ndim ne phufhurav ana zɨn vui.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Mbe Zisas ndigap vuim, gumgi gu mbigi vhɨrvera ana zɨn vuim, mbigi vhɨrvera ana zɨn vuav, nziav, nanaman kaman ana nziav, wari ana zɨn vui.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Mba mbigi vhɨrve ana zɨn vov nzim, Zisas dorgap, mbe garav khaŋ mbe nzuai, “Nde mba Zerusareman mbigi, nde na suaŋv nzi thari. Nde warira suaŋv nzirga ne nzerara. Nde warira suaŋv nziv, wari won tari ga suaŋv nziri.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Nde mbarara. Nde zumgum tuga then nde mbarararga, mbe khaŋ suanga, ‘Nde mba khura tav tari tegi fhuv mbigi gum, nde mba tari tɨ thav, tirar nta nɨɨŋgi fhuv mbigi, nde ndikndigɨri!’
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Mbe mba tugen, mbe khaŋ mba mbɨkshɨɨ baikɨvi gum mbɨkshɨɨ bisarire ga suanga, ‘Nde phɨrɨ nza tɨɨi rɨv nza vhaigɨ.’
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Nde na gari, gu mba ŋamkav mbɨ khɨgɨra ki kha ma. Nde mba gumgi gu mbigi, nde mba shɨɨŋgi khira ma. Mbe ntigem kha tɨvar kha khan ŋamtɨŋ ana mbɨ khɨgɨra ki, mbe kha tɨvar ana mbui. Mbe maaŋgi ram mbui tɨvar mba shɨɨŋgi khira mbe ntan muuŋrie?”
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi Zisas ndiga vov, mbe vhɨra guma phunini phorga ndiga vui. Mba guma mbatɨgani, bigi kɨɨv farfagi gumani ma. Mbe vhɨra mani shogirim, mani vhɨra Zisas phorgɨv rimgirga.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Mbe mbe ndiga vov kha ŋanen vugi. Mba ŋaneŋ zɨ khare, Pana Tuam. Mbe mba ŋanen Zisas ndim, khanarareŋ ga ntorgi. Mbe Zisas ndiv ntorgav, mbaram mba bigi kɨɨv farfagi guma mbatɨgani, mbe vhɨra mani ndim, khanararaini ga ntorgi. Mbe mbevi ndim, ana guva haran ki khanarareŋ ga ntorgav, mbaram mbevi ndim ana ŋkɨn haren ki khanarareŋ ga ntorgi.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Mbe Zisas ndim khanarareŋ ga ntorgim, ana khanarareŋ vun kav khaŋ Fhe Bakɨme nzuai, “O, Fhe, ndu kheiŋ mbui tɨvi mbatɨgi, ndu nta vhɨzgip nta ndɨkndɨgɨ thari. Mbe kha mbui bigeŋ, mbe ne kaŋgi fhuvara.” Mbe Zisas ndim, khanarareŋ ga ntorgap, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe Zisas shagi ndir zav, nta nzuav satu suri.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Mbe satu surim, mba gumgi gum mbigi, mbe thivgiap kav Zisas garim, mben gumgir pani, mbe Zisas nzɨɨv khaŋ ana nzuai, “Ana harigi ntɨɨrir kurkurigi. Ana maaŋ muuŋgip ana guigira mba Fhe Bakɨme won ŋaarar muuŋv mba taagip khaŋ nuianan ki gumgi gu mbigi ndir zav suaŋgiap farasarigi guma kɨp, ana maaŋ muuŋgip taagip wora kura.”
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Mbe maaŋ ana nzuav, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi, mbe vhɨra hegap, ana nzɨɨv ana nzuai. Mbe maaŋ ana nzuav, wain pɨksɨgar ana ndɨɨi.
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Mbe maaŋ ana mbuav khaŋ ana nzuai, “Ndu guigira Zudaiŋ gari guman pan, ndu nduara won kura.”
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Mbe vhɨra kama mueŋ khergiap, ana pana shɨn ana khanarareŋ ga ntorgi. Mba kameŋ khaŋ nzuai, “Kha guma, ana Zudaiŋ gari guman pan ma.”
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Mbe mba bigi kɨɨv farfagi guma mbatɨgani ndim, Zisas gaani ga ntorgi. Mani kav, mbevi vhɨra Zisas nzɨɨv khaŋ ana nzuai, “Ai, ndu Fhe Bakɨme farasarigi gumara kake, ndu maaŋ muuŋgia won kurkurav vhɨra ŋkan kurae.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ana ne nzuaim, mba Zisas gaa mueŋ ga ntorgi guma mbe ne mbararagiap, ana vhegap, khaŋ ana nzuai, “Ndu vhɨra ana ndi simtɨgara ndi. Ndu Fhe Bakɨmen rɨvi fhuv thi?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Mbe ŋka shogim, ŋka rɨɨi, ne nzerara. Mbe tɨvar vhuuŋ zɨn vov mba tɨvar ŋka mbui. Ŋka nzerara wani wo muuŋgi tɨvi mbatɨgi, ŋka ntan vheza ndi. Kha guma, ana tɨva mbatɨga thueŋ muuŋgi, zakɨra fhuvara!”
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Ana nen mba guma ga nzuav, mbaram khaŋ Zisas ga nzuai, “Zisas, ndu Fhe Bakɨme han Hevenan ŋgɨgɨp, ndu ŋgui vhɨrve gari guman pana gegɨp ndu na ndɨrɨgɨri.”
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu guigira ndu nzuai, ndu ntige na phorgɨv Hevenan kɨrga.”
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Zisas mbaram kama bakɨmera kaav khaŋ nzuai, “O, Fhe, gu won tuman ndu farve khɨngi.” Ana maaŋ suaŋgiap, za gor vhɨk ŋgɨrgi.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Ana rimgim, mba ntari ga mbui gɨɨtɨvi gari guman pan, ana rimgi tɨva gangiap, ana ne nzuav Fhe Bakɨme zɨ ndiv vun kuav khaŋ nzuai, “Guigi guarara, mbu guma, ana guigira tɨvir vhuuiŋra mbui guma ma.”
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Ana maaŋ nzuaim, mba zegap maaŋ kav gari gumgi gu mbigi, mbe mba hɨgi bigi gangiap, mbe guigira ana kora muuŋgiap wari wo gori mbozav wari taagiap vui.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Mba Zisasan kɨvntogi gum mba ana phorgav Garirin kegap ndagi mbigi, mbe vhɨra zegap, samra thivgiap kav, mbe vhɨra mba bigi garim, nta hegi.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Ana vov Pairat han vugap, Zisas khuma ndir zav Pairatan nzarigim, Pairat ana khɨrigi.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Pairat ana khɨrigim, ana mbaram ana khuma ndiga vov, shaa huran ana zigap, ana ndiga vov, mbe kɨɨma thoon muuŋgi mboga tɨgi. Mba mbok, mbe fhum guma then mba mboga tɨgi fhuvara.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Ana Zisas ndiga vov mboga tɨgi raan, rar verav vhɨzim, Sabat hɨr zav mbuim, mba gumgi gu mbigi, mbe Sabat bigi bevahi. Pita Zisas ndi mboga tɨgi mbok ganɨn zav, khuafura vui. (23.53)|src="LB00329C.tif" size="span" loc="1/4 page picture spans both columns" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="23.53"
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Mba Zisas phorga Garirin kegap ndagi mbigi, mbe vhɨra Zosep phorga vov, mba ana Zisas ndim mboga tɨgi mbok gangi. Mbe ana garav, mbe vhɨra Zosep ana ndi rɨgi rɨrɨk, mbe vhɨra ne gangi.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Mba mbigi ana gangiap, mbe taagia vov wari wo phenin vegap, ana khuma hɨvɨ zav, ndɨga vhuuŋ hi mporiiŋ bevahegap, nta ndim rɨgiap, Sabat maaŋ muuŋgiap, mbe Sabata tɨva zɨn vuav wari vhuksui.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.