Lucas 22
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs NAA
1 Zisas Fhe Bakɨme ŋaara mbua ruav kim, mba Vhuui Fhuv Viktuma Pi Shama Bakɨmen muunga tuk hɨgi. Mba shama bakɨme zɨ khare, Pasova.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Mba shama bakɨme tuk hɨgim, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi, mbe kha gumgi gu mbigir rivgiap Zisas shogirim ana rimgirga tuavi ndi gari.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Mbe ana shogɨrga tuavi ndi garim, Satan mbaram zav Zudas ndava vhen vergi. Mba guma, mbe kha zɨn vhɨra ana kaai, Iskariot guma ma. Ana vhɨra mba Zisas farasarigi 12 thɨgi ŋaara guma mbe ma.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Satan ana ndava vhen vergap, ana ndava khavgim, ana mbaram vov mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum mba Fhe Bakɨme Phena gari gɨɨtɨvi gumgir pani, ana mbe han vugap, mbe phorga nzuai. Ana Zisas ndim, mbe farve khɨngir zav tuavi ndi garav mbe phorga nzuai.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Zudas vov, mbe phorga nzuaim, mbe ana garav, guigira ne nzuav ndikndigap khaŋ ana nzuai, “Nza ŋkɨɨar ndun nɨɨnga.”
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Mbe ŋkɨɨar Zudasan nɨɨn zav nzuaim, ana ne vuzvugi. Ana ne vuzvugiap, mbaram Zisas ndim mben farve ga surga tuavi ndiv gari. Ana tuavi ndi garav khuen rargi, ana ganɨnga, mba gumgi gu mbigi vhɨrve Zisas phorgɨv kɨrga fhu, mba tuk ana tugar vhuuŋ ma. Zudas Zisas thuuŋ dorgap, ana ndiv mbe won gumgir pani farve ga sur zav nzuai. (22.1-4) |src="LB00319C.tif" size="col" copy="Horace Knowles/Louise Bass" ref="22.1-4"
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Zudas mbe phorga suaŋgiap kim, mba Vhuui Fhuv Viktuma Shama Bakɨme pi tuk hɨgi. Mba shama bakɨme tugar, mba Isreran ki gumgi gu mbigi, mbe sipsiva ŋguga shogip, anan mbɨv, mba fhum Fhe Bakɨme mben pheni ŋgɨɨap mba Idzɨvin tari baari shogim, mbe vhɨzgim, mba Isrerin tari baari, mbe nzerara kegi, mbe ne ndɨkndɨgɨrga.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Mba tuk hɨgim, Zisas mbaram, Pita gum Zon ga sarav khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko ŋgɨ nza kha Pasova shaman mbɨrga bigi bevahɨ.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ana maaŋ mani ga nzuaim, mani ana nzarigi, “Ndu maaŋgi ŋaneŋ vuzvugi, ŋka ŋgɨp mba bigi bevahɨrie?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Mani maaŋ nzuaim, ana khaŋ mani ga nzuai, “Ŋko mbarara, ŋko ŋgɨp mbu ŋgu bakɨmen vhen ŋgirɨp, ŋko tuavar guma then purarga. Mba guma nda bakɨme mbɨ khɨgɨp phɨgar ndarav ŋgɨrga. Ŋko mba guma gangip, ŋko ana phorgɨ ŋgɨp, ana mba veri phen, ŋko ana phorgɨp mba phena vhen ŋgirɨri.
10 Jesus lhes explicou:
11 Ŋko ana phorgɨv mba phena vhen ŋgirɨp khaŋ mba phena namkama suaŋri, ‘Ndɨkndɨgi vhuuin nza khɨvi Guma Rum khaŋ ndu nzuai, “Gu wo phorga rui gumgir kov Pasova shaman mbɨrga ŋaneŋ mba?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Ŋko maaŋ ana suanga, ana mba phenan vun ki ŋanen ŋko khɨvarga, mba ŋanen pigav mba pi kaa gum mpirmpirɨgi ki. Ŋko mba ŋanen fhura mbara bevahegɨri.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Zisas maaŋ mani ga suaŋgiap, mani ga sarigim, mani vov garim, ana mba mani ga suaŋgi bigi, nta mbara muuŋgiap hɨgim, mani mbaram fhura mbe mbɨrga mbara bevahegi.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Mani mba bevahegim, mba Pasova shaman mbɨrga tuk hɨgim, Zisas mbaram wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov, mbe vov mba phenan vegap, Zisas mben kov mba pi kaa ga piigi.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Mbe piigim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Gu guigira nde phorgɨp kha Pasova shaman mbɨrga ne vuzvugi. Gu nde phorgɨv ana mbegɨv, gu zaa bakɨme ndirga.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Gu nde nzuai, gu wom nde phorgɨv kha Pasova shaman mbegɨrga tuktɨgi fhu. Gu khara muuŋgip kɨrim, Fhe Bakɨme mba sarigi tugar ana guigira kɨrar hɨgɨp, won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrim, gu mba tugen gu taagip kha Pasova shaman mbɨrga.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbe pav, ana thama mbɨ mbe ndigap, Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, khaŋ mbe nzuai, “Nde kha thama mbɨ ndigip, ana warir nɨɨŋv anan mbɨ.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Gu nde nzuai, gu zumgum wom kha wain karɨga vhɨgar mbɨn mbegɨrga tuktɨgi fhu. Gu fhura kɨrim Fhe Bakɨme guigira kɨrar hɨgɨp won gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga tuk hɨgɨrga. Mba tuk hɨgɨrga, gu taagip kha wain karɨga vhɨgar mbɨn mbɨrga.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram viktuma ndigap, ana nzuav Fhe Bakɨme ndikndigap ana phorga suaŋgiap, ana phɨrav, mbe ndɨɨav khaŋ mbe nzuai, “Khe na sɨk ton ma. Fhe Bakɨme nan nde ndɨɨi, gu nde suaŋv zaa ndirga. Nde ana mbɨv na ndɨkndɨgɨri.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Mbe mba viktuma mbegim, ana mbaram thama mbɨ mbe ndigap mba tɨvara muuŋgi. Ana mba thama mbɨ mbe ndɨɨv, khaŋ mbe nzuai, “Kha thama mbɨ, ana na vɨzɨn ma. Fhe Bakɨme fhum taagi nde ndir zav suaŋgi tɨvar kameŋ ma. Na vɨzɨn nde suaŋv siv kha nuiana suarga.”
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Ana nen mbe suaŋgiap, mbaram khaŋ mbe nzuai, “Mba na thuuŋ dorgɨp na suaŋv kama shɨrarga guma, ana won farven na farve phorgap kha kaa khɨngi.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Kha kameŋ Fhe Bakɨme fhum suaŋgi kameŋ ma. Fhe Bakɨme Guma Guara, ana Fhe Bakɨme fhum ana nzuav khɨrgi tuav, ana mba tuavra zɨn ŋgɨgɨrga. Mba ana thuuŋ dorgap ana nzuav kama shɨrav ana ndim ana pana gumgi farve khɨngi guma, gu guigira ana kora muuŋgi.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Zisas ne nzuaim, ana mba farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ne mbararagiap, tamtam warir nzav, khaŋ wari ga nzuai, “Ai, the mba khesharigi tɨvar ana muuŋgirie?”
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi mbe khueŋ nzuav wari daai, “The mbe rɨgar zɨ ki.”
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Mbe ne nzuav wari daaim, Zisas khaŋ mbe nzuai, “Nde khueŋ kaŋgiri, harigi ŋguia vhɨrver ki gumgi gu mbigi gari gumgir pani, mbe zɨ bakɨme kav, mbe guigira won gumgi gu mbigi gari. Mbe guigira mbe garav, mbe vhɨra khueŋ vuzvugi, mben gumgi gu mbigi kha ndɨkndɨgar mbe mbui, mbe tɨvir vhuuiaŋ mbui gumgi ma.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Gu nde nzuai, mba khesharigi tɨv nden kɨ thari. Mba tɨv mbar kɨri. Guma the nden rɨgar zɨ kɨr za mbui, mba guma ana za wo mbevav, ana nde zɨn hɨgi ŋgugage farar muuŋgip za nden piin kɨri. Nde rɨgar guma nden guman pan kɨr za mbui, ana za nden ŋaara guma ga gegɨp, za nden kurkurari.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Nde vhɨra khueŋ ndɨkndɨgɨ, the zɨ bakɨme ki? Mba perav mba pi guma o, mba mba ndiga zav ana ndɨɨi guma? Fhuvara! Mba perav mba pi guma, ara zɨ bakɨme ki guma ma. Gu ntigem nden rɨgar kav gu maaŋ mbui fhu. Gu fhura nden ŋaara guma ga gegap fhura nden kurkurigi.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Gu nde phorga kim, nan mpari bigi nan him, nde na thagi fhuvara, nde na phorga ki.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Nan Ndia, ana zɨ bakɨmen na nɨɨŋgim, gu guman pan ki. Gu ntigem mba zɨ bakɨmen nde nɨɨŋgi, nde gumgir pani kɨrga.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Nde vhɨra, gu nden guman pan kɨrga, nde na phorgɨp kaar perav mbɨrga. Gu nde suaŋrim, nde ŋgui vhɨrve gari gumgir pani piigi mpirmpirɨgir piigip kɨrim, gu kha 12 thɨgi Isrerin shɨgi ndan nde farve khɨngirim, nde mbe ganɨnga.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Zisas mba bunin mbe suaŋgiap mbaram khaŋ nzuai, “Saimon, Saimon, ndu mbarara! Nde na khothivim, Satan khaŋ nde suaŋgi, ‘Gu guigira mben mpararga.’ Ana guigira nden panɨ zav vov Fhe Bakɨmen nzarigim, ana ana khɨrigi.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ana maaŋ nzuaim, gu ndu nzuav Fhe Bakɨme phorga suaŋgi. Ndu na khothɨgi tɨv rɨ thari. Ndu maaŋ muuŋgip taagi dorgɨp, na han zɨgɨp, ndu won fegi gum ŋgugir kurarim, mbe thɨgɨ havhargiri.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Zisas maaŋ nzuaim, Pita khaŋ ana nzuai, “Guman Bakɨme, gu ndu phorgɨv bɨneŋ rɨr zavra khar ki. Gu vhɨra ndu phorgɨv rɨmɨn zavra khar ki.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ana maaŋ nzuaim, Zisas khaŋ ana nzuai, “Pita, gu ndu nzuai, ndu ntige kha maaŋra tuar ntigar furga, ndu fhumra na ndim zaahɨ mpuani khegenen muuŋgirga.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Zisas khaŋ wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuai, “Gu nde sarigim, nde nan ŋaarar muun zav vov, nde ŋkɨɨa ki daa ndira ndigap, bigi ndia vhui thari ndigap, ŋkari shari ndigap, wari vegi fhuvara. Nde mba tugen vov nde bigɨna the sosuagire?” Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nza bigɨn the sosuagi fhu.”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Maaŋgi, nde ntigem ŋkɨɨa vhui dama ndera thige kɨv, nde niŋge ndigip, nde vhɨra wari wo bigi ndi vhui tharge ndigiri. Nde ntari ga mbui kos ki fhu, nde wari wo fhava shaa the ndim maaŋrim, mbe ana vhezgirim, nde mba ŋkɨɨar wari ndiv, ntari ga mbui kos the vhezgiri.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ne khaŋ muuŋgi, Fhe Bakɨmen buni vhuuiŋ ki gavar ki kameŋ khaŋ nzuai, ‘Kha gumgi gu mbigi, mbe ana garav khaŋ ana nzuai, ana vhɨra guma mbatɨk ma.’ Gu nde nzuai, mba tɨv nan hɨgɨrga. Ahaŋ, mba nan hɨr za suaŋgi buni, nta Fhe Bakɨme bunin vhuuiŋ ki gavar ki, mba bigi nta nan hɨgɨrga.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ ana nzuai, “Guman Bakɨme, ndu khar ganɨ, nza ntari ga mbui kos phunini ndigim, ni khar ki.” Ana khaŋ mbe nzuai, “Zam. Tugɨra.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Zisas mba bunin mbe suaŋgia thugap, mbaram ana mba zazera mbui tɨva mbuav, mba ŋgu bakɨme thav, mbɨkshɨman ndai. Ana ndaim, mba ana phorga rui gumgi ana phorga ndai.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ana nda vov mba ŋanen hɨgap, ana mbaram khaŋ mbe nzuai, “Nde Fhe Bakɨme phorgɨv suaŋri. Nde muuŋv kɨrim, mparmpare thueŋ nden hɨgɨrim, nde ne khɨgɨ rɨgɨ rivgi.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Ana maaŋ mbe suaŋgiap, mbaram maneŋ mbe thav shɨva vugap, mbaram won thɨpanani phɨrgiap, fav Fhe Bakɨme phorga nzuav khaŋ nzuai,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 “O, Dara, ndu vuzvuk ma, ndu vuzvugirga, ndu na tɨn kha zaagi mbatɨgi ndigɨrga. Gu ndu nzuai, ndu na vuzvuga zɨn ŋgɨ thari. Ndu wo vuzvuga zɨn ŋgɨri.”
42 dizendo:
43 Ana maaŋ nzuaim, mbaram Fhe Bakɨme enser mbe anan hɨgap havharan ana nɨɨŋgi.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Zisas wo khɨkhɨm mbararagim, ana guigira simgim, ana thav khaŋ tɨgap Fhe Bakɨme phorga nzuai. Ana khaŋ tɨgap Fhe Bakɨme phorga nzuaim, ana zorɨk vɨzɨna fara muuŋgiap sia mbu nuiana sui.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ana Fhe Bakɨme phorgav suaŋgiap mbaram khavgiap taagia wo phorga rui gumgir han vui. Ana vov mbe garim, mbe ndavi guigira mben simgim, mbe kuav ki.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Mbe kuav kim, ana vov khaŋ mbe nzuai, “Ai, nde ram muuŋgiap kuav ki? Nde khavgip Fhe Bakɨme phorgɨv suaŋ. Nde muuŋv kɨrim mparmpare thueŋ nden hɨgɨrim, nde ne khɨgɨ rɨgɨ rivgi.”
46 E disse:
47 Zisas mba kamen wo phorga rui gumgi ga nzuavra kim, gumgi vhɨrvera zi. Mbe zim, mba Zisas farasegi 12 thɨgi ŋaara guma mbe, ana zɨ Zudas, ana tuavar mbe khɨvav, mbe zi. Ana zɨv, Zisasan han zɨgɨp, ana viavɨv anan khoman panɨnga.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Ana ne nzuav mben kov Zisas han zim, Zisas mbaram kha nzambaren ana muuŋgi, “Ai, Zudas, ndu Fhe Bakɨme Guma Guara thuuŋ dorgɨp, ana viavɨv, ana khoman panɨv, ana ndim gumgi farve khɨngirga thi?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Mba gumgi maaŋ mbuim, mba Zisas phorga rui gumgi mba hɨr za mbui bigi garav, khaŋ Zisas ga nzuai, “Guman Bakɨme, ndu vuzvugi nza ntari ga mbui kozin kheiŋ shogɨp mbe fhɨri gorɨrie?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Mbe nen Zisas ga nzuav mbaram, mbe mbevi hɨga ntari ga mbui kos ndigap, mba Fhe Bakɨme rotu gari guman panan ŋaara guman guva khuareŋ shogi, ne thuga nɨɨeŋ rɨgi.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ana maaŋ muuŋgim, Zisas ana gangiap thav khaŋ nzuai, “Ai, zamra! Shogɨ thari!” Ana maaŋ ana nzuav, mbaram ana khuareŋ suirigim, ana khuareŋ taagia nzerigi.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Zisas taagiap ana khuareŋ ndiv sarav, khaŋ mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mben Fhe Bakɨme Phena gari gɨɨtɨvi gumgir pani gum, mben gumgir pani, mbe ana suigɨr zav zegi, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde ntari ga mbuav kɨɨi fara muuŋgi guma then suigɨr zav wari won ntari ga mbui kozi ndiav wari won fani ndiga zegire?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Gu rari tugɨratɨgap nde phorgap mba Fhe Bakɨme phena bɨna vhen kim, nde na suigi fhu. Nde ntigem, Fhe Bakɨme nde khɨrigim, nde nan suigi. Ntigem, nden tuk ma. Fhe Bakɨme ntigem maaŋ khɨrigim, ana ŋkasŋka ntige ŋgari.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Zisas maaŋ mbe suaŋgim, mbe ana suirav ana ndiga vui. Mbe ana ndiga vov mba Fhe Bakɨme rotu gari guman pan phena vhen vergi. Mbe ana suira vuim, Pita mbe zɨn vov maneŋ samra ki.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Pita mbe zɨn vuim, gumgi mbari mba phena bɨna vhen rɨgɨnera vhava tɨgap wari piigiap ki. Mbe piigiap kim, Pita vov mben haa perigi.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Pita mben han mba vhava gaa ga perav kim, mba phenan ŋgari mbiga mbevi ana garav kav khaŋ nzuai, “Ai, mba guma, ana vhɨra Zisas phorga kegi guma mbe ma.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Mba mbik maaŋ ana nzuaim, Pita wandi zaahegap khaŋ ana nzuai, “Ai mbik, gu ana kaŋgi fhuvara.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Pita maaŋ suaŋgiap, perav kim, zumgum tuga mpeenera kegap, harigi guma mbe zav, ana gangiap, khaŋ ana nzuai, “Ndu vhɨra mba guma mbe ma.” Ana ne nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Guma, gu fhuvara!”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ana maaŋ suaŋgiap kim, tuga mpeeŋra kegap harigi guma mbe kama havharara khaŋ Pita ga nzuai, “Mba guma, ana guigira ana phorga kegi guma mbe ma. Ana vhɨra Gariri guma ma.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ana maaŋ nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Gu guigi guarara ndu mba nzuai kameŋ, gu ne kaŋgi fhuvara!” Ana ne nzuavra kim, tuar furigi.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Mba tuar furavra thagim, Zisas dorgap purara Pita garim, Pita ana mba ana suaŋgi kameŋ ga ndɨrigi. Zisas khaŋ Pita ga suaŋgi, “Ntige kha maan, tuar ntigar furga, ndu fhumra na ndim zaahɨ mpuani khegenen muuŋgirga.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Pita ne ndɨrga thav, kɨrar hɨgap nzi mbatɨga mbui.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Pita kɨrar hɨgim, mba Zisas suirav ana ndiga vugi gumgi, mbe ana nzɨɨv, ana nzuav ana bungia kav, ana shogi.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Mbe ana shogap, ana nzɨɨv, khaŋ ana muuŋgi, mbe shaa ndigap, zav ana rɨmani ndogiap, ana shogiap, ana bungia kav, khaŋ ana nzuai, “Ai, Fhe Bakɨme kamthooŋ guma, ndu khar nza suaŋ, the khar ndu shogi?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Mbe maaŋ ana mbuav, mbe vhɨra harigi buni mbatɨgi vhɨrver ana nzuav, ana zɨn farfagi.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mbe mba tɨvar Zisas ga mbuav kim, mɨn thugim, ra ndav shɨrigim, mben bigi ndiv thɨgar mbai buaa degi gumgi wari fugi. Mbe buaa degi gumgi khare, mben gumgi ruu gum, mba Fhe Bakɨme rotu gari gumgir pani gum, mba Zudaiŋ tɨvir vhuuiŋ kaŋgi gumgi. Mbe wari fugim, mba Fhe Bakɨme phena gari gɨɨtɨvi, mbe Zisasan kov mben han vuim, mbe khaŋ ana nzuai,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Ndu khar nza suaŋ, ndu mba Fhe Bakɨme taagiap kha gumgi gu mbigi ndir zav sarigi gumarame, ee, fhuve?” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana khaŋ mbe nzuai, “Gu maaŋ muuŋgip nde suanga, nde na khothɨgɨrga fhu.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Gu vhɨra maaŋ muuŋgip buni thari ga suaŋv nden nzanga, nde na ŋgarkararga fhu.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Gu thav nde nzuai, ntige gum zumgum nde ganɨnga, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana za kha bigi kharav ŋkasŋka ki Fhe Bakɨmen guva haren perav zazera mbara muuŋgip kɨrga.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe zam anan nzav khaŋ ana nzuai, “Maaŋgi, ndu nduara Fhe Bakɨmen Kam ee?” Mbe mba nzambaran ana mbuim, ana khaŋ mbe nzuai, “Nde nzerara mbar ne nzuai. Gu ana ma.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ana maaŋ mbe nzuaim, mbe khaŋ nzuai, “Nza harigi gumgi tharir kamɨrim, mbe zɨv kha guma muuŋgi bigi thari bun nza suanga fhuvara. Kha guma, ana nduara won kamthooŋ ntarav mba kameŋ nzuaim, nza ana mbararagi.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.