Lucas 22
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Zisas Fhe Bakɨme ŋaara mbua ruav kim, mba Vhuui Fhuv Viktuma Pi Shama Bakɨmen muunga tuk hɨgi. Mba shama bakɨme zɨ khare, Pasova.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Mba shama bakɨme tuk hɨgim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe kha gumgi gu mbigir rivgiap Zisas shogirim ana rimgirga tuavi ndi gari.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Mbe ana shogɨrga tuavi ndi garim, Satan mbaram zav Zudas ndava vhen vergi. Mba guma, mbe kha zɨn vhɨra ana kaai, Iskariot guma ma. Ana vhɨra mba Zisas farasarigi 12 thɨgi ŋaara guma mbe ma.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Satan ana ndava vhen vergap, ana ndava khavgim, ana mbaram vov mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba Fhe Bakɨme Phena gari gɨɨtɨvi gumgir pani, ana mbe han vugap, mbe phorga nzuai. Ana Zisas ndim, mbe farve khɨngir zav tuavi ndi garav mbe phorga nzuai.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Zudas vov, mbe phorga nzuaim, mbe ana garav, guigira ne nzuav ndikndigap khaŋ ana nzuai, “Nza ŋkɨɨar ndun nɨɨnga.”
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Mbe ŋkɨɨar Zudasan nɨɨn zav nzuaim, ana ne vuzvugi. Ana ne vuzvugiap, mbaram Zisas ndim mben farve ga surga tuavi ndiv gari. Ana tuavi ndi garav khuen rargi, ana ganɨnga, mba gumgi gu mbigi vhɨrve Zisas phorgɨv kɨrga fhu, mba tuk ana tugar vhuuŋ ma. Zudas Zisas thuuŋ dorgap, ana ndiv mbe won gumgir pani farve ga sur zav nzuai. (22.1-4) |src="LB00319C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="22.1-4"
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Zudas mbe phorga suaŋgiap kim, mba Vhuui Fhuv Viktuma Shama Bakɨme pi tuk hɨgi. Mba shama bakɨme tugar, mba Isreran ki gumgi gu mbigi, mbe sipsiva ŋguga shogip, anan mbɨv, mba fhum Fhe Bakɨme mben pheni ŋgɨɨap mba Idzɨvin tari baari shogim, mbe vhɨzgim, mba Isrerin tari baari, mbe nzerara kegi, mbe ne ndɨkndɨgɨrga.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Mba tuk hɨgim, Zisas mbaram, Pita gum Zon ga sarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨ nza kha Pasova shaman mbɨrga bigi bevahɨ.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Ana maaŋ mani ga nzuaim, mani ana nzarigi, “Ndu maaŋgi ŋaneŋ vuzvugi, ŋka ŋgɨp mba bigi bevahɨrie?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Mani maaŋ nzuaim, ana khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko mbarara, ŋko ŋgɨp mbu ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨp, ŋko tuavar guma then purarga. Mba guma nda bakɨme mbɨ khɨgɨp phɨgar ndarav ŋgɨrga. Ŋko mba guma gangip, ŋko ana phorgɨ ŋgɨp, ana mba veri phen, ŋko ana phorgɨp mba phena vhen ŋgirɨri.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Ŋko ana phorgɨv mba phena vhen ŋgirɨp khaŋ mba phena namkama suaŋri, ‘Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi Guma Rum khaŋ ndu nzuai, “Gu wo phorga rui gumgir kov Pasova shaman mbɨrga ŋaneŋ mba?” ’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ŋko maaŋ ana suanga, ana mba phenan vun ki ŋanen ŋko khɨvarga, mba ŋanen pigav mba pi kaa gum mpirmpirɨgi ki. Ŋko mba ŋanen fhura mbara bevahegɨri.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Zisas maaŋ mani ga suaŋgiap, mani ga sarigim, mani vov garim, ana mba mani ga suaŋgi bigi, nta mbara muuŋgiap hɨgim, mani mbaram fhura mbe mbɨrga mbara bevahegi.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Mani mba bevahegim, mba Pasova shaman mbɨrga tuk hɨgim, Zisas mbaram wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe vov mba phenan vegap, Zisas mben kov mba pi kaa ga piigi.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Mbe piigim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde phorgɨp kha Pasova shaman mbɨrga ne vuzvugi. Gu nde phorgɨv ana mbegɨv, gu zaa bakɨme ndirga.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Gu nde nzuai, gu wom nde phorgɨv kha Pasova shaman mbegɨrga tuktɨgi fhu. Gu khara muuŋgip kɨrim, Fhe Bakɨme mba sarigi tugar ana guigira kɨrar hɨgɨp, won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrim, gu mba tugen gu taagip kha Pasova shaman mbɨrga.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe pav, ana thama mbɨ mbe ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde kha thama mbɨ ndigip, ana warir nɨɨŋv anan mbɨ.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Gu nde nzuai, gu zumgum wom kha wain karɨga vhɨgar mbɨn mbegɨrga tuktɨgi fhu. Gu fhura kɨrim Fhe Bakɨme guigira kɨrar hɨgɨp won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga. Mba tuk hɨgɨrga, gu taagip kha wain karɨga vhɨgar mbɨn mbɨrga.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram viktuma ndigap, ana nzuav Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, ana phɨrav, mbe ndɨɨav khaŋ mbe nzuai, “Khe na sɨk ton ma. Fhe Bakɨme nan nde ndɨɨi, gu nde suaŋv zaa ndirga. Nde ana mbɨv na ndɨkndɨgɨri.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Mbe mba viktuma mbegim, ana mbaram thama mbɨ mbe ndigap mba tɨvara muuŋgi. Ana mba thama mbɨ mbe ndɨɨv, khaŋ mbe nzuai, “Kha thama mbɨ, ana na vɨzɨn ma. Fhe Bakɨme fhum taagi nde ndir zav suaŋgi tɨvar kameŋ ma. Na vɨzɨn nde suaŋv siv kha nuiana suarga.”
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Ana nen mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mbe nzuai, “Mba na thuuŋ dorgɨp na suaŋv kama shɨrarga guma, ana won farven na farve phorgap kha kaa khɨngi.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Kha kameŋ Fhe Bakɨme fhum suaŋgi kameŋ ma. Fhe Bakɨme Guma Guara, ana Fhe Bakɨme fhum ana nzuav khɨrgi tuav, ana mba tuavra zɨn ŋgɨgɨrga. Mba ana thuuŋ dorgap ana nzuav kama shɨrav ana ndim ana pana gumgi farve khɨngi guma, gu guigira ana kora muuŋgi.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Zisas ne nzuaim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ne mbararagiap, tamtam warir nzav, khaŋ wari ga nzuai, “Ai, the mba khesharigi tɨvar ana muuŋgirie?”
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi mbe khueŋ nzuav wari daai, “The mbe rɨgar zɨ ki.”
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Mbe ne nzuav wari daaim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde khueŋ kaŋgiri, harigi ŋguia vhɨrver ki gumgi gu mbigi gari gumgir pani, mbe zɨ bakɨme kav, mbe guigira won gumgi gu mbigi gari. Mbe guigira mbe garav, mbe vhɨra khueŋ vuzvugi, mben gumgi gu mbigi kha ndɨkndɨgar mbe mbui, mbe tɨvir vhuuiaŋ mbui gumgi ma.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Gu nde nzuai, mba khesharigi tɨv nden kɨ thari. Mba tɨv mbar kɨri. Guma the nden rɨgar zɨ kɨr za mbui, mba guma ana za wo mbevav, ana nde zɨn hɨgi ŋgugage farar muuŋgip za nden piin kɨri. Nde rɨgar guma nden guman pan kɨr za mbui, ana za nden ŋaara guma ga gegɨp, za nden kurkurari.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Nde vhɨra khueŋ ndɨkndɨgɨ, the zɨ bakɨme ki? Mba perav mba pi guma o, mba mba ndiga zav ana ndɨɨi guma? Fhuvara! Mba perav mba pi guma, ara zɨ bakɨme ki guma ma. Gu ntigem nden rɨgar kav gu maaŋ mbui fhu. Gu fhura nden ŋaara guma ga gegap fhura nden kurkurigi.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 “Gu nde phorga kim, nan mpari bigi nan him, nde na thagi fhuvara, nde na phorga ki.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Nan Ndia, ana zɨ bakɨmen na nɨɨŋgim, gu guman pan ki. Gu ntigem mba zɨ bakɨmen nde nɨɨŋgi, nde gumgir pani kɨrga.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Nde vhɨra, gu nden guman pan kɨrga, nde na phorgɨp kaar perav mbɨrga. Gu nde suaŋrim, nde ŋgui vhɨrve gari gumgir pani piigi mpirmpirɨgir piigip kɨrim, gu kha 12 thɨgi Isrerin shɨgi ndan nde farve khɨngirim, nde mbe ganɨnga.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap mbaram khaŋ nzuai, “Saimon, Saimon, ndu mbarara! Nde na khothivim, Satan khaŋ nde suaŋgi, ‘Gu guigira mben mpararga.’ Ana guigira nden panɨ zav vov Fhe Bakɨmen nzarigim, ana ana khɨrigi.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Ana maaŋ nzuaim, gu ndu nzuav Fhe Bakɨme phorga suaŋgi. Ndu na khothɨgi tɨv rɨ thari. Ndu maaŋ muuŋgip taagi dorgɨp, na han zɨgɨp, ndu won fegi gum ŋgugir kurarim, mbe thɨgɨ havhargiri.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Zisas maaŋ nzuaim, Pita khaŋ ana nzuai, “Guman Bakɨme, gu ndu phorgɨv bɨneŋ rɨr zavra khar ki. Gu vhɨra ndu phorgɨv rɨmɨn zavra khar ki.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ana maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Pita, gu ndu nzuai, ndu ntige kha maaŋra tuar ntigar furga, ndu fhumra na ndim zaahɨ mpuani khegenen muuŋgirga.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Zisas khaŋ wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuai, “Gu nde sarigim, nde nan ŋaarar muun zav vov, nde ŋkɨɨa ki daa ndira ndigap, bigi ndia vhui thari ndigap, ŋkari shari ndigap, wari vegi fhuvara. Nde mba tugen vov nde bigɨna the sosuagire?” Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza bigɨn the sosuagi fhu.”
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Maaŋgi, nde ntigem ŋkɨɨa vhui dama ndera thige kɨv, nde niŋge ndigip, nde vhɨra wari wo bigi ndi vhui tharge ndigiri. Nde ntari ga mbui kos ki fhu, nde wari wo fhava shaa the ndim maaŋrim, mbe ana vhezgirim, nde mba ŋkɨɨar wari ndiv, ntari ga mbui kos the vhezgiri.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Ne khaŋ muuŋgi, Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki kameŋ khaŋ nzuai, ‘Kha gumgi gu mbigi, mbe ana garav khaŋ ana nzuai, ana vhɨra guma mbatɨk ma.’ Gu nde nzuai, mba tɨv nan hɨgɨrga. Ahaŋ, mba nan hɨr za suaŋgi buni, nta Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ ki gavar ki, mba bigi nta nan hɨgɨrga.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Guman Bakɨme, ndu khar ganɨ, nza ntari ga mbui kos phunini ndigim, ni khar ki.” Ana khaŋ mbe nzuai, “Zam. Tugɨra.”
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Zisas mba bunin mbe suaŋgia thugap, mbaram ana mba zazera mbui tɨva mbuav, mba ŋgu bakɨme thav, mbɨkshɨman ndai. Ana ndaim, mba ana phorga rui gumgi ana phorga ndai.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Ana nda vov mba ŋanen hɨgap, ana mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde Fhe Bakɨme phorgɨv suaŋri. Nde muuŋv kɨrim, mparmpare thueŋ nden hɨgɨrim, nde ne khɨgɨ rɨgɨ rivgi.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram maneŋ mbe thav shɨva vugap, mbaram won thɨpanani phɨrgiap, fav Fhe Bakɨme phorga nzuav khaŋ nzuai,
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “O, Dara, ndu vuzvuk ma, ndu vuzvugirga, ndu na tɨn kha zaagi mbatɨgi ndigɨrga. Gu ndu nzuai, ndu na vuzvuga zɨn ŋgɨ thari. Ndu wo vuzvuga zɨn ŋgɨri.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Ana maaŋ nzuaim, mbaram Fhe Bakɨme enser mbe anan hɨgap havharan ana nɨɨŋgi.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Zisas wo khɨkhɨm mbararagim, ana guigira simgim, ana thav khaŋ tɨgap Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana khaŋ tɨgap Fhe Bakɨme phorga nzuaim, ana zorɨk vɨzɨna fara muuŋgiap sia mbu nuiana sui.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Ana Fhe Bakɨme phorgav suaŋgiap mbaram khavgiap taagia wo phorga rui gumgir han vui. Ana vov mbe garim, mbe ndavi guigira mben simgim, mbe kuav ki.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Mbe kuav kim, ana vov khaŋ mbe nzuai, “Ai, nde ram muuŋgiap kuav ki? Nde khavgip Fhe Bakɨme phorgɨv suaŋ. Nde muuŋv kɨrim mparmpare thueŋ nden hɨgɨrim, nde ne khɨgɨ rɨgɨ rivgi.”
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Zisas mba kamen wo phorga rui gumgi ga nzuavra kim, gumgi vhɨrvera zi. Mbe zim, mba Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara guma mbe, ana zɨ Zudas, ana tuavar mbe khɨvav, mbe zi. Ana zɨv, Zisasan han zɨgɨp, ana viavɨv anan khoman panɨnga.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Ana ne nzuav mben kov Zisas han zim, Zisas mbaram kha nzambaren ana muuŋgi, “Ai, Zudas, ndu Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgɨp, ana viavɨv, ana khoman panɨv, ana ndim gumgi farve khɨngirga thi?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Mba gumgi maaŋ mbuim, mba Zisas phorga rui gumgi mba hɨr za mbui bigi garav, khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Bakɨme, ndu vuzvugi nza ntari ga mbui kozin kheiŋ shogɨp mbe fhɨri gorɨrie?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Mbe nen Zisas ga nzuav mbaram, mbe mbevi hɨga ntari ga mbui kos ndigap, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman panan ŋaara guman guva khuareŋ shogi, ne thuga nɨɨeŋ rɨgi.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Ana maaŋ muuŋgim, Zisas ana gangiap thav khaŋ nzuai, “Ai, zamra! Shogɨ thari!” Ana maaŋ ana nzuav, mbaram ana khuareŋ suirigim, ana khuareŋ taagia nzerigi.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Zisas taagiap ana khuareŋ ndiv sarav, khaŋ mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mben Fhe Bakɨme Phena gari gɨɨtɨvi gumgir pani gum, mben gumgir pani, mbe ana suigɨr zav zegi, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde ntari ga mbuav kɨɨi fara muuŋgi guma then suigɨr zav wari won ntari ga mbui kozi ndiav wari won fani ndiga zegire?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Gu rari tugɨratɨgap nde phorgap mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kim, nde na suigi fhu. Nde ntigem, Fhe Bakɨme nde khɨrigim, nde nan suigi. Ntigem, nden tuk ma. Fhe Bakɨme ntigem maaŋ khɨrigim, ana ŋkasŋka ntige ŋgari.”
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Zisas maaŋ mbe suaŋgim, mbe ana suirav ana ndiga vui. Mbe ana ndiga vov mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan phena vhen vergi. Mbe ana suira vuim, Pita mbe zɨn vov maneŋ samra ki.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Pita mbe zɨn vuim, gumgi mbari mba phena bɨna vhen rɨgɨnera vhava tɨgap wari piigiap ki. Mbe piigiap kim, Pita vov mben haa perigi.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Pita mben han mba vhava gaa ga perav kim, mba phenan ŋgari mbiga mbevi ana garav kav khaŋ nzuai, “Ai, mba guma, ana vhɨra Zisas phorga kegi guma mbe ma.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Mba mbik maaŋ ana nzuaim, Pita wandi zaahegap khaŋ ana nzuai, “Ai mbik, gu ana kaŋgi fhuvara.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Pita maaŋ suaŋgiap, perav kim, zumgum tuga mpeenera kegap, harigi guma mbe zav, ana gangiap, khaŋ ana nzuai, “Ndu vhɨra mba guma mbe ma.” Ana ne nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma, gu fhuvara!”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Ana maaŋ suaŋgiap kim, tuga mpeeŋra kegap harigi guma mbe kama havharara khaŋ Pita ga nzuai, “Mba guma, ana guigira ana phorga kegi guma mbe ma. Ana vhɨra Gariri guma ma.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Ana maaŋ nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu guigi guarara ndu mba nzuai kameŋ, gu ne kaŋgi fhuvara!” Ana ne nzuavra kim, tuar furigi.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Mba tuar furavra thagim, Zisas dorgap purara Pita garim, Pita ana mba ana suaŋgi kameŋ ga ndɨrigi. Zisas khaŋ Pita ga suaŋgi, “Ntige kha maan, tuar ntigar furga, ndu fhumra na ndim zaahɨ mpuani khegenen muuŋgirga.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Pita ne ndɨrga thav, kɨrar hɨgap nzi mbatɨga mbui.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Pita kɨrar hɨgim, mba Zisas suirav ana ndiga vugi gumgi, mbe ana nzɨɨv, ana nzuav ana bungia kav, ana shogi.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Mbe ana shogap, ana nzɨɨv, khaŋ ana muuŋgi, mbe shaa ndigap, zav ana rɨmani ndogiap, ana shogiap, ana bungia kav, khaŋ ana nzuai, “Ai, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ndu khar nza suaŋ, the khar ndu shogi?”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Mbe maaŋ ana mbuav, mbe vhɨra harigi buni mbatɨgi vhɨrver ana nzuav, ana zɨn farfagi.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Mbe mba tɨvar Zisas ga mbuav kim, mɨn thugim, ra ndav shɨrigim, mben bigi ndiv thɨgar mbai buaa degi gumgi wari fugi. Mbe buaa degi gumgi khare, mben gumgi ruu gum, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi. Mbe wari fugim, mba Fhe Bakɨme phena gari gɨɨtɨvi, mbe Zisasan kov mben han vuim, mbe khaŋ ana nzuai,
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 “Ndu khar nza suaŋ, ndu mba Fhe Bakɨme taagiap kha gumgi gu mbigi ndir zav sarigi gumarame, ee, fhuve?” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip nde suanga, nde na khothɨgɨrga fhu.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Gu vhɨra maaŋ muuŋgip buni thari ga suaŋv nden nzanga, nde na ŋgarkararga fhu.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Gu thav nde nzuai, ntige gum zumgum nde ganɨnga, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana za kha bigi kharav ŋkasŋka ki Fhe Bakɨmen guva haren perav zazera mbara muuŋgip kɨrga.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe zam anan nzav khaŋ ana nzuai, “Maaŋgi, ndu nduara Fhe Bakɨmen Kam ee?” Mbe mba nzambaran ana mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde nzerara mbar ne nzuai. Gu ana ma.”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ nzuai, “Nza harigi gumgi tharir kamɨrim, mbe zɨv kha guma muuŋgi bigi thari bun nza suanga fhuvara. Kha guma, ana nduara won kamthooŋ ntarav mba kameŋ nzuaim, nza ana mbararagi.”
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.