Lucas 18
Fhe Bakɨmen Kaman Kameŋ (GEB) vs VC
1 Zisas mba buni suaŋgia thugap, mbaram zazera Fhe Bakɨme phorgɨ suaŋv vhukvhugɨ thargen wo phorga rui gumgi khɨvav, buna mueŋ vhunama sav mbe nzuai.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Ana khaŋ mbe nzuai, “Ŋgu bakɨ mben bigi ndi thɨgar mbai guman pana mbe ki. Mba bigi ndi thɨgar mbai guman pan, ana Fhe Bakɨmen rɨvi fhu, ana vhɨra gumgi ga ndɨkndɨgi fhu.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Mba ŋgu bakɨmen mana rimgi mbiga mbe vhɨra ki. Mba mbik, ana kav ana zazera zav khaŋ mba bigi ndi thɨgar mbai guman pana nzuai, ‘Nan pana guma nan farfa zav mbui. Ndu nan kurav ana suaŋv suaŋri.’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Mba mbik maaŋ ana nzuaim, mba bigi ndi thɨgar mbai guman pan fharav ana kurkura thagi. Ana zumgum, kha ndɨkndɨga mbui, ‘Gu Fhe Bakɨmen rɨvi fhuvara. Gu vhɨra pim gumgi ga ndɨkndɨgi ne fhuvara.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Kha mana rimgi mbik, ana ne ndɨkndɨgi fhuvara, ana zazera zav won kurkura zav na nzuav simtɨgar na ndɨɨi.’ Ana mba ndɨkndɨga muuŋgiap, mbaram khaŋ wo nzuai, ‘Mbara muuŋ, gu ana kurav ana suaŋv suanga. Gu maaŋ muuŋ tharga, ana zazera zɨv na suaŋv kɨrim, gu guigira anan vhugu rivgi.’ ”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Zisas mba bunain mbe nzua vov khaŋ mbe nzuai, “Nde kha bigi ndi thɨgar mbai guman pana mbatɨk suaŋgi buneŋ, nde ne mbararagire?
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Maaŋgi Fhe Bakɨme ram mbui tɨvar muuŋgirie? Ana won mbuiav farasegi gumgi gu mbigi, mbe rari gum mbari tugɨratɨgɨv ana nzav ana nzirga. Fhe Bakɨme mben kurarga fhuv thi? Ee, ana fhura mbe mbararav tuga mpeeŋra mbe rargɨ kɨv vhemkora mben kurarga fhuve? Zakɨra fhuvara!
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Gu nde nzuai, ana vhemkora mben kurarga. Maaŋ muuŋgip, Fhe Bakɨme Guma Guar, ana zɨv kha nuianan ki gumgi gu mbigi ganɨnga, mbe thari ana khothɨgɨrga, o fhu?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Gumgi mbari, mbe kha ndɨkndɨgar wari ga mbui. “Nza nduarira gumgir vhuuiŋ ma, harigi gumgi nza fara muuŋgi fhuvara, mbe gumgi mbatɨgi ma.” Zisas mba khesharigi ndɨkndɨgi ga mbui gumgi vhunama sav khaŋ nzuai.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 “Guma phunini, mani Fhe Bakɨme phorgɨ suan zav Fhe Bakɨme Phena vui. Guma mbe, ana Fherasiŋ guma ma, mbevi ana ŋkɨɨa ndia rui guma ma.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Mba Fherasiŋ guma, ana vov thɨgap, wora nzuav Fhe Bakɨme phorga nzuai, ana khaŋ nzuai, ‘O, Fhe Bakɨme, gu ndun ndikndigi, gu kha harigi gumgi fara muuŋgi fhuvara. Mbe bigi kɨɨv, tɨvi mbatɨgi ga mbui ntɨɨri ma. Mbe mba tɨvi ga mbuav, vhɨra harigi gumgir muuiŋ, mbe ruarin mbe ndi. Gu maaŋ mbui fhuvara. Gu vhɨra mba ŋkɨɨa ndia rui gumgi fara muuŋgi fhuvara.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Gu vhɨra kha tɨva mbui, gu ndu ndɨkndɨgap ndu nzuav ŋaariveŋ tugɨratɨgap, raa phuninin mba thamthav ndu phorga nzuai. Gu vhɨra wo bigi ndiav, gu nta shɨga phɨkthɨgi phogir mbav, phok mbe gu ana ndu ndɨɨi.’
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Ana maaŋ nzuaim, mba ŋkɨɨa ndia rui guma, ana vov samra thɨgap, khoga buiva ganɨ thagi. Ana thav, ŋgiav wo gor mbav, khaŋ nzuai, ‘O Fhe Bakɨme, gu tɨvi mbatɨgi ga mbui guma ma. Ndu nan korar muuŋv nan kura!’ ”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Zisas nen mbe nzuav, khaŋ mbe nzuai, “Gu nde nzuai, mba ŋkɨɨa ndia rui guma Fhe Bakɨme phorga suaŋgia thugap, taagia wo phenan vuim, Fhe Bakɨme ana garav khaŋ ana nzuai, ‘Kha guma, ana na nɨman tɨvar vhuuaŋ muuŋgi. Mba Fherasi guma, ana fhuvara.’ Ne khaŋ muuŋgi, mba nduarira wari wo zɨri ndi vun kuamkuagi gumgi, Fhe Bakɨme mbe zɨri mbevarga. Mba nduarira wari wo zɨri mbevi gumgi, Fhe Bakɨme mbe zɨri vun fegɨrga.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Gumgi gu mbigi mbari, mbe won tarir kov Zisas han zim, ana wo farven mbe sur zav, mbe mbe kov zi. Mbe mben kov zav, vhɨra tira pi tari bisarire, mbe vhɨra mbe ndiav ana han zi. Mbe maaŋ mbuim, Zisas phorga rui gumgi mbe garav, mbe vhegap, mbe nzuai.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Zisas mbaram mba tari bisarirer kav mbe nzuaim, mbe ndegi gu ndegmbori mben kov ana han zim, ana khaŋ wo phorga rui gumgi ga nzuai, “Nde mba tari bisarire thɨvɨ thari, nde fhura mbe ganɨrim, mbe na han zɨri. Kha tarire fara muuŋgi gumgi gu mbigi, mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi ganɨrim, mbe ana piin kɨrga ntɨɨri ma.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Gu guigira nde nzuai, guma the kha tari bisarire Fhe Bakɨme khothivi tɨva mbui fhu, ana Fhe Bakɨme won gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki, ana mbe phorgɨ kegɨrga tuktɨgi fhu. Zakɨra fhuvara!”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Zisas mba bunin mbe nzuav kim, guman pana mbe hɨgap, kha nzambaran ana muuŋgi. “Guman Rum, ndu guman vhuuŋ ma, ndu khar na suaŋ. Gu ram muuŋgip zazera mbara muuŋgiap ki bɨɨŋbɨɨŋ ndigirie?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Ana maaŋ nzuaim Zisas khaŋ ana nzuai, “Ndu thaŋ nzuav khaŋ na nzuai, ‘Ndu guman vhuuŋ ma?’ Fhe Bakɨme nduara guman vhuuŋ ma.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ndu Fhe Bakɨme Moses ga suaŋgi tɨvi, ndu nta kaŋgi, ‘Nde mani gu mburi wari ga rɨgi gumgi gu mbigi, nde ruarin gumgi gu mbigi ndi thari. Nde harigi gumgi gu mbigi shogɨrim, mbe vhɨzɨ thari. Nde kɨmɨ thari. Nde fhura harigi gumgi gu mbigi ga shɨshɨgɨp fhura mbe suaŋv suaŋ thari. Nde wari wo ndegi gu ndegmbori piin kɨv, mbe nzuai buni mbararav nta zɨn ŋgɨri.’ ”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ana ne nzuaim, mba guman pan khaŋ ana nzuai, “Gu taranera kegap, mba tɨvi gu nta zɨn vo zav kav ntige guma ruma muuŋgiap, nta zɨn vuavra ki.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mba kameŋ mbararagiap, khaŋ mba guman pana nzuai, “Nzerara, ndu tɨva mueŋ khegi. Ndu ŋgɨp wo bigi za nta ndi maaŋrim, mbe nta vhezgirim, ndu mba ŋkɨɨa ndiv mba bigi sosuagi gumgir nɨɨŋgiri. Ndu maaŋ muuŋgirga, ndu Hevenan bigi vhuuiŋ kɨrga. Ndu maaŋ muuŋgip zɨv na phorgɨ rurga.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Zisas maaŋ ana nzuaim, mba guman pan ne mbararagiap, ana guigira ne nzuav ndav simgi. Ana khaŋ muuŋgiap, ana guigira bigi vhɨrkɨvgi guma ma.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Zisas mba guman pana garim, ana ndav simgim, ana khaŋ nzuai, “Ŋkɨɨa kɨvgi gumgi mbe Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi garim, mbe ana piin ki ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ suaŋv ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Nde kemor gari. Ana shagi sai viiŋ thoon ŋgirɨ zav, ana ŋaar ki fhuvara, ana fhura veri. Ŋkɨɨa kɨvgi guma, ana Fhe Bakɨme wo gumgi gu mbigi gari, mbe ana piin ki ŋgun vhen ŋgirɨrgeŋ suaŋv ŋaara mbatɨgar muuŋgirga.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Zisas ne nzuaim, maaŋ kav ne mbararagi gumgi gu mbigi, mbe kha nzambara mbui. “Maaŋ muuŋgirga, theiŋ Fhe Bakɨme taagip mbe ndigirie?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Mbe mba nzambara mbuim, Zisas mbe ŋgarkarav khaŋ mbe nzuai, “Guma muungeŋ kakagi bigɨn, Fhe Bakɨme mba bigɨnan muuŋgirga.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Zisas ne nzuaim, Pita mbaram khaŋ ana nzuai, “Nza za wari wo bigi thav ndu phorga rui.”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 — ausente —
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Zisas wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgir kov gaar vugap, mbe fugap khaŋ mbe nzuai, “Nde mbarara, nza ntigem Zerusareman naanga. Nza naanga, mba Fhe Bakɨme kaathoori gumgi, mbe fhum mba Fhe Bakɨme Guma Guaran hɨr za suaŋgi tɨvi, mbe nta khergim, nta Fhe Bakɨme buni vhuuiŋ ki gavan ki, mba tɨvi ntige guigira mba tegɨrga.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Nza naanga, mbe ana ndim, harigi ŋgui gumgi farve khɨngirga. Mbe ana ndi mbe farve khɨngirim, mbe ana nzɨɨ buni ana nzuav tɨvi mbatɨgir ana muuŋv, ana khoma parɨv,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 kankani ki phivɨga ndigɨ zɨv ana kharɨv, ana shogirim, ana rimgirga. Ana rimgirga, raa phuni khegene vhɨzgirga, ana taagi khavgirga.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Zisas mba bunin wo farasegi 12 thɨgi ŋaara gumgi ga nzuaim, mbe mba buni nɨɨŋge kaŋgi fhuvara. Fhe Bakɨme mbe buni nɨɨŋge sigasarav mbe suaŋgi fhuvara. Mbe maaŋ muuŋgiap, mbe ana nzuai buna thueŋ kaŋgi fhuvara.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Zisas Zerusareman ndav vov Zerikon him, rɨmani mbatɨgi guma mbe, ana mba tuav gaanin perav kav, bigi ga nzuav nzai.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ana maaŋ kav mba gumgi gu mbigi vhɨrve mbararagim, mbe dugduga vov wari ga nzuaim, ana mben nzarigi, “Nde maaŋ vov dugdugi khɨkhɨm khare?”
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Ana mba nzambaran mbe mbuim, mbe khaŋ ana nzuai, “Nasaret guma Zisas mbur zi.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Mbe nen ana nzuaim, mba rɨmani mbatɨgi guma ne mbararagiap, mbaram kaav khaŋ nzuai, “Zisas, Devitan kam, ndu na korar muuŋv nan kura.”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Ana maaŋ nzuaim, mba Zisas nɨman fhara ndai gumgi, mbe ana vhegap khaŋ ana nzuai, “Ndu wo thɨni mpɨra.” Mbe maaŋ ana nzuaim, ana mbe mbararagi fhuvara, ana khaŋ tɨgap Zisasan kaav khaŋ ana nzuai, “Devitan Kam, ndu nan korar muuŋ.”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Ana maaŋ nzuaim, Zisas ana mbararagiap, mbaram thɨgap, mbaram mba rɨmani mbatɨgi guman kov wo han ŋgɨr zav mbe nzuai. Ana nen mbe nzuaim, mbe mba rɨmani mbatɨgi guman kov ana han vugim, ana anan nzarigi,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “Ndu, gu ram ndun muungeŋ vuzvugi?” Ana mba nzambaran ana muuŋgim, ana khaŋ ana nzuai, “Guma Bakɨme, gu nan rɨmani nzerarim, gu ganɨngane vuzvugi.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ana maaŋ nzuaim, Zisas mbaram khaŋ ana nzuai, “Ndu rɨmani nzerari, ndu ganɨri. Ndu na khothɨgi, ndu rɨmani nzerigi.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Zisas maaŋ ana nzuavra thagim, ana rɨmani fhura ndarigim, ana bigi garav, Zisas phorga ndav Fhe Bakɨme zɨ ndi vun kuamkuav ndai. Ana Zisas phorga ndaim, mba gumgi gu mbigi ana gangiap, ana rɨmani nzerigi ne nzuav, mbe vhɨra Fhe Bakɨmen zɨ ndi vun kuamkuagi.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.